ความรู้สึกอัดอั้นของคนที่ติดอยู่ในกรงขังของชีวิตและการทำงานรูทีนซ้ำ ๆ จนแทบสูญเสียตัวตน แม้ภายนอกจะพยายามบอกตัวเองว่าไม่เป็นไรและยอมรับชะตากรรม แต่ลึก ๆ กลับโหยหาอิสรภาพและอยากกลับไปยังสถานที่ที่เคยมีความสุขจริง ๆ แม้จะหลงลืมไปเกือบหมดแล้วก็ตาม
Eng - Thai
Take that look of worry
ไม่ต้องทำหน้ากังวลขนาดนั้นหรอก
I’m an ordinary man
ฉันก็แค่คนธรรมดาคนหนึ่งเอง
They don’t tell me nothing
พวกนั้นไม่เคยบอกอะไรฉันเลยสักอย่าง
So I find out all I can
ฉันก็เลยต้องคอยสืบหาข้อมูลเท่าที่จะทำได้
There’s a fire that’s been burning
มันมีกองไฟที่กำลังลุกโชน
Right outside my door
อยู่ตรงหน้าประตูบ้านฉันนี่เอง
I can’t see, but I feel it
แม้จะมองไม่เห็น แต่สัมผัสถึงความร้อนได้เลย
And it helps to keep me warm
และอย่างน้อยมันก็ช่วยให้ร่างกายอบอุ่นขึ้นนะ
So, I, I don’t mind
เพราะงั้น ฉันเลยไม่คิดมากอะไร
No, I, I don’t mind
บอกเลยว่าไม่ได้ติดใจอะไรสักนิด
Seems so long I’ve been waiting
รู้สึกเหมือนเฝ้ารอมานานแสนนาน
Still don’t know what for
แต่ก็ยังไม่รู้เลยว่ารอไปเพื่ออะไร
There’s no point in escaping
จะหนีไปก็ไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว
I don’t worry anymore
ตอนนี้ฉันเลิกกังวลไปซะที
I can’t come out to find you
ฉันออกไปหาเธอข้างนอกไม่ได้หรอกนะ
I don’t like to go outside
แถมตัวฉันเองก็ไม่ชอบออกไปไหนด้วย
They can turn off my feelings
พวกนั้นสามารถสั่งปิดความรู้สึกของฉันได้ง่าย ๆ
Like they’re turning off the light
เหมือนกับตอนที่พวกเขากดปิดสวิตช์ไฟนั่นแหละ
But, I, I don’t mind
แต่ฉันก็ไม่ว่าอะไรหรอกนะ
No, I, I don’t mind
ไม่ได้สนใจอะไรอยู่แล้ว
Oh, I, I don’t mind
เอาจริง ๆ ก็ไม่เดือดร้อนเลยสักนิด
No, I, I don’t mind
ไม่มีทางเก็บมาคิดหรอก
So take, take me home, ’cause I don’t remember
เพราะงั้นช่วยพากลับบ้านที เพราะฉันลืมทางไปหมดแล้ว
Take, take me home, ’cause I don’t remember
พาฉันกลับไปส่งบ้านเถอะ นึกอะไรไม่ออกเลยจริง ๆ
Take, take me home, oh Lord
ได้โปรดพากลับบ้านซะทีเถอะ พระผู้เป็นเจ้า
‘Cause I’ve been a prisoner all my life
ก็ฉันต้องอยู่อย่างกรงขังมาตลอดชีวิตเลยนี่นา
And I can say to you
และฉันบอกเธอตรง ๆ ได้เลยว่า
Take that look of worry (Oh-oh)
เลิกทำหน้าเป็นห่วงกันได้แล้ว
Mine’s an ordinary life (Oh-oh)
ชีวิตฉันก็แค่ชีวิตที่แสนจะธรรมดา
Working when it’s daylight (Oh-oh)
กลางวันก็ตื่นไปทำงานงก ๆ
And sleeping when it’s night (Oh-oh)
พอกลางคืนก็ล้มตัวลงนอน
I’ve got no far horizons (Oh-oh)
ไม่ได้มีเป้าหมายยิ่งใหญ่อะไรในชีวิตหรอก
I don’t wish upon a star (Oh-oh)
ไม่เคยอธิษฐานขอพรอะไรจากดวงดาวด้วยซ้ำ
They don’t think that I listen (Oh-oh)
พวกนั้นคงคิดว่าฉันไม่ได้ใส่ใจฟัง
Oh, but I know who they are (Oh-oh)
แต่ฉันรู้ดีว่าคนพวกนั้นเป็นใคร
And, I, I don’t mind
แต่ฉันก็ไม่ใส่ใจหรอก
No, I, I don’t mind
ไม่ได้คิดมากเลยสักนิด
