‘Cause now again I’ve found myself so far down
เพราะสุดท้ายฉันก็ดิ่งกลับลงมารอบที่เท่าไหร่แล้วไม่รู้
Away from the sun that shines into the darkest place
หลุดมาไกลเกินกว่าที่แสงแดดจะส่องลงมาถึงมุมอับ ๆ นี้ได้
I’m so far down, away from the sun again
จมลึกเหลือเกิน ไกลจากแสงสว่างนั่นอีกแล้ว
Away from the sun again
ห่างไกลจากความอบอุ่นนั้นอีกตามเคย

I’m over this
พอทีเถอะ ทนไม่ไหวแล้ว
I’m tired of living in the dark
เหนื่อยกับการต้องทนอยู่ในความมืดมนเต็มที
Can anyone see me down here?
จะมีใครมองเห็นคนที่จมอยู่ตรงนี้บ้างไหมนะ
The feeling’s gone
ความรู้สึกมันชาชินจนตายด้านไปหมด
There’s nothing left to lift me up
ไม่เหลืออะไรมาช่วยฉุดฉันขึ้นไปได้เลย
Back into the world I know
พาร่างนี้กลับสู่โลกใบเดิมที่เคยรู้จัก

‘Cause now again I’ve found myself so far down
เพราะตอนนี้ดันจมลึกเคว้งคว้างลงมาอีกแล้ว
Away from the sun that shines into the darkest place
ห่างไกลจากแสงอาทิตย์ที่จะคอยส่องทลายความมืดมิด
I’m so far down
ดิ่งลึกลงไปทุกที
Away from the sun that shines to light the way for me
หลุดมาไกลเกินกว่าแสงสว่างจะนำทางให้เดินต่อ
To find my way back into the arms
คลำทางกลับไปสู่อ้อมกอดนั้นไม่เจอ
That care about the ones like me
อ้อมกอดของใครสักคนที่พร้อมจะแคร์คนห่วย ๆ อย่างฉัน
I’m so far down, away from the sun again
ดิ่งลงมาลึกเหลือเกิน ไกลจากความอบอุ่นนั้นอีกครั้ง
Oh, no
ไม่นะ
Yeah
ใช่เลย
Oh, no
ไม่เอาแบบนี้แล้ว

It’s down to this
สรุปคือต้องมาจบลงตรงนี้
I’ve got to make this life make sense
ต้องทำทุกทางให้ชีวิตมันเข้าที่เข้าทางซะที
And now I can’t tell what I’ve done
ทั้งที่ตอนนี้ยังนึกไม่ออกเลยว่าทำพังไปตอนไหน
And now again I’ve found myself
แล้วฉันก็หลุดมาอยู่จุดเดิมอีกจนได้
So far down, away from the sun
ดิ่งลงมาลึกจนลิบลิ่ว ห่างไกลจากไออุ่นนั่น
That shines to light the way for me
แสงที่จะช่วยส่องทางให้เดินไปต่อ

‘Cause now again I’ve found myself so far down
เพราะตอนนี้ฉันดันดิ่งลึกลงมาอีกรอบ
Away from the sun that shines into the darkest place
หลุดมาไกลเกินกว่าแสงแดดจะส่องลงมาถึงความมืดมิดนี้
I’m so far down
จมลึกลงไปเรื่อย ๆ
Away from the sun that shines to light the way for me
ห่างไกลจากแสงสว่างที่จะคอยนำทาง
To find my way back into the arms
เพื่อพาตัวเองกลับไปสู่อ้อมกอดนั้น
That care about the ones like me
อ้อมกอดที่ยังห่วงใยคนหลุดโลกอย่างฉัน
I’m so far down, away from the sun again
ลึกลงไปทุกที ห่างไกลจากแสงอบอุ่นนั้นอีกจนได้
Oh, no
ไม่ไหวแล้ว
Yeah
เออ
I’m gone
ฉันไม่เหลืออะไรอีกแล้ว

