And you’re back out on the street
ต้องกลับมาใช้ชีวิตตัวคนเดียวข้างนอกนั่นอีกครั้ง
And you’re trying to remember, oh
พยายามจะนึกให้ออกว่า
How do you start it over?
จะเริ่มนับหนึ่งใหม่กับใครยังไงดี
You don’t know if you can
ตัวเองจะไหวหรือเปล่าก็ยังไม่รู้เลย
You don’t care much for a stranger’s touch
ไม่ได้โหยหาอ้อมกอดของคนแปลกหน้าขนาดนั้น
But you can’t hold your man
แต่สุดท้ายก็รั้งคนรักของตัวเองเอาไว้ไม่ได้

You never thought you’d be alone
ไม่เคยคิดเลยล่ะสิว่าต้องมาโดดเดี่ยว
This far down the line
ในอ้อมกอดของความเหงาช่วงชีวิตนี้
And I know what’s been on your mind
ฉันรู้ดีว่าเธอคิดอะไรอยู่
You’re afraid it’s all been wasted time
เธอกลัวว่าที่ผ่านมาทั้งหมดมันจะเป็นแค่เวลาที่สูญเปล่า

The autumn leaves have got you thinking
ใบไม้ร่วงพวกนั้นทำให้เธอนึกย้อนไป
About the first time that you fell, fell
ถึงตอนที่ตกหลุมรักเขาซะเต็มเปา
You didn’t love the boy too much
ตอนนั้นเธอไม่ได้รักผู้ชายคนนั้นมากมายอะไรหรอก
No, no, you just
เปล่าเลย เธอแค่
Loved the boy too well
รักเขาดีเกินไปต่างหาก
Farewell
ลาก่อนนะ

So you live from day to day
ตอนนี้เลยได้แต่ใช้ชีวิตประคองไปวัน ๆ
And you dream about tomorrow, oh
และเฝ้าฝันถึงวันพรุ่งนี้ที่ดีกว่า
And the hours go by like minutes
เวลาแต่ละชั่วโมงผ่านไปไวเหมือนแค่ไม่กี่นาที
And the shadows come to stay
พอความอ้างว้างคืบคลานเข้ามาปกคลุมใจ
So you take a little something
เธอก็ต้องพึ่งพาสิ่งมึนเมาสักหน่อย
To let them go away
เพื่อไล่พวกความเศร้าออกไปให้พ้นใจ

And I could’ve done so many things, baby
จริงๆ ฉันก็น่าจะทำอะไรได้ตั้งหลายอย่างนะเธอ
If I could only stop my mind
ถ้าเพียงแต่ฉันจะหยุดความคิดตัวเองได้
From wonderin’ what I left behind
ไม่ให้คอยพะวงถึงสิ่งที่ทิ้งไว้ข้างหลัง
And from worryin’ ’bout this wasted time
และเลิกกังวลเรื่องเวลาที่เสียไปเปล่า ๆ นี้สักที

Another love has come and gone
ความรักครั้งใหม่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไปอีกครั้ง
And the years keep rushing on
วันเวลาก็ยังคงหมุนผ่านไปอย่างรวดเร็ว
I remember what you told me
ฉันยังจำคำที่เธอเคยบอกได้อยู่เลย
Before you went out on your own
ก่อนที่เธอจะแยกตัวออกไปใช้ชีวิตคนเดียว
“Sometimes to keep it together
ที่บอกว่า “บางครั้ง เพื่อประคองใจเราเอาไว้
We’ve got to leave it alone”
เราก็ต้องยอมปล่อยวางมันไปซะบ้าง”

So you can get on with your search, baby
เพราะงั้น เธอออกไปตามหาทางของตัวเองเถอะนะ
And I can get on with mine
ส่วนฉันเองก็จะไปตามทางของฉันเหมือนกัน
And maybe someday we will find
และบางที วันหนึ่งข้างหน้าเราอาจจะค้นพบว่า
That it wasn’t really wasted time
ช่วงเวลาที่ผ่านมามันไม่ได้ไร้ค่าเลยสักนิดเดียว

