Because I dropped your hand while dancing
เพราะฉันดันปล่อยมือเธอตอนเรากำลังเต้นรำ
Left you out there standing
ทิ้งให้เธอยืนเคว้งอยู่ตรงนั้น
Crestfallen on the landing
ยืนคอตกอยู่ตรงชานพักบันได
Champagne problems
กับปัญหาหรูหราที่พังไม่เป็นท่า
Your mom’s ring in your pocket
มีแหวนของแม่เธออยู่ในกระเป๋า
My picture in your wallet
มีรูปฉันอยู่ในกระเป๋าสตางค์
Your heart was glass, I dropped it
หัวใจเธอเปราะเหมือนแก้ว และฉันก็ทำมันหล่นแตก
Champagne problems
กลายเป็นเรื่องตลกร้ายที่เจ็บเจียนตาย

You told your family for a reason
ที่เธอบอกครอบครัวไปก่อนหน้านั้น
You couldn’t keep it in
ก็เพราะเธอดีใจจนเก็บไว้คนเดียวไม่ไหว
Your sister splashed out on the bottle
พี่สาวเธอถึงขนาดยอมทุ่มเงินซื้อแชมเปญขวดหรูมารอ
Now no one’s celebrating
แต่ตอนนี้กลับไม่มีใครได้ฉลองสักคน

Dom Pérignon, you brought it
แชมเปญดอมเปรีญงที่เธออุตส่าห์เตรียมมา
No crowd of friends applauded
ไร้เสียงปรบมือยินดีจากเพื่อนฝูง
Your hometown skeptics called it
พวกช่างเม้าท์แถวบ้านคงมองว่ามันเป็นแค่
Champagne problems
ปัญหาไร้สาระของพวกคนมีอันจะกิน
You had a speech, you’re speechless
จากที่เตรียมคำพูดมาอย่างดี เธอกลับพูดไม่ออกสักคำ
Love slipped beyond your reaches
ความรักหลุดลอยเกินกว่าจะเอื้อมคว้า
And I couldn’t give a reason
แถมฉันยังให้เหตุผลอะไรกับเธอไม่ได้เลย
Champagne problems
ทิ้งไว้แค่ความผิดหวังที่ไร้คำตอบ

Your Midas touch on the Chevy door
มืออบอุ่นของเธอที่แตะเปิดประตูรถคันเก่า
November flush and your flannel cure
ลมหนาวเดือนพฤศจิกายนกับเสื้อเชิ้ตลายสก็อตที่เธอคอยห่มให้
“This dorm was once a madhouse”
“หอพักนี้เคยเป็นโรงพยาบาลบ้ามาก่อนนะ”
I made a joke, “Well, it’s made for me”
ฉันยังเคยแซวเล่นเลยว่า “งั้นก็สร้างมาเพื่อฉันพอดี”
How evergreen, our group of friends
แก๊งเพื่อนของเราที่คิดว่าจะผูกพันกันตลอดไป
Don’t think we’ll say that word again
คงไม่มีวันได้กลับมารวมตัวกันแบบเดิมอีกแล้ว
And soon they’ll have the nerve to deck the halls
อีกเดี๋ยวทุกคนคงเริ่มประดับไฟตามโถงทางเดิน
That we once walked through
ตรงที่เราสองคนเคยเดินผ่านด้วยกัน
One for the money, two for the show
ทุกอย่างพร้อมหมดแล้วสำหรับการเริ่มต้นใหม่
I never was ready so I watch you go
แต่ฉันไม่เคยพร้อม เลยทำได้แค่มองเธอก้าวจากไป
Sometimes you just don’t know the answer
บางครั้งคนเราก็ไม่รู้ใจตัวเองจริง ๆ
‘Til someone’s on their knees and asks you
จนกระทั่งมีใครสักคนคุกเข่าลงตรงหน้าแล้วเอ่ยปากขอ
“She would’ve made such a lovely bride
“นางน่าจะเป็นเจ้าสาวที่น่ารักแท้ ๆ
What a shame she’s fucked in the head,” they said
เสียดายที่สมองดันมีปัญหาซะงั้น” คนอื่นคงนินทากันแบบนั้น
But you’ll find the real thing instead
แต่วันหนึ่งเธอจะได้เจอรักแท้จริง ๆ
She’ll patch up your tapestry that I shred
คนที่จะมาเย็บซ่อมเศษใจที่ฉันทำพังยับเยิน

And hold your hand while dancing
เธอคนนั้นจะจับมือเธอไว้แน่นตอนเต้นรำ
Never leave you standing
ไม่มีวันปล่อยให้เธอยืนเคว้ง
Crestfallen on the landing
หมดหวังอยู่ตรงหัวบันไดคนเดียว
With champagne problems
กับเรื่องเศร้าที่คนอื่นมองข้าม
Your mom’s ring in your pocket
แหวนของแม่ที่เคยอยู่ในกระเป๋า
Her picture in your wallet
ต่อไปก็จะมีรูปของเธอคนนั้นอยู่ในกระเป๋าสตางค์
You won’t remember all my
แล้วเธอคงจะลืมเรื่องราวความเจ็บปวด
Champagne problems
ที่ฉันเคยฝากเอาไว้จนหมดสิ้น

You won’t remember all my
ถึงวันนั้นเธอคงลืมความงี่เง่า
Champagne problems
และบาดแผลทั้งหมดที่ฉันเคยก่อ

