Oh, your sweet disposition and my wide-eyed gaze
รอยยิ้มแสนอ่อนโยนของเธอ กับสายตาไร้เดียงสาของฉัน
We’re singin’ in the car, getting lost upstate
พวกเรานั่งร้องเพลงกันในรถ ยามขับหลงทางไปแถบชานเมือง
Autumn leaves fallin’ down like pieces into place
ใบไม้เปลี่ยนสีร่วงกราวเหมือนทุกอย่างลงตัวพอดี
And I can picture it after all these days
ผ่านไปนานขนาดนี้ ฉันยังจำภาพนั้นได้ชัดเจน

And I know it’s long gone and
รู้ดีว่าเรื่องของเรามันจบไปนานแล้ว
That magic’s not here no more
ความรู้สึกพิเศษพวกนั้นมันไม่เหลืออยู่อีกแล้ว
And I might be okay, but I’m not fine at all
เหมือนจะโอเคขึ้นแล้ว แต่จริง ๆ ไม่ได้สบายดีเลยสักนิด

‘Cause there we are again on that little town street
เพราะภาพเดิม ๆ มันวนกลับมา ตอนที่เราอยู่ในเมืองเล็ก ๆ เมืองนั้น
You almost ran the red ’cause you were lookin’ over at me
เธอเกือบขับรถฝ่าไฟแดง เพราะมัวแต่มองหน้าฉัน
Wind in my hair, I was there
สายลมปะทะเรือนผม ฉันยังจำความรู้สึกตอนนั้นได้ดี
I remember it all too well
ฉันจำทุกรายละเอียดได้แม่นยำเหลือเกิน

Photo album on the counter, your cheeks were turnin’ red
อัลบั้มรูปบนเคาน์เตอร์ ทำเอาเธอแก้มแดงด้วยความเขิน
You used to be a little kid with glasses in a twin-sized bed
เธอในวัยเด็กใส่แว่น นอนบนเตียงเดี่ยวเล็ก ๆ
And your mother’s tellin’ stories ’bout you on the tee-ball team
แม่เธอนั่งเล่าเรื่องสมัยเธอแข่งทีบอลให้ฟัง
You taught me ’bout your past, thinkin’ your future was me
เธอเล่าเรื่องในอดีตให้ฟัง เพราะคิดว่าอนาคตของเธอจะมีฉันอยู่
And you were tossing me the car keys, “Fuck the patriarchy”
เธอโยนกุญแจรถมาให้ พร้อมพูดยกย่องความเท่าเทียม ช่างแม่งระบบเดิม ๆ
Keychain on the ground, we were always skippin’ town
พวงกุญแจตกพื้น เรามักจะหนีออกไปเที่ยวด้วยกันเสมอ
And I was thinkin’ on the drive down, “Any time now
แอบคิดระหว่างนั่งรถไปว่า เดี๋ยวอีกไม่นาน
He’s gonna say it’s love,” you never called it what it was
เขาคงจะบอกว่านี่คือความรัก แต่เธอไม่เคยใช้คำนั้นเลย
‘Til we were dead and gone and buried
จนกระทั่งความสัมพันธ์ของเราจบสิ้นและตายจากไป
Check the pulse and come back swearin’ it’s the same
พยายามเช็กชีพจร แล้วกลับมาสาบานว่ายังรู้สึกเหมือนเดิม
After three months in the grave
ทั้งที่ทิ้งกันไปนานตั้งสามเดือนแล้ว
And then you wondered where it went to as I reached for you
แล้วเธอก็สับสนว่าความรู้สึกหายไปไหน ยามฉันยื่นมือไปหา
But all I felt was shame and you held my lifeless frame
แต่ฉันกลับรู้สึกอับอาย ขณะที่เธอสวมกอดร่างที่ไร้ชีวิตชีวาของฉัน

And I know it’s long gone and
ฉันรู้ว่ามันผ่านไปนานมากแล้ว
There was nothing else I could do
และไม่มีอะไรที่ฉันจะทำได้อีก
And I forget about you long enough
ลืมเธอไปได้นานพอสมควร
To forget why I needed to
จนลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าทำไมถึงต้องลืมเธอ

