And if history’s clear, someone always ends up in ruins
ถ้าดูจากอดีตที่ผ่านมา สุดท้ายต้องมีคนพังยับเยินอยู่ฝ่ายเดียวเสมอ
And what seemed like fate becomes “What the hell was I doin’?”
ไอ้ที่เคยคิดว่าพรหมลิขิต กลายเป็นต้องมานั่งด่าตัวเองว่าทำบ้าอะไรลงไป
Babylon lovers hangin’ lifetimes on a vine (Ooh)
รักกันแทบตายเหมือนเมืองบาบิโลน แต่กลับฝากทั้งชีวิตไว้บนกิ่งไม้ที่พร้อมจะหัก
Do you miss mine?
เธอเคยคิดถึงชีวิตช่วงที่มีฉันบ้างไหม

Do you miss us, us?
เธอคิดถึงเรื่องของเราสองคนบ้างหรือเปล่า
I felt it, you held it, do you miss us, us?
ฉันรู้สึกได้จริง ๆ และเธอก็กุมมันไว้ เคยคิดถึงช่วงเวลานั้นไหม
Wonder if you regret the secret of us, us
อยากรู้จริง ๆ ว่าเธอเสียใจบ้างไหมกับความสัมพันธ์ลับ ๆ ของเรา
Us (Us), us (Us), us (Us)
เรื่องของเราสองคน

I know you know
ฉันรู้ว่าเธอก็รู้สึกเหมือนกัน
It felt like somethin’ old
มันคุ้นเคยเหมือนผูกพันกันมานาน
It felt like somethin’ holy, like souls bleedin’, so
ศักดิ์สิทธิ์ราวกับจิตวิญญาณหลอมรวมกรีดเลือดสาบาน
It fеlt like what I’ve known
เหมือนความรักจริงใจที่ฉันเคยรู้จัก
You’re twеnty-nine years old
เธอโตจนอายุยี่สิบเก้าแล้วนะ
So how can you be cold when I open my home?
ทำไมถึงยังใจร้ายใส่ได้ลงคอ ทั้งที่ฉันเปิดประตูต้อนรับเธอขนาดนี้

And if history’s clear, the flames always end up in ashes
แล้วถ้าบทเรียนเก่ายังชัดเจนอยู่ เปลวไฟพวกนี้ก็คงมอดดับเหลือแค่ขี้เถ้า
And what seemed like fate, give it ten months and you’ll be past it (You’ll be past it)
สิ่งที่คิดว่าชะตาฟ้าลิขิต ผ่านไปสักสิบเดือนเดี๋ยวเธอก็คงลืมฉันได้ลงคอ
Babylon lovers hangin’ missed calls on the line
คู่รักที่สร้างวิมานล่มสลาย เหลือทิ้งไว้แค่สายที่ไม่ได้รับ
I gave you mine
ทั้งที่ฉันทุ่มเทให้เธอไปหมดทั้งใจ

Did you mind us, us?
เคยแคร์เรื่องของเราบ้างไหม
I felt it, you held it, do you miss us, us?
ฉันอินกับมันมาก และเธอก็เคยเหนี่ยวรั้งไว้ ไม่คิดถึงภาพตอนนั้นจริงเหรอ
Wonder if you regret the secret of us, us
นึกสงสัยว่าเธอแอบนึกเสียดายเรื่องแอบคบกันของเราบ้างหรือเปล่า
Us (Us), us (Us), us (Us)
ภาพเราในวันวาน

