But she’s got a heart must be made of stone
แต่หัวใจเธอนี่ทำด้วยหินชัด ๆ
‘Cause when I tell her that she’ll miss me when I’m gone, she says
เพราะพอฉันลองเปรยว่าถ้าฉันหายไปเธอคงคิดถึงแย่ เธอก็ดักคอทันที

“Who said I would?”
“ใครบอกว่าฉันจะคิดถึงล่ะ”

She knows it ain’t easy
เธอรู้อยู่แก่ใจว่ามันไม่ง่าย
For a simple boy like me
สำหรับผู้ชายธรรมดา ๆ ซื่อ ๆ แบบฉัน
And she fills me full of loving
แถมเธอยังปรนเปรอความใคร่ให้จนล้น
Oh, then she sets me free
แล้วก็ปล่อยฉันทิ้งไว้ตามยถากรรม

But she’s got a heart must be made of stone
แต่จิตใจเธอมันคงหล่อมาจากหินจริง ๆ
‘Cause when I tell her that she’ll miss me when I’m gone, she says
พอแกล้งบอกว่าถ้าฉันไม่อยู่เธอต้องเหงาแน่ นางก็สวนกลับมาว่า

“Who said I would?
“ใครบอกว่าจะคิดถึงกัน”
Tell me, who said I would?
“ไหนลองบอกซิ ใครบอกว่าฉันจะสน”
Who said I would?
“ฉันเคยพูดแบบนั้นเหรอ”
(Who said I would?)
ไปเอาความมั่นใจมาจากไหน
Who said I would?”
“คิดไปเองทั้งนั้นแหละ”

I’m not the only one, but I do fine
ฉันไม่ใช่คนเดียวของเธอหรอก แต่แค่นี้ก็อยู่รอดได้สบาย
I suit her purpose and I’m just her kind
ฉันตอบโจทย์ความต้องการเธอได้ แถมยังเป็นสเปกของเธอ
I don’t own her and I never could
ฉันไม่ได้เป็นเจ้าข้าวเจ้าของเธอ แล้วก็ไม่มีวันได้เป็นด้วย
Don’t think I do, don’t think I should
ไม่เคยคิดว่ามีสิทธิ์ และไม่คิดว่าควรจะหวังสูงขนาดนั้น

“Tell me, who said I would?
“บอกมาซิ ใครบอกว่าฉันจะอาลัยอาวรณ์”
(Who said I would?)
หลงตัวเองคนเดียวแท้ ๆ
Who said I would?”
“ใครพูดกันล่ะ”

But she’s got a heart must be made of stone
แต่ข้างในของเธอคงด้านชาเหมือนก้อนหิน
And when I tell her that she’ll miss me when I’m gone, she says
เวลาที่ฉันบอกว่าถ้าจากกันไปเธอต้องคิดถึงฉันแน่ นางก็ตอกกลับมา

You’re not the only one, but you’ll do fine
“นายไม่ใช่คนเดียวของฉันหรอกนะ แต่แค่นี้ก็พอถูไถได้”
You suit my purpose and you’re just my kind
“นายตอบสนองฉันได้ดี แถมยังตรงสเปกฉันเป๊ะ”
You don’t own me and you never could
“นายไม่ได้เป็นเจ้าชีวิตฉัน และไม่มีวันได้เป็นหรอก”
Don’t think you do, don’t think you should
“อย่าคิดว่านายมีสิทธิ์ และอย่าริอ่านจะคิดเชียว”

“Who said I would?
“ใครบอกว่าฉันจะเสียดายนายกัน”
(Who said I would?)”
ไม่มีทางซะหรอก

Now she knows when she calls me
ตอนนี้เธอก็รู้แก่ใจว่าแค่โทรเรียกเมื่อไหร่
I’ll come running every time
ฉันก็พร้อมแจ้นไปหาทันที
And she knows she gets me hot
เธอก็รู้ว่าทำให้ฉันคลั่งแทบบ้าได้ตลอด
But she don’t know it’s her body, not her mind
แต่นางไม่รู้หรอก ที่ฉันหลงน่ะมันแค่เรื่องเรือนร่าง ไม่ใช่ตัวตนเธอเลยสักนิด

And she’s got a heart must be made of stone
ใจคอเธอมันช่างแข็งกระด้างเหลือเกิน
‘Cause when I tell her that she’ll miss me when I’m gone, she says
เพราะพอฉันบอกว่าถ้าฉันเดินจากไปเธอต้องเสียดาย เธอก็ตอบกลับมาสั้น ๆ

“Who said I would?
“ใครบอกว่าฉันจะแคร์”
Tell me, who said I would?
“บอกมาสิ ว่าใครบอก”
Who said I would?
“ฉันเคยสัญญาไว้หรือไง”
Who said I would?”
“ไม่มีวันซะล่ะ”

Who said I would?
ใครบอกว่าจะคิดถึง
Who said I would?
ไปเอาความคิดนี้มาจากไหน
(Who said I would?)
ฉันไม่เคยพูดสักคำ
(Who said I would?)
ตื่นจากฝันได้แล้ว

But she’s got a heart must be made of stone
‘Cause when I tell her that she’ll miss me when I’m gone, she says

“Who said I would?”

