ความจริงที่ว่าโชคชะตามักจะเล่นกลกับเราอย่างอบอุ่น ค่อย ๆ ถักทอเส้นทางของคนสองคนให้มาบรรจบกันอย่างเงียบเชียบ โดยที่เราไม่เคยรู้ตัวเลยจนกระทั่งถึงเวลาที่เหมาะสมที่สุด ยามได้มองย้อนกลับไปจึงตระหนักได้ว่า ทุกอุปสรรคและความผิดพลาดในอดีตล้วนคุ้มค่า เพราะมันมีเส้นด้ายล่องหนสีทองคอยนำทางเรามาเจอกันเสมอ
Eng - Thai
Green was the color of the grass
หญ้าสีเขียวขจีพวกนั้น
Where I used to read at Centennial Park
ตรงแถวที่ฉันชอบไปนั่งอ่านหนังสือที่สวนเซนเทนเนียล
I used to think I would meet somebody there
ตอนนั้นเคยคิดเล่น ๆ ว่าอาจจะได้เจอใครสักคนตรงนั้นแหละ
Teal was the color of your shirt
ส่วนเธอก็ใส่เสื้อสีเขียวอมฟ้า
When you were sixteen at the yogurt shop
สมัยอายุสิบหกตอนที่ทำงานร้านโยเกิร์ต
You used to work at to make a little money
ที่ยอมเหนื่อยทำพาร์ตไทม์หาเงินค่าขนมเล็ก ๆ น้อย ๆ
Time, curious time
เวลานี่ก็น่าแปลกดีเหมือนกันนะ
Gave me no compasses, gave me no signs
ไม่เคยบอกใบ้หรือให้เข็มทิศนำทางอะไรเราเลย
Were there clues I didn’t see?
จริง ๆ มันมีคำใบ้ที่เรามองข้ามไปบ้างไหมนะ
And isn’t it just so pretty to think
แต่พอมาลองคิดดูแล้วมันก็โรแมนติกดีนะ
All along there was some
ที่ตลอดเวลาที่ผ่านมามีบางอย่าง
Invisible string
เหมือนเป็นด้ายล่องหน
Tying you to me?
คอยผูกดึงเธอให้มาคู่กับฉัน
Ooh-ooh-ooh-ooh
ฮืม
Bad was the blood of the song in the cab
ตอนนั้นเพลง Bad Blood ดังลั่นรถแท็กซี่
On your first trip to LA
ตอนเธอไปเที่ยวแอลเอครั้งแรก
You ate at my favorite spot for dinner
แถมยังบังเอิญไปกินข้าวเย็นที่ร้านโปรดของฉันอีกด้วย
Bold was the waitress on our three-year trip
ส่วนพนักงานเสิร์ฟคนนั้นก็ใจดีปนกล้า ๆ ดีนะตอนเราไปเที่ยวฉลองสามปีกัน
Getting lunch down by the Lakes
ตอนที่เราไปนั่งกินมื้อเที่ยงริมทะเลสาบกัน
She said I looked like an American singer
หล่อนบอกว่าฉันหน้าตาคล้าย ๆ นักร้องอเมริกันคนหนึ่งเลย
Time, mystical time
เวลาช่างมีความมหัศจรรย์ในตัวเอง
Cutting me open, then healing me fine
ที่คอยกรีดแผลให้เจ็บปวด แต่สุดท้ายก็เยียวยาเราจนหายดี
Were there clues I didn’t see?
หรือว่าตอนนั้นมีเบาะแสอะไรที่ฉันมองไม่เห็นกันนะ
And isn’t it just so pretty to think
แต่พอนึกย้อนไปมันก็น่ารักดีเหมือนกัน
All along there was some
ที่แท้จริงแล้วตลอดมามีเส้นด้ายบาง ๆ
Invisible string
เส้นด้ายที่ไม่มีใครมองเห็น
Tying you to me?
