As it may, as it may, as it may, as it may
ปล่อยให้มันเป็นไป อย่างที่มันควรจะเป็น
As it may, as it may, as it may, as it may
ปล่อยให้ดำเนินไปเรื่อย ๆ ตามชะตากรรม

Days are fine and come on time
แต่ละวันก็ผ่านไปด้วยดีตามเวลาของมัน
But years leave with nothing to find
แต่พอหลายปีผ่านไป กลับไม่เหลืออะไรให้ค้นพบเลย

(Wake up!)
ตื่นจากความฝันได้แล้ว
Changes, hormones, high school, threesome
ความเปลี่ยนแปลง ฮอร์โมน วัยมัธยม ความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน
Roll call, study, license, freedom
การเช็กชื่อ การเรียน ใบขับขี่ และอิสระ
Novice, flirting, first time, lover
ความไร้เดียงสา การบริหารเสน่ห์ ครั้งแรก และคนรัก
Party, fighting, wasted, summer
ปาร์ตี้ การทะเลาะ เมาหัวราน้ำ ในช่วงฤดูร้อน
Questions, doubtful, wedding, family
ความคลางแคลง การตั้งคำถาม งานแต่งงาน และครอบครัว
Happy, ever, after, dead end
ฉากจบแสนมีความสุข ที่กลายเป็นทางตัน
Daily iteration
ใช้ชีวิตวนลูปเดิม ๆ ในทุกวัน
(The bestest part of waking up)
กลายเป็นสิ่งที่ดีที่สุดของการตื่นนอน
Mundane ideation
กับความคิดซ้ำซากอันแสนน่าเบื่อ
(This dark roast got me so fucked up!)
กาแฟคั่วเข้มแก้วนี้ทำเอาสมองเบลอไปหมด

As it may, as it may, as it may, as it may
จะเกิดอะไรก็ต้องเกิด ยอมรับมันไป
As it may, as it may, as it may, as it may
ปล่อยให้ทุกอย่างดำเนินไปตามทางของมัน

Days, they come, and days, they go
วันเวลาหมุนเวียนผ่านมา แล้วก็ผ่านไป
Until no more days set you free
จนกว่าจะไม่มีวันไหน ปลดปล่อยเราได้อีกต่อไป
Well on my way
และตอนนี้ฉันกำลังก้าวเดิน
My way to lose me
บนเส้นทางที่กำลังสูญเสียตัวเองไปทุกที

It strikes me that I don’t belong here anymore
เพิ่งจะมารู้ตัว ว่าฉันไม่ได้เหมาะกับที่นี่อีกต่อไปแล้ว
As I observe my own reflection
ยามที่จ้องมองเงาสะท้อนของตัวเอง
Try a happy face
พยายามจะฝืนยิ้มออกมา
Staring through the warm tears
มองผ่านหยาดน้ำตาอุ่น ๆ ที่ไหลอาบแก้ม
A sad frown from the cold years
เห็นเพียงใบหน้าแสนเศร้าจากหลายปีอันหนาวเหน็บ
Adieu
ลาก่อนนะ
I never had the will anyway
ยังไงเสีย ฉันก็ไม่เคยอยากมีชีวิตอยู่ต่อตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

Toss a rope over the branch and fall into the night
โยนเชือกข้ามกิ่งไม้ แล้วทิ้งตัวลงสู่ความมืดมิด
And here I swing from my family tree
และตรงนี้ ฉันกำลังห้อยโหนอยู่บนต้นไม้ของตระกูล
Say goodnight
บอกลาและบอกราตรีสวัสดิ์
Can’t you see life is but a dream anyway?
ท้ายที่สุดแล้ว ไม่เห็นหรือไงว่าชีวิตมันก็แค่ความฝันตื่นหนึ่งเท่านั้นเอง

As it may, as it may, as it may, as it may
As it may, as it may, as it may, as it may

Days are fine and come on time
But years leave with nothing to find

(Wake up!)
Changes, hormones, high school, threesome
Roll call, study, license, freedom
Novice, flirting, first time, lover
Party, fighting, wasted, summer
Questions, doubtful, wedding, family
Happy, ever, after, dead end
Daily iteration
(The bestest part of waking up)
Mundane ideation
(This dark roast got me so fucked up!)

As it may, as it may, as it may, as it may
As it may, as it may, as it may, as it may

Days, they come, and days, they go
Until no more days set you free
Well on my way
My way to lose me

It strikes me that I don’t belong here anymore
As I observe my own reflection
Try a happy face
Staring through the warm tears
A sad frown from the cold years
Adieu
I never had the will anyway

Toss a rope over the branch and fall into the night
And here I swing from my family tree
Say goodnight
Can’t you see life is but a dream anyway?

ปล่อยให้มันเป็นไป อย่างที่มันควรจะเป็น
ปล่อยให้ดำเนินไปเรื่อย ๆ ตามชะตากรรม

แต่ละวันก็ผ่านไปด้วยดีตามเวลาของมัน
แต่พอหลายปีผ่านไป กลับไม่เหลืออะไรให้ค้นพบเลย

ตื่นจากความฝันได้แล้ว
ความเปลี่ยนแปลง ฮอร์โมน วัยมัธยม ความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน
การเช็กชื่อ การเรียน ใบขับขี่ และอิสระ
ความไร้เดียงสา การบริหารเสน่ห์ ครั้งแรก และคนรัก
ปาร์ตี้ การทะเลาะ เมาหัวราน้ำ ในช่วงฤดูร้อน
ความคลางแคลง การตั้งคำถาม งานแต่งงาน และครอบครัว
ฉากจบแสนมีความสุข ที่กลายเป็นทางตัน
ใช้ชีวิตวนลูปเดิม ๆ ในทุกวัน
กลายเป็นสิ่งที่ดีที่สุดของการตื่นนอน
กับความคิดซ้ำซากอันแสนน่าเบื่อ
กาแฟคั่วเข้มแก้วนี้ทำเอาสมองเบลอไปหมด

จะเกิดอะไรก็ต้องเกิด ยอมรับมันไป
ปล่อยให้ทุกอย่างดำเนินไปตามทางของมัน

วันเวลาหมุนเวียนผ่านมา แล้วก็ผ่านไป
จนกว่าจะไม่มีวันไหน ปลดปล่อยเราได้อีกต่อไป
และตอนนี้ฉันกำลังก้าวเดิน
บนเส้นทางที่กำลังสูญเสียตัวเองไปทุกที

เพิ่งจะมารู้ตัว ว่าฉันไม่ได้เหมาะกับที่นี่อีกต่อไปแล้ว
ยามที่จ้องมองเงาสะท้อนของตัวเอง
พยายามจะฝืนยิ้มออกมา
มองผ่านหยาดน้ำตาอุ่น ๆ ที่ไหลอาบแก้ม
เห็นเพียงใบหน้าแสนเศร้าจากหลายปีอันหนาวเหน็บ
ลาก่อนนะ
ยังไงเสีย ฉันก็ไม่เคยอยากมีชีวิตอยู่ต่อตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

โยนเชือกข้ามกิ่งไม้ แล้วทิ้งตัวลงสู่ความมืดมิด
และตรงนี้ ฉันกำลังห้อยโหนอยู่บนต้นไม้ของตระกูล
บอกลาและบอกราตรีสวัสดิ์
ท้ายที่สุดแล้ว ไม่เห็นหรือไงว่าชีวิตมันก็แค่ความฝันตื่นหนึ่งเท่านั้นเอง