แปลเพลง Cornelia Street - Taylor Swift | LyricsTH เนื้อเพลงสากลแปลไทย

LYRIC

Print

เพลงนี้เป็นอารมณ์ของคนที่กำลังคลั่งรักขั้นสุด แต่ในขณะเดียวกันก็กลัวลึก ๆ ว่าถ้าวันหนึ่งต้องเลิกกันขึ้นมาจะทำใจไม่ได้ ความทรงจำในสถานที่แห่งนั้นมันมีค่าและฝังใจมาก จนถ้าเสียเขาไป คงไม่กล้ากลับไปย่ำถนนเส้นนั้นอีกเลยตลอดชีวิต

Eng - Thai

We were in the backseat
เรานั่งกันอยู่เบาะหลัง
Drunk on something stronger than the drinks in the bar
เมาอารมณ์บางอย่างที่มัวเมายิ่งกว่าเหล้าในบาร์ซะอีก
“I rent a place on Cornelia Street”
“เราเช่าห้องไว้อยู่ตรงถนนคอร์เนเลียนะ”
I say casually in the car
ฉันแกล้งพูดเปรยขึ้นมาเบา ๆ ตอนอยู่ในรถ
We were a fresh page on the desk
ตอนนั้นเรื่องของเราเหมือนสมุดหน้าว่างเปล่า
Filling in the blanks as we go
ค่อย ๆ เรียนรู้และเติมเรื่องราวลงไปทีละนิด
As if the street lights pointed in an arrow head
ราวกับแสงไฟข้างทางส่องนำทางเป็นลูกศร
Leading us home
เพื่อพาเราสองคนกลับบ้านด้วยกัน

And I hope I never lose you, hope it never ends
ภาวนาอย่าให้ต้องเสียเธอไปเลย อยากรักกันแบบนี้ตลอดไป
I’d never walk Cornelia Street again
ถ้าวันไหนไม่มีเธอ ฉันคงไม่กล้าเหยียบถนนคอร์เนเลียอีกแล้ว
That me kinda heartbreak time could never mend
แผลใจใหญ่ขนาดนั้น ต่อให้ผ่านไปนานแค่ไหนเวลาก็คงรักษาไม่หาย
I’d never walk Cornelia Street again
คงเดินผ่านถนนเส้นนั้นไม่ได้อีกเลยจริง ๆ
And baby, I get mystified by how this city screams your name
เชื่อไหมว่ามองไปทางไหนในเมืองนี้ ก็เห็นแต่ภาพเธอเต็มไปหมด
And baby, I’m so terrified of if you ever walk away
กลัวใจตัวเองเหมือนกันนะ ถ้าวันหนึ่งเธอทิ้งกันไป
I’d never walk Cornelia Street again
ฉันคงไม่กลับไปที่นั่นอีกแน่
I’d never walk Cornelia Street again
ไม่มีวันกลับไปเหยียบที่นั่นอีกเด็ดขาด

Windows flung right open, autumn air
เปิดหน้าต่างไว้กว้าง ๆ รับลมฤดูใบไม้ร่วง
Jacket ’round my shoulders is yours
เสื้อแจ็คเก็ตที่คลุมไหล่ฉันอยู่ก็ของเธอนั่นแหละ
We bless the rains on Cornelia Street
พวกเรานั่งมองฝนตกอย่างมีความสุขตรงถนนคอร์เนเลีย
Memorize the creaks in the floor
จำได้แม้กระทั่งเสียงพื้นไม้ที่มันดังเอี๊ยดอ๊าด
Back when we were card sharks, playing games
ตอนนั้นเรายังลองเชิง ชิงไหวชิงพริบกันอยู่เลย
I thought you were leading me on
ก็นึกว่าเธอแค่มาบริหารเสน่ห์ใส่กันเฉย ๆ
I packed my bags, left Cornelia Street
ฉันเลยเก็บกระเป๋าหนีออกมาจากคอร์เนเลียซะเลย
Before you even knew I was gone
เผ่นออกมาก่อนที่เธอจะทันรู้ตัวด้วยซ้ำ

But then you called, showed your hand
แต่เธอดันโทรตาม แล้วยอมเปิดเผยความรู้สึกจริง ๆ ออกมา
I turned around before I hit the tunnel
ฉันเลยรีบเลี้ยวรถกลับก่อนจะเข้าอุโมงค์
Sat on the roof, you and I
สุดท้ายเราก็นั่งเปิดใจคุยกันบนดาดฟ้าสองคน

I hope I never lose you, hope it never ends
ไม่อยากเสียเธอไปเลยจริง ๆ ขอให้เราคอยจับมือกันแบบนี้ไปนาน ๆ
I’d never walk Cornelia Street again
เพราะถ้าไม่มีเธอ ฉันคงไม่กล้ากลับไปถนนคอร์เนเลียอีก
That’s the kinda heartbreak time could never mend
มันคงเป็นความเจ็บปวดที่กาลเวลาก็ช่วยอะไรไม่ได้
I’d never walk Cornelia Street again
ตัดใจกลับไปเหยียบเส้นนั้นไม่ได้หรอก
And baby, I get mystified by how this city screams your name (City screams your name)
รอบตัวมีแต่ความทรงจำเกี่ยวกับเธอเต็มไปหมดทั้งเมือง
And baby, I’m so terrified of if you ever walk away
โจทย์ยากที่สุดคือการคิดว่าเธอจะเดินลับตาไป
I’d never walk Cornelia Street again
บอกเลยว่าคงก้าวขาไปแถวนั้นไม่ได้อีก
I’d never walk Cornelia Street again
ไม่กล้าแม้แต่จะมองด้วยซ้ำ