And you’re back out on the street
And you’re trying to remember, oh
How do you start it over?
You don’t know if you can
You don’t care much for a stranger’s touch
But you can’t hold your man

You never thought you’d be alone
This far down the line
And I know what’s been on your mind
You’re afraid it’s all been wasted time

The autumn leaves have got you thinking
About the first time that you fell, fell
You didn’t love the boy too much
No, no, you just
Loved the boy too well
Farewell

So you live from day to day
And you dream about tomorrow, oh
And the hours go by like minutes
And the shadows come to stay
So you take a little something
To let them go away

And I could’ve done so many things, baby
If I could only stop my mind
From wonderin’ what I left behind
And from worryin’ ’bout this wasted time

Another love has come and gone
And the years keep rushing on
I remember what you told me
Before you went out on your own
“Sometimes to keep it together
We’ve got to leave it alone”

So you can get on with your search, baby
And I can get on with mine
And maybe someday we will find
That it wasn’t really wasted time

ต้องกลับมาใช้ชีวิตตัวคนเดียวข้างนอกนั่นอีกครั้ง
พยายามจะนึกให้ออกว่า
จะเริ่มนับหนึ่งใหม่กับใครยังไงดี
ตัวเองจะไหวหรือเปล่าก็ยังไม่รู้เลย
ไม่ได้โหยหาอ้อมกอดของคนแปลกหน้าขนาดนั้น
แต่สุดท้ายก็รั้งคนรักของตัวเองเอาไว้ไม่ได้

ไม่เคยคิดเลยล่ะสิว่าต้องมาโดดเดี่ยว
ในอ้อมกอดของความเหงาช่วงชีวิตนี้
ฉันรู้ดีว่าเธอคิดอะไรอยู่
เธอกลัวว่าที่ผ่านมาทั้งหมดมันจะเป็นแค่เวลาที่สูญเปล่า

ใบไม้ร่วงพวกนั้นทำให้เธอนึกย้อนไป
ถึงตอนที่ตกหลุมรักเขาซะเต็มเปา
ตอนนั้นเธอไม่ได้รักผู้ชายคนนั้นมากมายอะไรหรอก
เปล่าเลย เธอแค่
รักเขาดีเกินไปต่างหาก
ลาก่อนนะ

ตอนนี้เลยได้แต่ใช้ชีวิตประคองไปวัน ๆ
และเฝ้าฝันถึงวันพรุ่งนี้ที่ดีกว่า
เวลาแต่ละชั่วโมงผ่านไปไวเหมือนแค่ไม่กี่นาที
พอความอ้างว้างคืบคลานเข้ามาปกคลุมใจ
เธอก็ต้องพึ่งพาสิ่งมึนเมาสักหน่อย
เพื่อไล่พวกความเศร้าออกไปให้พ้นใจ

จริงๆ ฉันก็น่าจะทำอะไรได้ตั้งหลายอย่างนะเธอ
ถ้าเพียงแต่ฉันจะหยุดความคิดตัวเองได้
ไม่ให้คอยพะวงถึงสิ่งที่ทิ้งไว้ข้างหลัง
และเลิกกังวลเรื่องเวลาที่เสียไปเปล่า ๆ นี้สักที

ความรักครั้งใหม่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไปอีกครั้ง
วันเวลาก็ยังคงหมุนผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ฉันยังจำคำที่เธอเคยบอกได้อยู่เลย
ก่อนที่เธอจะแยกตัวออกไปใช้ชีวิตคนเดียว
ที่บอกว่า “บางครั้ง เพื่อประคองใจเราเอาไว้
เราก็ต้องยอมปล่อยวางมันไปซะบ้าง”

เพราะงั้น เธอออกไปตามหาทางของตัวเองเถอะนะ
ส่วนฉันเองก็จะไปตามทางของฉันเหมือนกัน
และบางที วันหนึ่งข้างหน้าเราอาจจะค้นพบว่า
ช่วงเวลาที่ผ่านมามันไม่ได้ไร้ค่าเลยสักนิดเดียว