From the top to the bottom (Bottom to top, I stop)
ดิ่งพุ้ยจากจุดสูงสุดลงสู่จุดต่ำสุด
At the core I’ve forgotten (In the middle of my thoughts)
ใจกลางความรู้สึกเลอะเลือนไปหมด
Taken far from my safety (The picture’s there)
หลุดลอยออกมาจากจุดที่เคยอุ่นใจ
The memory won’t escape me (But why should I care?)
อดีตยังคอยตามรังควานไม่เลิกรา

There’s a place so dark you can’t see the end
มันมีมุมมืดมนที่มองไม่เห็นแม้แต่ปลายทาง
Skies cock back and shock that which can’t defend
ฟ้าฝนตั้งท่ากระหน่ำซ้ำเติมคนไร้ทางสู้
The rain then sends dripping acidic questions
สายฝนสาดส่องคำถามแสบร้อนแทรกซึมเข้ามา
Forcefully, the power of suggestion
กรอกหูยัดไส้ความคิดชวนประสาทเสีย
Then with the eyes shut, lookin’ through the rust and rot
ขยับพยายามหลับตา แต่ก็ยังเห็นแค่สนิมเกรอะและความเน่าเปื่อย
And dust, a small spot of light floods the floor
ท่ามกลางฝุ่นควัน มีลำแสงริบหรี่สาดกระทบพื้น
And pours over the rusted world of pretend
ส่องให้เห็นโลกจอมปลอมอันพังพินาศ
And the eyes ease open and it’s dark again
พอเปิดตาขึ้นมา ทุกอย่างก็กลับไปมืดแปดด้านเหมือนเดิม

From the top to the bottom (Bottom to top, I stop)
กลิ้งเกลือกวนเวียนอยู่ในหัวไม่หยุดหย่อน
At the core I’ve forgotten (In the middle of my thoughts)
หลงลืมแก่นแท้ของตัวเองไปเรียบร้อย
Taken far from my safety (The picture’s there)
ถูกเหวี่ยงออกมาไกลจากจุดที่ปลอดภัย
The memory won’t escape me (But why should I care?)
เรื่องราวเก่า ๆ ยังคงหลอกหลอนไม่หาย

In the memory, you’ll find me
ลึกลงไปในความทรงจำ คุณจะเห็นฉันจมอยู่นั่น
Eyes burning up
ดวงตาร้อนผ่าวไปด้วยความล้าและเจ็บปวด
The darkness holding me tightly
โดนความมืดมิดโอบกอดไว้แน่นหนา
Until the sun rises up
ต้องทนอยู่แบบนี้จนกว่าแสงอาทิตย์จะส่องมา

Movin’ all around, screamin’ of the ups and downs
วิ่งวุ่นไปทั่ว กรีดร้องให้กับชีวิตที่ขึ้น ๆ ลง ๆ
Pollution manifested in perpetual sound
มลพิษแปดเปื้อนกลายเป็นเสียงหลอนหูไม่รู้จบ
The wheels go round and the sunset creeps
ล้อรถยังคงหมุนไป พร้อมแสงยามเย็นที่ค่อย ๆ ลิบหรี่
Behind street lamps, chain-link and concrete
ซ่อนตัวอยู่หลังไฟถนน รั้วตาข่าย และกำแพงคอนกรีต
A little piece of paper with a picture drawn
เศษกระดาษแผ่นเล็กที่มีภาพวาดเก่า ๆ
Floats on down the street ’til the wind is gone
ปลิวเคว้งไปตามทางจนกว่าลมจะสงบลง
And the memory now is like the picture was then
แล้วภาพความทรงจำตอนนี้ก็ไม่ต่างจากภาพวาดในวันนั้น
When the paper’s crumpled up, it can’t be perfect again
พอยับยู่ยี่ไปแล้ว จะทำยังไงก็ไม่มีวันสมบูรณ์แบบได้อีก

From the top to the bottom (Bottom to top, I stop)
คิดทบทวนดิ่งลงลึกไปเรื่อย ๆ
At the core I’ve forgotten (In the middle of my thoughts)
จนหลงลืมไปแล้วว่าเรื่องจริงเป็นอย่างไร
Taken far from my safety (The picture’s there)
โดนกระชากออกมาจากโซนปลอดภัย
The memory won’t escape me (But why should I care?)
ยังคงโดนความทรงจำคอยหลอกหลอนอยู่ดี

