เรื่องราวของคนที่โตมาจนกลายเป็นพ่อคน แล้วพบว่าโลกยุคนี้มันเปลี่ยนไปจนน่าใจหาย สายตาที่มองดูเด็ก ๆ ยุคใหม่ซึ่งกำลังหลุดมือไป ทำให้คิดถึงวันเก่า ๆ แต่ต่อให้โลกจะหมุนเปลี่ยนไปทางไหน ลึก ๆ ก็ยังคงเชื่อมั่นและไม่ยอมสิ้นหวัง
Eng - Thai
When I grow up to be a man
พอฉันโตขึ้นมาเป็นผู้ใหญ่
Like my father was when I was young
เหมือนอย่างที่พ่อเคยเป็นตอนฉันยังเด็ก
I hope I can make him so proud of me
ก็หวังว่าจะทำให้พ่อภาคภูมิใจในตัวฉันได้
Proud enough to call me his son
ภูมิใจมากพอที่จะเรียกฉันว่าลูกชายได้อย่างเต็มปาก
Ooh yeah
จริง ๆ นะ
What makes these people so different now?
ทำไมผู้คนยุคนี้ถึงได้เปลี่ยนไปขนาดนี้
What makes these times so strange?
ทำไมยุคสมัยมันถึงดูแปลกพิกลนัก
Seems most people got most everything they need
ทั้งที่คนส่วนใหญ่ก็มีพร้อมทุกอย่างที่ต้องการ
How come we see this change?
แล้วทำไมเราถึงยังเห็นความเปลี่ยนแปลงแบบนี้ได้
Our sons and daughters seem to be beyond our control
พวกลูก ๆ ดูเหมือนจะเกินรับมือและควบคุมไม่ได้อีกแล้ว
Their smile is fading fast, they’re losing their soul
รอยยิ้มของพวกแกจางหายไปอย่างรวดเร็ว แถมยังเริ่มสูญเสียตัวตนไปเรื่อย ๆ
When will we ever learn?
เมื่อไรพวกเราถึงจะเรียนรู้และเข้าใจสักที
Yet I’m a believer
แต่ถึงอย่างนั้น ฉันก็ยังคงมีความหวังอยู่เสมอ
When I was a boy, did we have more respect?
ตอนที่ฉันยังเด็ก พวกเราให้เกียรติและเคารพกันมากกว่านี้ไหม
This world seemed a nicer place to be
โลกใบนี้เคยดูน่าอยู่และอบอุ่นกว่าที่เป็นอยู่ตั้งเยอะ
But time slowly passes, and one day you look around
พอเวลาค่อย ๆ ผ่านไป วันหนึ่งเมื่อลองหันมองไปรอบตัว
You hardly recognize what you see
เราแทบจำภาพสิ่งที่เห็นตรงหน้าไม่ได้เลย
Our sons and daughters seem to be beyond our control
เด็ก ๆ ในวันนี้เริ่มไกลเกินกว่าที่เราจะดูแลได้แล้ว
Their smile is fading fast, they’re losing their soul
แววตาและรอยยิ้มคอยแต่จะหายไป เหมือนพวกเขากำลังหลงทางและสูญเสียจิตวิญญาณ
Now when will we ever learn?
แล้วเมื่อไรพวกเราจะได้บทเรียนจากเรื่องนี้เสียที
But I’m a believer
ทว่าลึก ๆ ในใจ ฉันก็ยังเชื่อมั่นอยู่ดี
We’re all sons of our fathers
เราทุกคนต่างก็เป็นลูกของพ่อด้วยกันทั้งนั้น
Sometimes I feel like mine
บางทีฉันยังรู้สึกเหมือนพ่อตัวเองเลย
And I can hear him say the things I say
และได้ยินเสียงพ่อผ่านประโยคที่ตัวเองกำลังพูด
Seems all things come around in time
ดูเหมือนทุกอย่างจะวนกลับมาที่เดิมตามกาลเวลา
Ooh woah
ใช่เลย
Why these things happen we’ll never know
ทำไมเรื่องพวกนี้ถึงเกิดขึ้น เราคงไม่มีวันเข้าใจ
Guess that was then and this is now
คิดเสียว่านั่นคืออดีต ส่วนนี่คือปัจจุบัน
We always knew that change was gonna come
เรารู้อยู่แล้วว่าความเปลี่ยนแปลงต้องมาถึงเข้าสักวัน
But I wanna go back
แต่ฉันแค่อยากย้อนเวลากลับไป
Please tell me how
ช่วยบอกทีสิว่าต้องทำยังไง
Our sons and daughters seem to be beyond our control
พวกเด็ก ๆ รุ่นหลังดูเหมือนจะเกินกว่าที่เราจะรับมือได้ไหว
Their smile is fading fast, they’re losing their soul
รอยยิ้มของพวกเขาริบหรี่ลงเรื่อย ๆ จิตวิญญาณและความสดใสเริ่มเลื่อนหาย
When will we ever learn?