She knows it ain’t easy
For a simple boy like me
And she fills me full of loving
Oh, then she sets me free

But she’s got a heart must be made of stone
‘Cause when I tell her that she’ll miss me when I’m gone, she says

“Who said I would?
Tell me, who said I would?
Who said I would?
(Who said I would?)
Who said I would?”

I’m not the only one, but I do fine
I suit her purpose and I’m just her kind
I don’t own her and I never could
Don’t think I do, don’t think I should

“Tell me, who said I would?
(Who said I would?)
Who said I would?”

But she’s got a heart must be made of stone
And when I tell her that she’ll miss me when I’m gone, she says

You’re not the only one, but you’ll do fine
You suit my purpose and you’re just my kind
You don’t own me and you never could
Don’t think you do, don’t think you should

“Who said I would?
(Who said I would?)”

Now she knows when she calls me
I’ll come running every time
And she knows she gets me hot
But she don’t know it’s her body, not her mind

And she’s got a heart must be made of stone
‘Cause when I tell her that she’ll miss me when I’m gone, she says

“Who said I would?
Tell me, who said I would?
Who said I would?
Who said I would?”

Who said I would?
Who said I would?
(Who said I would?)
(Who said I would?)

แต่หัวใจเธอนี่ทำด้วยหินชัด ๆ
เพราะพอฉันลองเปรยว่าถ้าฉันหายไปเธอคงคิดถึงแย่ เธอก็ดักคอทันที

“ใครบอกว่าฉันจะคิดถึงล่ะ”

เธอรู้อยู่แก่ใจว่ามันไม่ง่าย
สำหรับผู้ชายธรรมดา ๆ ซื่อ ๆ แบบฉัน
แถมเธอยังปรนเปรอความใคร่ให้จนล้น
แล้วก็ปล่อยฉันทิ้งไว้ตามยถากรรม

แต่จิตใจเธอมันคงหล่อมาจากหินจริง ๆ
พอแกล้งบอกว่าถ้าฉันไม่อยู่เธอต้องเหงาแน่ นางก็สวนกลับมาว่า

“ใครบอกว่าจะคิดถึงกัน”
“ไหนลองบอกซิ ใครบอกว่าฉันจะสน”
“ฉันเคยพูดแบบนั้นเหรอ”
ไปเอาความมั่นใจมาจากไหน
“คิดไปเองทั้งนั้นแหละ”

ฉันไม่ใช่คนเดียวของเธอหรอก แต่แค่นี้ก็อยู่รอดได้สบาย
ฉันตอบโจทย์ความต้องการเธอได้ แถมยังเป็นสเปกของเธอ
ฉันไม่ได้เป็นเจ้าข้าวเจ้าของเธอ แล้วก็ไม่มีวันได้เป็นด้วย
ไม่เคยคิดว่ามีสิทธิ์ และไม่คิดว่าควรจะหวังสูงขนาดนั้น

“บอกมาซิ ใครบอกว่าฉันจะอาลัยอาวรณ์”
หลงตัวเองคนเดียวแท้ ๆ
“ใครพูดกันล่ะ”

แต่ข้างในของเธอคงด้านชาเหมือนก้อนหิน
เวลาที่ฉันบอกว่าถ้าจากกันไปเธอต้องคิดถึงฉันแน่ นางก็ตอกกลับมา

“นายไม่ใช่คนเดียวของฉันหรอกนะ แต่แค่นี้ก็พอถูไถได้”
“นายตอบสนองฉันได้ดี แถมยังตรงสเปกฉันเป๊ะ”
“นายไม่ได้เป็นเจ้าชีวิตฉัน และไม่มีวันได้เป็นหรอก”
“อย่าคิดว่านายมีสิทธิ์ และอย่าริอ่านจะคิดเชียว”

“ใครบอกว่าฉันจะเสียดายนายกัน”
ไม่มีทางซะหรอก

ตอนนี้เธอก็รู้แก่ใจว่าแค่โทรเรียกเมื่อไหร่
ฉันก็พร้อมแจ้นไปหาทันที
เธอก็รู้ว่าทำให้ฉันคลั่งแทบบ้าได้ตลอด
แต่นางไม่รู้หรอก ที่ฉันหลงน่ะมันแค่เรื่องเรือนร่าง ไม่ใช่ตัวตนเธอเลยสักนิด

ใจคอเธอมันช่างแข็งกระด้างเหลือเกิน
เพราะพอฉันบอกว่าถ้าฉันเดินจากไปเธอต้องเสียดาย เธอก็ตอบกลับมาสั้น ๆ

“ใครบอกว่าฉันจะแคร์”
“บอกมาสิ ว่าใครบอก”
“ฉันเคยสัญญาไว้หรือไง”
“ไม่มีวันซะล่ะ”

ใครบอกว่าจะคิดถึง
ไปเอาความคิดนี้มาจากไหน
ฉันไม่เคยพูดสักคำ
ตื่นจากฝันได้แล้ว