‘Cause there we are again in the middle of the night
เพราะภาพในหัวมันฉายซ้ำ ในช่วงกลางดึกสงัด
We’re dancin’ ’round the kitchen in the refrigerator light
ที่เราเต้นรำกันในห้องครัว โดยมีเพียงแสงจากตู้เย็น
Down the stairs, I was there
ตรงบันไดบ้านตรงนั้น ฉันยังจำความรู้สึกได้
I remember it all too well
ทุกอย่างมันยังติดอยู่ในใจฉันเสมอ
And there we are again when nobody had to know
นึกถึงตอนที่เราคบกันโดยไม่ต้องให้ใครรู้
You kept me like a secret, but I kept you like an oath
เธอเก็บฉันไว้เป็นความลับ แต่ฉันรักษาเธอไว้เหมือนคำสาบาน
Sacred prayer and we’d swear
เหมือนคำอธิษฐานศักดิ์สิทธิ์ที่เราต่างสัญญา
To remember it all too well, yeah
ว่าจะจดจำมันไว้ ไม่มีวันลืม

Well, maybe we got lost in translation, maybe I asked for too much
บางทีเราอาจจะสื่อสารกันไม่เข้าใจ หรือฉันอาจจะเรียกร้องมากเกินไป
But maybe this thing was a masterpiece ’til you tore it all up
แต่รักของเราเคยงดงามเหมือนงานศิลปะชิ้นเอก จนกระทั่งเธอเป็นคนฉีกมันทิ้งเอง
Runnin’ scared, I was there
ตอนที่เธอวิ่งหนีด้วยความกลัว ฉันก็อยู่ตรงนั้น
I remember it all too well
ฉันจำความทรงจำพวกนั้นได้ดีเหลือเกิน
And you call me up again just to break me like a promise
แล้วเธอก็โทรมาอีกครั้ง เพียงเพื่อจะทำลายฉัน เหมือนที่เคยผิดคำสัญญา
So casually cruel in the name of bein’ honest
ใจร้ายได้อย่างใจเย็น โดยอ้างว่าแค่พูดตรง ๆ
I’m a crumpled-up piece of paper lyin’ here
ฉันเหมือนกระดาษยับยู่ยี่ที่ถูกเขวี้ยงทิ้งไว้
‘Cause I remember it all, all, all
เพราะฉันยังคงจำได้ทุกสิ่งทุกอย่าง

They say all’s well that ends well, but I’m in a new hell
ใคร ๆ ก็บอกว่าจบสวยก็ถือว่าดี แต่ฉันเหมือนตกอยู่ในนรกขุมใหม่
Every time you double-cross my mind
ทุกครั้งที่เธอผุดขึ้นมาในความคิด
You said if we had been closer in age, maybe it would’ve been fine
เธอเคยบอกว่าถ้าเราอายุใกล้เคียงกันกว่านี้ เรื่องของเราคงไปได้รอด
And that made me want to die
ฟังแล้วมันเจ็บจนอยากจะบ้าตาย
The idea you had of me, who was she?
ผู้หญิงในแบบที่เธอคาดหวังไว้ นั่นใครกัน
A never-needy, ever-lovely jewel whose shine reflects on you
เพชรงามที่ไม่เคยงี่เง่า แสนดีตลอดเวลา คอยส่องแสงให้เธอเด่น
Not weepin’ in a party bathroom
ไม่ใช่คนที่นั่งร้องไห้โฮอยู่ในห้องน้ำงานปาร์ตี้
Some actress askin’ me what happened, you
มีดาราสาวคนหนึ่งเข้ามาถามว่าเป็นอะไร และคำตอบก็คือเธอ
That’s what happened, you
เพราะเธอนั่นแหละ
You who charmed my dad with self-effacing jokes
คนที่เคยถ่อมตัวพูดจาเอาอกเอาใจจนพ่อฉันเอ็นดู
Sippin’ coffee like you’re on a late-night show
จิบกาแฟอย่างเท่เหมือนอยู่ในรายการทอล์กโชว์
But then he watched me watch the front door all night, willin’ you to come
แต่แล้วพ่อกลับต้องมาเห็นฉันเฝ้ามองประตูหน้าบ้านทั้งคืน เพื่อรอให้เธอมาหา
And he said, “It’s supposed to be fun turning twenty-one”
พ่อได้แต่พูดว่า อายุยี่สิบเอ็ดมันควรจะเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขสิ

