ความสัมพันธ์ต่างวัยที่เต็มไปด้วยการปั่นหัวและบงการความรู้สึก ทิ้งบาดแผลลึกไว้ให้เด็กสาววัยสิบเก้าปีที่เคยทุ่มเทให้หมดทั้งใจ กว่าจะตาสว่างและก้าวออกมาได้ก็ต้องแลกด้วยน้ำตา และนี่คือการตอกกลับอย่างเจ็บแสบเพื่อให้คนใจร้ายรู้ว่า เธอไม่ได้อ่อนแอให้ใครมารังแกได้อีกต่อไป
Eng - Thai
Long were the nights
ค่ำคืนมันช่างยาวนานเหลือเกิน
When my days once revolved around you
ในช่วงที่ชีวิตของฉันเคยหมุนรอบตัวเธอ
Counting my footsteps
ต้องคอยระวังทุกฝีก้าว
Prayin’ the floor won’t fall through again
ภาวนาไม่ให้พื้นใต้เท้าพังทลายลงมาซ้ำสอง
And my mother accused me of losin’ my mind
แม่ยังว่าเลยว่าฉันคงเสียสติไปแล้ว
But I swore I was fine
แต่ฉันก็ยังยืนกรานว่าตัวเองไม่ได้เป็นอะไร
You paint me a blue sky
เธอเคยวาดท้องฟ้าให้สดใส
Then go back and turn it to rain
แล้วก็ดันเปลี่ยนมันให้กลายเป็นพายุฝน
And I lived in your chess game
ฉันต้องใช้ชีวิตอยู่ในเกมกระดานของเธอ
But you change the rules every day
ที่เธอคอยเปลี่ยนกติกาไปเรื่อย ๆ ทุกวัน
Wonderin’ which version of you
ต้องคอยเดาว่าเธออารมณ์ไหน
I might get on the phone tonight
ที่จะเป็นคนรับสายฉันในคืนนี้
Well, I stopped pickin’ up
แต่ตอนนี้ฉันเลิกรับสายเธอแล้ว
And this song is to let you know why
และเพลงนี้จะบอกให้รู้ว่าทำไม
Dear John, I see it all now that you’re gone
ถึงจอห์น พอเธอจากไป ฉันก็ตาสว่างเห็นทุกอย่างชัดเจน
Don’t you think I was too young to be messed with?
เธอไม่คิดบ้างเหรอว่าฉันยังเด็กเกินกว่าจะมาล้อเล่นกับความรู้สึกแบบนี้
The girl in the dress cried the whole way home
เด็กผู้หญิงในชุดเดรสวันนั้นร้องไห้ตลอดทางกลับบ้าน
I shoulda known
ฉันน่าจะรู้ตัวตั้งนานแล้ว
Well, maybe it’s me and my blind optimism to blame
บางทีคงต้องโทษตัวฉันเองที่มองโลกในแง่ดีจนมืดบอด
Or maybe it’s you and your sick need
หรือไม่ก็เป็นเพราะตัวเธอเองกับความต้องการประสาท ๆ
To give love and take it away
ที่ชอบหยิบยื่นความรักให้แล้วกระชากมันกลับไป
And you’ll add my name to your long list of traitors
แล้วเธอก็คงใส่ชื่อฉันลงในลิสต์ยาวเหยียดของพวกคนทรยศ
Who don’t understand
ที่ไม่ยอมเข้าใจอะไรเธอ
And I’ll look back and regret how I ignored when they said
และฉันคงต้องหันกลับมาเสียใจที่เคยเมินคำเตือนของใคร ๆ
“Run as fast as you can”
ที่บอกให้รีบหนีไปให้พ้น
Dear John, I see it all now that you’re gone
ถึงจอห์น ตอนนี้ไม่มีเธอแล้ว ฉันมองเห็นทุกสิ่งทะลุปรุโปร่ง
Don’t you think I was too young to be messed with?
ไม่คิดบ้างเหรอว่าฉันยังไร้เดียงสาเกินกว่าจะมาโดนปั่นหัวเล่น
The girl in the dress cried the whole way home
เด็กสาวในชุดกระโปรงตัวนั้นต้องนั่งร้องไห้จนถึงบ้าน
Dear John, I see it all now, it was wrong
ถึงจอห์น ฉันเข้าใจแจ่มแจ้งแล้วว่าเรื่องของเรามันผิดมาตั้งแต่ต้น
Don’t you think nineteen’s too young to be played by
ไม่คิดบ้างเหรอว่าเด็กอายุสิบเก้าไม่ควรต้องมาตกเป็นเหยื่อ
Your dark, twisted games when I loved you so?
