I met Bobby on the boardwalk, summer of ’45
ฉันเจอตาบ็อบบี้ที่ทางเดินริมหาด ตอนหน้าร้อนปี 45 นู่น
Picked me up, late one night out the window
คืนนึงพี่แกแอบมารับฉันถึงหน้าต่างห้องตอนดึก ๆ
We were 17 and crazy, running wild, wild
ตอนนั้นเราอายุแค่สิบเจ็ดอย่างห้าว คือซ่าและซนกันสุด ๆ ไปเลย
Can’t remember what song it was playing when we walked in
จำไม่ได้แล้วด้วยซ้ำว่าเพลงอะไรเปิดอยู่ตอนเราเดินเข้าไป
The night we snuck into a yacht club party
ก็คืนที่เราแอบย่องเข้าไปในงานปาร์ตี้ของยอชต์คลับไง
Pretending to be a duchess and a prince
เนียนทำตัวเป็นดัชเชสกับเจ้าชายสวมรอยไปเลยสิคะ

And I said, “Oh, my, what a marvelous tune”
ฉันก็เลยพูดขึ้นมาว่า บ้าจริง เพลงนี้ทำไมมันติดหูขนาดนี้
It was the best night, never would forget how he moved
แม่งเป็นคืนที่ดีที่สุดในชีวิต ลืมท่าเต้นพลิ้ว ๆ ของเขาไม่ลงจริง ๆ
The whole place was dressed to the nines
บรรยากาศในงานคือติดแกลม แต่งตัวหรูหราจัดเต็มกันทุกคน
And we were dancing, dancing
ส่วนเราสองคนก็ออกสเต็ปโยกย้ายกันไม่หยุด
Like we’re made of starlight, starlight
ให้ความรู้สึกเหมือนตัวเราเปล่งประกายระยิบระยับได้
Like we’re made of starlight, starlight
ราวกับว่าพวกเราเกิดมาจากแสงดาวบนฟ้ายังไงอย่างงั้น

He said, “Look at you, worrying too much about things you can’t change
เขาทักฉันว่า ดูเธอสิ ชอบกังวลกับเรื่องที่แก้ไม่ได้เกินไปแล้วนะ
You’ll spend your whole life singing the blues if you keep thinking that way”
ถ้ามัวแต่คิดแบบนี้ ชีวิตนี้คงได้นั่งเศร้าซึมไปตลอดแน่ ๆ
He was trying to skip rocks on the ocean, saying to me
เขาพูดไปพลาง พยายามปาหินให้ชิดผิวน้ำทะเลไปพลาง แล้วก็หันมาบอกฉัน
“Don’t you see the starlight, starlight?
เธอไม่เห็นประกายแสงดาวพวกนั้นหรือไง
Don’t you dream impossible things?”
ไม่เคยแอบฝันถึงเรื่องที่ใคร ๆ คิดว่าเป็นไปไม่ได้บ้างเลยเหรอ

Like, “Oh, my, what a marvelous tune”
อย่างแบบว่า โอโห เพลงนี้มันเพราะจับใจจัง
It was the best night, never would forget how he moved
มันคือคืนที่สุดยอดมาก ไม่มีทางลืมลีลาพลิ้วไหวของเขาได้หรอก
The whole place was dressed to the nines
ผู้คนรอบตัวคือแต่งตัวเต็มยศ หรูหราไฮโซกันมากๆ
And we were dancing, dancing
แล้วเราก็เต้นรำกันไปเรื่อย ๆ
Like we’re made of starlight, starlight
เหมือนพวกเราสองคนวิบวับส่องสว่างแข่งกับดาว
Like we’re made of starlight, starlight
เสมือนว่าร่างกายหล่อหลอมขึ้นมาจากแสงดาวเลยแหละ

