Hopefully, the high
ได้แต่หวังว่าความเมามายนี้
Works to change my mind
จะช่วยเปลี่ยนความคิดฉันได้บ้าง

Now, I feel you in my room
ตอนนี้ยังรู้สึกเหมือนมีเธออยู่ในห้อง
Haven’t seen you in a lifetime
ทั้งที่ไม่ได้เจอกันนานแสนนาน
What am I supposed to do
แล้วจะให้ฉันทำใจได้ยังไง
When you used to be my lifeline?
ในเมื่อเธอเคยเป็นเหมือนทุกลมหายใจของฉัน

I’ve counted all the days
ฉันคอยนับวันเวลามาตลอด
Since you walked away
ตั้งแต่วันที่เธอเดินจากไป

Look, now I’m alone again
ดูสิ สุดท้ายฉันก็ต้องเคว้งคว้างคนเดียวอีกแล้ว
I’ve gotten used to sleepin’ here without you
เริ่มจะชินกับการนอนตรงนี้โดยไม่มีเธอ
Though I’ve tried, I can’t pretend
แต่พยายามแค่ไหนก็แกล้งทำไม่ไหวจริง ๆ
That I don’t sit around and think about you
ว่าฉันไม่ได้เอาแต่นั่งคิดถึงเธอ
When all I ever do is think about you
ทั้งที่ในหัวมีแต่เรื่องเธอตลอดเวลา

In the middle of the night
พอดึกสงัดเงียบงัน
I got caught inside a fever
ความกระวนกระวายก็รุมเร้าเหมือนจะเป็นไข้
I almost called a hundred times
เกือบจะกดโทรหาตั้งเป็นร้อย ๆ รอบ
Just to ask if you might leave her
เพียงแค่อยากถามว่าเธอพอจะทิ้งคนนั้นได้ไหม

She appears in dreams
ผู้หญิงคนนั้นโผล่มาในความฝัน
Chasin’ after me
คอยตามหลอกหลอนฉันไม่หยุด

Look, now I’m alone again
เห็นไหม ฉันกลับมาอยู่ลำพังอีกจนได้
I’ve gotten used to sleepin’ here without you
พอจะคุ้นเคยกับการนอนตัวคนเดียวแล้วแหละ
Though I’ve tried, I can’t pretend
ถึงจะพยายามหลอกตัวเองแค่ไหน ก็ซ่อนไม่มิด
That I don’t sit around and think about you
ว่าฉันไม่ได้จมปลักอยู่กับเรื่องของเธอ
Look how I just lost a friend
ดูสิ ต้องเสียทั้งคนรักทั้งเพื่อนสนิทไปแบบนี้
I’m burying your things inside my bedroom
ฉันเอาข้าวของของเธอไปซ่อนไว้ให้พ้นสายตา
All distractions, in the end, don’t work
อะไรที่หามาทำแก้เหงา มันไม่ได้ผลเลยสักนิด
I’m left to sit and think about you
สุดท้ายก็เหลือแค่ฉันที่นั่งคิดถึงเธออยู่ดี
Like all I ever do is think about you
เหมือนว่าทั้งชีวิตทำเป็นแค่อย่างเดียว คือคิดถึงเธอ

I’m still waitin’ by the phone
ฉันยังคงนั่งเฝ้าโทรศัพท์อยู่ตรงนี้
You painted my life indigo, oh
เธอแต่งแต้มชีวิตฉันจนมืดหม่น
A kind of blue I hate to know, oh
เป็นความเศร้าแบบที่ไม่อยากรู้จักเลยสักนิด
Where everything turns kinda cold
จุดที่ทุกสิ่งรอบตัวเย็นชาไปหมด

Look, now I’m alone again
มองดูตอนนี้สิ ฉันเหลือตัวคนเดียวอีกรอบ
I’ve gotten used to sleepin’ here without you
เตียงนี้ที่ไม่มีเธอ ฉันก็เริ่มจะชาชินไปเอง
Though I’ve tried, I can’t pretend
แต่ต่อให้พยายามฝืน ฉันก็เสแสร้งไม่ได้
That I don’t sit around and think about you
ว่าไม่ได้นั่งใจลอยคิดถึงเธอ
Look how I just lost a friend
ดูผลลัพธ์สิ กลายเป็นคนแปลกหน้ากันไปแล้ว
I’m burying your things inside my bedroom
ฉันกวาดทุกอย่างที่เป็นของเธอไปเก็บไว้ให้มิดชิด
All distractions, in the end, don’t work
แต่ไม่ว่าจะพยายามดึงความสนใจไปทางไหน ก็ไร้ประโยชน์
I’m left to sit and think about you
เพราะสุดท้ายฉันก็ทำได้แค่นั่งนึกถึงเธอ
Like all I ever do is think about you
ราวกับว่าทั้งวันทั้งคืน มีแต่เรื่องเธอวนเวียนอยู่แค่นั้น

Hopefully, the high
Works to change my mind

Now, I feel you in my room
Haven’t seen you in a lifetime
What am I supposed to do
When you used to be my lifeline?