เกมจิตวิทยาร้ายกาจและบิดเบี้ยวของเธอ ทั้งที่ฉันรักเธอขนาดนั้น
I shoulda known
ฉันน่าจะดูออกตั้งนานแล้ว
You are an expert at “Sorry” and keepin’ lines blurry
เธอโคตรเชี่ยวชาญเรื่องการขอโทษส่งเดชและชอบปล่อยให้ความสัมพันธ์คลุมเครือ
Never impressed by me acing your tests
ไม่เคยพอใจเลยสักครั้ง ต่อให้ฉันจะผ่านบททดสอบงี่เง่าของเธอได้หมด
All the girls that you run dry have tired, lifeless eyes
ผู้หญิงทุกคนที่โดนเธอสูบพลังชีวิตไปจนหมด ต่างมีแววตาเหนื่อยล้าไร้วิญญาณ
‘Cause you burned them out
เพราะเธอเผาผลาญพวกเธอจนมอดไหม้
But I took your matches before fire could catch me
แต่ฉันชิงกล่องไม้ขีดของเธอมาก่อนที่ไฟจะลามมาถึงตัว
So don’t look now
เพราะงั้นไม่ต้องหันกลับมามองหรอก
I’m shining like fireworks over your sad, empty town
เพราะตอนนี้ฉันกำลังส่องประกายเจิดจ้าเหมือนดอกไม้ไฟเหนือเมืองอันแสนหม่นหมองและว่างเปล่าของเธอ
Oh
Dear John, I see it all now that you’re gone
ถึงจอห์น พอหลุดพ้นจากเธอมาได้ ฉันก็มองเห็นความจริงทั้งหมด
Don’t you think I was too young to be messed with?
เธอไม่รู้สึกละอายใจบ้างเหรอที่มารังแกเด็กแบบนี้
The girl in the dress cried the whole way home
เด็กสาวในชุดเดรสคนนั้นร้องไห้สะอึกสะอื้นตลอดทางกลับบ้าน
I see it all now that you’re gone
ฉันตาสว่างหมดแล้วในวันที่ไม่มีเธออยู่
Don’t you think I was too young to be messed with?
คิดไม่ได้จริง ๆ ใช่ไหมว่าฉันยังเด็กเกินกว่าจะมารองรับอารมณ์บ้า ๆ ของเธอ
The girl in the dress wrote you a song
เด็กสาวในชุดสวยคนนั้นเลยแต่งเพลงนี้ขึ้นมามอบให้เธอ
You shoulda known
เธอนั่นแหละที่ควรจะสำนึกได้ตั้งนานแล้ว
You shoulda known
เธอควรจะคิดได้ตั้งนานแล้ว
Don’t you think I was too young?
ไม่คิดจริง ๆ เหรอว่าตอนนั้นฉันยังเด็กเกินไป
You shoulda known
เธอน่าจะรู้แก่ใจดี
Eng
Long were the nights
When my days once revolved around you
Counting my footsteps
Prayin’ the floor won’t fall through again
And my mother accused me of losin’ my mind
But I swore I was fine
You paint me a blue sky
Then go back and turn it to rain
And I lived in your chess game
But you change the rules every day
Wonderin’ which version of you
I might get on the phone tonight
Well, I stopped pickin’ up
And this song is to let you know why
Dear John, I see it all now that you’re gone
Don’t you think I was too young to be messed with?
The girl in the dress cried the whole way home
I shoulda known
Well, maybe it’s me and my blind optimism to blame
Or maybe it’s you and your sick need
To give love and take it away
And you’ll add my name to your long list of traitors
Who don’t understand
And I’ll look back and regret how I ignored when they said
“Run as fast as you can”
Dear John, I see it all now that you’re gone
Don’t you think I was too young to be messed with?
The girl in the dress cried the whole way home
Dear John, I see it all now, it was wrong
Don’t you think nineteen’s too young to be played by
Your dark, twisted games when I loved you so?
I shoulda known
You are an expert at “Sorry” and keepin’ lines blurry
Never impressed by me acing your tests
All the girls that you run dry have tired, lifeless eyes
‘Cause you burned them out
But I took your matches before fire could catch me
So don’t look now
I’m shining like fireworks over your sad, empty town
Oh
Dear John, I see it all now that you’re gone
Don’t you think I was too young to be messed with?
The girl in the dress cried the whole way home
I see it all now that you’re gone
Don’t you think I was too young to be messed with?
The girl in the dress wrote you a song
You shoulda known
You shoulda known
Don’t you think I was too young?
