เรื่องราวของคนประเภทชอบสร้างดราม่า ปั่นเรื่องเล็กให้กลายเป็นเรื่องใหญ่ แถมดีแต่พูดประจบประแจงไปวัน ๆ จนกระทั่งวันหนึ่งโดนผู้คนเข้ามาล้อมหน้าล้อมหลัง แล้วสวนกลับไปดอกใหญ่ว่า ถ้าไม่มีเรื่องดี ๆ มาบอก ก็ช่วยหุบปากไว้แล้วไม่ต้องเสนอหน้าเอาข่าวอะไรมาเลยจะดีกว่า
Eng - Thai
There was a wicked messenger
เคยมีคนส่งสารตัวดีอยู่คนหนึ่ง
From Eli he did come
เขาเดินทางมาจากเมืองอีไล
With a mind that multiplied the smallest matter
เป็นพวกชอบปั่นเรื่องเล็กให้กลายเป็นเรื่องใหญ่โต
When questioned who had sent for him
พอโดนซักว่าใครเป็นคนส่งมา
He answered with his thumb
เขากลับทำแค่ชูนิ้วโป้งตอบแบบกวน ๆ
For his tongue it could not speak, but only flatter
เพราะปากเขามีไว้แค่พูดประจบ ไม่เคยพูดเรื่องจริงเลยสักคำ
He stayed behind the assembly hall
เขาชอบไปกบดานอยู่หลังหอประชุม
It was there he made his bed
แล้วแอบใช้ตรงนั้นเป็นที่ซุกหัวนอน
Oftentimes he could be seen returning
ใคร ๆ ก็มักจะเห็นเขาเดินเข้าเดินออกแถวนั้นอยู่เรื่อย
Until one day he just appeared
จนกระทั่งวันหนึ่งเขาก็โผล่หัวออกมา
With a note in his hand which read
พร้อมชูกระดาษโน้ตในมือที่มีข้อความเขียนไว้
“The soles of my feet, I swear they’re burning”
สาบานเลยว่าตอนนี้ฝ่าเท้าของฉันกำลังร้อนฉ่าไปหมดแล้ว
Oh, the leaves began to falling
บรรยากาศเริ่มปั่นป่วนจนใบไม้ร่วงกราว
And the seas began to part
แม้แต่ผืนทะเลยังแยกออกจากกัน
And the people that confronted him were many
ผู้คนมากมายต่างพากันเข้ามารุมล้อมต้อนเขาจนมุม
And he was told but these few words
พร้อมฝากข้อความสั้น ๆ ไม่กี่คำไว้ให้
Which opened up his heart
คำพูดที่แทงใจเขาเข้าอย่างจัง
“If ye cannot bring good news, then don’t bring any”
ถ้าไม่มีข่าวดีมาบอก ก็ไม่ต้องหอบข่าวอะไรมาเสนอหน้าทั้งนั้น
Eng
There was a wicked messenger
From Eli he did come
With a mind that multiplied the smallest matter
When questioned who had sent for him
He answered with his thumb
For his tongue it could not speak, but only flatter
He stayed behind the assembly hall
It was there he made his bed
Oftentimes he could be seen returning
Until one day he just appeared
With a note in his hand which read
“The soles of my feet, I swear they’re burning”
Oh, the leaves began to falling
And the seas began to part
And the people that confronted him were many
And he was told but these few words
Which opened up his heart
“If ye cannot bring good news, then don’t bring any”
Thai
เคยมีคนส่งสารตัวดีอยู่คนหนึ่ง
เขาเดินทางมาจากเมืองอีไล
เป็นพวกชอบปั่นเรื่องเล็กให้กลายเป็นเรื่องใหญ่โต
พอโดนซักว่าใครเป็นคนส่งมา
เขากลับทำแค่ชูนิ้วโป้งตอบแบบกวน ๆ
เพราะปากเขามีไว้แค่พูดประจบ ไม่เคยพูดเรื่องจริงเลยสักคำ
เขาชอบไปกบดานอยู่หลังหอประชุม
แล้วแอบใช้ตรงนั้นเป็นที่ซุกหัวนอน
ใคร ๆ ก็มักจะเห็นเขาเดินเข้าเดินออกแถวนั้นอยู่เรื่อย
จนกระทั่งวันหนึ่งเขาก็โผล่หัวออกมา
พร้อมชูกระดาษโน้ตในมือที่มีข้อความเขียนไว้
สาบานเลยว่าตอนนี้ฝ่าเท้าของฉันกำลังร้อนฉ่าไปหมดแล้ว
บรรยากาศเริ่มปั่นป่วนจนใบไม้ร่วงกราว
แม้แต่ผืนทะเลยังแยกออกจากกัน
ผู้คนมากมายต่างพากันเข้ามารุมล้อมต้อนเขาจนมุม
พร้อมฝากข้อความสั้น ๆ ไม่กี่คำไว้ให้
คำพูดที่แทงใจเขาเข้าอย่างจัง
ถ้าไม่มีข่าวดีมาบอก ก็ไม่ต้องหอบข่าวอะไรมาเสนอหน้าทั้งนั้น
Comments are off this post