It took quite a while to figure out your style
ต้องใช้เวลาตั้งนานกว่าฉันจะเข้าใจตัวตนของเธอ
Talking to you on the phone
ผ่านการคุยโทรศัพท์กันตั้งหลายต่อหลายครั้ง
It seems funny now, you can be close somehow
พอนึกย้อนไปตอนนี้ก็ตลกดีนะที่เราดันสนิทกันได้ขนาดนี้
To someone that you don’t really know
ทั้งที่แทบจะไม่ได้รู้จักตัวจริงของกันและกันเลยด้วยซ้ำ
Yeah
ใช่เลย

What would it take to get back in your life?
ต้องทำยังไงบ้างนะถึงจะได้กลับเข้าไปอยู่ในชีวิตเธออีกครั้ง
I hate that I’m losing a friend
ฉันเกลียดตัวเองชะมัดที่ต้องเสียเพื่อนดี ๆ แบบเธอไป
I tried making you laugh, I tried making you cry
ฉันพยายามทำทุกอย่าง ทั้งทำให้เธอหัวเราะและร้องไห้
Is this how our story will end?
เรื่องราวของเรามันจะต้องจบลงแบบนี้จริง ๆ เหรอ
Mm
อืม

We had a few drinks, never touched only looked
พวกเรานั่งดื่มกันนิดหน่อย แทบไม่ได้โดนตัวกันเลย มีแค่สายตาที่คอยมองกันไปมา
We shared picturеs, yours were bettеr than mine
เราผลัดกันเปิดรูปให้ดู ซึ่งรูปของเธอน่ะดูดีกว่าของฉันตั้งเยอะ
But there was a moment we knew we were hooked
แต่แล้วก็มีอยู่ช่วงเวลาหนึ่งที่เราต่างรู้ดีว่าเราตกหลุมรักกันเข้าแล้ว
It was only a matter of time
ที่เหลือหลังจากนั้นมันก็แค่เรื่องของเวลาเท่านั้นเอง

But when the passion came, we broke the porcelain
แต่พอความปรารถนามันพลุ่งพล่านขึ้นมา เราก็พังกำแพงความสัมพันธ์ที่เปราะบางลงทันที
Secrets fell soft in the night
ความลับต่าง ๆ ถูกกระซิบกระซาบออกมาท่ามกลางความมืดมิด
I smell your skin and hair, in the dawn you disappeared
ฉันยังได้กลิ่นผิวกับเส้นผมของเธออยู่เลย แต่พอรุ่งเช้าเธอกลับหายตัวไปดื้อ ๆ
And you never even wrote me a line
แล้วเธอก็ไม่ส่งข้อความหาฉันอีกเลยแม้แต่คำเดียว
Yeah
ใช่เลย

What would it take to get back in your life?
ฉันต้องแลกด้วยอะไรบ้างเพื่อที่จะได้เธอกลับคืนมา
I hate that I’m losing a friend
ฉันยอมรับไม่ได้จริง ๆ ที่ต้องสูญเสียเพื่อนที่แสนดีไป
I tried making you laugh, I tried making you cry
ไม่ว่าจะพยายามทำให้เธอหัวเราะหรือร้องไห้ ฉันก็ลองมาหมดแล้ว
Is this how our story will end?
บทสรุปความสัมพันธ์ของเรามันต้องจบลงแบบนี้ใช่ไหม
Yeah, is this how our love’s gonna end?
นี่คือตอนอวสานของความรักระหว่างเราแล้วหรือเปล่า