From the top to the bottom (Bottom to top, I stop)
วนลูปจากบนลงล่างอยู่นั่น
At the core I’ve forgotten (In the middle of my thoughts)
ลึก ๆ สับสนจนจำอะไรไม่ได้แล้ว
Taken far from my safety (The picture’s there)
ถูกพามาไกลจากจุดที่เคยอุ่นใจ
The memory won’t escape me (But why should I care?)
ภาพพวกนั้นไม่ยอมหายไปซะที

In the memory, you’ll find me
ในรอยอดีตเหล่านั้น คุณจะเจอฉันซ่อนตัวอยู่
Eyes burning up
ขอบตาร้อนผ่าวด้วยความทรมาน
The darkness holding me tightly
ถูกความมืดมิดพันธนาการไว้แน่น
Until the sun rises up
ติดอยู่ในนี้จนกว่าเช้าวันใหม่จะมาถึง

Now you got me caught in the act, you bring the thought back
ตอนนี้จับได้คาหนังคาเขียง คุณดันขุดเรื่องพวกนั้นกลับมาอีก
Telling you that I see it right through you
จะบอกให้ฟังชัด ๆ ว่าฉันมองตัวตนคุณออกหมดแล้ว
Now you got me caught in the act, you bring the thought back
มาตลบหลังกันแบบนี้ ยิ่งรื้อฟื้นภาพเก่า ๆ ขึ้นมา
Telling you that I see it right through you
จะบอกว่าฉันอ่านเกมคุณขาดหมดแล้ว
Now you got me caught in the act, you bring the thought back
จับผิดกันได้จังนะ ดึงความทรงจำแย่ ๆ กลับมาทำไม
Telling you that I see it right through you
บอกไว้เลยว่าฉันรู้ทันสันดานคุณหมดนั่นแหละ
(Ooh) Now you got me caught in the act, you bring the thought back
ต้อนกันจนมุมแบบนี้ ยิ่งทำให้นึกถึงเรื่องเดิม ๆ
Telling you that I see it right through you
จะบอกให้ว่าฉันมองทะลุเปลือกนอกคุณนานแล้ว
(Ooh-ooh) Now you got me caught in the act, you bring the thought back
มาจับผิดกันได้ ยิ่งสะกิดปมเก่าให้กำเริบ
Telling you that I see it right through you
รู้ไว้เลยว่าฉันมองเห็นธาตุแท้คุณชัดเจน
(Ooh) Now you got me caught in the act, you bring the thought back
สะกิดปมให้คิดถึงเรื่องเก่า ๆ อยู่ได้
Telling you that I see it right through you
บอกตรงนี้เลยว่าคุณหลอกฉันไม่ได้อีกต่อไป
(Ooh-ooh-ooh) Now you got me caught in the act, you bring the thought back
จับผิดกันจนได้ ดึงภาพอดีตกลับมาหลอกหลอนอีกรอบ
Telling you that I see it right through you
จะบอกให้รู้ว่าฉันดูคุณออกตั้งนานแล้ว

In the memory, you’ll find me
ในห้วงความทรงจำ คุณจะเห็นฉันจมปูมให้อยู่นั่น
Eyes burning up
ดวงตาร้อนผ่าวจนแทบไหม้
The darkness holding me tightly
โดนความมืดมิดกอดรัดไว้ไม่ปล่อย
Until the sun rises up
ต้องทนอยู่แบบนี้จนกว่าแสงอาทิตย์จะส่องมา
In the memory, you will find me
ลึกลงไปในรอยอดีต คุณจะพบฉันติดอยู่ในนั้น
Eyes burning up
ตาแดงกล่ำด้วยความเจ็บปวด
The darkness holding me tightly
ถูกความมืดมิดเกาะกุมไว้แน่นหนา
Until the sun rises up
โดดเดี่ยวข้ามคืนจนกว่าฟ้าจะสว่างอีกครั้ง

From the top to the bottom (Bottom to top, I stop)
At the core I’ve forgotten (In the middle of my thoughts)
Taken far from my safety (The picture’s there)
The memory won’t escape me (But why should I care?)