ที่ผูกรั้งเราสองคนไว้ด้วยกันมาตลอด
Ooh-ooh-ooh-ooh
ฮืม
A string that pulled me
ด้ายเส้นนั้นแหละที่ดึงฉันไว้
Out of all the wrong arms, right into that dive bar
ไม่ให้ไปหลงกอดคนที่ไม่ใช่ แล้วพามาเจอเธอที่บาร์เล็ก ๆ แห่งนั้น
Something wrapped all of my past mistakes in barbed wire
ราวกับมีบางอย่างช่วยเอาลวดหนามไปพันปิดทับความผิดพลาดในอดีตเอาไว้
Chains around my demons
ล่ามโซ่ตรวนพวกความฝันร้ายในใจฉัน
Wool to brave the seasons
และเป็นเหมือนเสื้อขนสัตว์อุ่น ๆ คอยต้านลมหนาวในทุกฤดู
One single thread of gold
เพียงแค่ด้ายถักสีทองเส้นเดียวเส้นนี้เอง
Tied me to you
ที่ผูกใจฉันไว้กับเธอ
Cold was the steel of my axe to grind
เมื่อก่อนฉันเคยเคียดแค้นฝังหุ่น
For the boys who broke my heart
พวกผู้ชายแย่ ๆ ที่ทำฉันอกหัก
Now I send their babies presents
แต่เดี๋ยวนี้ฉันกลับส่งของขวัญไปยินดีกับลูก ๆ ของพวกเขาแล้วล่ะ
Gold was the color of the leaves
ใบไม้เปลี่ยนเป็นสีทองอร่ามตา
When I showed you around Centennial Park
ตอนที่ฉันพาเธอเดินทัวร์สวนเซนเทนเนียลด้วยกัน
Hell was the journey, but it brought me heaven
แม้หนทางที่ผ่านมาจะโหดร้ายปางตาย แต่ปลายทางมันคือสวรรค์ชัด ๆ
Time, wondrous time
เวลาช่างงดงามและน่าอัศจรรย์เหลือเกิน
Gave me the blues and then purple-pink skies
มอบช่วงเวลาหม่นหมองให้เรา ก่อนจะสาดแสงสีชมพูอมม่วงแสนสวยขึ้นมาบนฟ้า
And it’s cool, baby, with me
ซึ่งตอนนี้ฉันก็โอเคกับทุกอย่างแล้วนะที่รัก
And isn’t it just so pretty to think
แล้วมันไม่น่ารักมาก ๆ เลยเหรอถ้าจะคิดว่า
All along there was some
ตลอดทางเดินชีวิตของเรานั้นมี
Invisible string
ด้ายแดงแห่งโชคชะตาที่มองไม่เห็น
Tying you to me?
คอยเชื่อมโยงเธอกับฉันเอาไว้
Ooh-ooh-ooh-ooh
ฮืม
Me
ผูกไว้กับฉัน
Ooh-ooh-ooh-ooh
ฮืม
Eng
Green was the color of the grass
Where I used to read at Centennial Park
I used to think I would meet somebody there
Teal was the color of your shirt
When you were sixteen at the yogurt shop
You used to work at to make a little money
Time, curious time
Gave me no compasses, gave me no signs
Were there clues I didn’t see?
And isn’t it just so pretty to think
All along there was some
Invisible string
Tying you to me?
Ooh-ooh-ooh-ooh
Bad was the blood of the song in the cab
On your first trip to LA
You ate at my favorite spot for dinner
Bold was the waitress on our three-year trip
Getting lunch down by the Lakes
She said I looked like an American singer
Time, mystical time
Cutting me open, then healing me fine
Were there clues I didn’t see?
And isn’t it just so pretty to think
All along there was some
Invisible string
Tying you to me?
Ooh-ooh-ooh-ooh
A string that pulled me
Out of all the wrong arms, right into that dive bar
Something wrapped all of my past mistakes in barbed wire
Chains around my demons
Wool to brave the seasons
One single thread of gold
Tied me to you
Cold was the steel of my axe to grind
For the boys who broke my heart
Now I send their babies presents
Gold was the color of the leaves
When I showed you around Centennial Park
Hell was the journey, but it brought me heaven
Time, wondrous time
Gave me the blues and then purple-pink skies
And it’s cool, baby, with me
And isn’t it just so pretty to think
All along there was some
Invisible string
Tying you to me?
