ผ่านไปกี่ร้อยปี มนุษย์เราก็ไม่เคยเรียนรู้จากความผิดพลาด ยังคงบ้าคลั่งสงคราม แย่งชิงอำนาจ และปล่อยให้อีโก้บดบังความถูกต้อง ความเกลียดชังที่แพร่กระจายไปทั่วกำลังผลักทุกคนลงสู่เหวลึกอย่างช้า ๆ โดยไม่รู้ตัวเลยว่าจุดจบของเผ่าพันธุ์ได้มายืนเคาะประตูอยู่ตรงหน้าแล้ว
Eng - Thai
Centuries passed and still the same
เวลาจะผ่านไปกี่ร้อยปี ทุกอย่างก็วนลูปอยู่ที่เดิม
War in our blood, some things never change
สันดานชอบทำสงครามมันฝังในสายเลือด บางเรื่องไม่มีวันเปลี่ยนจริง ๆ
Fighting for land and personal gain
แย่งชิงผืนแผ่นดิน ตีกันเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัว
Better your life, justify your pain
อ้างว่าทำเพื่อชีวิตที่ดีกว่า แล้วยกความเจ็บปวดมาสร้างความชอบธรรม
The end is knocking, the end is knocking
จุดจบมายืนเคาะประตูเรียกแล้ว วันหายนะกำลังมาถึง
We’ve all been lost for most of this life
(Lost for most of this life)
เกือบทั้งชีวิต มนุษย์เรามีแต่หลงทาง
Everywhere we turn more hatred surrounds us
หันมองไปทางไหนก็เจอแต่ความเกลียดชังล้อมรอบตัว
And I know that most of us just ain’t right
(Most of us just ain’t right)
แถมลึก ๆ ก็รู้อยู่แก่ใจว่าพวกเราแม่งไม่ได้ปกติสักคน
Following the wrong steps, being led by pride
เดินตามรอยที่ผิด ปล่อยให้อีโก้กับทิฐิคอยจูงจมูก
How many lives will we take?
ต้องพรากไปอีกกี่ชีวิตถึงจะสาแก่ใจ
How many hearts destined to break?
ต้องมีอีกกี่หัวใจที่แหลกสลายลง
Nowhere to run, can’t escape
ไร้ที่พึ่งพิง ไม่มีทางหนีรอดไปได้
Full of ourselves, tied to our fate
หลงตัวเองจนตาบอด สุดท้ายก็ผูกติดอยู่กับชะตากรรมอันมืดมน
The end is knocking, the end is knocking, yeah
จุดจบมาเคาะประตูถึงหน้าบ้าน ความพินาศกำลังคืบคลานเข้ามา
We’ve all been lost for most of this life
(Lost for most of this life)
พวกเราแม่งใช้ชีวิตแบบเตลิดเปิด
Eng
Centuries passed and still the same
War in our blood, some things never change
Fighting for land and personal gain
Better your life, justify your pain
The end is knocking, the end is knocking
We’ve all been lost for most of this life
เกือบทั้งชีวิต มนุษย์เรามีแต่หลงทาง
หันมองไปทางไหนก็เจอแต่ความเกลียดชังล้อมรอบตัว
(Most of us just ain’t right)
Following the wrong steps, being led by pride
How many lives will we take?
How many hearts destined to break?
Nowhere to run, can’t escape
Full of ourselves, tied to our fate
The end is knocking, the end is knocking, yeah
We’ve all been lost for most of this life
พวกเราแม่งใช้ชีวิตแบบเตลิดเปิด
Thai
เวลาจะผ่านไปกี่ร้อยปี ทุกอย่างก็วนลูปอยู่ที่เดิม
สันดานชอบทำสงครามมันฝังในสายเลือด บางเรื่องไม่มีวันเปลี่ยนจริง ๆ
แย่งชิงผืนแผ่นดิน ตีกันเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัว
อ้างว่าทำเพื่อชีวิตที่ดีกว่า แล้วยกความเจ็บปวดมาสร้างความชอบธรรม
จุดจบมายืนเคาะประตูเรียกแล้ว วันหายนะกำลังมาถึง
(Lost for most of this life)
Everywhere we turn more hatred surrounds us
And I know that most of us just ain’t right
แถมลึก ๆ ก็รู้อยู่แก่ใจว่าพวกเราแม่งไม่ได้ปกติสักคน
เดินตามรอยที่ผิด ปล่อยให้อีโก้กับทิฐิคอยจูงจมูก
ต้องพรากไปอีกกี่ชีวิตถึงจะสาแก่ใจ
ต้องมีอีกกี่หัวใจที่แหลกสลายลง
ไร้ที่พึ่งพิง ไม่มีทางหนีรอดไปได้
หลงตัวเองจนตาบอด สุดท้ายก็ผูกติดอยู่กับชะตากรรมอันมืดมน
จุดจบมาเคาะประตูถึงหน้าบ้าน ความพินาศกำลังคืบคลานเข้ามา
(Lost for most of this life)
Comments are off this post