It turns out I’m my worst enemy
สุดท้ายกลายเป็นว่าศัตรูที่น่ากลัวที่สุดก็คือตัวฉันเอง
Don’t know how to be a friend to me
ไม่เคยรู้เลยว่าจะดีกับตัวเองบ้างได้ยังไง
Don’t think I’ll ever change, yeah
และคงไม่มีวันเปลี่ยนตัวเองได้หรอก
A break down is my daily routine
การนั่งสติแตกกลายมาเป็นเรื่องธรรมดาในชีวิตประจำวัน
A fake smile is my accessory
การเสแสร้งยิ้มกลายเป็นเครื่องประดับชิ้นเดียวที่มี
I’m tired of feelin’ low
เหนื่อยเหลือเกินกับความรู้สึกดิ่งแบบนี้
And I’m too tired to hurt
และก็เจ็บจนล้าไปหมดแล้ว

Yeah, I feel too much, almost deadly
รู้สึกอะไรเยอะแยะไปหมดจนแทบจะทนไม่ไหว
Overthink it all, keep obsessin’
เอาแต่คิดมากและหมกมุ่นอยู่กับมันไม่หยุด
Here I go again, why’d I let me
เอาอีกแล้ว ทำไมถึงปล่อยให้ตัวเอง
Get so empty?
ต้องว่างเปล่าได้ขนาดนี้นะ
I feel empty
ข้างในมันโหว่ไปหมดเลย
Empty
ไม่เหลืออะไรเลยสักอย่าง

I close my eyes, and, baby, then I see
พอหลับตาลง ภาพเหล่านั้นก็ย้อนกลับมา
All the people that used to love me
เห็นทุกคนที่เคยรักและเคียงข้างกัน
The tears I tried to cry
หยดน้ำตาที่พยายามจะพรั่งพรูออกมา
Are dried up in my eye
มันกลับแห้งเหือดไปหมดแล้ว

Yeah, I feel too much, almost deadly
ความรู้สึกมันหนักหนาจนแทบจะฆ่ากันให้ตาย
Overthink it all, keep obsessin’
ความคิดในหัวแล่นป่วนจนหยุดมันไม่ได้
Here I go again, why’d I let me
วนลูปเดิมอีกจนได้ ทำไมถึงยอมให้ตัวเอง
Get so empty?
กลายเป็นคนไร้ความรู้สึกได้ขนาดนี้
I’m so empty, I feel empty
มันอ้างว้างเหลือเกิน ข้างในใจแหลกสลายไม่เหลืออะไรแล้ว
Here I go again, why’d I let me?
เอาอีกแล้ว ทำไมต้องทำร้ายตัวเองซ้ำ ๆ แบบนี้นะ
Empty
ดิ่งจนว่างเปล่าไปหมด

Ooh-ooh-ooh-ooh-ooh-ooh-ooh
ฮู…
Eh-eh-eh-eh
เอ-เอ…
Ooh-ooh-ooh-ooh-ooh-ooh-ooh
ฮู…
Eh-eh-eh-eh
เอ-เอ…

Yeah, I feel too much, almost deadly
แบกรับอารมณ์พวกนี้ไม่ไหวแล้ว มันทุรนทุรายเหลือเกิน
Overthink it all
คิดฟุ้งซ่านไปหมดทุกสิ่งทุกอย่าง
Here I go again, why’d I let me
กลับมาจุดเดิมอีกครั้ง ทำไมถึงปล่อยตัวปล่อยใจให้
Get so empty?
ใจมันพังจนไม่เหลืออะไรเลยแบบนี้

It turns out I’m my worst enemy
Don’t know how to be a friend to me
Don’t think I’ll ever change, yeah
A break down is my daily routine
A fake smile is my accessory
I’m tired of feelin’ low
And I’m too tired to hurt

Yeah, I feel too much, almost deadly
Overthink it all, keep obsessin’
Here I go again, why’d I let me
Get so empty?
I feel empty
Empty

I close my eyes, and, baby, then I see
All the people that used to love me
The tears I tried to cry
Are dried up in my eye

Yeah, I feel too much, almost deadly
Overthink it all, keep obsessin’
Here I go again, why’d I let me
Get so empty?
I’m so empty, I feel empty
Here I go again, why’d I let me?
Empty

Ooh-ooh-ooh-ooh-ooh-ooh-ooh
Eh-eh-eh-eh
Ooh-ooh-ooh-ooh-ooh-ooh-ooh
Eh-eh-eh-eh

Yeah, I feel too much, almost deadly
Overthink it all
Here I go again, why’d I let me
Get so empty?

สุดท้ายกลายเป็นว่าศัตรูที่น่ากลัวที่สุดก็คือตัวฉันเอง
ไม่เคยรู้เลยว่าจะดีกับตัวเองบ้างได้ยังไง
และคงไม่มีวันเปลี่ยนตัวเองได้หรอก
การนั่งสติแตกกลายมาเป็นเรื่องธรรมดาในชีวิตประจำวัน
การเสแสร้งยิ้มกลายเป็นเครื่องประดับชิ้นเดียวที่มี
เหนื่อยเหลือเกินกับความรู้สึกดิ่งแบบนี้
และก็เจ็บจนล้าไปหมดแล้ว

รู้สึกอะไรเยอะแยะไปหมดจนแทบจะทนไม่ไหว
เอาแต่คิดมากและหมกมุ่นอยู่กับมันไม่หยุด
เอาอีกแล้ว ทำไมถึงปล่อยให้ตัวเอง
ต้องว่างเปล่าได้ขนาดนี้นะ
ข้างในมันโหว่ไปหมดเลย
ไม่เหลืออะไรเลยสักอย่าง

พอหลับตาลง ภาพเหล่านั้นก็ย้อนกลับมา
เห็นทุกคนที่เคยรักและเคียงข้างกัน
หยดน้ำตาที่พยายามจะพรั่งพรูออกมา
มันกลับแห้งเหือดไปหมดแล้ว

ความรู้สึกมันหนักหนาจนแทบจะฆ่ากันให้ตาย
ความคิดในหัวแล่นป่วนจนหยุดมันไม่ได้
วนลูปเดิมอีกจนได้ ทำไมถึงยอมให้ตัวเอง
กลายเป็นคนไร้ความรู้สึกได้ขนาดนี้
มันอ้างว้างเหลือเกิน ข้างในใจแหลกสลายไม่เหลืออะไรแล้ว
เอาอีกแล้ว ทำไมต้องทำร้ายตัวเองซ้ำ ๆ แบบนี้นะ
ดิ่งจนว่างเปล่าไปหมด

ฮู…
เอ-เอ…
ฮู…
เอ-เอ…

แบกรับอารมณ์พวกนี้ไม่ไหวแล้ว มันทุรนทุรายเหลือเกิน
คิดฟุ้งซ่านไปหมดทุกสิ่งทุกอย่าง
กลับมาจุดเดิมอีกครั้ง ทำไมถึงปล่อยตัวปล่อยใจให้
ใจมันพังจนไม่เหลืออะไรเลยแบบนี้