LYRIC
เพลงนี้เล่าถึงอารมณ์ของคนที่กำลังบอบช้ำอย่างหนักจากการเลิกรา มันไม่ใช่ความเจ็บปวดที่จบลงในรวดเดียว แต่มันคือความรู้สึกทรมานที่ค่อย ๆ กร่อนหัวใจทีละนิด ๆ จากความทรงจำเก่า ๆ ที่ตามหลอกหลอน ถึงจะพยายามทำตัวยุ่ง เมา หรือพยายามปิดตายความสัมพันธ์นี้ไปแล้ว แต่หันไปทางไหนก็ยังเห็นแต่ภาพเขา เป็นความรู้สึกตัดใจไม่ได้และเจ็บปวดลึก ๆ ข้างในเหมือนโดนบาดด้วยแผลเล็ก ๆ เป็นพันแผล
Eng - Thai
Saying goodbye is death by a thousand cuts
การบอกลามันทรมานเหมือนโดนกรีดหัวใจทีละนิด ๆ จนจะตาย
Flashbacks waking me up
ภาพเก่า ๆ คอยพุ่งเข้ามาสะดุ้งตื่นทุกคืน
I get drunk, but it’s not enough
กินเหล้าให้เมาแค่ไหนก็ไม่ช่วยอะไรเลย
’Cause the morning comes and you’re not my baby
ตื่นเช้ามาถึงได้รู้ว่าเธอไม่ได้เป็นของฉันอีกต่อไป
I look through the windows of this love
ฉันยังคงพยายามมองหาเศษเสี้ยวความรักของเรา
Even though we boarded them up
ทั้ง ๆ ที่เราสองคนปิดตายมันไปเรียบร้อยแล้ว
Chandelier’s still flickering here
แต่ไฟในใจมันยังสว่างริบหรี่ไม่ยอมดับสักที
’Cause I can’t pretend it’s okay when it’s not
เพราะฉันเสแสร้งทำเป็นไม่เป็นไรต่อไปไม่ไหวแล้ว
It’s death by a thousand cuts
ความเจ็บนี้มันค่อย ๆ ทรมานฉันให้ตายทั้งเป็น
I dress to kill my time, I take the long way home
แต่งตัวสวยออกไปข้างนอกฆ่าเวลา เดินกลับบ้านทางที่ไกลกว่าเดิม
I ask the traffic lights if it’ll be alright
ยืนเหม่อถามสัญญาณไฟจราจรว่าเรื่องนี้จะผ่านไปได้ไหม
They say, “I don’t know”
เหมือนมันจะตอบกลับมาว่า ไม่รู้เหมือนกัน
And what once was ours is no one’s now
สิ่งที่เราเคยมีร่วมกัน ตอนนี้ไม่เหลือความหมายกับใครอีกเลย
I see you everywhere, the only thing we share
หันไปทางไหนก็เจอแต่ภาพเธอ สิ่งเดียวที่ยังใช้ร่วมกันอยู่
Is this small town
ก็แค่เมืองเล็ก ๆ เมืองนี้เท่านั้น
You said it was a great love, one for the ages
เธอเคยบอกว่ารักของเรามันยิ่งใหญ่ จะคงอยู่ตลอดไป
But if the story’s over, why am I still writing pages?