You hold my hand on the street
เธอกุมมือฉันไว้ตอนเดินด้วยกันบนถนน
Walk me back to that apartment
พาฉันเดินกลับไปที่อพาร์ตเมนต์ห้องเดิม
Years ago, we were just inside
ย้อนไปหลายปีก่อน เราเคยอยู่ในนั้นด้วยกัน
Barefoot in the kitchen
เดินเท้าเปล่าหัวเราะกันอยู่ในครัว
Sacred new beginnings
เป็นการเริ่มต้นใหม่ที่แสนมีค่า
That became my religion, listen
ยึดเหนี่ยวจิตใจฉันไว้จนถึงตอนนี้ ฟังนะ

I hope I never lose you
ขอแค่อย่าเสียเธอไปก็พอ
I’d never walk Cornelia Street again
ไม่งั้นฉันคงต้องลาขาดจากถนนเส้นนั้นไปเลย
Oh, never again
ไม่มีทางกลับไปอีกแน่
And baby, I get mystified by how this city screams your name (City screams your name)
มองไปตรงไหนของเมืองก็มีแต่เรื่องราวของเราสองคน
And baby, I’m so terrified of if you ever walk away
กลัวเหลือเกินว่าถ้าเธอทิ้งกันไปจริง ๆ จะทำยังไง
I’d never walk Cornelia Street again
ฉันคงทนกลับไปที่คอร์เนเลียไม่ไหวหรอก
I’d never walk Cornelia Street again
ไม่มีวันกลับไปที่นั่นได้อีกเลย

I don’t wanna lose you (Hope it never ends)
ไม่อยากให้เราต้องเลิกรากันเลย อยากให้อยู่ด้วยกันตลอดไป
I’d never walk Cornelia Street again
ไม่งั้นฉันคงก้าวขาเข้าถนนคอร์เนเลียไม่ได้อีก
I don’t wanna lose you (Yeah)
รักขนาดนี้ ไม่อยากเสียเธอไปจริง ๆ

“I rent a place on Cornelia Street”
“เราเช่าห้องไว้อยู่ตรงถนนคอร์เนเลียนะ”
I say casually in the car
ฉันแกล้งพูดเปรยขึ้นมาเบา ๆ ตอนอยู่ในรถ

Eng

We were in the backseat
Drunk on something stronger than the drinks in the bar
“I rent a place on Cornelia Street”
I say casually in the car
We were a fresh page on the desk
Filling in the blanks as we go
As if the street lights pointed in an arrow head
Leading us home

And I hope I never lose you, hope it never ends
I’d never walk Cornelia Street again
That me kinda heartbreak time could never mend
I’d never walk Cornelia Street again
And baby, I get mystified by how this city screams your name
And baby, I’m so terrified of if you ever walk away
I’d never walk Cornelia Street again
I’d never walk Cornelia Street again

Windows flung right open, autumn air
Jacket ’round my shoulders is yours
We bless the rains on Cornelia Street
Memorize the creaks in the floor
Back when we were card sharks, playing games
I thought you were leading me on
I packed my bags, left Cornelia Street
Before you even knew I was gone

But then you called, showed your hand
I turned around before I hit the tunnel
Sat on the roof, you and I

I hope I never lose you, hope it never ends
I’d never walk Cornelia Street again
That’s the kinda heartbreak time could never mend
I’d never walk Cornelia Street again
And baby, I get mystified by how this city screams your name (City screams your name)
And baby, I’m so terrified of if you ever walk away
I’d never walk Cornelia Street again
I’d never walk Cornelia Street again

You hold my hand on the street
Walk me back to that apartment
Years ago, we were just inside
Barefoot in the kitchen
Sacred new beginnings
That became my religion, listen

I hope I never lose you
I’d never walk Cornelia Street again
Oh, never again
And baby, I get mystified by how this city screams your name (City screams your name)
And baby, I’m so terrified of if you ever walk away
I’d never walk Cornelia Street again
I’d never walk Cornelia Street again

I don’t wanna lose you (Hope it never ends)
I’d never walk Cornelia Street again
I don’t wanna lose you (Yeah)