There’s a place so dark you can’t see the end
Skies cock back and shock that which can’t defend
The rain then sends dripping acidic questions
Forcefully, the power of suggestion
Then with the eyes shut, lookin’ through the rust and rot
And dust, a small spot of light floods the floor
And pours over the rusted world of pretend
And the eyes ease open and it’s dark again

From the top to the bottom (Bottom to top, I stop)
At the core I’ve forgotten (In the middle of my thoughts)
Taken far from my safety (The picture’s there)
The memory won’t escape me (But why should I care?)

In the memory, you’ll find me
Eyes burning up
The darkness holding me tightly
Until the sun rises up

Movin’ all around, screamin’ of the ups and downs
Pollution manifested in perpetual sound
The wheels go round and the sunset creeps
Behind street lamps, chain-link and concrete
A little piece of paper with a picture drawn
Floats on down the street ’til the wind is gone
And the memory now is like the picture was then
When the paper’s crumpled up, it can’t be perfect again

From the top to the bottom (Bottom to top, I stop)
At the core I’ve forgotten (In the middle of my thoughts)
Taken far from my safety (The picture’s there)
The memory won’t escape me (But why should I care?)

From the top to the bottom (Bottom to top, I stop)
At the core I’ve forgotten (In the middle of my thoughts)
Taken far from my safety (The picture’s there)
The memory won’t escape me (But why should I care?)

In the memory, you’ll find me
Eyes burning up
The darkness holding me tightly
Until the sun rises up

Now you got me caught in the act, you bring the thought back
Telling you that I see it right through you
Now you got me caught in the act, you bring the thought back
Telling you that I see it right through you
Now you got me caught in the act, you bring the thought back
Telling you that I see it right through you
(Ooh) Now you got me caught in the act, you bring the thought back
Telling you that I see it right through you
(Ooh-ooh) Now you got me caught in the act, you bring the thought back
Telling you that I see it right through you
(Ooh) Now you got me caught in the act, you bring the thought back
Telling you that I see it right through you
(Ooh-ooh-ooh) Now you got me caught in the act, you bring the thought back
Telling you that I see it right through you

In the memory, you’ll find me
Eyes burning up
The darkness holding me tightly
Until the sun rises up
In the memory, you will find me
Eyes burning up
The darkness holding me tightly
Until the sun rises up

ดิ่งพุ้ยจากจุดสูงสุดลงสู่จุดต่ำสุด
ใจกลางความรู้สึกเลอะเลือนไปหมด
หลุดลอยออกมาจากจุดที่เคยอุ่นใจ
อดีตยังคอยตามรังควานไม่เลิกรา

มันมีมุมมืดมนที่มองไม่เห็นแม้แต่ปลายทาง
ฟ้าฝนตั้งท่ากระหน่ำซ้ำเติมคนไร้ทางสู้
สายฝนสาดส่องคำถามแสบร้อนแทรกซึมเข้ามา
กรอกหูยัดไส้ความคิดชวนประสาทเสีย
ขยับพยายามหลับตา แต่ก็ยังเห็นแค่สนิมเกรอะและความเน่าเปื่อย
ท่ามกลางฝุ่นควัน มีลำแสงริบหรี่สาดกระทบพื้น
ส่องให้เห็นโลกจอมปลอมอันพังพินาศ
พอเปิดตาขึ้นมา ทุกอย่างก็กลับไปมืดแปดด้านเหมือนเดิม

กลิ้งเกลือกวนเวียนอยู่ในหัวไม่หยุดหย่อน
หลงลืมแก่นแท้ของตัวเองไปเรียบร้อย
ถูกเหวี่ยงออกมาไกลจากจุดที่ปลอดภัย
เรื่องราวเก่า ๆ ยังคงหลอกหลอนไม่หาย

ลึกลงไปในความทรงจำ คุณจะเห็นฉันจมอยู่นั่น
ดวงตาร้อนผ่าวไปด้วยความล้าและเจ็บปวด
โดนความมืดมิดโอบกอดไว้แน่นหนา
ต้องทนอยู่แบบนี้จนกว่าแสงอาทิตย์จะส่องมา