Ooh-ooh-ooh-ooh
Me
Ooh-ooh-ooh-ooh
Thai
หญ้าสีเขียวขจีพวกนั้น
ตรงแถวที่ฉันชอบไปนั่งอ่านหนังสือที่สวนเซนเทนเนียล
ตอนนั้นเคยคิดเล่น ๆ ว่าอาจจะได้เจอใครสักคนตรงนั้นแหละ
ส่วนเธอก็ใส่เสื้อสีเขียวอมฟ้า
สมัยอายุสิบหกตอนที่ทำงานร้านโยเกิร์ต
ที่ยอมเหนื่อยทำพาร์ตไทม์หาเงินค่าขนมเล็ก ๆ น้อย ๆ
เวลานี่ก็น่าแปลกดีเหมือนกันนะ
ไม่เคยบอกใบ้หรือให้เข็มทิศนำทางอะไรเราเลย
จริง ๆ มันมีคำใบ้ที่เรามองข้ามไปบ้างไหมนะ
แต่พอมาลองคิดดูแล้วมันก็โรแมนติกดีนะ
ที่ตลอดเวลาที่ผ่านมามีบางอย่าง
เหมือนเป็นด้ายล่องหน
คอยผูกดึงเธอให้มาคู่กับฉัน
ฮืม
ตอนนั้นเพลง Bad Blood ดังลั่นรถแท็กซี่
ตอนเธอไปเที่ยวแอลเอครั้งแรก
แถมยังบังเอิญไปกินข้าวเย็นที่ร้านโปรดของฉันอีกด้วย
ส่วนพนักงานเสิร์ฟคนนั้นก็ใจดีปนกล้า ๆ ดีนะตอนเราไปเที่ยวฉลองสามปีกัน
ตอนที่เราไปนั่งกินมื้อเที่ยงริมทะเลสาบกัน
หล่อนบอกว่าฉันหน้าตาคล้าย ๆ นักร้องอเมริกันคนหนึ่งเลย
เวลาช่างมีความมหัศจรรย์ในตัวเอง
ที่คอยกรีดแผลให้เจ็บปวด แต่สุดท้ายก็เยียวยาเราจนหายดี
หรือว่าตอนนั้นมีเบาะแสอะไรที่ฉันมองไม่เห็นกันนะ
แต่พอนึกย้อนไปมันก็น่ารักดีเหมือนกัน
ที่แท้จริงแล้วตลอดมามีเส้นด้ายบาง ๆ
เส้นด้ายที่ไม่มีใครมองเห็น
ที่ผูกรั้งเราสองคนไว้ด้วยกันมาตลอด
ฮืม
ด้ายเส้นนั้นแหละที่ดึงฉันไว้
ไม่ให้ไปหลงกอดคนที่ไม่ใช่ แล้วพามาเจอเธอที่บาร์เล็ก ๆ แห่งนั้น
ราวกับมีบางอย่างช่วยเอาลวดหนามไปพันปิดทับความผิดพลาดในอดีตเอาไว้
ล่ามโซ่ตรวนพวกความฝันร้ายในใจฉัน
และเป็นเหมือนเสื้อขนสัตว์อุ่น ๆ คอยต้านลมหนาวในทุกฤดู
เพียงแค่ด้ายถักสีทองเส้นเดียวเส้นนี้เอง
ที่ผูกใจฉันไว้กับเธอ
เมื่อก่อนฉันเคยเคียดแค้นฝังหุ่น
พวกผู้ชายแย่ ๆ ที่ทำฉันอกหัก
แต่เดี๋ยวนี้ฉันกลับส่งของขวัญไปยินดีกับลูก ๆ ของพวกเขาแล้วล่ะ
ใบไม้เปลี่ยนเป็นสีทองอร่ามตา
ตอนที่ฉันพาเธอเดินทัวร์สวนเซนเทนเนียลด้วยกัน
แม้หนทางที่ผ่านมาจะโหดร้ายปางตาย แต่ปลายทางมันคือสวรรค์ชัด ๆ
เวลาช่างงดงามและน่าอัศจรรย์เหลือเกิน
มอบช่วงเวลาหม่นหมองให้เรา ก่อนจะสาดแสงสีชมพูอมม่วงแสนสวยขึ้นมาบนฟ้า
ซึ่งตอนนี้ฉันก็โอเคกับทุกอย่างแล้วนะที่รัก
แล้วมันไม่น่ารักมาก ๆ เลยเหรอถ้าจะคิดว่า
ตลอดทางเดินชีวิตของเรานั้นมี
ด้ายแดงแห่งโชคชะตาที่มองไม่เห็น
คอยเชื่อมโยงเธอกับฉันเอาไว้
ฮืม
ผูกไว้กับฉัน
ฮืม
Comments are off this post