Because I dropped your hand while dancing
Left you out there standing
Crestfallen on the landing
Champagne problems
Your mom’s ring in your pocket
My picture in your wallet
Your heart was glass, I dropped it
Champagne problems

You told your family for a reason
You couldn’t keep it in
Your sister splashed out on the bottle
Now no one’s celebrating

Dom Pérignon, you brought it
No crowd of friends applauded
Your hometown skeptics called it
Champagne problems
You had a speech, you’re speechless
Love slipped beyond your reaches
And I couldn’t give a reason
Champagne problems

Your Midas touch on the Chevy door
November flush and your flannel cure
“This dorm was once a madhouse”
I made a joke, “Well, it’s made for me”
How evergreen, our group of friends
Don’t think we’ll say that word again
And soon they’ll have the nerve to deck the halls
That we once walked through
One for the money, two for the show
I never was ready so I watch you go
Sometimes you just don’t know the answer
‘Til someone’s on their knees and asks you
“She would’ve made such a lovely bride
What a shame she’s fucked in the head,” they said
But you’ll find the real thing instead
She’ll patch up your tapestry that I shred

And hold your hand while dancing
Never leave you standing
Crestfallen on the landing
With champagne problems
Your mom’s ring in your pocket
Her picture in your wallet
You won’t remember all my
Champagne problems

You won’t remember all my
Champagne problems

เพราะฉันดันปล่อยมือเธอตอนเรากำลังเต้นรำ
ทิ้งให้เธอยืนเคว้งอยู่ตรงนั้น
ยืนคอตกอยู่ตรงชานพักบันได
กับปัญหาหรูหราที่พังไม่เป็นท่า
มีแหวนของแม่เธออยู่ในกระเป๋า
มีรูปฉันอยู่ในกระเป๋าสตางค์
หัวใจเธอเปราะเหมือนแก้ว และฉันก็ทำมันหล่นแตก
กลายเป็นเรื่องตลกร้ายที่เจ็บเจียนตาย

ที่เธอบอกครอบครัวไปก่อนหน้านั้น
ก็เพราะเธอดีใจจนเก็บไว้คนเดียวไม่ไหว
พี่สาวเธอถึงขนาดยอมทุ่มเงินซื้อแชมเปญขวดหรูมารอ
แต่ตอนนี้กลับไม่มีใครได้ฉลองสักคน

แชมเปญดอมเปรีญงที่เธออุตส่าห์เตรียมมา
ไร้เสียงปรบมือยินดีจากเพื่อนฝูง
พวกช่างเม้าท์แถวบ้านคงมองว่ามันเป็นแค่
ปัญหาไร้สาระของพวกคนมีอันจะกิน
จากที่เตรียมคำพูดมาอย่างดี เธอกลับพูดไม่ออกสักคำ
ความรักหลุดลอยเกินกว่าจะเอื้อมคว้า
แถมฉันยังให้เหตุผลอะไรกับเธอไม่ได้เลย
ทิ้งไว้แค่ความผิดหวังที่ไร้คำตอบ

มืออบอุ่นของเธอที่แตะเปิดประตูรถคันเก่า
ลมหนาวเดือนพฤศจิกายนกับเสื้อเชิ้ตลายสก็อตที่เธอคอยห่มให้
“หอพักนี้เคยเป็นโรงพยาบาลบ้ามาก่อนนะ”
ฉันยังเคยแซวเล่นเลยว่า “งั้นก็สร้างมาเพื่อฉันพอดี”
แก๊งเพื่อนของเราที่คิดว่าจะผูกพันกันตลอดไป
คงไม่มีวันได้กลับมารวมตัวกันแบบเดิมอีกแล้ว
อีกเดี๋ยวทุกคนคงเริ่มประดับไฟตามโถงทางเดิน
ตรงที่เราสองคนเคยเดินผ่านด้วยกัน
ทุกอย่างพร้อมหมดแล้วสำหรับการเริ่มต้นใหม่
แต่ฉันไม่เคยพร้อม เลยทำได้แค่มองเธอก้าวจากไป
บางครั้งคนเราก็ไม่รู้ใจตัวเองจริง ๆ
จนกระทั่งมีใครสักคนคุกเข่าลงตรงหน้าแล้วเอ่ยปากขอ
“นางน่าจะเป็นเจ้าสาวที่น่ารักแท้ ๆ
เสียดายที่สมองดันมีปัญหาซะงั้น” คนอื่นคงนินทากันแบบนั้น
แต่วันหนึ่งเธอจะได้เจอรักแท้จริง ๆ
คนที่จะมาเย็บซ่อมเศษใจที่ฉันทำพังยับเยิน

เธอคนนั้นจะจับมือเธอไว้แน่นตอนเต้นรำ
ไม่มีวันปล่อยให้เธอยืนเคว้ง
หมดหวังอยู่ตรงหัวบันไดคนเดียว
กับเรื่องเศร้าที่คนอื่นมองข้าม
แหวนของแม่ที่เคยอยู่ในกระเป๋า
ต่อไปก็จะมีรูปของเธอคนนั้นอยู่ในกระเป๋าสตางค์
แล้วเธอคงจะลืมเรื่องราวความเจ็บปวด
ที่ฉันเคยฝากเอาไว้จนหมดสิ้น

ถึงวันนั้นเธอคงลืมความงี่เง่า
และบาดแผลทั้งหมดที่ฉันเคยก่อ