Oh, your sweet disposition and my wide-eyed gaze
รอยยิ้มแสนอบอุ่นกับสายตาของฉันที่มองเธอด้วยความหลงใหล
We’re singing in the car, getting lost upstate
พวกเรานั่งร้องเพลงบนรถ พากันขับหลงทางไปต่างจังหวัด
Autumn leaves falling down like pieces into place
ใบไม้เปลี่ยนสีร่วงลงมา ราวกับทุกอย่างถูกจัดวางไว้ลงตัวเป๊ะ
And I can picture it after all these days
จนถึงวันนี้ ภาพพวกนั้นก็ยังชัดเจนอยู่ในหัวฉันอยู่เลย

And I know it’s long gone and
ฉันรู้ดีว่าเรื่องของเรามันจบไปนานมาก
That magic’s not here no more
ความรู้สึกราวกับมนต์สะกดนั้นก็ไม่มีอยู่อีกต่อไป
And I might be okay, but I’m not fine at all
ฉันอาจจะดูเหมือนไม่เป็นไร แต่ข้างในไม่ได้โอเคเลยสักนิด
Oh, oh, oh
โอ้

‘Cause there we are again on that little town street
เพราะภาพดันตัดกลับไปตอนที่เราอยู่ในเมืองเล็ก ๆ นั่นอีกแล้ว
You almost ran the red ’cause you were lookin’ over at me
เธอเกือบจะขับรถฝ่าไฟแดง เพราะมัวแต่หันมามองหน้าฉัน
Wind in my hair, I was there
ปลิวลมเบา ๆ ตอนนั้นฉันอยู่ในเหตุการณ์จริง ๆ
I remember it all too well
ฉันจำทุกอย่างได้ดีเกินไปจริง ๆ

Photo album on the counter, your cheeks were turning red
อัลบั้มรูปเก่า ๆ บนเคาน์เตอร์ ทำเอาแก้มเธอเขินจนแดงแจ๋
You used to be a little kid with glasses in a twin-sized bed
เธอเคยเป็นแค่เด็กใส่แว่นตัวเล็ก ๆ นอนบนเตียงเดี่ยว
And your mother’s telling stories ’bout you on the tee-ball team
แม่เธอเล่าเรื่องสมัยเธอเล่นกีฬาในทีมเด็กให้ฟังอย่างสนุกสนาน
You taught me ’bout your past, thinking your future was me
เธอเล่าเรื่องอดีตให้ฟัง เพราะคิดว่าอนาคตของเธอจะมีฉันอยู่ด้วย

And I know it’s long gone and
ทั้งที่รู้ว่าเรื่องมันจบไปตั้งนาน
There was nothing else I could do
และฉันก็ทำอะไรไม่ได้มากไปกว่านี้
And I forget about you long enough
บางช่วงฉันลืมเธอไปได้นานพอสมควร
To forget why I needed to
นานจนลืมไปซะสนิทว่าทำไมถึงต้องพยายามลืมเธอ

‘Cause there we are again in the middle of the night
เพราะภาพมันดันย้อนกลับไปตอนที่เราอยู่ด้วยกันกลางดึก
We’re dancing ‘round the kitchen in the refrigerator light
พวกเราเต้นรำกันในห้องครัว โดยมีแค่แสงไฟสว่างจากตู้เย็น
Down the stairs, I was there
เดินลงมาจากบันได ฉันยังจำความรู้สึกตรงนั้นได้แม่น
I remember it all too well, yeah
ก็นะ ฉันจำได้ทุกรายละเอียดเลย

Well, maybe we got lost in translation
บางทีเราอาจจะคุยกันคนละภาษา
Maybe I asked for too much
หรือบางทีฉันอาจจะเรียกร้องมากเกินไปเอง
But maybe this thing was a masterpiece
แต่ความสัมพันธ์นี้มันเคยงดงามเหมือนงานศิลปะชิ้นเอก
‘Til you tore it all up
ก่อนที่เธอจะฉีกมันทิ้งจนไม่เหลือชิ้นดี
Running scared, I was there
เธอวิ่งหนีไปด้วยความกลัว ส่วนฉันดันยืนรับความเจ็บปวดอยู่ตรงนั้น
I remember it all too well
เรื่องราวพวกนี้ฉันจำได้ไม่มีวันลืม
And you call me up again
แล้วเธอก็โทรหาฉันอีกรอบ
Just to break me like a promise
แค่เพื่อจะทำร้ายจิตใจฉัน เหมือนที่เคยผิดสัญญา
So casually cruel in the name of being honest
ใจร้ายแบบหน้านิ่ง ๆ โดยอ้างว่าแค่พูดความจริง
I’m a crumpled up piece of paper lying here
ฉันกลายเป็นแค่กระดาษยับ ๆ แผ่นหนึ่งที่โดนขยำทิ้งไว้ตรงนี้
‘Cause I remember it all, all, all
เพราะฉันยังจำได้ทุกอย่าง ทุก ๆ รายละเอียด
Too well
จำได้ดีเกินไปจริง ๆ