Time won’t fly, it’s like I’m paralyzed by it
เวลาไม่ยอมเดินหน้า รู้สึกเหมือนตัวเองทรมานจนก้าวไปไหนไม่ได้
I’d like to be my old self again, but I’m still tryin’ to find it
อยากกลับไปเป็นคนเดิม แต่ก็ยังตามหาตัวตนคนนั้นไม่เจอ
After plaid shirt days and nights when you made me your own
หลังจากช่วงเวลาที่ใส่เสื้อลายสก็อต และค่ำคืนที่เธอเคยครอบครองฉัน
Now you mail back my things and I walk home alone
ตอนนี้เธอกล่าวส่งของคืนมาทางเมล แล้วฉันก็ต้องเดินกลับบ้านคนเดียว
But you keep my old scarf from that very first week
แต่เธอกลับยังเก็บผ้าพันคอผืนเก่าตั้งแต่สัปดาห์แรกเอาไว้
‘Cause it reminds you of innocence and it smells like me
เพราะมันเตือนให้นึกถึงความไร้เดียงสา และยังมีกลิ่นหอมของฉันอยู่
You can’t get rid of it
เธอตัดใจทิ้งมันไม่ลงหรอก
‘Cause you remember it all too well, yeah
เพราะเธอก็จำทุกอย่างได้แม่นยำเหมือนกัน

‘Cause there we are again when I loved you so
เพราะภาพวันเก่า ๆ มันย้อนกลับมา ยามที่ฉันเคยรักเธอหมดหัวใจ
Back before you lost the one real thing you’ve ever known
ก่อนที่เธอจะรักษาเรื่องจริงใจที่สุดในชีวิตไว้ไม่ได้
It was rare, I was there
ความรักแบบนั้นมันหายาก และฉันเคยอยู่ตรงนั้น
I remember it all too well
ฉันยังฝังใจกับมันไม่เคยลืม
Wind in my hair, you were there
สายลมพัดผ่านเรือนผม เธอเองก็เคยอยู่ตรงนั้น
You remember it all
เธอก็จดจำมันได้ทั้งหมด
Down the stairs, you were there
ตรงบันไดบ้าน เธอก็เคยอยู่ตรงนั้น
You remember it all
เธอก็ลืมมันไม่ลงหรอก
It was rare, I was there
มันเป็นช่วงเวลาที่แสนพิเศษ และฉันเคยยืนอยู่ตรงนั้น
I remember it all too well
ฉันจำมันได้ดีทุกรายละเอียด

And I was never good at tellin’ jokes, but the punch line goes
ฉันเป็นคนปล่อยมุกไม่ค่อยเก่ง แต่จุดพีคของเรื่องนี้คือ
“I’ll get older, but your lovers stay my age”
ฉันจะโตขึ้นเรื่อย ๆ แต่แฟนใหม่ของเธอจะยังคงอายุเท่าฉันตอนนั้นเสมอ
From when your Brooklyn broke my skin and bones
ตั้งแต่ตอนที่ความทรงจำแถวบรุกลินทำร้ายฉันจนบอบช้ำไปทั้งตัว
I’m a soldier who’s returning half her weight
ฉันกลายเป็นเหมือนทหารที่รอดกลับมาจากสงครามด้วยร่างกายซูบผอม
And did the twin flame bruise paint you blue?
แล้วรอยแผลเป็นจากรักที่ดึงดูดกันขนาดนั้น มันทำให้เธอเศร้าบ้างไหม
Just between us, did the love affair maim you too?
ถามจริง ๆ เถอะ ความรักครั้งนั้นมันสร้างบาดแผลให้เธอด้วยหรือเปล่า
‘Cause in this city’s barren cold
เพราะท่ามกลางความหนาวเหน็บในเมืองอันอ้างว้างนี้
I still remember the first fall of snow
ฉันยังคงจำหิมะแรกที่โปรยปรายลงมาได้เสมอ
And how it glistened as it fell
และจดจำได้ว่ามันเปล่งประกายสวยงามแค่ไหนยามร่วงกราว
I remember it all too well
ฉันจำมันได้ดีเหลือเกิน