Oh, I, I don’t mind
จะยังไงก็ช่างเหอะนะ
No, I, I don’t mind
ไม่เคยเก็บมาเป็นอารมณ์อยู่แล้ว
So take, take me home, ’cause I don’t remember
เพราะงั้นช่วยพากลับบ้านที เพราะฉันจำไม่ได้แล้วจริง ๆ
Take, take me home, ’cause I don’t remember
พากลับไปส่งบ้านเถอะ ลืมเลือนไปจนหมดแล้ว
Take, take me home, ’cause I don’t remember
พาฉันกลับบ้านไปทีเถอะนะ นึกไม่ออกเลยสักนิด
Take, take me home, oh Lord
ได้โปรดพากลับไปส่งบ้านซะทีเถอะ
Well, I’ve been a prisoner all my life
เอาจริง ฉันเหมือนติดคุกอยู่ในชีวิตตัวเองมาตลอดนั่นแหละ
And I can say to you, but I don’t remember
อยากจะบอกเล่าให้เธอฟัง แต่สมองดันลืมไปหมดแล้ว
Take, take me home, ’cause I don’t remember
พากลับบ้านทีเถอะ ฉันจำทางไม่ได้แล้ว
Take, take me home, ’cause I don’t remember
ช่วยพาฉันกลับไปส่งบ้านที นึกอะไรไม่ออกเลยจริง ๆ
Take, take me home, ’cause I don’t remember
พาฉันกลับไปหน่อยเถอะ ลืมเลือนไปหมดสิ้นแล้ว
Take, take me home, ’cause I don’t remember
ช่วยส่งฉันกลับบ้านทีนะ สมองมันไม่รับรู้อะไรแล้ว
Take, take me home, ’cause I don’t remember
พาฉันกลับบ้านซะที จำไม่ได้เลยว่าบ้านอยู่ไหน
Take, take me home, ’cause I don’t remember
พากลับบ้านเถอะนะ ความทรงจำมันเลือนหายไปหมดแล้ว
Take, take me home, ’cause I don’t remember
ช่วยพากลับไปส่งทีเถอะ ลืมหมดแล้วจริง ๆ
Take, take me home, ’cause I don’t remember
พาฉันกลับบ้านที ไม่เหลือความทรงจำอะไรอีกแล้ว
Take, take me home, ’cause I don’t remember
ช่วยส่งฉันกลับบ้านเถอะนะ ลืมสิ้นทุกอย่างแล้วจริง ๆ
Eng
Take that look of worry
I’m an ordinary man
They don’t tell me nothing
So I find out all I can
There’s a fire that’s been burning
Right outside my door
I can’t see, but I feel it
And it helps to keep me warm
So, I, I don’t mind
No, I, I don’t mind
Seems so long I’ve been waiting
Still don’t know what for
There’s no point in escaping
I don’t worry anymore
I can’t come out to find you
I don’t like to go outside
They can turn off my feelings
Like they’re turning off the light
But, I, I don’t mind
No, I, I don’t mind
Oh, I, I don’t mind
No, I, I don’t mind
So take, take me home, ’cause I don’t remember
Take, take me home, ’cause I don’t remember
Take, take me home, oh Lord
‘Cause I’ve been a prisoner all my life
And I can say to you
Take that look of worry (Oh-oh)
Mine’s an ordinary life (Oh-oh)
Working when it’s daylight (Oh-oh)
And sleeping when it’s night (Oh-oh)
I’ve got no far horizons (Oh-oh)
I don’t wish upon a star (Oh-oh)
They don’t think that I listen (Oh-oh)
Oh, but I know who they are (Oh-oh)
And, I, I don’t mind
No, I, I don’t mind
Oh, I, I don’t mind
No, I, I don’t mind
So take, take me home, ’cause I don’t remember
Take, take me home, ’cause I don’t remember
