We lay here for years or for hours
เราทอดกายอยู่นี่ จะนานหลายปีหรือแค่ไม่กี่ชั่วโมงก็ไม่สำคัญ
Thrown here or found, to freeze or to thaw
จะถูกทิ้งขว้างหรือมีคนมาเจอ จะหนาวหนับหรือละลายไป
So long, we’d become the flowers
นานเข้า เราก็คงกลายเป็นส่วนหนึ่งของดอกไม้
Two corpses we were, two corpses I saw
กลายเป็นเพียงร่างไร้วิญญาณสองร่างที่ฉันมองเห็น

And they’d find us in a week
อีกสักอาทิตย์คงมีคนมาพบเรา
When the weather gets hot
ยามที่อากาศเริ่มร้อนขึ้น
After the insects have made their claim
หลังจากพวกแมลงแทะเล็มร่างเราจนพอใจ
I’d be home with you, I’d be home with you
ในที่สุดฉันก็ได้กลับบ้านไปพร้อมเธอ

I have never known sleep
ฉันไม่เคยนอนหลับได้ลึกล้ำขนาดนี้
Like this slumber that creeps to me
ความง่วงงุนค่อย ๆ คืบคลานเข้ามา
I have never known colour
ไม่เคยสัมผัสสีสันที่ชัดเจนเท่านี้
Like this morning reveals to me
แบบที่แสงเช้าส่องกระทบให้เห็น
And you haven’t moved an inch
ส่วนเธอก็นอนนิ่งไม่ไหวติงสักนิด
Such that I would not know
จนฉันแยกไม่ออก
If you sleep always like this
ว่าปกติเธอหลับสนิทแบบนี้ไหม
The flesh calmly going cold
ยามที่เนื้อตัวค่อย ๆ เย็นชืดลงอย่างสงบ

We lay here for years or for hours
เรานอนอยู่นี่จะนานหลายปีหรือแค่ไม่กี่ชั่วโมง
Your hand in my hand, so still and discreet
กุมมือกันไว้นิ่ง ๆ เงียบสงบ
So long, we’d become the flowers
นานไปเราคงกลายเป็นผืนดอกไม้
We’d feed well the land and worry the sheep
เป็นสารอาหารให้ผืนดิน จนฝูงแกะยังแอบหวาดกลัว

They’d find us in a week
อีกไม่กี่วันเขาคงมาพบเรา
When the cattle show fear
ตอนที่ฝูงวัวเริ่มแตกตื่น
After the insects have made their claim
เมื่อพวกแมลงแทะเล็มจนพอใจ
After the foxes have known our taste
และสุนัขจิ้งจอกได้ลิ้มรสชาติของเรา
I’d be home with you, I’d be home with you
ฉันก็ได้อยู่บ้านเคียงข้างเธอสักที

They’d find us in a week (We lay here for years or for hours)
อีกสัปดาห์เขาคงเจอร่างเรา
When the weather gets hot (So long we’d become the flowers)
ยามที่อากาศเริ่มอบอ้าว
They’d find us in a week (We lay here for years or for hours)
อีกไม่นานคงมีคนมาเจอพวกเรา
When the cattle show fear (So long we’d become the flowers)
ยามที่ฝูงสัตว์เริ่มตื่นกลัว

And they’d find us in a week
และคงมีคนมาเจอร่างเราในอีกหนึ่งสัปดาห์
When the buzzards get loud
ยามฝูงแร้งส่งเสียงร้องระงม
After the insects have made their claim
หลังพวกแมลงรุมแทะเล็มจนหมดสิ้น
After the foxes have known our taste
หลังพวกจิ้งจอกได้ชิมรสชาติเราแล้ว

After the raven has had his say
เมื่อนกกาส่งเสียงร้องบอกลา
I’d be home with you, I’d be home with you
ฉันก็ได้กลับบ้านไปพร้อมเธอ
I’d be home with you, I’d be home with you
ได้กลับสู่บ้านของเราเสียที
I’d be home with you, I’d be home with you
พักผ่อนชั่วกาลนานไปพร้อมกับเธอ