Just between us, did the love affair maim you all too well?
ถามจริง ๆ รักครั้งนั้นมันทำร้ายเธอจนเป็นแผลลึกเหมือนกันไหม
Just between us, do you remember it all too well?
ระหว่างเราสองคน เธอยังจำมันได้ชัดเจนอยู่ใช่ไหม
Just between us, I remember it all too well
สำหรับฉันแล้ว ฉันยังจำมันได้ดีทุกอย่างจริง ๆ
Wind in my hair, I was there, I was there
สายลมปะทะเรือนผม ฉันเคยอยู่ตรงนั้นจริง ๆ
Down the stairs, I was there, I was there
ตรงบันไดบ้านนั่น ฉันก็เคยยืนอยู่ตรงนั้น
Sacred prayer, I was there, I was there
คำอธิษฐานศักดิ์สิทธิ์ ฉันเคยร่วมรับฟังมัน
It was rare, you remember it all too well
มันเป็นช่วงเวลาพิเศษ และเธอก็จดจำมันได้แม่นยำ
Wind in my hair, I was there, I was there
ลมพัดผ่านผม ฉันย้อนคิดถึงตอนนั้นเสมอ
Down the stairs, I was there, I was there
ตรงบันไดตรงนั้น ฉันไม่เคยลืมเลือนเลย
Sacred prayer, I was there, I was there
สัญญารักอันศักดิ์สิทธิ์ ฉันเคยผ่านมันมา
It was rare, you remember it
มันแสนพิเศษ และเธอก็ไม่มีวันลืม
Wind in my hair, I was there, I was there
สายลมที่พัดผ่าน ฉันยังจำความรู้สึกนั้นได้
Down the stairs, I was there, I was there
ตรงบันไดบ้าน ฉันเคยอยู่ตรงนั้นเสมอ
Sacred prayer, I was there, I was there
คำอธิษฐานพวกนั้น ฉันยังฝังใจอยู่
It was rare, you remember it
มันงดงามมาก และเธอก็รู้ดี
Wind in my hair, I was there, I was there
ลมปะทะใบหน้า ฉันเคยยืนอยู่ตรงนั้นนะ
Down the stairs, I was there, I was there
ตรงบันไดนั้น ฉันอยู่ตรงนั้นจริง ๆ
Sacred prayer, I was there, I was there
สัญญารักศักดิ์สิทธิ์ ฉันร่วมสาบานไว้
It was rare, you remember it
มันหายากจริง ๆ และเธอก็จำได้ดี

Oh, your sweet disposition and my wide-eyed gaze
We’re singin’ in the car, getting lost upstate
Autumn leaves fallin’ down like pieces into place
And I can picture it after all these days

And I know it’s long gone and
That magic’s not here no more
And I might be okay, but I’m not fine at all

‘Cause there we are again on that little town street
You almost ran the red ’cause you were lookin’ over at me
Wind in my hair, I was there
I remember it all too well

Photo album on the counter, your cheeks were turnin’ red
You used to be a little kid with glasses in a twin-sized bed
And your mother’s tellin’ stories ’bout you on the tee-ball team
You taught me ’bout your past, thinkin’ your future was me
And you were tossing me the car keys, “Fuck the patriarchy”
Keychain on the ground, we were always skippin’ town
And I was thinkin’ on the drive down, “Any time now
He’s gonna say it’s love,” you never called it what it was
‘Til we were dead and gone and buried
Check the pulse and come back swearin’ it’s the same
After three months in the grave
And then you wondered where it went to as I reached for you
But all I felt was shame and you held my lifeless frame

And I know it’s long gone and
There was nothing else I could do
And I forget about you long enough
To forget why I needed to

‘Cause there we are again in the middle of the night
We’re dancin’ ’round the kitchen in the refrigerator light
Down the stairs, I was there
I remember it all too well
And there we are again when nobody had to know
You kept me like a secret, but I kept you like an oath
Sacred prayer and we’d swear
To remember it all too well, yeah

Well, maybe we got lost in translation, maybe I asked for too much
But maybe this thing was a masterpiece ’til you tore it all up
Runnin’ scared, I was there
I remember it all too well
And you call me up again just to break me like a promise
So casually cruel in the name of bein’ honest
I’m a crumpled-up piece of paper lyin’ here
‘Cause I remember it all, all, all

They say all’s well that ends well, but I’m in a new hell
Every time you double-cross my mind
You said if we had been closer in age, maybe it would’ve been fine
And that made me want to die
The idea you had of me, who was she?
A never-needy, ever-lovely jewel whose shine reflects on you
Not weepin’ in a party bathroom
Some actress askin’ me what happened, you
That’s what happened, you
You who charmed my dad with self-effacing jokes
Sippin’ coffee like you’re on a late-night show
But then he watched me watch the front door all night, willin’ you to come
And he said, “It’s supposed to be fun turning twenty-one”

