อารมณ์ของคนที่ต้องเดินทางเล่นดนตรีจนเหนื่อยล้าจับใจ ชีวิตวนเวียนอยู่กับรถเช่าและห้องพักว่างเปล่า ท่ามกลางผู้คนมากมายที่ส่งเสียงเชียร์แต่ไม่มีใครเข้าใจความอ้างว้างข้างใน สิ่งเดียวที่ต้องการในตอนนี้คือการได้พัก และพาตัวเองกลับบ้านเพื่อจบความเศร้าพวกนี้เสียที
Eng - Thai
I’ve been on this lonely road so long
เดินอยู่บนเส้นทางที่แสนโดดเดี่ยวนี้มานานเหลือเกิน
Does anybody know where it goes?
มีใครรู้บ้างไหมว่ามันจะไปสิ้นสุดลงที่ตรงไหน
I remember the last time the signs pointed home
จำได้ว่าป้ายบอกทางพาฉันกลับบ้านครั้งล่าสุด
A month ago
ก็ตั้งเดือนที่แล้วนู่น
Rented cars and empty motel rooms
ทั้งรถเช่า ทั้งห้องพักรายวันที่ว่างเปล่า
Lead you everywhere but home
พาร่างกายไปได้ทุกที่ ยกเว้นบ้านตัวเอง
Crowds of people shouting how they love the show
เสียงผู้คนตะโกนบอกว่าชอบโชว์นี้แค่ไหน
They don’t know
แต่พวกเขาไม่มีวันเข้าใจความจริงข้างในหรอก
The endless crowds of faces
สายตาของผู้คนนับไม่ถ้วนที่มองมา
Just keep on wearing a smile
ทำได้แค่ฝืนยิ้มส่งกลับไปอยู่เรื่อย ๆ
The countless times and places
ผ่านกาลเวลาและสถานที่มาไม่รู้กี่หน
Lead me back, please, take me back home
ช่วยพาฉันกลับไปที ได้โปรดพาฉันกลับบ้านทีเถอะ
I wonder if these feelings ever change
ไม่รู้ว่าความรู้สึกแบบนี้มันจะเปลี่ยนไปบ้างไหม
How many times I’ll lift this load
ต้องแบกรับความหนักอึ้งนี้ไว้อีกสักกี่ครั้ง
Come tomorrow, I’ll be gone again (I’ll be gone again)
พอพรุ่งนี้เช้ามาถึง ฉันก็ต้องออกเดินทางไม่อยู่ตรงนี้อีกตามเคย
Roads of sorrows coming to an end for me
หวังว่าเส้นทางแห่งความเศร้านี้จะจบลงสำหรับฉันสักที
The endless crowds of faces
สายตาของผู้คนนับไม่ถ้วนที่มองมา
Just keep on wearing a smile
ทำได้แค่ฝืนยิ้มส่งกลับไปอยู่เรื่อย ๆ
The countless times and places
ผ่านกาลเวลาและสถานที่มาไม่รู้กี่หน
Lead me back, please, take me back home
ช่วยพาฉันกลับไปที ได้โปรดพาฉันกลับบ้านทีเถอะ
I wonder if these feelings ever change
ไม่รู้ว่าความรู้สึกแบบนี้มันจะเปลี่ยนไปบ้างไหม
How many times I’ll lift this load
ต้องแบกรับความหนักอึ้งนี้ไว้อีกสักกี่ครั้ง
Come tomorrow, I’ll be gone again (I’ll be gone again)
พอพรุ่งนี้เช้ามาถึง ฉันก็ต้องออกเดินทางไม่อยู่ตรงนี้อีกตามเคย
Roads of sorrows coming to an end for me
หวังว่าเส้นทางแห่งความเศร้านี้จะจบลงสำหรับฉันสักที
Eng
I’ve been on this lonely road so long
Does anybody know where it goes?
I remember the last time the signs pointed home
A month ago
Rented cars and empty motel rooms
Lead you everywhere but home
Crowds of people shouting how they love the show
They don’t know
The endless crowds of faces
Just keep on wearing a smile
The countless times and places
Lead me back, please, take me back home
I wonder if these feelings ever change
How many times I’ll lift this load
Come tomorrow, I’ll be gone again (I’ll be gone again)
Roads of sorrows coming to an end for me
The endless crowds of faces
Just keep on wearing a smile
The countless times and places
Lead me back, please, take me back home
I wonder if these feelings ever change
How many times I’ll lift this load
Come tomorrow, I’ll be gone again (I’ll be gone again)
Roads of sorrows coming to an end for me
Thai
เดินอยู่บนเส้นทางที่แสนโดดเดี่ยวนี้มานานเหลือเกิน
มีใครรู้บ้างไหมว่ามันจะไปสิ้นสุดลงที่ตรงไหน
จำได้ว่าป้ายบอกทางพาฉันกลับบ้านครั้งล่าสุด
ก็ตั้งเดือนที่แล้วนู่น
ทั้งรถเช่า ทั้งห้องพักรายวันที่ว่างเปล่า
พาร่างกายไปได้ทุกที่ ยกเว้นบ้านตัวเอง
เสียงผู้คนตะโกนบอกว่าชอบโชว์นี้แค่ไหน
แต่พวกเขาไม่มีวันเข้าใจความจริงข้างในหรอก
สายตาของผู้คนนับไม่ถ้วนที่มองมา
ทำได้แค่ฝืนยิ้มส่งกลับไปอยู่เรื่อย ๆ
ผ่านกาลเวลาและสถานที่มาไม่รู้กี่หน
ช่วยพาฉันกลับไปที ได้โปรดพาฉันกลับบ้านทีเถอะ
ไม่รู้ว่าความรู้สึกแบบนี้มันจะเปลี่ยนไปบ้างไหม
ต้องแบกรับความหนักอึ้งนี้ไว้อีกสักกี่ครั้ง
พอพรุ่งนี้เช้ามาถึง ฉันก็ต้องออกเดินทางไม่อยู่ตรงนี้อีกตามเคย
หวังว่าเส้นทางแห่งความเศร้านี้จะจบลงสำหรับฉันสักที
สายตาของผู้คนนับไม่ถ้วนที่มองมา
ทำได้แค่ฝืนยิ้มส่งกลับไปอยู่เรื่อย ๆ
ผ่านกาลเวลาและสถานที่มาไม่รู้กี่หน
ช่วยพาฉันกลับไปที ได้โปรดพาฉันกลับบ้านทีเถอะ
ไม่รู้ว่าความรู้สึกแบบนี้มันจะเปลี่ยนไปบ้างไหม
ต้องแบกรับความหนักอึ้งนี้ไว้อีกสักกี่ครั้ง
พอพรุ่งนี้เช้ามาถึง ฉันก็ต้องออกเดินทางไม่อยู่ตรงนี้อีกตามเคย
หวังว่าเส้นทางแห่งความเศร้านี้จะจบลงสำหรับฉันสักที
Comments are off this post