He wanted it comfortable, I wanted that pain
เขาชอบชีวิตเรียบง่ายสบาย ๆ แต่เราดันโหยหาความท้าทาย
He wanted a bride, I was making my own name
เขาอยากแต่งงานสร้างครอบครัว ส่วนเราขอสร้างชื่อเสียงให้ตัวเองดีกว่า
Chasing that fame, he stayed the same
ขณะที่เราวิ่งไล่ตามความฝัน เขากลับหยุดอยู่จุดเดิม
All of me changed like midnight
ตัวเราเปลี่ยนไปสิ้นเชิงเหมือนยามเที่ยงคืน

My town was a wasteland
บ้านเกิดเรามันโคตรน่าเบื่อและอึดอัด
Full of cages, full of fences
เหมือนมีแต่กรงขังกับกำแพงเต็มไปหมด
Pageant queens and big pretenders
มีแต่พวกสร้างภาพเสแสร้งทำเป็นดี
But for some, it was paradise
แต่กับบางคน สภาพแบบนั้นคือสวรรค์เลยนะ
My boy was a montage
ส่วนแฟนเก่าเรา ภาพเขาในหัวเหมือนฉากในหนังโรแมนติก
A slow-motion, love potion
เป็นความรักที่ค่อย ๆ ละมุนละไมเหมือนโดนมนตร์สะกด
Jumping off things in the ocean
พากันโดดน้ำทะเลเล่นแบบไร้เดียงสา
I broke his heart ’cause he was nice
สุดท้ายเรากลับทำเขาอกหัก เพียงเพราะเขาเป็นคนดีเกินไป
He was sunshine, I was midnight rain
เขาคือความสดใส ส่วนเราคือสายฝนอันมืดมิด

He wanted it comfortable, I wanted that pain
เขาอยากได้ความสัมพันธ์เซฟโซน แต่เราดันเลือกทางที่เจ็บปวด
He wanted a bride, I was making my own name
เขาพร้อมจะแต่งงาน ส่วนเราตั้งหน้าตั้งตาหาเงินสร้างชื่อ
Chasing that fame, he stayed the same
พอเรามุ่งมั่นวิ่งตามฝัน เขาก็ยังอยู่ตรงที่เดิม
All of me changed like midnight
แล้วเราก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคนในพริบตา

It came like a postcard
ภาพชีวิตเขามันดูเพอร์เฟกต์เหมือนในโปสการ์ด
Picture perfect shiny family
ครอบครัวสุขสันต์เพียบพร้อมอบอุ่น
Holiday peppermint candy
แสนหวานและลงตัวไปหมดทุกอย่าง
But for him, it’s every day
แถมเขาก็ชอบชีวิตธรรมดาแบบนั้นจริง ๆ
So I peered through a window
พอแอบมองกลับไปในอดีต
A deep portal, time travel
เหมือนได้ย้อนเวลากลับไปมองเรื่องราวเก่า ๆ
All the love we unravel
วันที่ความสัมพันธ์เราค่อย ๆ พังลง
And the life I gave away
กับชีวิตอบอุ่นที่เราตัดสินใจโยนทิ้งไป
‘Cause he was sunshine, I was midnight rain
ก็เพราะเขาคือแสงตะวัน ส่วนเรามันแค่สายฝนยามดึก

He wanted it comfortable, I wanted that pain
เขาต้องการความสบายใจ แต่เราดันชอบความเจ็บปวด
He wanted a bride, I was making my own name
เขาอยากได้เมีย แต่เราอยากได้อนาคตตัวเอง
Chasing that fame, he stayed the same
เราวิ่งชนความสำเร็จ ส่วนเขายังจมอยู่ที่เดิม
All of me changed like midnight rain
สุดท้ายเราก็เปลี่ยนไป กลายเป็นสายฝนยามเที่ยงคืน
He wanted it comfortable, I wanted that pain
เขาอยากเซฟตัวเอง แต่เราเลือกเดินเข้าหาความเจ็บ
He wanted a bride, I was making my own name
เขาอยากสร้างครอบครัว ส่วนเราขอสร้างอนาคต
Chasing that fame, he stayed the same
ขณะที่เราก้าวไปข้างหน้า เขากลับไม่เคยเปลี่ยนเลย
All of me changed like midnight
แล้วตัวเราก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

I guess sometimes we all get
เอาจริง ๆ คนเราก็คงได้
Just what we wanted, just what we wanted
ในสิ่งที่ตัวเองต้องการแล้วทั้งนั้นแหละ
And he never thinks of me
เขาน่าจะไม่เคยนึกถึงเราเลยด้วยซ้ำ
Except for when I’m on TV
เว้นแต่ตอนที่เห็นเราปรากฏอยู่บนหน้าจอ
I guess sometimes we all get
ก็นะ บางทีพวกเราทุกคน
Some kind of haunted, some kind of haunted
คงมีเรื่องราวเก่า ๆ ที่ยังหลอกหลอนติดอยู่ในใจเหมือนกัน
And I never think of him
และเราก็ไม่ได้คิดถึงเขาเลยจริง ๆ
Except on midnights like this
นอกจากในคืนมืดมิดแบบนี้
(Midnights like this, midnights like this)
(คืนที่มืดมิดแบบนี้ คืนแบบนี้แหละ)