Ooh-ooh, he’s talking crazy
อารมณ์แบบ ตาบ้านี่เพ้อเจ้อใหญ่แล้ว
Ooh-ooh, dancing with me
แต่นางก็ยังโยกย้ายเต้นรำไปกับฉัน
Ooh-ooh, we could get married
แล้วก็พูดว่า เราแต่งงานกันดีไหม
Have ten kids and teach ’em how to dream
มีลูกสักสิบคน แล้วสอนให้เด็ก ๆ รู้จักมีความฝันกัน

Oh, my, what a marvelous tune
คุณพระ เพลงนี้มันฟังดูติดหูจังเลยนะ
It was the best night, never would forget how he moved
คืนนั้นมันดีต่อใจสุด ๆ ท่าทางเวลาเขาพลิ้วไหวติดตาฉันตลอดไป
The whole place was dressed to the nines
ทุกคนในงานจัดเต็มเสื้อผ้าหน้าผมแบบไม่มีใครยอมใคร
And we were dancing, dancing
แล้วเราก็จูงมือกันเต้นรำไม่ยอมหยุด
Like we’re made of starlight, starlight
ฟีลเหมือนพวกเราเกิดมาเพื่อเปล่งประกายแข่งกับดวงดาว
Like we’re made of starlight, starlight
ราวกับว่าตัวเราสว่างไสวไปด้วยแสงดาวจริง ๆ

Like we’re made of starlight, starlight
ส่องสว่างวิบวับระยิบระยับไปหมด
Like we dream impossible dreams
กล้าฝันในสิ่งที่ใครก็คิดว่าเป็นไปไม่ได้
Like starlight, starlight
ทอแสงระยิบระยับจับตา
Like we dream impossible dreams
ราวกับกล้าท้าทายฝันที่ยิ่งใหญ่เกินตัว

Don’t you see the starlight, starlight?
เธอมองไม่เห็นแสงดาวพวกนั้นจริง ๆ เหรอ
Don’t you dream impossible things?
ลองลุยฝันถึงสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดดูสักครั้งสิ

I met Bobby on the boardwalk, summer of ’45
Picked me up, late one night out the window
We were 17 and crazy, running wild, wild
Can’t remember what song it was playing when we walked in
The night we snuck into a yacht club party
Pretending to be a duchess and a prince

And I said, “Oh, my, what a marvelous tune”
It was the best night, never would forget how he moved
The whole place was dressed to the nines
And we were dancing, dancing
Like we’re made of starlight, starlight
Like we’re made of starlight, starlight

He said, “Look at you, worrying too much about things you can’t change
You’ll spend your whole life singing the blues if you keep thinking that way”
He was trying to skip rocks on the ocean, saying to me
“Don’t you see the starlight, starlight?
Don’t you dream impossible things?”

Like, “Oh, my, what a marvelous tune”
It was the best night, never would forget how he moved
The whole place was dressed to the nines
And we were dancing, dancing
Like we’re made of starlight, starlight
Like we’re made of starlight, starlight

Ooh-ooh, he’s talking crazy
Ooh-ooh, dancing with me
Ooh-ooh, we could get married
Have ten kids and teach ’em how to dream

Oh, my, what a marvelous tune
It was the best night, never would forget how he moved
The whole place was dressed to the nines
And we were dancing, dancing
Like we’re made of starlight, starlight
Like we’re made of starlight, starlight

Like we’re made of starlight, starlight
Like we dream impossible dreams
Like starlight, starlight
Like we dream impossible dreams

Don’t you see the starlight, starlight?
Don’t you dream impossible things?