เมื่อไรเราถึงจะตระหนักและได้คิดสักที
Yet I’m a believer
แต่ฉันก็ยังไม่ยอมสิ้นหวังหรอกนะ
Oh yeah
ใช่แล้ว
Beyond our control
มันเกินกว่าที่เราจะควบคุมได้จริง ๆ
Beyond our control
เกินมือพวกเราไปแล้วจริง ๆ
Eng
When I grow up to be a man
Like my father was when I was young
I hope I can make him so proud of me
Proud enough to call me his son
Ooh yeah
What makes these people so different now?
What makes these times so strange?
Seems most people got most everything they need
How come we see this change?
Our sons and daughters seem to be beyond our control
Their smile is fading fast, they’re losing their soul
When will we ever learn?
Yet I’m a believer
When I was a boy, did we have more respect?
This world seemed a nicer place to be
But time slowly passes, and one day you look around
You hardly recognize what you see
Our sons and daughters seem to be beyond our control
Their smile is fading fast, they’re losing their soul
Now when will we ever learn?
But I’m a believer
We’re all sons of our fathers
Sometimes I feel like mine
And I can hear him say the things I say
Seems all things come around in time
Ooh woah
Why these things happen we’ll never know
Guess that was then and this is now
We always knew that change was gonna come
But I wanna go back
Please tell me how
Our sons and daughters seem to be beyond our control
Their smile is fading fast, they’re losing their soul
When will we ever learn?
Yet I’m a believer
Oh yeah
Beyond our control
Beyond our control
Thai
พอฉันโตขึ้นมาเป็นผู้ใหญ่
เหมือนอย่างที่พ่อเคยเป็นตอนฉันยังเด็ก
ก็หวังว่าจะทำให้พ่อภาคภูมิใจในตัวฉันได้
ภูมิใจมากพอที่จะเรียกฉันว่าลูกชายได้อย่างเต็มปาก
จริง ๆ นะ
ทำไมผู้คนยุคนี้ถึงได้เปลี่ยนไปขนาดนี้
ทำไมยุคสมัยมันถึงดูแปลกพิกลนัก
ทั้งที่คนส่วนใหญ่ก็มีพร้อมทุกอย่างที่ต้องการ
แล้วทำไมเราถึงยังเห็นความเปลี่ยนแปลงแบบนี้ได้
พวกลูก ๆ ดูเหมือนจะเกินรับมือและควบคุมไม่ได้อีกแล้ว
รอยยิ้มของพวกแกจางหายไปอย่างรวดเร็ว แถมยังเริ่มสูญเสียตัวตนไปเรื่อย ๆ
เมื่อไรพวกเราถึงจะเรียนรู้และเข้าใจสักที
แต่ถึงอย่างนั้น ฉันก็ยังคงมีความหวังอยู่เสมอ
ตอนที่ฉันยังเด็ก พวกเราให้เกียรติและเคารพกันมากกว่านี้ไหม
โลกใบนี้เคยดูน่าอยู่และอบอุ่นกว่าที่เป็นอยู่ตั้งเยอะ
พอเวลาค่อย ๆ ผ่านไป วันหนึ่งเมื่อลองหันมองไปรอบตัว
เราแทบจำภาพสิ่งที่เห็นตรงหน้าไม่ได้เลย
เด็ก ๆ ในวันนี้เริ่มไกลเกินกว่าที่เราจะดูแลได้แล้ว
แววตาและรอยยิ้มคอยแต่จะหายไป เหมือนพวกเขากำลังหลงทางและสูญเสียจิตวิญญาณ
แล้วเมื่อไรพวกเราจะได้บทเรียนจากเรื่องนี้เสียที
ทว่าลึก ๆ ในใจ ฉันก็ยังเชื่อมั่นอยู่ดี
เราทุกคนต่างก็เป็นลูกของพ่อด้วยกันทั้งนั้น
บางทีฉันยังรู้สึกเหมือนพ่อตัวเองเลย
และได้ยินเสียงพ่อผ่านประโยคที่ตัวเองกำลังพูด
ดูเหมือนทุกอย่างจะวนกลับมาที่เดิมตามกาลเวลา
ใช่เลย
ทำไมเรื่องพวกนี้ถึงเกิดขึ้น เราคงไม่มีวันเข้าใจ
คิดเสียว่านั่นคืออดีต ส่วนนี่คือปัจจุบัน
เรารู้อยู่แล้วว่าความเปลี่ยนแปลงต้องมาถึงเข้าสักวัน
แต่ฉันแค่อยากย้อนเวลากลับไป
ช่วยบอกทีสิว่าต้องทำยังไง
พวกเด็ก ๆ รุ่นหลังดูเหมือนจะเกินกว่าที่เราจะรับมือได้ไหว
รอยยิ้มของพวกเขาริบหรี่ลงเรื่อย ๆ จิตวิญญาณและความสดใสเริ่มเลื่อนหาย
เมื่อไรเราถึงจะตระหนักและได้คิดสักที
แต่ฉันก็ยังไม่ยอมสิ้นหวังหรอกนะ
ใช่แล้ว
มันเกินกว่าที่เราจะควบคุมได้จริง ๆ
เกินมือพวกเราไปแล้วจริง ๆ
Comments are off this post