Oh, what would it take to get back in your life?
บอกฉันทีสิว่าต้องทำอย่างไรถึงจะได้กลับไปยืนที่จุดเดิมข้าง ๆ เธอ
It’s deafening silence again
รอบตัวฉันมีแต่ความเงียบงันที่ดังก้องจนทรมาน
You see, the truth to be told is often served cold
ก็นะ ความจริงที่ต้องเจอมันมักจะไร้ความปรานีและเย็นชาแบบนี้เสมอ
Is this how our story will end?
ตอนจบเรื่องราวของพวกเรามันมีแค่นี้เองเหรอ
Oh, I hate that I’m losing a friend
โคตรเกลียดความรู้สึกที่กำลังจะเสียเธอไปเลยจริง ๆ
Yeah, yeah, come on, Ronnie
ใช่แล้ว ลุยเลย รอนนี่

Oh, yeah
ใช่เลย
Oh, yeah
นั่นแหละ

Oh, what would it take?
ฉันต้องทำอย่างไรกันนะ
Yeah, what would it take?
ต้องยอมแลกด้วยอะไรบ้างสิ
I must have said sorry, sorry a thousand times, yeah
ฉันคงพร่ำคำว่าขอโทษซ้ำแล้วซ้ำเล่าเป็นพัน ๆ ครั้งได้แล้วมั้ง
Yeah, am I, am I trash on your floor since you showed me the door?
ตัวฉันมันกลายเป็นแค่ขยะบนพื้นบ้านเธอไปแล้วใช่ไหม ตั้งแต่โดนเธอไล่ส่งออกมาแบบนั้น
And I’m still waiting, I’m still waiting for you to write me just one little line
และฉันก็ยังคงรอคอย รอเพียงแค่เธอส่งข้อความสั้น ๆ กลับมาหากันบ้าง
One little line, yeah
แค่ประโยคเดียวก็พอแล้ว
Hey, you vanished in the city’s haze
เธอดันหายตัวลับไปกับม่านหมอกและความวุ่นวายของเมืองใหญ่แห่งนี้
Yeah, you fading out like crazy
แล้วค่อย ๆ จืดจางหายไปจากชีวิตฉันอย่างรวดเร็วชะมัด
And never, never, never left no goodbyes
โดยไม่มีแม้แต่คำร่ำลาทิ้งท้ายไว้เลยสักคำเดียว

It took quite a while to figure out your style
Talking to you on the phone
It seems funny now, you can be close somehow
To someone that you don’t really know
Yeah

What would it take to get back in your life?
I hate that I’m losing a friend
I tried making you laugh, I tried making you cry
Is this how our story will end?
Mm

We had a few drinks, never touched only looked
We shared picturеs, yours were bettеr than mine
But there was a moment we knew we were hooked
It was only a matter of time

But when the passion came, we broke the porcelain
Secrets fell soft in the night
I smell your skin and hair, in the dawn you disappeared
And you never even wrote me a line
Yeah

What would it take to get back in your life?
I hate that I’m losing a friend
I tried making you laugh, I tried making you cry
Is this how our story will end?
Yeah, is this how our love’s gonna end?

Oh, what would it take to get back in your life?
It’s deafening silence again
You see, the truth to be told is often served cold
Is this how our story will end?
Oh, I hate that I’m losing a friend
Yeah, yeah, come on, Ronnie

Oh, yeah
Oh, yeah

Oh, what would it take?
Yeah, what would it take?
I must have said sorry, sorry a thousand times, yeah
Yeah, am I, am I trash on your floor since you showed me the door?
And I’m still waiting, I’m still waiting for you to write me just one little line
One little line, yeah
Hey, you vanished in the city’s haze
Yeah, you fading out like crazy
And never, never, never left no goodbyes

ต้องใช้เวลาตั้งนานกว่าฉันจะเข้าใจตัวตนของเธอ
ผ่านการคุยโทรศัพท์กันตั้งหลายต่อหลายครั้ง
พอนึกย้อนไปตอนนี้ก็ตลกดีนะที่เราดันสนิทกันได้ขนาดนี้
ทั้งที่แทบจะไม่ได้รู้จักตัวจริงของกันและกันเลยด้วยซ้ำ
ใช่เลย

