ก้าวผ่านความทรงจำในอดีตที่ทั้งสวยงามและเจ็บปวด ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ยิ่งเวลามองย้อนกลับไปเห็นช่วงเวลาเก่า ๆ ที่เคยมีใครบางคนอยู่ด้วย แม้ตอนนี้อะไร ๆ จะเปลี่ยนไปหมดแล้ว แต่ความทรงจำเหล่านั้นก็ยังคุ้มค่าเสมอ และเชื่อว่าอีกไม่นาน ความทรมานนี้คงจะคลี่คลายลงได้ในที่สุด
Eng - Thai
After school, walking home
เดินกลับบ้านหลังเลิกเรียน
Fresh dirt under my fingernails and
เศษดินยังติดอยู่ใต้ซอกเล็บ
I can smell hot asphalt
ไอความร้อนจากถนนลาดยางลอยมาแตะจมูก
Cars screech to a halt to let me pass
เสียงรถเบรกดังสนั่นเพื่อจอดให้เดินข้ามไป
And I cannot remember
จนบางทีก็จำไม่ได้ด้วยซ้ำ
What life was like through photographs
ว่าชีวิตในรูปถ่ายพวกนั้นมันเคยเป็นยังไง
And trying to recreate
แล้วก็พยายามรื้อฟื้น
Images life gives us from our past
ภาพจำเก่า ๆ ในอดีตที่ชีวิตเคยให้เราไว้
And sometimes it’s a sad song
ซึ่งบางครั้ง พอมองย้อนไป มันก็เหมือนเพลงเศร้าเพลงหนึ่ง
But I cannot forget, refuse to regret
แต่ฉันไม่มีวันลืม และไม่เคยนึกเสียใจเลยสักนิด
So glad I met you and
โชคดีเหลือเกินที่ได้พบเธอ
Take my breath away, make every day
คนที่เคยทำให้ใจเต้นแรง และช่วยให้ทุกวัน
Worth all of the pain that I’ve gone through
มันคุ้มค่ากับความทรมานที่ต้องก้าวผ่าน
And mama, I’ve been crying
แม่ครับ ช่วงนี้ผมแอบน้ำตาไหลอยู่บ่อย ๆ
‘Cause things ain’t how they used to be
เพราะอะไรหลาย ๆ อย่างมันไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
She said, “The battle’s almost won
แม่เลยบอกว่า การสู้รบนี้ใกล้ยุติลงแล้วนะลูก
And we’re only several miles from the Sun”
อีกแค่อึดใจเดียว เราก็จะพ้นมืดมนและเห็นแสงสว่างสักที
Oh, whoa, oh, yeah
ก้าวผ่านมันไปให้ได้
Now, moving on, down my street
ตอนนี้ ฉันกำลังเดินก้าวไปข้างหน้าตามเส้นทางเดิม
I see people I won’t ever meet
มองเห็นผู้คนที่คงไม่มีโอกาสได้รู้จักกัน
I think of her, take a breath
พอนึกถึงเธอขึ้นมา ก็ทำได้แค่สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ
Feel the beat in the rhythm of my steps
และปล่อยให้หัวใจเต้นไปตามจังหวะการเดิน
Sometimes it’s a sad song, oh
บางครั้ง เรื่องราวของเรามันก็ชวนให้เศร้าจับใจ
But I cannot forget, refuse to regret
แต่ฉันไม่มีวันลืม และไม่คิดจะเสียใจด้วย
So glad I met you and
ดีใจจริง ๆ ที่ชีวิตนี้ได้เจอเธอ
Take my breath away, make every day
เธอเคยทำให้ตาตื่นเต้น และสร้างให้ทุกวัน
Worth all of the pain that I’ve gone through
คุ้มค่ากับความเจ็บปวดที่เคยผ่านมาทั้งหมด
And mama, I’ve been crying
แม่ครับ ผมยังคงร้องไห้อยู่
‘Cause things ain’t how they used to be
เพราะทุกอย่างมันเปลี่ยนไปหมดแล้ว
She said, “The battle’s almost won
แม่ปลอบว่า เรื่องแย่ ๆ ใกล้จะจบลงแล้ว
And we me only several miles from the Sun”
เหลืออีกไม่กี่ก้าว ความทุกข์นี้ก็คงจางหายไป
The rhythm of her conversation
น้ำเสียงและจังหวะการพูดจาของเธอ
The perfection of her creation
ความสมบูรณ์แบบที่หาจากไหนไม่ได้อีก
The sex she slipped into my coffee
เสน่ห์ยวนใจที่เติมเข้ามาในชีวิตแบบไม่ทันตั้งตัว
The way she felt when she first saw me
สายตาและอารมณ์ของเธอตอนที่เราสบตากันครั้งแรก