That night, you were talkin’ false prophets and profits
คืนนั้นเธอมัวแต่พล่ามเรื่องพวกศาสดาจอมปลอมกับผลกำไร
They make in the margins of poetry sonnets
ที่พวกนักเขียนกอบโกยมาจากขอบหน้าหนังสือกวี
You never read up on it, shame, could’ve learned somethin’
ทั้งที่ตัวเองไม่เคยอ่านแท้ ๆ น่าเสียดายนะ เผื่อจะได้ฉลาดขึ้นมาบ้าง
Robert Bly on my nightstand, gifts from you, how ironic
หนังสือของโรเบิร์ต บลายที่เธอซื้อให้ยังวางอยู่ข้างเตียง ช่างตลกร้ายสิ้นดี
The curse or a miracle, hearse or an oracle
ไม่รู้ว่าเป็นคำสาปหรือปาฏิหาริย์ เป็นลางบอกเหตุหรือรถขนศพกันแน่
You’re incomparable, fuck, it was chemical
เธอแม่งไม่เหมือนใครจริง ๆ บ้าเอ๊ย เคมีเราสองคนมันเข้ากันชะมัด
You (You) plus (Plus) me (Me) was
เธอรวมกับฉัน มันเคยกลายเป็น

Us, us, us
คำว่าเราสองคน
I felt it, you held it, do you miss us, us?
ใจฉันสัมผัสได้ มือเธอก็กุมเอาไว้ เธอไม่โหยหาอดีตพวกนั้นบ้างเลยเหรอ
Wonder if you regret the secret of us, us
เคยนึกเสียดายเรื่องที่เราต้องหลบ ๆ ซ่อน ๆ กันบ้างไหม
Mistaken for strangers the way it was, was
แกล้งทำเป็นคนแปลกหน้าใส่กัน ทั้งที่เคยลึกซึ้งกันขนาดนั้น
The pain of, the reign of, the flame of us, us
ทั้งความเจ็บปวด ช่วงเวลาที่เคยยิ่งใหญ่ และไฟรักที่แผดเผาเราสองคน
The outline, well, some times, do you miss us, us?
แค่เงาจาง ๆ ของความทรงจำ บางอารมณ์เธอเคยคิดถึงเราบ้างไหม
The best kind, well, sometimes, do you miss us?
ช่วงเวลาที่ดีที่สุดในชีวิต มีสักแวบไหมที่เธอคิดถึงกัน

And if history’s clear, someone always ends up in ruins
And what seemed like fate becomes “What the hell was I doin’?”
Babylon lovers hangin’ lifetimes on a vine (Ooh)
Do you miss mine?

Do you miss us, us?
I felt it, you held it, do you miss us, us?
Wonder if you regret the secret of us, us
Us (Us), us (Us), us (Us)

I know you know
It felt like somethin’ old
It felt like somethin’ holy, like souls bleedin’, so
It fеlt like what I’ve known
You’re twеnty-nine years old
So how can you be cold when I open my home?

And if history’s clear, the flames always end up in ashes
And what seemed like fate, give it ten months and you’ll be past it (You’ll be past it)
Babylon lovers hangin’ missed calls on the line
I gave you mine

Did you mind us, us?
I felt it, you held it, do you miss us, us?
Wonder if you regret the secret of us, us
Us (Us), us (Us), us (Us)

That night, you were talkin’ false prophets and profits
They make in the margins of poetry sonnets
You never read up on it, shame, could’ve learned somethin’
Robert Bly on my nightstand, gifts from you, how ironic
The curse or a miracle, hearse or an oracle
You’re incomparable, fuck, it was chemical
You (You) plus (Plus) me (Me) was

Us, us, us
I felt it, you held it, do you miss us, us?
Wonder if you regret the secret of us, us
Mistaken for strangers the way it was, was
The pain of, the reign of, the flame of us, us
The outline, well, some times, do you miss us, us?
The best kind, well, sometimes, do you miss us?