We lay here for years or for hours
Thrown here or found, to freeze or to thaw
So long, we’d become the flowers
Two corpses we were, two corpses I saw

And they’d find us in a week
When the weather gets hot
After the insects have made their claim
I’d be home with you, I’d be home with you

I have never known sleep
Like this slumber that creeps to me
I have never known colour
Like this morning reveals to me
And you haven’t moved an inch
Such that I would not know
If you sleep always like this
The flesh calmly going cold

We lay here for years or for hours
Your hand in my hand, so still and discreet
So long, we’d become the flowers
We’d feed well the land and worry the sheep

They’d find us in a week
When the cattle show fear
After the insects have made their claim
After the foxes have known our taste
I’d be home with you, I’d be home with you

They’d find us in a week (We lay here for years or for hours)
When the weather gets hot (So long we’d become the flowers)
They’d find us in a week (We lay here for years or for hours)
When the cattle show fear (So long we’d become the flowers)

And they’d find us in a week
When the buzzards get loud
After the insects have made their claim
After the foxes have known our taste

After the raven has had his say
I’d be home with you, I’d be home with you
I’d be home with you, I’d be home with you
I’d be home with you, I’d be home with you

เราทอดกายอยู่นี่ จะนานหลายปีหรือแค่ไม่กี่ชั่วโมงก็ไม่สำคัญ
จะถูกทิ้งขว้างหรือมีคนมาเจอ จะหนาวหนับหรือละลายไป
นานเข้า เราก็คงกลายเป็นส่วนหนึ่งของดอกไม้
กลายเป็นเพียงร่างไร้วิญญาณสองร่างที่ฉันมองเห็น

อีกสักอาทิตย์คงมีคนมาพบเรา
ยามที่อากาศเริ่มร้อนขึ้น
หลังจากพวกแมลงแทะเล็มร่างเราจนพอใจ
ในที่สุดฉันก็ได้กลับบ้านไปพร้อมเธอ

ฉันไม่เคยนอนหลับได้ลึกล้ำขนาดนี้
ความง่วงงุนค่อย ๆ คืบคลานเข้ามา
ไม่เคยสัมผัสสีสันที่ชัดเจนเท่านี้
แบบที่แสงเช้าส่องกระทบให้เห็น
ส่วนเธอก็นอนนิ่งไม่ไหวติงสักนิด
จนฉันแยกไม่ออก
ว่าปกติเธอหลับสนิทแบบนี้ไหม
ยามที่เนื้อตัวค่อย ๆ เย็นชืดลงอย่างสงบ

เรานอนอยู่นี่จะนานหลายปีหรือแค่ไม่กี่ชั่วโมง
กุมมือกันไว้นิ่ง ๆ เงียบสงบ
นานไปเราคงกลายเป็นผืนดอกไม้
เป็นสารอาหารให้ผืนดิน จนฝูงแกะยังแอบหวาดกลัว

อีกไม่กี่วันเขาคงมาพบเรา
ตอนที่ฝูงวัวเริ่มแตกตื่น
เมื่อพวกแมลงแทะเล็มจนพอใจ
และสุนัขจิ้งจอกได้ลิ้มรสชาติของเรา
ฉันก็ได้อยู่บ้านเคียงข้างเธอสักที

อีกสัปดาห์เขาคงเจอร่างเรา
ยามที่อากาศเริ่มอบอ้าว
อีกไม่นานคงมีคนมาเจอพวกเรา
ยามที่ฝูงสัตว์เริ่มตื่นกลัว

และคงมีคนมาเจอร่างเราในอีกหนึ่งสัปดาห์
ยามฝูงแร้งส่งเสียงร้องระงม
หลังพวกแมลงรุมแทะเล็มจนหมดสิ้น
หลังพวกจิ้งจอกได้ชิมรสชาติเราแล้ว

เมื่อนกกาส่งเสียงร้องบอกลา
ฉันก็ได้กลับบ้านไปพร้อมเธอ
ได้กลับสู่บ้านของเราเสียที
พักผ่อนชั่วกาลนานไปพร้อมกับเธอ