Take, take me home, ’cause I don’t remember
Take, take me home, oh Lord
Well, I’ve been a prisoner all my life
And I can say to you, but I don’t remember
Take, take me home, ’cause I don’t remember
Take, take me home, ’cause I don’t remember
Take, take me home, ’cause I don’t remember
Take, take me home, ’cause I don’t remember
Take, take me home, ’cause I don’t remember
Take, take me home, ’cause I don’t remember
Take, take me home, ’cause I don’t remember
Take, take me home, ’cause I don’t remember
Take, take me home, ’cause I don’t remember
Thai
ไม่ต้องทำหน้ากังวลขนาดนั้นหรอก
ฉันก็แค่คนธรรมดาคนหนึ่งเอง
พวกนั้นไม่เคยบอกอะไรฉันเลยสักอย่าง
ฉันก็เลยต้องคอยสืบหาข้อมูลเท่าที่จะทำได้
มันมีกองไฟที่กำลังลุกโชน
อยู่ตรงหน้าประตูบ้านฉันนี่เอง
แม้จะมองไม่เห็น แต่สัมผัสถึงความร้อนได้เลย
และอย่างน้อยมันก็ช่วยให้ร่างกายอบอุ่นขึ้นนะ
เพราะงั้น ฉันเลยไม่คิดมากอะไร
บอกเลยว่าไม่ได้ติดใจอะไรสักนิด
รู้สึกเหมือนเฝ้ารอมานานแสนนาน
แต่ก็ยังไม่รู้เลยว่ารอไปเพื่ออะไร
จะหนีไปก็ไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว
ตอนนี้ฉันเลิกกังวลไปซะที
ฉันออกไปหาเธอข้างนอกไม่ได้หรอกนะ
แถมตัวฉันเองก็ไม่ชอบออกไปไหนด้วย
พวกนั้นสามารถสั่งปิดความรู้สึกของฉันได้ง่าย ๆ
เหมือนกับตอนที่พวกเขากดปิดสวิตช์ไฟนั่นแหละ
แต่ฉันก็ไม่ว่าอะไรหรอกนะ
ไม่ได้สนใจอะไรอยู่แล้ว
เอาจริง ๆ ก็ไม่เดือดร้อนเลยสักนิด
ไม่มีทางเก็บมาคิดหรอก
เพราะงั้นช่วยพากลับบ้านที เพราะฉันลืมทางไปหมดแล้ว
พาฉันกลับไปส่งบ้านเถอะ นึกอะไรไม่ออกเลยจริง ๆ
ได้โปรดพากลับบ้านซะทีเถอะ พระผู้เป็นเจ้า
ก็ฉันต้องอยู่อย่างกรงขังมาตลอดชีวิตเลยนี่นา
และฉันบอกเธอตรง ๆ ได้เลยว่า
เลิกทำหน้าเป็นห่วงกันได้แล้ว
ชีวิตฉันก็แค่ชีวิตที่แสนจะธรรมดา
กลางวันก็ตื่นไปทำงานงก ๆ
พอกลางคืนก็ล้มตัวลงนอน
ไม่ได้มีเป้าหมายยิ่งใหญ่อะไรในชีวิตหรอก
ไม่เคยอธิษฐานขอพรอะไรจากดวงดาวด้วยซ้ำ
พวกนั้นคงคิดว่าฉันไม่ได้ใส่ใจฟัง
แต่ฉันรู้ดีว่าคนพวกนั้นเป็นใคร
แต่ฉันก็ไม่ใส่ใจหรอก
ไม่ได้คิดมากเลยสักนิด
จะยังไงก็ช่างเหอะนะ
ไม่เคยเก็บมาเป็นอารมณ์อยู่แล้ว
เพราะงั้นช่วยพากลับบ้านที เพราะฉันจำไม่ได้แล้วจริง ๆ
พากลับไปส่งบ้านเถอะ ลืมเลือนไปจนหมดแล้ว
พาฉันกลับบ้านไปทีเถอะนะ นึกไม่ออกเลยสักนิด
ได้โปรดพากลับไปส่งบ้านซะทีเถอะ
เอาจริง ฉันเหมือนติดคุกอยู่ในชีวิตตัวเองมาตลอดนั่นแหละ
อยากจะบอกเล่าให้เธอฟัง แต่สมองดันลืมไปหมดแล้ว
พากลับบ้านทีเถอะ ฉันจำทางไม่ได้แล้ว
ช่วยพาฉันกลับไปส่งบ้านที นึกอะไรไม่ออกเลยจริง ๆ
พาฉันกลับไปหน่อยเถอะ ลืมเลือนไปหมดสิ้นแล้ว
ช่วยส่งฉันกลับบ้านทีนะ สมองมันไม่รับรู้อะไรแล้ว
พาฉันกลับบ้านซะที จำไม่ได้เลยว่าบ้านอยู่ไหน
พากลับบ้านเถอะนะ ความทรงจำมันเลือนหายไปหมดแล้ว
ช่วยพากลับไปส่งทีเถอะ ลืมหมดแล้วจริง ๆ
พาฉันกลับบ้านที ไม่เหลือความทรงจำอะไรอีกแล้ว
ช่วยส่งฉันกลับบ้านเถอะนะ ลืมสิ้นทุกอย่างแล้วจริง ๆ
Comments are off this post