Time won’t fly, it’s like I’m paralyzed by it
เวลาเหมือนหยุดเดิน เหมือนฉันโดนแช่แข็งอยู่อย่างนั้น
I’d like to be my old self again, but I’m still trying to find it
อยากกลับไปเป็นคนเดิม แต่ยังควานหาตัวเองคนเก่าไม่เจอเลย
After plaid shirt days and nights when you made me your own
หลังจากผ่านวันเวลาที่ใส่เสื้อลายสก๊อต คืนวันที่เธอเคยรักและกอดฉันไว้
Now, you mail back my things and I walk home alone
ตัดมาตอนนี้ เธอกลับส่งของคืนมาทางไปรษณีย์ แล้วฉันต้องเดินกลับบ้านคนเดียว
But you keep my old scarf from that very first week
แต่เธอกลับเก็บผ้าพันคอผืนเก่าตั้งแต่สัปดาห์แรกเอาไว้
‘Cause it reminds you of innocence and it smells like me
เพราะมันเตือนให้เห็นถึงความทรงจำอันบริสุทธิ์ แถมยังมีกลิ่นตัวฉันติดอยู่
You can’t get rid of it
เธอตัดใจทิ้งมันไปไม่ได้หรอก
‘Cause you remember it all too well, yeah
เพราะเธอก็จำทุกอย่างได้ดีเหมือนกันนั่นแหละ

‘Cause there we are again when I loved you so
เพราะภาพมันย้อนกลับไปตอนที่ฉันรักเธอสุดหัวใจ
Back before you lost the one real thing you’ve ever known
ก่อนที่เธอจะทิ้งสิ่งที่ดีและจริงใจที่สุดในชีวิตไป
It was rare, I was there
รักแท้แบบนั้นมันหายากนะ แล้วฉันก็เคยอยู่ตรงนั้นจริง ๆ
I remember it all too well
ฉันจำได้ดีทุกอย่างจริง ๆ

Wind in my hair, you were there
สายตาปะทะลมเย็น ๆ ตอนนั้นเธอก็อยู่ด้วย
You remember it all
เธอก็ยังจำได้ทุกอย่าง
Down the stairs, you were there
ก้าวลงมาจากบันได เธอเคยยืนอยู่ตรงนั้น
You remember it all
เธอไม่ได้ลืมมันไปหรอก
It was rare, I was there
มันเป็นรักที่พิเศษมาก และฉันก็อยู่ในทุกช่วงเวลานั้น
I remember it all too well
ฉันจำได้แม่นยำ ไม่เคยลืมเลือนเลยสักนิด

Oh, your sweet disposition and my wide-eyed gaze
We’re singing in the car, getting lost upstate
Autumn leaves falling down like pieces into place
And I can picture it after all these days

And I know it’s long gone and
That magic’s not here no more
And I might be okay, but I’m not fine at all
Oh, oh, oh

‘Cause there we are again on that little town street
You almost ran the red ’cause you were lookin’ over at me
Wind in my hair, I was there
I remember it all too well

Photo album on the counter, your cheeks were turning red
You used to be a little kid with glasses in a twin-sized bed
And your mother’s telling stories ’bout you on the tee-ball team
You taught me ’bout your past, thinking your future was me

And I know it’s long gone and
There was nothing else I could do
And I forget about you long enough
To forget why I needed to

‘Cause there we are again in the middle of the night
We’re dancing ‘round the kitchen in the refrigerator light
Down the stairs, I was there
I remember it all too well, yeah

Well, maybe we got lost in translation
Maybe I asked for too much
But maybe this thing was a masterpiece
‘Til you tore it all up
Running scared, I was there
I remember it all too well
And you call me up again
Just to break me like a promise
So casually cruel in the name of being honest
I’m a crumpled up piece of paper lying here
‘Cause I remember it all, all, all
Too well

Time won’t fly, it’s like I’m paralyzed by it
I’d like to be my old self again, but I’m still trying to find it
After plaid shirt days and nights when you made me your own
Now, you mail back my things and I walk home alone
But you keep my old scarf from that very first week
‘Cause it reminds you of innocence and it smells like me
You can’t get rid of it
‘Cause you remember it all too well, yeah

‘Cause there we are again when I loved you so
Back before you lost the one real thing you’ve ever known
It was rare, I was there
I remember it all too well

Wind in my hair, you were there
You remember it all
Down the stairs, you were there
You remember it all
It was rare, I was there
I remember it all too well

รอยยิ้มแสนอบอุ่นกับสายตาของฉันที่มองเธอด้วยความหลงใหล
พวกเรานั่งร้องเพลงบนรถ พากันขับหลงทางไปต่างจังหวัด
ใบไม้เปลี่ยนสีร่วงลงมา ราวกับทุกอย่างถูกจัดวางไว้ลงตัวเป๊ะ
จนถึงวันนี้ ภาพพวกนั้นก็ยังชัดเจนอยู่ในหัวฉันอยู่เลย