He wanted it comfortable, I wanted that pain
He wanted a bride, I was making my own name
Chasing that fame, he stayed the same
All of me changed like midnight

My town was a wasteland
Full of cages, full of fences
Pageant queens and big pretenders
But for some, it was paradise
My boy was a montage
A slow-motion, love potion
Jumping off things in the ocean
I broke his heart ’cause he was nice
He was sunshine, I was midnight rain

He wanted it comfortable, I wanted that pain
He wanted a bride, I was making my own name
Chasing that fame, he stayed the same
All of me changed like midnight

It came like a postcard
Picture perfect shiny family
Holiday peppermint candy
But for him, it’s every day
So I peered through a window
A deep portal, time travel
All the love we unravel
And the life I gave away
‘Cause he was sunshine, I was midnight rain

He wanted it comfortable, I wanted that pain
He wanted a bride, I was making my own name
Chasing that fame, he stayed the same
All of me changed like midnight rain
He wanted it comfortable, I wanted that pain
He wanted a bride, I was making my own name
Chasing that fame, he stayed the same
All of me changed like midnight

I guess sometimes we all get
Just what we wanted, just what we wanted
And he never thinks of me
Except for when I’m on TV
I guess sometimes we all get
Some kind of haunted, some kind of haunted
And I never think of him
Except on midnights like this
(Midnights like this, midnights like this)

เขาชอบชีวิตเรียบง่ายสบาย ๆ แต่เราดันโหยหาความท้าทาย
เขาอยากแต่งงานสร้างครอบครัว ส่วนเราขอสร้างชื่อเสียงให้ตัวเองดีกว่า
ขณะที่เราวิ่งไล่ตามความฝัน เขากลับหยุดอยู่จุดเดิม
ตัวเราเปลี่ยนไปสิ้นเชิงเหมือนยามเที่ยงคืน

บ้านเกิดเรามันโคตรน่าเบื่อและอึดอัด
เหมือนมีแต่กรงขังกับกำแพงเต็มไปหมด
มีแต่พวกสร้างภาพเสแสร้งทำเป็นดี
แต่กับบางคน สภาพแบบนั้นคือสวรรค์เลยนะ
ส่วนแฟนเก่าเรา ภาพเขาในหัวเหมือนฉากในหนังโรแมนติก
เป็นความรักที่ค่อย ๆ ละมุนละไมเหมือนโดนมนตร์สะกด
พากันโดดน้ำทะเลเล่นแบบไร้เดียงสา
สุดท้ายเรากลับทำเขาอกหัก เพียงเพราะเขาเป็นคนดีเกินไป
เขาคือความสดใส ส่วนเราคือสายฝนอันมืดมิด

เขาอยากได้ความสัมพันธ์เซฟโซน แต่เราดันเลือกทางที่เจ็บปวด
เขาพร้อมจะแต่งงาน ส่วนเราตั้งหน้าตั้งตาหาเงินสร้างชื่อ
พอเรามุ่งมั่นวิ่งตามฝัน เขาก็ยังอยู่ตรงที่เดิม
แล้วเราก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคนในพริบตา

ภาพชีวิตเขามันดูเพอร์เฟกต์เหมือนในโปสการ์ด
ครอบครัวสุขสันต์เพียบพร้อมอบอุ่น
แสนหวานและลงตัวไปหมดทุกอย่าง
แถมเขาก็ชอบชีวิตธรรมดาแบบนั้นจริง ๆ
พอแอบมองกลับไปในอดีต
เหมือนได้ย้อนเวลากลับไปมองเรื่องราวเก่า ๆ
วันที่ความสัมพันธ์เราค่อย ๆ พังลง
กับชีวิตอบอุ่นที่เราตัดสินใจโยนทิ้งไป
ก็เพราะเขาคือแสงตะวัน ส่วนเรามันแค่สายฝนยามดึก

เขาต้องการความสบายใจ แต่เราดันชอบความเจ็บปวด
เขาอยากได้เมีย แต่เราอยากได้อนาคตตัวเอง
เราวิ่งชนความสำเร็จ ส่วนเขายังจมอยู่ที่เดิม
สุดท้ายเราก็เปลี่ยนไป กลายเป็นสายฝนยามเที่ยงคืน
เขาอยากเซฟตัวเอง แต่เราเลือกเดินเข้าหาความเจ็บ
เขาอยากสร้างครอบครัว ส่วนเราขอสร้างอนาคต
ขณะที่เราก้าวไปข้างหน้า เขากลับไม่เคยเปลี่ยนเลย
แล้วตัวเราก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

เอาจริง ๆ คนเราก็คงได้
ในสิ่งที่ตัวเองต้องการแล้วทั้งนั้นแหละ
เขาน่าจะไม่เคยนึกถึงเราเลยด้วยซ้ำ
เว้นแต่ตอนที่เห็นเราปรากฏอยู่บนหน้าจอ
ก็นะ บางทีพวกเราทุกคน
คงมีเรื่องราวเก่า ๆ ที่ยังหลอกหลอนติดอยู่ในใจเหมือนกัน
และเราก็ไม่ได้คิดถึงเขาเลยจริง ๆ
นอกจากในคืนมืดมิดแบบนี้
(คืนที่มืดมิดแบบนี้ คืนแบบนี้แหละ)