ฉันเจอตาบ็อบบี้ที่ทางเดินริมหาด ตอนหน้าร้อนปี 45 นู่น
คืนนึงพี่แกแอบมารับฉันถึงหน้าต่างห้องตอนดึก ๆ
ตอนนั้นเราอายุแค่สิบเจ็ดอย่างห้าว คือซ่าและซนกันสุด ๆ ไปเลย
จำไม่ได้แล้วด้วยซ้ำว่าเพลงอะไรเปิดอยู่ตอนเราเดินเข้าไป
ก็คืนที่เราแอบย่องเข้าไปในงานปาร์ตี้ของยอชต์คลับไง
เนียนทำตัวเป็นดัชเชสกับเจ้าชายสวมรอยไปเลยสิคะ

ฉันก็เลยพูดขึ้นมาว่า บ้าจริง เพลงนี้ทำไมมันติดหูขนาดนี้
แม่งเป็นคืนที่ดีที่สุดในชีวิต ลืมท่าเต้นพลิ้ว ๆ ของเขาไม่ลงจริง ๆ
บรรยากาศในงานคือติดแกลม แต่งตัวหรูหราจัดเต็มกันทุกคน
ส่วนเราสองคนก็ออกสเต็ปโยกย้ายกันไม่หยุด
ให้ความรู้สึกเหมือนตัวเราเปล่งประกายระยิบระยับได้
ราวกับว่าพวกเราเกิดมาจากแสงดาวบนฟ้ายังไงอย่างงั้น

เขาทักฉันว่า ดูเธอสิ ชอบกังวลกับเรื่องที่แก้ไม่ได้เกินไปแล้วนะ
ถ้ามัวแต่คิดแบบนี้ ชีวิตนี้คงได้นั่งเศร้าซึมไปตลอดแน่ ๆ
เขาพูดไปพลาง พยายามปาหินให้ชิดผิวน้ำทะเลไปพลาง แล้วก็หันมาบอกฉัน
เธอไม่เห็นประกายแสงดาวพวกนั้นหรือไง
ไม่เคยแอบฝันถึงเรื่องที่ใคร ๆ คิดว่าเป็นไปไม่ได้บ้างเลยเหรอ

อย่างแบบว่า โอโห เพลงนี้มันเพราะจับใจจัง
มันคือคืนที่สุดยอดมาก ไม่มีทางลืมลีลาพลิ้วไหวของเขาได้หรอก
ผู้คนรอบตัวคือแต่งตัวเต็มยศ หรูหราไฮโซกันมากๆ
แล้วเราก็เต้นรำกันไปเรื่อย ๆ
เหมือนพวกเราสองคนวิบวับส่องสว่างแข่งกับดาว
เสมือนว่าร่างกายหล่อหลอมขึ้นมาจากแสงดาวเลยแหละ

อารมณ์แบบ ตาบ้านี่เพ้อเจ้อใหญ่แล้ว
แต่นางก็ยังโยกย้ายเต้นรำไปกับฉัน
แล้วก็พูดว่า เราแต่งงานกันดีไหม
มีลูกสักสิบคน แล้วสอนให้เด็ก ๆ รู้จักมีความฝันกัน

คุณพระ เพลงนี้มันฟังดูติดหูจังเลยนะ
คืนนั้นมันดีต่อใจสุด ๆ ท่าทางเวลาเขาพลิ้วไหวติดตาฉันตลอดไป
ทุกคนในงานจัดเต็มเสื้อผ้าหน้าผมแบบไม่มีใครยอมใคร
แล้วเราก็จูงมือกันเต้นรำไม่ยอมหยุด
ฟีลเหมือนพวกเราเกิดมาเพื่อเปล่งประกายแข่งกับดวงดาว
ราวกับว่าตัวเราสว่างไสวไปด้วยแสงดาวจริง ๆ

ส่องสว่างวิบวับระยิบระยับไปหมด
กล้าฝันในสิ่งที่ใครก็คิดว่าเป็นไปไม่ได้
ทอแสงระยิบระยับจับตา
ราวกับกล้าท้าทายฝันที่ยิ่งใหญ่เกินตัว

เธอมองไม่เห็นแสงดาวพวกนั้นจริง ๆ เหรอ
ลองลุยฝันถึงสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดดูสักครั้งสิ