ต้องทำยังไงบ้างนะถึงจะได้กลับเข้าไปอยู่ในชีวิตเธออีกครั้ง
ฉันเกลียดตัวเองชะมัดที่ต้องเสียเพื่อนดี ๆ แบบเธอไป
ฉันพยายามทำทุกอย่าง ทั้งทำให้เธอหัวเราะและร้องไห้
เรื่องราวของเรามันจะต้องจบลงแบบนี้จริง ๆ เหรอ
อืม

พวกเรานั่งดื่มกันนิดหน่อย แทบไม่ได้โดนตัวกันเลย มีแค่สายตาที่คอยมองกันไปมา
เราผลัดกันเปิดรูปให้ดู ซึ่งรูปของเธอน่ะดูดีกว่าของฉันตั้งเยอะ
แต่แล้วก็มีอยู่ช่วงเวลาหนึ่งที่เราต่างรู้ดีว่าเราตกหลุมรักกันเข้าแล้ว
ที่เหลือหลังจากนั้นมันก็แค่เรื่องของเวลาเท่านั้นเอง

แต่พอความปรารถนามันพลุ่งพล่านขึ้นมา เราก็พังกำแพงความสัมพันธ์ที่เปราะบางลงทันที
ความลับต่าง ๆ ถูกกระซิบกระซาบออกมาท่ามกลางความมืดมิด
ฉันยังได้กลิ่นผิวกับเส้นผมของเธออยู่เลย แต่พอรุ่งเช้าเธอกลับหายตัวไปดื้อ ๆ
แล้วเธอก็ไม่ส่งข้อความหาฉันอีกเลยแม้แต่คำเดียว
ใช่เลย

ฉันต้องแลกด้วยอะไรบ้างเพื่อที่จะได้เธอกลับคืนมา
ฉันยอมรับไม่ได้จริง ๆ ที่ต้องสูญเสียเพื่อนที่แสนดีไป
ไม่ว่าจะพยายามทำให้เธอหัวเราะหรือร้องไห้ ฉันก็ลองมาหมดแล้ว
บทสรุปความสัมพันธ์ของเรามันต้องจบลงแบบนี้ใช่ไหม
นี่คือตอนอวสานของความรักระหว่างเราแล้วหรือเปล่า

บอกฉันทีสิว่าต้องทำอย่างไรถึงจะได้กลับไปยืนที่จุดเดิมข้าง ๆ เธอ
รอบตัวฉันมีแต่ความเงียบงันที่ดังก้องจนทรมาน
ก็นะ ความจริงที่ต้องเจอมันมักจะไร้ความปรานีและเย็นชาแบบนี้เสมอ
ตอนจบเรื่องราวของพวกเรามันมีแค่นี้เองเหรอ
โคตรเกลียดความรู้สึกที่กำลังจะเสียเธอไปเลยจริง ๆ
ใช่แล้ว ลุยเลย รอนนี่

ใช่เลย
นั่นแหละ

ฉันต้องทำอย่างไรกันนะ
ต้องยอมแลกด้วยอะไรบ้างสิ
ฉันคงพร่ำคำว่าขอโทษซ้ำแล้วซ้ำเล่าเป็นพัน ๆ ครั้งได้แล้วมั้ง
ตัวฉันมันกลายเป็นแค่ขยะบนพื้นบ้านเธอไปแล้วใช่ไหม ตั้งแต่โดนเธอไล่ส่งออกมาแบบนั้น
และฉันก็ยังคงรอคอย รอเพียงแค่เธอส่งข้อความสั้น ๆ กลับมาหากันบ้าง
แค่ประโยคเดียวก็พอแล้ว
เธอดันหายตัวลับไปกับม่านหมอกและความวุ่นวายของเมืองใหญ่แห่งนี้
แล้วค่อย ๆ จืดจางหายไปจากชีวิตฉันอย่างรวดเร็วชะมัด
โดยไม่มีแม้แต่คำร่ำลาทิ้งท้ายไว้เลยสักคำเดียว