‘Cause now again I’ve found myself so far down
Away from the sun that shines into the darkest place
I’m so far down, away from the sun again
Away from the sun again

I’m over this
I’m tired of living in the dark
Can anyone see me down here?
The feeling’s gone
There’s nothing left to lift me up
Back into the world I know

‘Cause now again I’ve found myself so far down
Away from the sun that shines into the darkest place
I’m so far down
Away from the sun that shines to light the way for me
To find my way back into the arms
That care about the ones like me
I’m so far down, away from the sun again
Oh, no
Yeah
Oh, no

It’s down to this
I’ve got to make this life make sense
And now I can’t tell what I’ve done
And now again I’ve found myself
So far down, away from the sun
That shines to light the way for me

‘Cause now again I’ve found myself so far down
Away from the sun that shines into the darkest place
I’m so far down
Away from the sun that shines to light the way for me
To find my way back into the arms
That care about the ones like me
I’m so far down, away from the sun again
Oh, no
Yeah
I’m gone

เพราะสุดท้ายฉันก็ดิ่งกลับลงมารอบที่เท่าไหร่แล้วไม่รู้
หลุดมาไกลเกินกว่าที่แสงแดดจะส่องลงมาถึงมุมอับ ๆ นี้ได้
จมลึกเหลือเกิน ไกลจากแสงสว่างนั่นอีกแล้ว
ห่างไกลจากความอบอุ่นนั้นอีกตามเคย

พอทีเถอะ ทนไม่ไหวแล้ว
เหนื่อยกับการต้องทนอยู่ในความมืดมนเต็มที
จะมีใครมองเห็นคนที่จมอยู่ตรงนี้บ้างไหมนะ
ความรู้สึกมันชาชินจนตายด้านไปหมด
ไม่เหลืออะไรมาช่วยฉุดฉันขึ้นไปได้เลย
พาร่างนี้กลับสู่โลกใบเดิมที่เคยรู้จัก

เพราะตอนนี้ดันจมลึกเคว้งคว้างลงมาอีกแล้ว
ห่างไกลจากแสงอาทิตย์ที่จะคอยส่องทลายความมืดมิด
ดิ่งลึกลงไปทุกที
หลุดมาไกลเกินกว่าแสงสว่างจะนำทางให้เดินต่อ
คลำทางกลับไปสู่อ้อมกอดนั้นไม่เจอ
อ้อมกอดของใครสักคนที่พร้อมจะแคร์คนห่วย ๆ อย่างฉัน
ดิ่งลงมาลึกเหลือเกิน ไกลจากความอบอุ่นนั้นอีกครั้ง
ไม่นะ
ใช่เลย
ไม่เอาแบบนี้แล้ว

สรุปคือต้องมาจบลงตรงนี้
ต้องทำทุกทางให้ชีวิตมันเข้าที่เข้าทางซะที
ทั้งที่ตอนนี้ยังนึกไม่ออกเลยว่าทำพังไปตอนไหน
แล้วฉันก็หลุดมาอยู่จุดเดิมอีกจนได้
ดิ่งลงมาลึกจนลิบลิ่ว ห่างไกลจากไออุ่นนั่น
แสงที่จะช่วยส่องทางให้เดินไปต่อ

เพราะตอนนี้ฉันดันดิ่งลึกลงมาอีกรอบ
หลุดมาไกลเกินกว่าแสงแดดจะส่องลงมาถึงความมืดมิดนี้
จมลึกลงไปเรื่อย ๆ
ห่างไกลจากแสงสว่างที่จะคอยนำทาง
เพื่อพาตัวเองกลับไปสู่อ้อมกอดนั้น
อ้อมกอดที่ยังห่วงใยคนหลุดโลกอย่างฉัน
ลึกลงไปทุกที ห่างไกลจากแสงอบอุ่นนั้นอีกจนได้
ไม่ไหวแล้ว
เออ
ฉันไม่เหลืออะไรอีกแล้ว