Time won’t fly, it’s like I’m paralyzed by it
I’d like to be my old self again, but I’m still tryin’ to find it
After plaid shirt days and nights when you made me your own
Now you mail back my things and I walk home alone
But you keep my old scarf from that very first week
‘Cause it reminds you of innocence and it smells like me
You can’t get rid of it
‘Cause you remember it all too well, yeah

‘Cause there we are again when I loved you so
Back before you lost the one real thing you’ve ever known
It was rare, I was there
I remember it all too well
Wind in my hair, you were there
You remember it all
Down the stairs, you were there
You remember it all
It was rare, I was there
I remember it all too well

And I was never good at tellin’ jokes, but the punch line goes
“I’ll get older, but your lovers stay my age”
From when your Brooklyn broke my skin and bones
I’m a soldier who’s returning half her weight
And did the twin flame bruise paint you blue?
Just between us, did the love affair maim you too?
‘Cause in this city’s barren cold
I still remember the first fall of snow
And how it glistened as it fell
I remember it all too well

Just between us, did the love affair maim you all too well?
Just between us, do you remember it all too well?
Just between us, I remember it all too well
Wind in my hair, I was there, I was there
Down the stairs, I was there, I was there
Sacred prayer, I was there, I was there
It was rare, you remember it all too well
Wind in my hair, I was there, I was there
Down the stairs, I was there, I was there
Sacred prayer, I was there, I was there
It was rare, you remember it
Wind in my hair, I was there, I was there
Down the stairs, I was there, I was there
Sacred prayer, I was there, I was there
It was rare, you remember it
Wind in my hair, I was there, I was there
Down the stairs, I was there, I was there
Sacred prayer, I was there, I was there
It was rare, you remember it

รอยยิ้มแสนอ่อนโยนของเธอ กับสายตาไร้เดียงสาของฉัน
พวกเรานั่งร้องเพลงกันในรถ ยามขับหลงทางไปแถบชานเมือง
ใบไม้เปลี่ยนสีร่วงกราวเหมือนทุกอย่างลงตัวพอดี
ผ่านไปนานขนาดนี้ ฉันยังจำภาพนั้นได้ชัดเจน

รู้ดีว่าเรื่องของเรามันจบไปนานแล้ว
ความรู้สึกพิเศษพวกนั้นมันไม่เหลืออยู่อีกแล้ว
เหมือนจะโอเคขึ้นแล้ว แต่จริง ๆ ไม่ได้สบายดีเลยสักนิด

เพราะภาพเดิม ๆ มันวนกลับมา ตอนที่เราอยู่ในเมืองเล็ก ๆ เมืองนั้น
เธอเกือบขับรถฝ่าไฟแดง เพราะมัวแต่มองหน้าฉัน
สายลมปะทะเรือนผม ฉันยังจำความรู้สึกตอนนั้นได้ดี
ฉันจำทุกรายละเอียดได้แม่นยำเหลือเกิน

อัลบั้มรูปบนเคาน์เตอร์ ทำเอาเธอแก้มแดงด้วยความเขิน
เธอในวัยเด็กใส่แว่น นอนบนเตียงเดี่ยวเล็ก ๆ
แม่เธอนั่งเล่าเรื่องสมัยเธอแข่งทีบอลให้ฟัง
เธอเล่าเรื่องในอดีตให้ฟัง เพราะคิดว่าอนาคตของเธอจะมีฉันอยู่
เธอโยนกุญแจรถมาให้ พร้อมพูดยกย่องความเท่าเทียม ช่างแม่งระบบเดิม ๆ
พวงกุญแจตกพื้น เรามักจะหนีออกไปเที่ยวด้วยกันเสมอ
แอบคิดระหว่างนั่งรถไปว่า เดี๋ยวอีกไม่นาน
เขาคงจะบอกว่านี่คือความรัก แต่เธอไม่เคยใช้คำนั้นเลย
จนกระทั่งความสัมพันธ์ของเราจบสิ้นและตายจากไป
พยายามเช็กชีพจร แล้วกลับมาสาบานว่ายังรู้สึกเหมือนเดิม
ทั้งที่ทิ้งกันไปนานตั้งสามเดือนแล้ว
แล้วเธอก็สับสนว่าความรู้สึกหายไปไหน ยามฉันยื่นมือไปหา
แต่ฉันกลับรู้สึกอับอาย ขณะที่เธอสวมกอดร่างที่ไร้ชีวิตชีวาของฉัน