You shoulda known
Thai
ค่ำคืนมันช่างยาวนานเหลือเกิน
ในช่วงที่ชีวิตของฉันเคยหมุนรอบตัวเธอ
ต้องคอยระวังทุกฝีก้าว
ภาวนาไม่ให้พื้นใต้เท้าพังทลายลงมาซ้ำสอง
แม่ยังว่าเลยว่าฉันคงเสียสติไปแล้ว
แต่ฉันก็ยังยืนกรานว่าตัวเองไม่ได้เป็นอะไร
เธอเคยวาดท้องฟ้าให้สดใส
แล้วก็ดันเปลี่ยนมันให้กลายเป็นพายุฝน
ฉันต้องใช้ชีวิตอยู่ในเกมกระดานของเธอ
ที่เธอคอยเปลี่ยนกติกาไปเรื่อย ๆ ทุกวัน
ต้องคอยเดาว่าเธออารมณ์ไหน
ที่จะเป็นคนรับสายฉันในคืนนี้
แต่ตอนนี้ฉันเลิกรับสายเธอแล้ว
และเพลงนี้จะบอกให้รู้ว่าทำไม
ถึงจอห์น พอเธอจากไป ฉันก็ตาสว่างเห็นทุกอย่างชัดเจน
เธอไม่คิดบ้างเหรอว่าฉันยังเด็กเกินกว่าจะมาล้อเล่นกับความรู้สึกแบบนี้
เด็กผู้หญิงในชุดเดรสวันนั้นร้องไห้ตลอดทางกลับบ้าน
ฉันน่าจะรู้ตัวตั้งนานแล้ว
บางทีคงต้องโทษตัวฉันเองที่มองโลกในแง่ดีจนมืดบอด
หรือไม่ก็เป็นเพราะตัวเธอเองกับความต้องการประสาท ๆ
ที่ชอบหยิบยื่นความรักให้แล้วกระชากมันกลับไป
แล้วเธอก็คงใส่ชื่อฉันลงในลิสต์ยาวเหยียดของพวกคนทรยศ
ที่ไม่ยอมเข้าใจอะไรเธอ
และฉันคงต้องหันกลับมาเสียใจที่เคยเมินคำเตือนของใคร ๆ
ที่บอกให้รีบหนีไปให้พ้น
ถึงจอห์น ตอนนี้ไม่มีเธอแล้ว ฉันมองเห็นทุกสิ่งทะลุปรุโปร่ง
ไม่คิดบ้างเหรอว่าฉันยังไร้เดียงสาเกินกว่าจะมาโดนปั่นหัวเล่น
เด็กสาวในชุดกระโปรงตัวนั้นต้องนั่งร้องไห้จนถึงบ้าน
ถึงจอห์น ฉันเข้าใจแจ่มแจ้งแล้วว่าเรื่องของเรามันผิดมาตั้งแต่ต้น
ไม่คิดบ้างเหรอว่าเด็กอายุสิบเก้าไม่ควรต้องมาตกเป็นเหยื่อ
เกมจิตวิทยาร้ายกาจและบิดเบี้ยวของเธอ ทั้งที่ฉันรักเธอขนาดนั้น
ฉันน่าจะดูออกตั้งนานแล้ว
เธอโคตรเชี่ยวชาญเรื่องการขอโทษส่งเดชและชอบปล่อยให้ความสัมพันธ์คลุมเครือ
ไม่เคยพอใจเลยสักครั้ง ต่อให้ฉันจะผ่านบททดสอบงี่เง่าของเธอได้หมด
ผู้หญิงทุกคนที่โดนเธอสูบพลังชีวิตไปจนหมด ต่างมีแววตาเหนื่อยล้าไร้วิญญาณ
เพราะเธอเผาผลาญพวกเธอจนมอดไหม้
แต่ฉันชิงกล่องไม้ขีดของเธอมาก่อนที่ไฟจะลามมาถึงตัว
เพราะงั้นไม่ต้องหันกลับมามองหรอก
เพราะตอนนี้ฉันกำลังส่องประกายเจิดจ้าเหมือนดอกไม้ไฟเหนือเมืองอันแสนหม่นหมองและว่างเปล่าของเธอ
ถึงจอห์น พอหลุดพ้นจากเธอมาได้ ฉันก็มองเห็นความจริงทั้งหมด
เธอไม่รู้สึกละอายใจบ้างเหรอที่มารังแกเด็กแบบนี้
เด็กสาวในชุดเดรสคนนั้นร้องไห้สะอึกสะอื้นตลอดทางกลับบ้าน
ฉันตาสว่างหมดแล้วในวันที่ไม่มีเธออยู่
คิดไม่ได้จริง ๆ ใช่ไหมว่าฉันยังเด็กเกินกว่าจะมารองรับอารมณ์บ้า ๆ ของเธอ
เด็กสาวในชุดสวยคนนั้นเลยแต่งเพลงนี้ขึ้นมามอบให้เธอ
เธอนั่นแหละที่ควรจะสำนึกได้ตั้งนานแล้ว
เธอควรจะคิดได้ตั้งนานแล้ว
ไม่คิดจริง ๆ เหรอว่าตอนนั้นฉันยังเด็กเกินไป
เธอน่าจะรู้แก่ใจดี
Comments are off this post