ถ้าเรื่องมันจบแล้ว ทำไมฉันยังจมกับการแต่งต่ออยู่คนเดียวแบบนี้
’Cause saying goodbye is death by a thousand cuts
ก็การลาจากกันมันทรมานเหมือนถูกมีดแทงซ้ำ ๆ เป็นพันครั้ง
Flashbacks waking me up
ภาพอดีตคอยตามมาหลอกหลอนจนนอนไม่หลับ
I get drunk, but it’s not enough
ดื่มจนเมามายแค่ไหนก็ดันไม่ลืม
’Cause the morning comes and you’re not my baby
เพราะลืมตาตื่นมา เธอก็ไม่ได้อยู่ข้าง ๆ กันแล้ว
I look through the windows of this love
ฉันยังแอบมองเข้าไปในห้องแห่งความทรงจำของเรา
Even though we boarded them up
ทั้งที่รู้ดีว่าเราปิดตายประตูบานนั้นไปแล้ว
Chandelier’s still flickering here
ตะเกียงแห่งความหวังมันยังคงกะพริบอยู่ตรงนี้
‘Cause I can’t pretend it’s okay when it’s not
ฝืนยิ้มว่าสบายดีไม่ไหวจริง ๆ
It’s death by a thousand cuts
มันเจ็บปวดทรมานทีละนิดจนแทบขาดใจ
My heart, my hips, my body, my love
ทั้งหัวใจ ร่างกาย และความรักทั้งหมดของฉัน
Tryna find a part of me that you didn’t touch
พยายามหาเศษเสี้ยวตัวตนที่ไม่เคยมีเธอเข้ามาวุ่นวาย
Gave up on me like I was a bad drug
เทฉันทิ้งง่าย ๆ เหมือนฉันเป็นของไม่ดีอย่างนั้นแหละ
Now I’m searching for signs in a haunted club
ตอนนี้ทำได้แค่เดินหลอน ๆ ตามร้านเหล้าหาเบาะแสของเธอ
Our songs, our films, united we stand
เพลงของเรา หนังที่เราเคยดูด้วยกัน ตอนที่เราเคยจับมือกันไว้
Our country, guess it was a lawless land
อาณาจักรของเรา สุดท้ายก็เป็นแค่ดินแดนพัง ๆ ไร้ระเบียบ
Quiet my fears with the touch of your hand
เคยอบอุ่นใจแค่ได้เธอสัมผัสเบา ๆ
Paper cut stings from our paper-thin plans
มาวันนี้อนาคตที่เราเคยฝันไว้กลับคมกริบมาบาดมือจนแสบไปหมด
My time, my wine, my spirit, my trust
เวลาที่เสียไป ไวน์ที่ดื่ม ความรู้สึก และความเชื่อใจ
Tryna find a part of me you didn’t take up
มองหาตัวเองในมุมที่ไม่เคยถูกเธอพรากไป
Gave you too much, but it wasn’t enough
ทุ่มเทให้เธอไปหมดตัว แต่มันก็ยังไม่พอสำหรับเธออยู่ดี
But I’ll be alright, it’s just a thousand cuts
เดี๋ยวก็คงดีขึ้น มันก็แค่รอยแผลเล็ก ๆ เป็นพันแผลเอง
I get drunk, but it’s not enough
เมาเหล้าจนหัวราน้ำก็ไม่ได้ช่วยอะไร
‘Cause you’re not my baby
เพราะสุดท้ายเธอก็ไม่ใช่คนของฉันอีกแล้ว
I look through the windows of this love
ชะเง้อมองเข้าไปในความสัมพันธ์เก่า ๆ
Even though we boarded them up
ทั้ง ๆ ที่ตอกตะปูปิดตายไปหมดแล้ว
Chandelier’s still flickering here
แสงริบหรี่ตรงนั้นมันยังไม่ยอมดับลงไปสักที
‘Cause I can’t pretend it’s okay when it’not
ก็คนมันโกหกตัวเองไม่ได้ว่าไม่เจ็บ
No, it’s not
ทำไม่ไหวจริง ๆ
It’s death by a thousand cuts (You didn’t touch)
มันทรมานเหมือนโดนกรีดแผลซ้ำ ๆ (ตรงที่ไม่เคยมีเธอ)
Tryna find a part of me that you didn’t touch
พยายามหาตรงไหนสักแห่งในตัวฉันที่ไม่เคยเปรอะเปื้อนเธอ
My body, my love, my trust (It’s death by a thousand cuts)
ทั้งร่างกาย ความรัก และความศรัทธา (ทรมานทีละนิดจนจะตาย)
But it wasn’t enough, it wasn’t enough, no, no
แต่ก็ยังดีไม่พอ ให้ไปเท่าไหร่ก็ยังไม่เคยพอเลยจริง ๆ
I take the long way home
อ้อมเดินกลับบ้านทางไกล ๆ เหมือนเดิม
I ask the traffic lights if it’ll be alright
แหงนมองไฟจราจรแล้วถามว่าฉันจะโอเคขึ้นใช่ไหม
They say, “I don’t know”
มันทำได้แค่กะพริบตาตอบกลับมาว่า ไม่รู้เหมือนกัน
Eng
Saying goodbye is death by a thousand cuts
Flashbacks waking me up
I get drunk, but it’s not enough
’Cause the morning comes and you’re not my baby
I look through the windows of this love
Even though we boarded them up
Chandelier’s still flickering here
’Cause I can’t pretend it’s okay when it’s not
It’s death by a thousand cuts
I dress to kill my time, I take the long way home
I ask the traffic lights if it’ll be alright
They say, “I don’t know”
And what once was ours is no one’s now
I see you everywhere, the only thing we share
Is this small town
You said it was a great love, one for the ages
But if the story’s over, why am I still writing pages?