ฉันรู้ว่ามันผ่านไปนานมากแล้ว
และไม่มีอะไรที่ฉันจะทำได้อีก
ลืมเธอไปได้นานพอสมควร
จนลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าทำไมถึงต้องลืมเธอ

เพราะภาพในหัวมันฉายซ้ำ ในช่วงกลางดึกสงัด
ที่เราเต้นรำกันในห้องครัว โดยมีเพียงแสงจากตู้เย็น
ตรงบันไดบ้านตรงนั้น ฉันยังจำความรู้สึกได้
ทุกอย่างมันยังติดอยู่ในใจฉันเสมอ
นึกถึงตอนที่เราคบกันโดยไม่ต้องให้ใครรู้
เธอเก็บฉันไว้เป็นความลับ แต่ฉันรักษาเธอไว้เหมือนคำสาบาน
เหมือนคำอธิษฐานศักดิ์สิทธิ์ที่เราต่างสัญญา
ว่าจะจดจำมันไว้ ไม่มีวันลืม

บางทีเราอาจจะสื่อสารกันไม่เข้าใจ หรือฉันอาจจะเรียกร้องมากเกินไป
แต่รักของเราเคยงดงามเหมือนงานศิลปะชิ้นเอก จนกระทั่งเธอเป็นคนฉีกมันทิ้งเอง
ตอนที่เธอวิ่งหนีด้วยความกลัว ฉันก็อยู่ตรงนั้น
ฉันจำความทรงจำพวกนั้นได้ดีเหลือเกิน
แล้วเธอก็โทรมาอีกครั้ง เพียงเพื่อจะทำลายฉัน เหมือนที่เคยผิดคำสัญญา
ใจร้ายได้อย่างใจเย็น โดยอ้างว่าแค่พูดตรง ๆ
ฉันเหมือนกระดาษยับยู่ยี่ที่ถูกเขวี้ยงทิ้งไว้
เพราะฉันยังคงจำได้ทุกสิ่งทุกอย่าง

ใคร ๆ ก็บอกว่าจบสวยก็ถือว่าดี แต่ฉันเหมือนตกอยู่ในนรกขุมใหม่
ทุกครั้งที่เธอผุดขึ้นมาในความคิด
เธอเคยบอกว่าถ้าเราอายุใกล้เคียงกันกว่านี้ เรื่องของเราคงไปได้รอด
ฟังแล้วมันเจ็บจนอยากจะบ้าตาย
ผู้หญิงในแบบที่เธอคาดหวังไว้ นั่นใครกัน
เพชรงามที่ไม่เคยงี่เง่า แสนดีตลอดเวลา คอยส่องแสงให้เธอเด่น
ไม่ใช่คนที่นั่งร้องไห้โฮอยู่ในห้องน้ำงานปาร์ตี้
มีดาราสาวคนหนึ่งเข้ามาถามว่าเป็นอะไร และคำตอบก็คือเธอ
เพราะเธอนั่นแหละ
คนที่เคยถ่อมตัวพูดจาเอาอกเอาใจจนพ่อฉันเอ็นดู
จิบกาแฟอย่างเท่เหมือนอยู่ในรายการทอล์กโชว์
แต่แล้วพ่อกลับต้องมาเห็นฉันเฝ้ามองประตูหน้าบ้านทั้งคืน เพื่อรอให้เธอมาหา
พ่อได้แต่พูดว่า อายุยี่สิบเอ็ดมันควรจะเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขสิ

เวลาไม่ยอมเดินหน้า รู้สึกเหมือนตัวเองทรมานจนก้าวไปไหนไม่ได้
อยากกลับไปเป็นคนเดิม แต่ก็ยังตามหาตัวตนคนนั้นไม่เจอ
หลังจากช่วงเวลาที่ใส่เสื้อลายสก็อต และค่ำคืนที่เธอเคยครอบครองฉัน
ตอนนี้เธอกล่าวส่งของคืนมาทางเมล แล้วฉันก็ต้องเดินกลับบ้านคนเดียว
แต่เธอกลับยังเก็บผ้าพันคอผืนเก่าตั้งแต่สัปดาห์แรกเอาไว้
เพราะมันเตือนให้นึกถึงความไร้เดียงสา และยังมีกลิ่นหอมของฉันอยู่
เธอตัดใจทิ้งมันไม่ลงหรอก
เพราะเธอก็จำทุกอย่างได้แม่นยำเหมือนกัน