I’ve counted all the days
Since you walked away

Look, now I’m alone again
I’ve gotten used to sleepin’ here without you
Though I’ve tried, I can’t pretend
That I don’t sit around and think about you
When all I ever do is think about you

In the middle of the night
I got caught inside a fever
I almost called a hundred times
Just to ask if you might leave her

She appears in dreams
Chasin’ after me

Look, now I’m alone again
I’ve gotten used to sleepin’ here without you
Though I’ve tried, I can’t pretend
That I don’t sit around and think about you
Look how I just lost a friend
I’m burying your things inside my bedroom
All distractions, in the end, don’t work
I’m left to sit and think about you
Like all I ever do is think about you

I’m still waitin’ by the phone
You painted my life indigo, oh
A kind of blue I hate to know, oh
Where everything turns kinda cold

Look, now I’m alone again
I’ve gotten used to sleepin’ here without you
Though I’ve tried, I can’t pretend
That I don’t sit around and think about you
Look how I just lost a friend
I’m burying your things inside my bedroom
All distractions, in the end, don’t work
I’m left to sit and think about you
Like all I ever do is think about you

ได้แต่หวังว่าความเมามายนี้
จะช่วยเปลี่ยนความคิดฉันได้บ้าง

ตอนนี้ยังรู้สึกเหมือนมีเธออยู่ในห้อง
ทั้งที่ไม่ได้เจอกันนานแสนนาน
แล้วจะให้ฉันทำใจได้ยังไง
ในเมื่อเธอเคยเป็นเหมือนทุกลมหายใจของฉัน

ฉันคอยนับวันเวลามาตลอด
ตั้งแต่วันที่เธอเดินจากไป

ดูสิ สุดท้ายฉันก็ต้องเคว้งคว้างคนเดียวอีกแล้ว
เริ่มจะชินกับการนอนตรงนี้โดยไม่มีเธอ
แต่พยายามแค่ไหนก็แกล้งทำไม่ไหวจริง ๆ
ว่าฉันไม่ได้เอาแต่นั่งคิดถึงเธอ
ทั้งที่ในหัวมีแต่เรื่องเธอตลอดเวลา

พอดึกสงัดเงียบงัน
ความกระวนกระวายก็รุมเร้าเหมือนจะเป็นไข้
เกือบจะกดโทรหาตั้งเป็นร้อย ๆ รอบ
เพียงแค่อยากถามว่าเธอพอจะทิ้งคนนั้นได้ไหม

ผู้หญิงคนนั้นโผล่มาในความฝัน
คอยตามหลอกหลอนฉันไม่หยุด

เห็นไหม ฉันกลับมาอยู่ลำพังอีกจนได้
พอจะคุ้นเคยกับการนอนตัวคนเดียวแล้วแหละ
ถึงจะพยายามหลอกตัวเองแค่ไหน ก็ซ่อนไม่มิด
ว่าฉันไม่ได้จมปลักอยู่กับเรื่องของเธอ
ดูสิ ต้องเสียทั้งคนรักทั้งเพื่อนสนิทไปแบบนี้
ฉันเอาข้าวของของเธอไปซ่อนไว้ให้พ้นสายตา
อะไรที่หามาทำแก้เหงา มันไม่ได้ผลเลยสักนิด
สุดท้ายก็เหลือแค่ฉันที่นั่งคิดถึงเธออยู่ดี
เหมือนว่าทั้งชีวิตทำเป็นแค่อย่างเดียว คือคิดถึงเธอ

ฉันยังคงนั่งเฝ้าโทรศัพท์อยู่ตรงนี้
เธอแต่งแต้มชีวิตฉันจนมืดหม่น
เป็นความเศร้าแบบที่ไม่อยากรู้จักเลยสักนิด
จุดที่ทุกสิ่งรอบตัวเย็นชาไปหมด

มองดูตอนนี้สิ ฉันเหลือตัวคนเดียวอีกรอบ
เตียงนี้ที่ไม่มีเธอ ฉันก็เริ่มจะชาชินไปเอง
แต่ต่อให้พยายามฝืน ฉันก็เสแสร้งไม่ได้
ว่าไม่ได้นั่งใจลอยคิดถึงเธอ
ดูผลลัพธ์สิ กลายเป็นคนแปลกหน้ากันไปแล้ว
ฉันกวาดทุกอย่างที่เป็นของเธอไปเก็บไว้ให้มิดชิด
แต่ไม่ว่าจะพยายามดึงความสนใจไปทางไหน ก็ไร้ประโยชน์
เพราะสุดท้ายฉันก็ทำได้แค่นั่งนึกถึงเธอ
ราวกับว่าทั้งวันทั้งคืน มีแต่เรื่องเธอวนเวียนอยู่แค่นั้น