การต้องจากลาทั้งที่ยังรักกันสุดหัวใจ เพื่อแยกย้ายไปเติบโตและวิ่งตามความฝันของตัวเอง ค่ำคืนสุดท้ายนี้จึงเต็มไปด้วยความอบอุ่นปนเศร้า โดยสัญญาไว้ว่าไม่ว่าจะห่างไกลกันแค่ไหน เธอคนนี้ก็ยังคงเป็นที่หนึ่งในใจตลอดไป
Eng - Thai
So here we stand in our secret place
และแล้วเราก็มายืนอยู่ตรงนี้ ตรงที่ส่วนตัวของเราสองคน
Where the sound of the crowd is so far away
ที่ที่เสียงผู้คนรอบข้างดังแว่วมาไกลแสนไกล
You take my hand, and it feels like home
พอเธอจับมือฉันไว้ มันก็รู้สึกอุ่นใจเหมือนได้กลับบ้าน
We both understand, it’s where we belong
เราต่างรู้ดีว่าตรงนี้แหละ คือที่ของเรา
So how do I say, do I say goodbye?
แล้วฉันจะเอ่ยคำบอกลาเธอออกไปได้ยังไงกัน
We both have our dreams, we both wanna fly
แต่เราต่างก็มีความฝัน มีเส้นทางที่อยากโบยบินไป
So let’s take tonight, to carry us through
งั้นค่ำคืนนี้ ขอให้เราเก็บเกี่ยวช่วงเวลานี้ไว้ประคองใจ
The lonely times
ในยามที่ต้องเผชิญความอ้างว้าง
I’ll always look back as I walk away
ทุกครั้งที่ก้าวเดินจากไป ฉันจะยังคงหันกลับมามองเธอเสมอ
This memory will last for eternity
ความทรงจำนี้จะคงอยู่กับฉันไปตลอดกาล
And all of our tears will be lost in the rain
และหยาดน้ำตาของเราจะถูกกลบหายไปท่ามกลางสายฝน
When I find my way back to your arms again
ในวันที่ฉันหาทางกลับมาสู่อ้อมกอดของเธออีกครั้ง
But until that day, you know you are
แต่กว่าจะถึงวันนั้น เธอรู้อยู่เต็มอกใช่ไหมว่า
The queen of my heart
เธอคือราชินีในใจฉันเสมอมา
The queen of my heart
เป็นผู้หญิงคนเดียวในใจของฉันตลอดไป
So let’s take tonight and never let
Eng
So here we stand in our secret place
Where the sound of the crowd is so far away
You take my hand, and it feels like home
We both understand, it’s where we belong
So how do I say, do I say goodbye?
We both have our dreams, we both wanna fly
So let’s take tonight, to carry us through
The lonely times
I’ll always look back as I walk away
This memory will last for eternity
And all of our tears will be lost in the rain
When I find my way back to your arms again
But until that day, you know you are
The queen of my heart
The queen of my heart
So let’s take tonight and never let
Thai
และแล้วเราก็มายืนอยู่ตรงนี้ ตรงที่ส่วนตัวของเราสองคน
ที่ที่เสียงผู้คนรอบข้างดังแว่วมาไกลแสนไกล
พอเธอจับมือฉันไว้ มันก็รู้สึกอุ่นใจเหมือนได้กลับบ้าน
เราต่างรู้ดีว่าตรงนี้แหละ คือที่ของเรา
แล้วฉันจะเอ่ยคำบอกลาเธอออกไปได้ยังไงกัน
แต่เราต่างก็มีความฝัน มีเส้นทางที่อยากโบยบินไป
งั้นค่ำคืนนี้ ขอให้เราเก็บเกี่ยวช่วงเวลานี้ไว้ประคองใจ
ในยามที่ต้องเผชิญความอ้างว้าง
ทุกครั้งที่ก้าวเดินจากไป ฉันจะยังคงหันกลับมามองเธอเสมอ
ความทรงจำนี้จะคงอยู่กับฉันไปตลอดกาล
และหยาดน้ำตาของเราจะถูกกลบหายไปท่ามกลางสายฝน
ในวันที่ฉันหาทางกลับมาสู่อ้อมกอดของเธออีกครั้ง
แต่กว่าจะถึงวันนั้น เธอรู้อยู่เต็มอกใช่ไหมว่า
เธอคือราชินีในใจฉันเสมอมา
เป็นผู้หญิงคนเดียวในใจของฉันตลอดไป
Comments are off this post