Hate to love and love to hate her
ทั้งเกลียดทั้งรัก ตัดใจจากเธอไม่ได้ซะที
Like a broken record player
วนเวียนเหมือนแผ่นเสียงตกร่อง
Back and forth and here and gone
เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย เดี๋ยวมาเดี๋ยวก็หายหน้า
And on and on and on and on
วนลูปอยู่อย่างนี้ไม่จบไม่สิ้น
I cannot forget, refuse to regret
ฉันไม่มีวันลืม และไม่เคยยอมแพ้ให้อดีต
So glad I met you, and
ยังคงดีใจเสมอที่ได้พบเธอ
Take my breath away, make every day
เธอเคยทำให้หัวใจพองโต และทำให้ในทุก ๆ วัน
Worth all of the pain that I’ve gone through
แลกมาด้วยความเจ็บปวดมากแค่ไหนก็ยอม
And mama, I’ve been crying
แม่ครับ ผมยังเจ็บปวดอยู่เลย
‘Cause things ain’t how they used to be
เพราะชีวิตไม่เหมือนวันวานอีกแล้ว
She said, “The battle’s almost won
แต่แม่บอกว่า เราใกล้จะชนะมันแล้วล่ะ
And we’re only several miles”
ค้างอยู่อีกแค่ไม่กี่ก้าวเท่านั้น
She said, “The battle’s almost won
แม่บอกว่า อีกนิดเดียวเราจะผ่านมันไปได้
And we’re only several miles from the Sun”
เหลืออีกแค่มิลเดียว ความสุขก็รออยู่ตรงหน้าแล้ว
Yeah
ใช่แล้ว
Oh, oh
ต้องเดินต่อไป
Several miles from the Sun, oh
อีกไม่ไกลก็จะถึงจุดหมายแล้ว
Yeah
ตรงไปข้างหน้า
Woo!
ไปให้สุดทาง
Woah, woah, yeah, oh
อดทนอีกนิดเดียวเท่านั้น
Eng
After school, walking home
Fresh dirt under my fingernails and
I can smell hot asphalt
Cars screech to a halt to let me pass
And I cannot remember
What life was like through photographs
And trying to recreate
Images life gives us from our past
And sometimes it’s a sad song
But I cannot forget, refuse to regret
So glad I met you and
Take my breath away, make every day
Worth all of the pain that I’ve gone through
And mama, I’ve been crying
‘Cause things ain’t how they used to be
She said, “The battle’s almost won
And we’re only several miles from the Sun”
Oh, whoa, oh, yeah
Now, moving on, down my street
I see people I won’t ever meet
I think of her, take a breath
Feel the beat in the rhythm of my steps
Sometimes it’s a sad song, oh
But I cannot forget, refuse to regret
So glad I met you and
Take my breath away, make every day
Worth all of the pain that I’ve gone through
And mama, I’ve been crying
‘Cause things ain’t how they used to be
She said, “The battle’s almost won
And we me only several miles from the Sun”
The rhythm of her conversation
The perfection of her creation
The sex she slipped into my coffee
The way she felt when she first saw me
Hate to love and love to hate her
Like a broken record player
Back and forth and here and gone
And on and on and on and on
I cannot forget, refuse to regret
So glad I met you, and
Take my breath away, make every day
Worth all of the pain that I’ve gone through
And mama, I’ve been crying
‘Cause things ain’t how they used to be
She said, “The battle’s almost won
And we’re only several miles”
She said, “The battle’s almost won
And we’re only several miles from the Sun”
Yeah
Oh, oh
Several miles from the Sun, oh
Yeah
Woo!