ถ้าดูจากอดีตที่ผ่านมา สุดท้ายต้องมีคนพังยับเยินอยู่ฝ่ายเดียวเสมอ
ไอ้ที่เคยคิดว่าพรหมลิขิต กลายเป็นต้องมานั่งด่าตัวเองว่าทำบ้าอะไรลงไป
รักกันแทบตายเหมือนเมืองบาบิโลน แต่กลับฝากทั้งชีวิตไว้บนกิ่งไม้ที่พร้อมจะหัก
เธอเคยคิดถึงชีวิตช่วงที่มีฉันบ้างไหม

เธอคิดถึงเรื่องของเราสองคนบ้างหรือเปล่า
ฉันรู้สึกได้จริง ๆ และเธอก็กุมมันไว้ เคยคิดถึงช่วงเวลานั้นไหม
อยากรู้จริง ๆ ว่าเธอเสียใจบ้างไหมกับความสัมพันธ์ลับ ๆ ของเรา
เรื่องของเราสองคน

ฉันรู้ว่าเธอก็รู้สึกเหมือนกัน
มันคุ้นเคยเหมือนผูกพันกันมานาน
ศักดิ์สิทธิ์ราวกับจิตวิญญาณหลอมรวมกรีดเลือดสาบาน
เหมือนความรักจริงใจที่ฉันเคยรู้จัก
เธอโตจนอายุยี่สิบเก้าแล้วนะ
ทำไมถึงยังใจร้ายใส่ได้ลงคอ ทั้งที่ฉันเปิดประตูต้อนรับเธอขนาดนี้

แล้วถ้าบทเรียนเก่ายังชัดเจนอยู่ เปลวไฟพวกนี้ก็คงมอดดับเหลือแค่ขี้เถ้า
สิ่งที่คิดว่าชะตาฟ้าลิขิต ผ่านไปสักสิบเดือนเดี๋ยวเธอก็คงลืมฉันได้ลงคอ
คู่รักที่สร้างวิมานล่มสลาย เหลือทิ้งไว้แค่สายที่ไม่ได้รับ
ทั้งที่ฉันทุ่มเทให้เธอไปหมดทั้งใจ

เคยแคร์เรื่องของเราบ้างไหม
ฉันอินกับมันมาก และเธอก็เคยเหนี่ยวรั้งไว้ ไม่คิดถึงภาพตอนนั้นจริงเหรอ
นึกสงสัยว่าเธอแอบนึกเสียดายเรื่องแอบคบกันของเราบ้างหรือเปล่า
ภาพเราในวันวาน

คืนนั้นเธอมัวแต่พล่ามเรื่องพวกศาสดาจอมปลอมกับผลกำไร
ที่พวกนักเขียนกอบโกยมาจากขอบหน้าหนังสือกวี
ทั้งที่ตัวเองไม่เคยอ่านแท้ ๆ น่าเสียดายนะ เผื่อจะได้ฉลาดขึ้นมาบ้าง
หนังสือของโรเบิร์ต บลายที่เธอซื้อให้ยังวางอยู่ข้างเตียง ช่างตลกร้ายสิ้นดี
ไม่รู้ว่าเป็นคำสาปหรือปาฏิหาริย์ เป็นลางบอกเหตุหรือรถขนศพกันแน่
เธอแม่งไม่เหมือนใครจริง ๆ บ้าเอ๊ย เคมีเราสองคนมันเข้ากันชะมัด
เธอรวมกับฉัน มันเคยกลายเป็น

คำว่าเราสองคน
ใจฉันสัมผัสได้ มือเธอก็กุมเอาไว้ เธอไม่โหยหาอดีตพวกนั้นบ้างเลยเหรอ
เคยนึกเสียดายเรื่องที่เราต้องหลบ ๆ ซ่อน ๆ กันบ้างไหม
แกล้งทำเป็นคนแปลกหน้าใส่กัน ทั้งที่เคยลึกซึ้งกันขนาดนั้น
ทั้งความเจ็บปวด ช่วงเวลาที่เคยยิ่งใหญ่ และไฟรักที่แผดเผาเราสองคน
แค่เงาจาง ๆ ของความทรงจำ บางอารมณ์เธอเคยคิดถึงเราบ้างไหม
ช่วงเวลาที่ดีที่สุดในชีวิต มีสักแวบไหมที่เธอคิดถึงกัน