วิ่งวุ่นไปทั่ว กรีดร้องให้กับชีวิตที่ขึ้น ๆ ลง ๆ
มลพิษแปดเปื้อนกลายเป็นเสียงหลอนหูไม่รู้จบ
ล้อรถยังคงหมุนไป พร้อมแสงยามเย็นที่ค่อย ๆ ลิบหรี่
ซ่อนตัวอยู่หลังไฟถนน รั้วตาข่าย และกำแพงคอนกรีต
เศษกระดาษแผ่นเล็กที่มีภาพวาดเก่า ๆ
ปลิวเคว้งไปตามทางจนกว่าลมจะสงบลง
แล้วภาพความทรงจำตอนนี้ก็ไม่ต่างจากภาพวาดในวันนั้น
พอยับยู่ยี่ไปแล้ว จะทำยังไงก็ไม่มีวันสมบูรณ์แบบได้อีก

คิดทบทวนดิ่งลงลึกไปเรื่อย ๆ
จนหลงลืมไปแล้วว่าเรื่องจริงเป็นอย่างไร
โดนกระชากออกมาจากโซนปลอดภัย
ยังคงโดนความทรงจำคอยหลอกหลอนอยู่ดี

วนลูปจากบนลงล่างอยู่นั่น
ลึก ๆ สับสนจนจำอะไรไม่ได้แล้ว
ถูกพามาไกลจากจุดที่เคยอุ่นใจ
ภาพพวกนั้นไม่ยอมหายไปซะที

ในรอยอดีตเหล่านั้น คุณจะเจอฉันซ่อนตัวอยู่
ขอบตาร้อนผ่าวด้วยความทรมาน
ถูกความมืดมิดพันธนาการไว้แน่น
ติดอยู่ในนี้จนกว่าเช้าวันใหม่จะมาถึง

ตอนนี้จับได้คาหนังคาเขียง คุณดันขุดเรื่องพวกนั้นกลับมาอีก
จะบอกให้ฟังชัด ๆ ว่าฉันมองตัวตนคุณออกหมดแล้ว
มาตลบหลังกันแบบนี้ ยิ่งรื้อฟื้นภาพเก่า ๆ ขึ้นมา
จะบอกว่าฉันอ่านเกมคุณขาดหมดแล้ว
จับผิดกันได้จังนะ ดึงความทรงจำแย่ ๆ กลับมาทำไม
บอกไว้เลยว่าฉันรู้ทันสันดานคุณหมดนั่นแหละ
ต้อนกันจนมุมแบบนี้ ยิ่งทำให้นึกถึงเรื่องเดิม ๆ
จะบอกให้ว่าฉันมองทะลุเปลือกนอกคุณนานแล้ว
มาจับผิดกันได้ ยิ่งสะกิดปมเก่าให้กำเริบ
รู้ไว้เลยว่าฉันมองเห็นธาตุแท้คุณชัดเจน
สะกิดปมให้คิดถึงเรื่องเก่า ๆ อยู่ได้
บอกตรงนี้เลยว่าคุณหลอกฉันไม่ได้อีกต่อไป
จับผิดกันจนได้ ดึงภาพอดีตกลับมาหลอกหลอนอีกรอบ
จะบอกให้รู้ว่าฉันดูคุณออกตั้งนานแล้ว

ในห้วงความทรงจำ คุณจะเห็นฉันจมปูมให้อยู่นั่น
ดวงตาร้อนผ่าวจนแทบไหม้
โดนความมืดมิดกอดรัดไว้ไม่ปล่อย
ต้องทนอยู่แบบนี้จนกว่าแสงอาทิตย์จะส่องมา
ลึกลงไปในรอยอดีต คุณจะพบฉันติดอยู่ในนั้น
ตาแดงกล่ำด้วยความเจ็บปวด
ถูกความมืดมิดเกาะกุมไว้แน่นหนา
โดดเดี่ยวข้ามคืนจนกว่าฟ้าจะสว่างอีกครั้ง