“I rent a place on Cornelia Street”
I say casually in the car

Thai

เรานั่งกันอยู่เบาะหลัง
เมาอารมณ์บางอย่างที่มัวเมายิ่งกว่าเหล้าในบาร์ซะอีก
“เราเช่าห้องไว้อยู่ตรงถนนคอร์เนเลียนะ”
ฉันแกล้งพูดเปรยขึ้นมาเบา ๆ ตอนอยู่ในรถ
ตอนนั้นเรื่องของเราเหมือนสมุดหน้าว่างเปล่า
ค่อย ๆ เรียนรู้และเติมเรื่องราวลงไปทีละนิด
ราวกับแสงไฟข้างทางส่องนำทางเป็นลูกศร
เพื่อพาเราสองคนกลับบ้านด้วยกัน

ภาวนาอย่าให้ต้องเสียเธอไปเลย อยากรักกันแบบนี้ตลอดไป
ถ้าวันไหนไม่มีเธอ ฉันคงไม่กล้าเหยียบถนนคอร์เนเลียอีกแล้ว
แผลใจใหญ่ขนาดนั้น ต่อให้ผ่านไปนานแค่ไหนเวลาก็คงรักษาไม่หาย
คงเดินผ่านถนนเส้นนั้นไม่ได้อีกเลยจริง ๆ
เชื่อไหมว่ามองไปทางไหนในเมืองนี้ ก็เห็นแต่ภาพเธอเต็มไปหมด
กลัวใจตัวเองเหมือนกันนะ ถ้าวันหนึ่งเธอทิ้งกันไป
ฉันคงไม่กลับไปที่นั่นอีกแน่
ไม่มีวันกลับไปเหยียบที่นั่นอีกเด็ดขาด

เปิดหน้าต่างไว้กว้าง ๆ รับลมฤดูใบไม้ร่วง
เสื้อแจ็คเก็ตที่คลุมไหล่ฉันอยู่ก็ของเธอนั่นแหละ
พวกเรานั่งมองฝนตกอย่างมีความสุขตรงถนนคอร์เนเลีย
จำได้แม้กระทั่งเสียงพื้นไม้ที่มันดังเอี๊ยดอ๊าด
ตอนนั้นเรายังลองเชิง ชิงไหวชิงพริบกันอยู่เลย
ก็นึกว่าเธอแค่มาบริหารเสน่ห์ใส่กันเฉย ๆ
ฉันเลยเก็บกระเป๋าหนีออกมาจากคอร์เนเลียซะเลย
เผ่นออกมาก่อนที่เธอจะทันรู้ตัวด้วยซ้ำ

แต่เธอดันโทรตาม แล้วยอมเปิดเผยความรู้สึกจริง ๆ ออกมา
ฉันเลยรีบเลี้ยวรถกลับก่อนจะเข้าอุโมงค์
สุดท้ายเราก็นั่งเปิดใจคุยกันบนดาดฟ้าสองคน

ไม่อยากเสียเธอไปเลยจริง ๆ ขอให้เราคอยจับมือกันแบบนี้ไปนาน ๆ
เพราะถ้าไม่มีเธอ ฉันคงไม่กล้ากลับไปถนนคอร์เนเลียอีก
มันคงเป็นความเจ็บปวดที่กาลเวลาก็ช่วยอะไรไม่ได้
ตัดใจกลับไปเหยียบเส้นนั้นไม่ได้หรอก
รอบตัวมีแต่ความทรงจำเกี่ยวกับเธอเต็มไปหมดทั้งเมือง
โจทย์ยากที่สุดคือการคิดว่าเธอจะเดินลับตาไป
บอกเลยว่าคงก้าวขาไปแถวนั้นไม่ได้อีก
ไม่กล้าแม้แต่จะมองด้วยซ้ำ

เธอกุมมือฉันไว้ตอนเดินด้วยกันบนถนน
พาฉันเดินกลับไปที่อพาร์ตเมนต์ห้องเดิม
ย้อนไปหลายปีก่อน เราเคยอยู่ในนั้นด้วยกัน
เดินเท้าเปล่าหัวเราะกันอยู่ในครัว
เป็นการเริ่มต้นใหม่ที่แสนมีค่า
ยึดเหนี่ยวจิตใจฉันไว้จนถึงตอนนี้ ฟังนะ

ขอแค่อย่าเสียเธอไปก็พอ
ไม่งั้นฉันคงต้องลาขาดจากถนนเส้นนั้นไปเลย
ไม่มีทางกลับไปอีกแน่
มองไปตรงไหนของเมืองก็มีแต่เรื่องราวของเราสองคน
กลัวเหลือเกินว่าถ้าเธอทิ้งกันไปจริง ๆ จะทำยังไง
ฉันคงทนกลับไปที่คอร์เนเลียไม่ไหวหรอก
ไม่มีวันกลับไปที่นั่นได้อีกเลย

ไม่อยากให้เราต้องเลิกรากันเลย อยากให้อยู่ด้วยกันตลอดไป
ไม่งั้นฉันคงก้าวขาเข้าถนนคอร์เนเลียไม่ได้อีก
รักขนาดนี้ ไม่อยากเสียเธอไปจริง ๆ

“เราเช่าห้องไว้อยู่ตรงถนนคอร์เนเลียนะ”
ฉันแกล้งพูดเปรยขึ้นมาเบา ๆ ตอนอยู่ในรถ

ให้คะแนนสำหรับคำแปลเพลงนี้