’Cause saying goodbye is death by a thousand cuts
Flashbacks waking me up
I get drunk, but it’s not enough
’Cause the morning comes and you’re not my baby
I look through the windows of this love
Even though we boarded them up
Chandelier’s still flickering here
‘Cause I can’t pretend it’s okay when it’s not
It’s death by a thousand cuts
My heart, my hips, my body, my love
Tryna find a part of me that you didn’t touch
Gave up on me like I was a bad drug
Now I’m searching for signs in a haunted club
Our songs, our films, united we stand
Our country, guess it was a lawless land
Quiet my fears with the touch of your hand
Paper cut stings from our paper-thin plans
My time, my wine, my spirit, my trust
Tryna find a part of me you didn’t take up
Gave you too much, but it wasn’t enough
But I’ll be alright, it’s just a thousand cuts
I get drunk, but it’s not enough
‘Cause you’re not my baby
I look through the windows of this love
Even though we boarded them up
Chandelier’s still flickering here
‘Cause I can’t pretend it’s okay when it’not
No, it’s not
It’s death by a thousand cuts (You didn’t touch)
Tryna find a part of me that you didn’t touch
My body, my love, my trust (It’s death by a thousand cuts)
But it wasn’t enough, it wasn’t enough, no, no
I take the long way home
I ask the traffic lights if it’ll be alright
They say, “I don’t know”
Thai
การบอกลามันทรมานเหมือนโดนกรีดหัวใจทีละนิด ๆ จนจะตาย
ภาพเก่า ๆ คอยพุ่งเข้ามาสะดุ้งตื่นทุกคืน
กินเหล้าให้เมาแค่ไหนก็ไม่ช่วยอะไรเลย
ตื่นเช้ามาถึงได้รู้ว่าเธอไม่ได้เป็นของฉันอีกต่อไป
ฉันยังคงพยายามมองหาเศษเสี้ยวความรักของเรา
ทั้ง ๆ ที่เราสองคนปิดตายมันไปเรียบร้อยแล้ว
แต่ไฟในใจมันยังสว่างริบหรี่ไม่ยอมดับสักที
เพราะฉันเสแสร้งทำเป็นไม่เป็นไรต่อไปไม่ไหวแล้ว
ความเจ็บนี้มันค่อย ๆ ทรมานฉันให้ตายทั้งเป็น
แต่งตัวสวยออกไปข้างนอกฆ่าเวลา เดินกลับบ้านทางที่ไกลกว่าเดิม
ยืนเหม่อถามสัญญาณไฟจราจรว่าเรื่องนี้จะผ่านไปได้ไหม