ฉันรู้ดีว่าเรื่องของเรามันจบไปนานมาก
ความรู้สึกราวกับมนต์สะกดนั้นก็ไม่มีอยู่อีกต่อไป
ฉันอาจจะดูเหมือนไม่เป็นไร แต่ข้างในไม่ได้โอเคเลยสักนิด
โอ้

เพราะภาพดันตัดกลับไปตอนที่เราอยู่ในเมืองเล็ก ๆ นั่นอีกแล้ว
เธอเกือบจะขับรถฝ่าไฟแดง เพราะมัวแต่หันมามองหน้าฉัน
ปลิวลมเบา ๆ ตอนนั้นฉันอยู่ในเหตุการณ์จริง ๆ
ฉันจำทุกอย่างได้ดีเกินไปจริง ๆ

อัลบั้มรูปเก่า ๆ บนเคาน์เตอร์ ทำเอาแก้มเธอเขินจนแดงแจ๋
เธอเคยเป็นแค่เด็กใส่แว่นตัวเล็ก ๆ นอนบนเตียงเดี่ยว
แม่เธอเล่าเรื่องสมัยเธอเล่นกีฬาในทีมเด็กให้ฟังอย่างสนุกสนาน
เธอเล่าเรื่องอดีตให้ฟัง เพราะคิดว่าอนาคตของเธอจะมีฉันอยู่ด้วย

ทั้งที่รู้ว่าเรื่องมันจบไปตั้งนาน
และฉันก็ทำอะไรไม่ได้มากไปกว่านี้
บางช่วงฉันลืมเธอไปได้นานพอสมควร
นานจนลืมไปซะสนิทว่าทำไมถึงต้องพยายามลืมเธอ

เพราะภาพมันดันย้อนกลับไปตอนที่เราอยู่ด้วยกันกลางดึก
พวกเราเต้นรำกันในห้องครัว โดยมีแค่แสงไฟสว่างจากตู้เย็น
เดินลงมาจากบันได ฉันยังจำความรู้สึกตรงนั้นได้แม่น
ก็นะ ฉันจำได้ทุกรายละเอียดเลย

บางทีเราอาจจะคุยกันคนละภาษา
หรือบางทีฉันอาจจะเรียกร้องมากเกินไปเอง
แต่ความสัมพันธ์นี้มันเคยงดงามเหมือนงานศิลปะชิ้นเอก
ก่อนที่เธอจะฉีกมันทิ้งจนไม่เหลือชิ้นดี
เธอวิ่งหนีไปด้วยความกลัว ส่วนฉันดันยืนรับความเจ็บปวดอยู่ตรงนั้น
เรื่องราวพวกนี้ฉันจำได้ไม่มีวันลืม
แล้วเธอก็โทรหาฉันอีกรอบ
แค่เพื่อจะทำร้ายจิตใจฉัน เหมือนที่เคยผิดสัญญา
ใจร้ายแบบหน้านิ่ง ๆ โดยอ้างว่าแค่พูดความจริง
ฉันกลายเป็นแค่กระดาษยับ ๆ แผ่นหนึ่งที่โดนขยำทิ้งไว้ตรงนี้
เพราะฉันยังจำได้ทุกอย่าง ทุก ๆ รายละเอียด
จำได้ดีเกินไปจริง ๆ

เวลาเหมือนหยุดเดิน เหมือนฉันโดนแช่แข็งอยู่อย่างนั้น
อยากกลับไปเป็นคนเดิม แต่ยังควานหาตัวเองคนเก่าไม่เจอเลย
หลังจากผ่านวันเวลาที่ใส่เสื้อลายสก๊อต คืนวันที่เธอเคยรักและกอดฉันไว้
ตัดมาตอนนี้ เธอกลับส่งของคืนมาทางไปรษณีย์ แล้วฉันต้องเดินกลับบ้านคนเดียว
แต่เธอกลับเก็บผ้าพันคอผืนเก่าตั้งแต่สัปดาห์แรกเอาไว้
เพราะมันเตือนให้เห็นถึงความทรงจำอันบริสุทธิ์ แถมยังมีกลิ่นตัวฉันติดอยู่
เธอตัดใจทิ้งมันไปไม่ได้หรอก
เพราะเธอก็จำทุกอย่างได้ดีเหมือนกันนั่นแหละ

เพราะภาพมันย้อนกลับไปตอนที่ฉันรักเธอสุดหัวใจ
ก่อนที่เธอจะทิ้งสิ่งที่ดีและจริงใจที่สุดในชีวิตไป
รักแท้แบบนั้นมันหายากนะ แล้วฉันก็เคยอยู่ตรงนั้นจริง ๆ
ฉันจำได้ดีทุกอย่างจริง ๆ

สายตาปะทะลมเย็น ๆ ตอนนั้นเธอก็อยู่ด้วย
เธอก็ยังจำได้ทุกอย่าง
ก้าวลงมาจากบันได เธอเคยยืนอยู่ตรงนั้น
เธอไม่ได้ลืมมันไปหรอก
มันเป็นรักที่พิเศษมาก และฉันก็อยู่ในทุกช่วงเวลานั้น
ฉันจำได้แม่นยำ ไม่เคยลืมเลือนเลยสักนิด