เพราะภาพวันเก่า ๆ มันย้อนกลับมา ยามที่ฉันเคยรักเธอหมดหัวใจ
ก่อนที่เธอจะรักษาเรื่องจริงใจที่สุดในชีวิตไว้ไม่ได้
ความรักแบบนั้นมันหายาก และฉันเคยอยู่ตรงนั้น
ฉันยังฝังใจกับมันไม่เคยลืม
สายลมพัดผ่านเรือนผม เธอเองก็เคยอยู่ตรงนั้น
เธอก็จดจำมันได้ทั้งหมด
ตรงบันไดบ้าน เธอก็เคยอยู่ตรงนั้น
เธอก็ลืมมันไม่ลงหรอก
มันเป็นช่วงเวลาที่แสนพิเศษ และฉันเคยยืนอยู่ตรงนั้น
ฉันจำมันได้ดีทุกรายละเอียด

ฉันเป็นคนปล่อยมุกไม่ค่อยเก่ง แต่จุดพีคของเรื่องนี้คือ
ฉันจะโตขึ้นเรื่อย ๆ แต่แฟนใหม่ของเธอจะยังคงอายุเท่าฉันตอนนั้นเสมอ
ตั้งแต่ตอนที่ความทรงจำแถวบรุกลินทำร้ายฉันจนบอบช้ำไปทั้งตัว
ฉันกลายเป็นเหมือนทหารที่รอดกลับมาจากสงครามด้วยร่างกายซูบผอม
แล้วรอยแผลเป็นจากรักที่ดึงดูดกันขนาดนั้น มันทำให้เธอเศร้าบ้างไหม
ถามจริง ๆ เถอะ ความรักครั้งนั้นมันสร้างบาดแผลให้เธอด้วยหรือเปล่า
เพราะท่ามกลางความหนาวเหน็บในเมืองอันอ้างว้างนี้
ฉันยังคงจำหิมะแรกที่โปรยปรายลงมาได้เสมอ
และจดจำได้ว่ามันเปล่งประกายสวยงามแค่ไหนยามร่วงกราว
ฉันจำมันได้ดีเหลือเกิน

ถามจริง ๆ รักครั้งนั้นมันทำร้ายเธอจนเป็นแผลลึกเหมือนกันไหม
ระหว่างเราสองคน เธอยังจำมันได้ชัดเจนอยู่ใช่ไหม
สำหรับฉันแล้ว ฉันยังจำมันได้ดีทุกอย่างจริง ๆ
สายลมปะทะเรือนผม ฉันเคยอยู่ตรงนั้นจริง ๆ
ตรงบันไดบ้านนั่น ฉันก็เคยยืนอยู่ตรงนั้น
คำอธิษฐานศักดิ์สิทธิ์ ฉันเคยร่วมรับฟังมัน
มันเป็นช่วงเวลาพิเศษ และเธอก็จดจำมันได้แม่นยำ
ลมพัดผ่านผม ฉันย้อนคิดถึงตอนนั้นเสมอ
ตรงบันไดตรงนั้น ฉันไม่เคยลืมเลือนเลย
สัญญารักอันศักดิ์สิทธิ์ ฉันเคยผ่านมันมา
มันแสนพิเศษ และเธอก็ไม่มีวันลืม
สายลมที่พัดผ่าน ฉันยังจำความรู้สึกนั้นได้
ตรงบันไดบ้าน ฉันเคยอยู่ตรงนั้นเสมอ
คำอธิษฐานพวกนั้น ฉันยังฝังใจอยู่
มันงดงามมาก และเธอก็รู้ดี
ลมปะทะใบหน้า ฉันเคยยืนอยู่ตรงนั้นนะ
ตรงบันไดนั้น ฉันอยู่ตรงนั้นจริง ๆ
สัญญารักศักดิ์สิทธิ์ ฉันร่วมสาบานไว้
มันหายากจริง ๆ และเธอก็จำได้ดี