Woah, woah, yeah, oh
Thai
เดินกลับบ้านหลังเลิกเรียน
เศษดินยังติดอยู่ใต้ซอกเล็บ
ไอความร้อนจากถนนลาดยางลอยมาแตะจมูก
เสียงรถเบรกดังสนั่นเพื่อจอดให้เดินข้ามไป
จนบางทีก็จำไม่ได้ด้วยซ้ำ
ว่าชีวิตในรูปถ่ายพวกนั้นมันเคยเป็นยังไง
แล้วก็พยายามรื้อฟื้น
ภาพจำเก่า ๆ ในอดีตที่ชีวิตเคยให้เราไว้
ซึ่งบางครั้ง พอมองย้อนไป มันก็เหมือนเพลงเศร้าเพลงหนึ่ง
แต่ฉันไม่มีวันลืม และไม่เคยนึกเสียใจเลยสักนิด
โชคดีเหลือเกินที่ได้พบเธอ
คนที่เคยทำให้ใจเต้นแรง และช่วยให้ทุกวัน
มันคุ้มค่ากับความทรมานที่ต้องก้าวผ่าน
แม่ครับ ช่วงนี้ผมแอบน้ำตาไหลอยู่บ่อย ๆ
เพราะอะไรหลาย ๆ อย่างมันไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
แม่เลยบอกว่า การสู้รบนี้ใกล้ยุติลงแล้วนะลูก
อีกแค่อึดใจเดียว เราก็จะพ้นมืดมนและเห็นแสงสว่างสักที
ก้าวผ่านมันไปให้ได้
ตอนนี้ ฉันกำลังเดินก้าวไปข้างหน้าตามเส้นทางเดิม
มองเห็นผู้คนที่คงไม่มีโอกาสได้รู้จักกัน
พอนึกถึงเธอขึ้นมา ก็ทำได้แค่สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ
และปล่อยให้หัวใจเต้นไปตามจังหวะการเดิน
บางครั้ง เรื่องราวของเรามันก็ชวนให้เศร้าจับใจ
แต่ฉันไม่มีวันลืม และไม่คิดจะเสียใจด้วย
ดีใจจริง ๆ ที่ชีวิตนี้ได้เจอเธอ
เธอเคยทำให้ตาตื่นเต้น และสร้างให้ทุกวัน
คุ้มค่ากับความเจ็บปวดที่เคยผ่านมาทั้งหมด
แม่ครับ ผมยังคงร้องไห้อยู่
เพราะทุกอย่างมันเปลี่ยนไปหมดแล้ว
แม่ปลอบว่า เรื่องแย่ ๆ ใกล้จะจบลงแล้ว
เหลืออีกไม่กี่ก้าว ความทุกข์นี้ก็คงจางหายไป
น้ำเสียงและจังหวะการพูดจาของเธอ
ความสมบูรณ์แบบที่หาจากไหนไม่ได้อีก
เสน่ห์ยวนใจที่เติมเข้ามาในชีวิตแบบไม่ทันตั้งตัว
สายตาและอารมณ์ของเธอตอนที่เราสบตากันครั้งแรก
ทั้งเกลียดทั้งรัก ตัดใจจากเธอไม่ได้ซะที
วนเวียนเหมือนแผ่นเสียงตกร่อง
เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย เดี๋ยวมาเดี๋ยวก็หายหน้า
วนลูปอยู่อย่างนี้ไม่จบไม่สิ้น
ฉันไม่มีวันลืม และไม่เคยยอมแพ้ให้อดีต
ยังคงดีใจเสมอที่ได้พบเธอ
เธอเคยทำให้หัวใจพองโต และทำให้ในทุก ๆ วัน
แลกมาด้วยความเจ็บปวดมากแค่ไหนก็ยอม
แม่ครับ ผมยังเจ็บปวดอยู่เลย
เพราะชีวิตไม่เหมือนวันวานอีกแล้ว
แต่แม่บอกว่า เราใกล้จะชนะมันแล้วล่ะ
ค้างอยู่อีกแค่ไม่กี่ก้าวเท่านั้น
แม่บอกว่า อีกนิดเดียวเราจะผ่านมันไปได้
เหลืออีกแค่มิลเดียว ความสุขก็รออยู่ตรงหน้าแล้ว
ใช่แล้ว
ต้องเดินต่อไป
อีกไม่ไกลก็จะถึงจุดหมายแล้ว
ตรงไปข้างหน้า
ไปให้สุดทาง
อดทนอีกนิดเดียวเท่านั้น










Comments are off this post