There’s something inside me that pulls beneath the surface
เหมือนมีบางอย่างลึกลงไปข้างในที่คอยฉุดฉันไว้
Consuming, confusing
กัดกินจิตใจและทำให้สับสน
This lack of self-control, I fear is never-ending
การคุมตัวเองไม่ได้แบบนี้ กลัวเหลือเกินว่ามันจะไม่สิ้นสุด
Controlling, I can’t seem
ถูกบงการจนดูเหมือนว่าฉันจะไม่…

To find myself again, my walls are closing in
หาวิธีกลับมาเป็นคนเดิมไม่ได้เลย โลกแคบลงจนบีบหัวใจ
Without a sense of confidence
ไม่เหลือความมั่นใจอะไรทั้งนั้น
I’m convinced that there’s just too much pressure to take
เชื่อเลยว่าแรงกดดันมันหนักเกินกว่าจะทนไหว
I’ve felt this way before, so insecure
เคยรู้สึกแย่แบบนี้มาแล้ว โคตรไม่มั่นคงเลย

Crawling in my skin
มันทรมานจนแทบอยากทึ้งเนื้อตัวเอง
These wounds, they will not heal
แผลข้างในพวกนี้ยังไงก็ไม่ยอมหาย
Fear is how I fall
ความกลัวพังฉันลงมาเสมอ
Confusing what is real
จนแยกไม่ออกว่าสิ่งไหนจริงสิ่งไหนหลอก

Discomfort, endlessly has pulled itself upon me
ความไม่สบายใจถาโถมใส่แบบไร้จุดสิ้นสุด
Distracting (Distracting), reacting
คอยก่อกวนสมาธิ จนเผลอตอบโต้ไปตามสัญชาตญาณ
Against my will, I stand beside my own reflection (My own reflection)
ต้องฝืนใจจ้องมองภาพสะท้อนของตัวเองในกระจก
It’s haunting (It’s haunting) how I can’t seem
มันตามหลอกหลอนจนดูเหมือนว่าฉันจะไม่…

To find myself again, my walls are closing in
กลับมาหาตัวตนเดิมไม่เจอ รอบข้างมีแต่กำแพงบีบอัดเข้ามา
Without a sense of confidence
หมดสิ้นความมั่นใจในตัวเอง
I’m convinced that there’s just too much pressure to take
มั่นใจเลยว่าความกดดันนี้มันเกินแบกรับไหว
I’ve felt this way before, so insecure
ความรู้สึกโคตรไม่มั่นคงนี้ มันกลับมาเล่นงานอีกแล้ว

Crawling in my skin
ทรมานจนอึดอัดไปหมดทั้งตัว
These wounds, they will not heal
บาดแผลเหล่านี้ไม่มีวันเลือนหาย
Fear is how I fall
ความหวาดกลัวฉุดฉันให้ล้มลง
Confusing what is real
จนลืมไปแล้วว่าความจริงคืออะไร
Crawling in my skin
มันอึดอัดเจ็บปวดอยู่ข้างใน
These wounds, they will not heal
รอยแผลพวกนี้ไม่เคยหายดีเลยสักครั้ง
Fear is how I fall
แพ้พ่ายให้ความกลัวซ้ำ ๆ
Confusing, confusing what is real
ปั่นป่วนจนแยกไม่ออกว่าอะไรคือความจริง

There’s something inside me that pulls beneath the surface
ลึกลงไปข้างใน มีบางอย่างคอยดึงฉันลงไปเสมอ
Consuming (Confusing what is real)
กัดกินจิตใจจนสับสนไปหมด
This lack of self-control, I fear is never-ending
การสูญเสียการควบคุมตัวเองนี้ กลัวเหลือเกินว่าจะไม่มีวันจบสิ้น
Controlling (Confusing what is real)
โดนครอบงำจนมองไม่เห็นความจริงอีกต่อไป

There’s something inside me that pulls beneath the surface
Consuming, confusing
This lack of self-control, I fear is never-ending
Controlling, I can’t seem

To find myself again, my walls are closing in
Without a sense of confidence
I’m convinced that there’s just too much pressure to take
I’ve felt this way before, so insecure

Crawling in my skin
These wounds, they will not heal
Fear is how I fall
Confusing what is real

Discomfort, endlessly has pulled itself upon me
Distracting (Distracting), reacting
Against my will, I stand beside my own reflection (My own reflection)
It’s haunting (It’s haunting) how I can’t seem

To find myself again, my walls are closing in
Without a sense of confidence
I’m convinced that there’s just too much pressure to take
I’ve felt this way before, so insecure

Crawling in my skin
These wounds, they will not heal
Fear is how I fall
Confusing what is real
Crawling in my skin
These wounds, they will not heal
Fear is how I fall
Confusing, confusing what is real

There’s something inside me that pulls beneath the surface
Consuming (Confusing what is real)
This lack of self-control, I fear is never-ending
Controlling (Confusing what is real)

เหมือนมีบางอย่างลึกลงไปข้างในที่คอยฉุดฉันไว้
กัดกินจิตใจและทำให้สับสน
การคุมตัวเองไม่ได้แบบนี้ กลัวเหลือเกินว่ามันจะไม่สิ้นสุด
ถูกบงการจนดูเหมือนว่าฉันจะไม่…

หาวิธีกลับมาเป็นคนเดิมไม่ได้เลย โลกแคบลงจนบีบหัวใจ
ไม่เหลือความมั่นใจอะไรทั้งนั้น
เชื่อเลยว่าแรงกดดันมันหนักเกินกว่าจะทนไหว
เคยรู้สึกแย่แบบนี้มาแล้ว โคตรไม่มั่นคงเลย

มันทรมานจนแทบอยากทึ้งเนื้อตัวเอง
แผลข้างในพวกนี้ยังไงก็ไม่ยอมหาย
ความกลัวพังฉันลงมาเสมอ
จนแยกไม่ออกว่าสิ่งไหนจริงสิ่งไหนหลอก

ความไม่สบายใจถาโถมใส่แบบไร้จุดสิ้นสุด
คอยก่อกวนสมาธิ จนเผลอตอบโต้ไปตามสัญชาตญาณ
ต้องฝืนใจจ้องมองภาพสะท้อนของตัวเองในกระจก
มันตามหลอกหลอนจนดูเหมือนว่าฉันจะไม่…

กลับมาหาตัวตนเดิมไม่เจอ รอบข้างมีแต่กำแพงบีบอัดเข้ามา
หมดสิ้นความมั่นใจในตัวเอง
มั่นใจเลยว่าความกดดันนี้มันเกินแบกรับไหว
ความรู้สึกโคตรไม่มั่นคงนี้ มันกลับมาเล่นงานอีกแล้ว

ทรมานจนอึดอัดไปหมดทั้งตัว
บาดแผลเหล่านี้ไม่มีวันเลือนหาย
ความหวาดกลัวฉุดฉันให้ล้มลง
จนลืมไปแล้วว่าความจริงคืออะไร
มันอึดอัดเจ็บปวดอยู่ข้างใน
รอยแผลพวกนี้ไม่เคยหายดีเลยสักครั้ง
แพ้พ่ายให้ความกลัวซ้ำ ๆ
ปั่นป่วนจนแยกไม่ออกว่าอะไรคือความจริง

ลึกลงไปข้างใน มีบางอย่างคอยดึงฉันลงไปเสมอ
กัดกินจิตใจจนสับสนไปหมด
การสูญเสียการควบคุมตัวเองนี้ กลัวเหลือเกินว่าจะไม่มีวันจบสิ้น
โดนครอบงำจนมองไม่เห็นความจริงอีกต่อไป