เรื่องราวของเด็กหนุ่มยากจนคนหนึ่งที่ดิ้นรนอยากมีตัวตนและไขว่คว้าความสำเร็จจนยอมทำทุกอย่าง แต่สุดท้ายความทะเยอทะยานนั้นกลับย้อนมาเล่นงานจนกลายเป็นตราบาปที่ต้องวิ่งหนีไปตลอดชีวิต สะท้อนมุมมืดของชื่อเสียงที่ต้องแลกมาด้วยอิสรภาพ
Eng - Thai
He was a poor boy, raised in a small family
เขาเป็นแค่เด็กยากจนคนหนึ่งที่โตมาในครอบครัวเล็ก ๆ
He kinda had a craving for something no one else could see
แต่ในใจลึก ๆ กลับกระหายอยากได้ในสิ่งที่ไม่มีใครมองเห็น
They said that he was crazy, the kind that no lady should meet
ใคร ๆ ต่างก็หาว่าเขาบ้า เป็นผู้ชายประเภทที่ผู้หญิงดี ๆ ไม่ควรยุ่งด้วย
He ran off to the city and wandered around in the street
สุดท้ายเลยหนีเข้าเมืองใหญ่ ไปเดินเร่ร่อนอยู่ตามท้องถนน
He wants to dance, oh yeah
ใจเขาแค่อยากจะโลดเต้นไปตามฝัน
He wants to sing, oh yeah
อยากจะร้องเพลงให้สุดเสียง
He wants to see the lights a-flashing
อยากเห็นแสงไฟระยิบระยับส่องลงมาที่ตัวเขา
And listen to the thundering
และอยากได้ยินเสียงเชียร์ที่ดังสนั่นหวั่นไหว
He saw it in a window, the mark of a new kind of man
วันหนึ่งเขาไปเห็นมันในตู้กระจก สิ่งที่จะเปลี่ยนเขาให้กลายเป็นคนใหม่
He kind of liked the feeling, so shiny and smooth in his hand
เขาค่อนข้างชอบความรู้สึกตอนได้สัมผัสมัน ทั้งมันเงาและจับถนัดมือดีเหลือเกิน
He took it to the country and practiced for days without rest
เลยหอบมันกลับบ้านนอก แล้วซุ่มฝึกซ้อมวันสว่างคืนสว่างแบบไม่พักผ่อน
And then one day he felt it, he knew he could stand with the best
จนกระทั่งวันหนึ่งความมั่นใจก็มาเต็มร้อย รู้ตัวเลยว่าเก่งพอจะเทียบชั้นกับพวกตัวท็อปได้แล้ว
They got respect, oh yeah
คนพวกนั้นมีแต่คนนับหน้าถือตา
He wants the same, oh yeah
เขาก็แค่อยากได้ความเคารพยำเกรงแบบนั้นบ้าง
And it’s a certain kind of fool
แต่มันก็มีแต่คนโง่ประเภทหนึ่งเท่านั้นแหละ
That likes to hear the sound of his own name
ที่หลงระเริงเวลาได้ยินคนอื่นสรรเสริญชื่อตัวเอง
A poster on a storefront, the picture of a wanted man
ในที่สุดก็มีใบประกาศจับแปะอยู่หน้าร้านค้า พร้อมรูปถ่ายของเขาในฐานะคนร้ายที่ทางการต้องการตัว
He had a reputation spreading like fire through the land
ชื่อเสียงของเขาแพร่กระจายไปไกลรวดเร็วราวกับไฟลามทุ่ง
It wasn’t for the money, at least it didn’t start that way
ที่ทำไปทั้งหมดไม่ใช่เพราะอยากได้เงินหรอก อย่างน้อยตอนเริ่มต้นมันก็ไม่ใช่แบบนั้น
It wasn’t for the running, but now he’s running every day
ไม่ได้อยากใช้ชีวิตหลบ ๆ ซ่อน ๆ เลย แต่กลายเป็นว่าตอนนี้เขาต้องวิ่งหนีหัวซุกหัวซุนทุกวัน
Eng
He was a poor boy, raised in a small family
He kinda had a craving for something no one else could see
They said that he was crazy, the kind that no lady should meet
He ran off to the city and wandered around in the street
He wants to dance, oh yeah
He wants to sing, oh yeah
He wants to see the lights a-flashing
And listen to the thundering
He saw it in a window, the mark of a new kind of man
He kind of liked the feeling, so shiny and smooth in his hand
He took it to the country and practiced for days without rest
And then one day he felt it, he knew he could stand with the best
They got respect, oh yeah
He wants the same, oh yeah
And it’s a certain kind of fool
That likes to hear the sound of his own name
A poster on a storefront, the picture of a wanted man
He had a reputation spreading like fire through the land
It wasn’t for the money, at least it didn’t start that way
It wasn’t for the running, but now he’s running every day
Thai
เขาเป็นแค่เด็กยากจนคนหนึ่งที่โตมาในครอบครัวเล็ก ๆ
แต่ในใจลึก ๆ กลับกระหายอยากได้ในสิ่งที่ไม่มีใครมองเห็น
ใคร ๆ ต่างก็หาว่าเขาบ้า เป็นผู้ชายประเภทที่ผู้หญิงดี ๆ ไม่ควรยุ่งด้วย
สุดท้ายเลยหนีเข้าเมืองใหญ่ ไปเดินเร่ร่อนอยู่ตามท้องถนน
ใจเขาแค่อยากจะโลดเต้นไปตามฝัน
อยากจะร้องเพลงให้สุดเสียง
อยากเห็นแสงไฟระยิบระยับส่องลงมาที่ตัวเขา
และอยากได้ยินเสียงเชียร์ที่ดังสนั่นหวั่นไหว
วันหนึ่งเขาไปเห็นมันในตู้กระจก สิ่งที่จะเปลี่ยนเขาให้กลายเป็นคนใหม่
เขาค่อนข้างชอบความรู้สึกตอนได้สัมผัสมัน ทั้งมันเงาและจับถนัดมือดีเหลือเกิน
เลยหอบมันกลับบ้านนอก แล้วซุ่มฝึกซ้อมวันสว่างคืนสว่างแบบไม่พักผ่อน
จนกระทั่งวันหนึ่งความมั่นใจก็มาเต็มร้อย รู้ตัวเลยว่าเก่งพอจะเทียบชั้นกับพวกตัวท็อปได้แล้ว
คนพวกนั้นมีแต่คนนับหน้าถือตา
เขาก็แค่อยากได้ความเคารพยำเกรงแบบนั้นบ้าง
แต่มันก็มีแต่คนโง่ประเภทหนึ่งเท่านั้นแหละ
ที่หลงระเริงเวลาได้ยินคนอื่นสรรเสริญชื่อตัวเอง
ในที่สุดก็มีใบประกาศจับแปะอยู่หน้าร้านค้า พร้อมรูปถ่ายของเขาในฐานะคนร้ายที่ทางการต้องการตัว
ชื่อเสียงของเขาแพร่กระจายไปไกลรวดเร็วราวกับไฟลามทุ่ง
ที่ทำไปทั้งหมดไม่ใช่เพราะอยากได้เงินหรอก อย่างน้อยตอนเริ่มต้นมันก็ไม่ใช่แบบนั้น
ไม่ได้อยากใช้ชีวิตหลบ ๆ ซ่อน ๆ เลย แต่กลายเป็นว่าตอนนี้เขาต้องวิ่งหนีหัวซุกหัวซุนทุกวัน
Comments are off this post