เหมือนมันจะตอบกลับมาว่า ไม่รู้เหมือนกัน
สิ่งที่เราเคยมีร่วมกัน ตอนนี้ไม่เหลือความหมายกับใครอีกเลย
หันไปทางไหนก็เจอแต่ภาพเธอ สิ่งเดียวที่ยังใช้ร่วมกันอยู่
ก็แค่เมืองเล็ก ๆ เมืองนี้เท่านั้น
เธอเคยบอกว่ารักของเรามันยิ่งใหญ่ จะคงอยู่ตลอดไป
ถ้าเรื่องมันจบแล้ว ทำไมฉันยังจมกับการแต่งต่ออยู่คนเดียวแบบนี้
ก็การลาจากกันมันทรมานเหมือนถูกมีดแทงซ้ำ ๆ เป็นพันครั้ง
ภาพอดีตคอยตามมาหลอกหลอนจนนอนไม่หลับ
ดื่มจนเมามายแค่ไหนก็ดันไม่ลืม
เพราะลืมตาตื่นมา เธอก็ไม่ได้อยู่ข้าง ๆ กันแล้ว
ฉันยังแอบมองเข้าไปในห้องแห่งความทรงจำของเรา
ทั้งที่รู้ดีว่าเราปิดตายประตูบานนั้นไปแล้ว
ตะเกียงแห่งความหวังมันยังคงกะพริบอยู่ตรงนี้
ฝืนยิ้มว่าสบายดีไม่ไหวจริง ๆ
มันเจ็บปวดทรมานทีละนิดจนแทบขาดใจ
ทั้งหัวใจ ร่างกาย และความรักทั้งหมดของฉัน
พยายามหาเศษเสี้ยวตัวตนที่ไม่เคยมีเธอเข้ามาวุ่นวาย
เทฉันทิ้งง่าย ๆ เหมือนฉันเป็นของไม่ดีอย่างนั้นแหละ
ตอนนี้ทำได้แค่เดินหลอน ๆ ตามร้านเหล้าหาเบาะแสของเธอ
เพลงของเรา หนังที่เราเคยดูด้วยกัน ตอนที่เราเคยจับมือกันไว้
อาณาจักรของเรา สุดท้ายก็เป็นแค่ดินแดนพัง ๆ ไร้ระเบียบ
เคยอบอุ่นใจแค่ได้เธอสัมผัสเบา ๆ
มาวันนี้อนาคตที่เราเคยฝันไว้กลับคมกริบมาบาดมือจนแสบไปหมด
เวลาที่เสียไป ไวน์ที่ดื่ม ความรู้สึก และความเชื่อใจ
มองหาตัวเองในมุมที่ไม่เคยถูกเธอพรากไป
ทุ่มเทให้เธอไปหมดตัว แต่มันก็ยังไม่พอสำหรับเธออยู่ดี
เดี๋ยวก็คงดีขึ้น มันก็แค่รอยแผลเล็ก ๆ เป็นพันแผลเอง
เมาเหล้าจนหัวราน้ำก็ไม่ได้ช่วยอะไร
เพราะสุดท้ายเธอก็ไม่ใช่คนของฉันอีกแล้ว
ชะเง้อมองเข้าไปในความสัมพันธ์เก่า ๆ
ทั้ง ๆ ที่ตอกตะปูปิดตายไปหมดแล้ว
แสงริบหรี่ตรงนั้นมันยังไม่ยอมดับลงไปสักที
ก็คนมันโกหกตัวเองไม่ได้ว่าไม่เจ็บ
ทำไม่ไหวจริง ๆ
มันทรมานเหมือนโดนกรีดแผลซ้ำ ๆ (ตรงที่ไม่เคยมีเธอ)
พยายามหาตรงไหนสักแห่งในตัวฉันที่ไม่เคยเปรอะเปื้อนเธอ
ทั้งร่างกาย ความรัก และความศรัทธา (ทรมานทีละนิดจนจะตาย)
แต่ก็ยังดีไม่พอ ให้ไปเท่าไหร่ก็ยังไม่เคยพอเลยจริง ๆ
อ้อมเดินกลับบ้านทางไกล ๆ เหมือนเดิม
แหงนมองไฟจราจรแล้วถามว่าฉันจะโอเคขึ้นใช่ไหม
มันทำได้แค่กะพริบตาตอบกลับมาว่า ไม่รู้เหมือนกัน
Comments are off this post