ความรู้สึกของการดำดิ่งสู่อารมณ์แตกสลายที่พยายามหาทางปลดปล่อยตัวเอง ยอมปล่อยให้ความเจ็บปวดและความมืดมิดกัดกินเพื่อแลกกับความสงบ ท่ามกลางภาพลวงตาของคนที่เคยคิดว่ายิ่งใหญ่แต่สุดท้ายกลับจมหายไปในความจริง
Eng - Thai
I sit stoic
ฉันก็นั่งนิ่งเฉยไม่แสดงความรู้สึก
Touch of the divine upon my neck
สัมผัสแผ่วเบาราวกับมีพลังบางอย่างแตะที่ลำคอ
Lay me gently
ค่อย ๆ เอนตัวฉันลงอย่างเบามือ
Take my body down, let me ascend
ปล่อยกายนี้ลงไป แล้วปลดปล่อยจิตวิญญาณฉันให้ล่องลอยขึ้นไป
Help me to hear, and hear me to save
ช่วยฟังฉันที และช่วยฉันไว้ด้วย
And save me before I’ve gone too far
ฉุดฉันไว้ก่อนที่ฉันจะหลุดถลำลึกเกินไป
Let me inhale my passage to hell
สูดเอาเส้นทางสู่ความทุกข์ทรมานเข้าเต็มปอด
While slowly exhaling the scar
แล้วค่อย ๆ ระบายร่องรอยบาดแผลออกมา
You walk on water
เธอทำเหมือนเดินบนผิวน้ำได้
But the water swallows you
แต่สุดท้ายสายน้ำกลับกลืนกินเธอเข้าไป
I lay quiet
ฉันนอนนิ่งเงียบ
Floating in the stillness of this tomb
ล่องลอยอยู่ในความเงียบสงัดของที่แห่งนี้
Headstone empty
หน้าป้ายวิญญาณอันว่างเปล่า
Choking on the flowers as they bloom
สำลักความสวยงามของดอกไม้ที่กำลังเบ่งบาน
No one to know, and nowhere to hide
ไม่มีใครรับรู้ และไม่มีที่ให้ซ่อนตัว
And nothing of me I’ve left behind
ไม่เหลือสิ่งใดเกี่ยวกับตัวฉันไว้อีกแล้ว
Silence of one, the meaning of none
ความโดดเดี่ยวอันเงียบเชียบ ที่ไร้ซึ่งความหมาย
And letting it all go to be
และปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปอย่างที่มันควรจะเป็น
You walk on water
เธอทำเป็นเก่งเหมือนยืนอยู่เหนือผิวน้ำ
But the water swallows you
ทว่าสุดท้ายก็โดนกระแสน้ำดึงจมลงไป
You’re like no other
เธอไม่เหมือนใครเลยจริง ๆ
You’re the other one in view
แต่เธอก็เป็นแค่ใครอีกคนที่ผ่านเข้ามาในสายตา
(Don’t let it be)
Don’t let it be
อย่าปล่อยให้มันเป็นแบบนี้เลย
Don’t let it…
อย่าให้มันต้องเป็นแบบนั้น
It’s a beautiful morning
มันเป็นเช้าที่แสนสดใส
It’s a beautiful day
ช่างเป็นวันที่งดงาม
Everybody is smilin’
ทุกคนต่างยิ้มแย้ม
In a beautiful way
ดูดีกันไปหมด
I took a walk to paint the flowers and the trees
ฉันออกไปเดินเล่น และเริ่มแต่งแต้มสีสันให้ต้นไม้ใบหญ้า
The sun reflected gazing fondly on me
แสงแดดส่องลงมา ราวกับกำลังมองฉันด้วยความอบอุ่น
I made a picture and I put it in the rays outside
ฉันวาดภาพขึ้นมา แล้ววางมันไว้กลางแสงแดดข้างนอก
It washed the paint away and carried me home, I have finally arrived
แสงนั้นละลายสีจนหมดสิ้น แล้วนำพาฉันกลับบ้าน ในที่สุดก็มาถึงสักที
There’s no one but you two
ที่นี่ไม่มีใครเลย นอกจากพวกเธอสองคน
Dressed in armor
สวมเกราะป้องกันตัวเองไว้เต็มที่
Just the hollow shell I was before
แต่สุดท้ายก็เป็นแค่เปลือกนอกที่ว่างเปล่าเหมือนเคย
Help me to turn my attention on me
ช่วยดึงสายตาฉันให้กลับมามองตัวเองที
So empty just as I was before
ข้างในมันอ้างว้าง ไม่ต่างจากที่เคยเป็นมา
Let me exhale concession to hell
พ่นลมหายใจออกมาเพื่อยอมแพ้ให้ความมืดมิด
While slowly embracing the scar
พร้อมกับค่อย ๆ อ้าแขนโอบกอดรอยแผลเป็นนั้นไว้
You walk on water
เธอแสร้งทำเป็นเหยียบอยู่เหนือสายน้ำ
But the water swallows you
แต่กลับถูกความจริงดึงลงไปสู่เบื้องลึก
And you’re like no other
เธอช่างแตกต่างจากทุกคน
You’re the other one in view
แต่สุดท้ายก็เป็นแค่ใครอีกคนที่มองเห็น
(Don’t let it be)
You walk on water
เธออวดเก่งว่ายืนอยู่เหนือทุกสิ่ง
(Don’t let it be, don’t let it be)
But the water swallows you
แต่สัจธรรมก็ดูดเธอจมหายไปอยู่ดี
(Don’t let it be)
(Don’t let it, don’t let it)
And you’re like no other
เธอโดดเด่นไม่เหมือนใคร
(Don’t let it be, don’t let it be)
You’re the other one in view
แต่เธอก็แค่อีกคนที่ปรากฏอยู่ในสายตาเท่านั้นเอง
(Don’t let it be!)
Eng
I sit stoic
Touch of the divine upon my neck
Lay me gently
Take my body down, let me ascend
Help me to hear, and hear me to save
And save me before I’ve gone too far
Let me inhale my passage to hell
While slowly exhaling the scar
You walk on water
But the water swallows you
I lay quiet
Floating in the stillness of this tomb
Headstone empty
Choking on the flowers as they bloom
No one to know, and nowhere to hide
And nothing of me I’ve left behind
Silence of one, the meaning of none
And letting it all go to be
You walk on water
But the water swallows you
You’re like no other
You’re the other one in view
(Don’t let it be)
อย่าปล่อยให้มันเป็นแบบนี้เลย
อย่าให้มันต้องเป็นแบบนั้น
It’s a beautiful morning
It’s a beautiful day
Everybody is smilin’
In a beautiful way
I took a walk to paint the flowers and the trees
The sun reflected gazing fondly on me
I made a picture and I put it in the rays outside
It washed the paint away and carried me home, I have finally arrived
There’s no one but you two
Dressed in armor
Just the hollow shell I was before
Help me to turn my attention on me
So empty just as I was before
Let me exhale concession to hell
While slowly embracing the scar
You walk on water
But the water swallows you
And you’re like no other
You’re the other one in view
(Don’t let it be)
เธออวดเก่งว่ายืนอยู่เหนือทุกสิ่ง
But the water swallows you
(Don’t let it be)
And you’re like no other
(Don’t let it be, don’t let it be)
แต่เธอก็แค่อีกคนที่ปรากฏอยู่ในสายตาเท่านั้นเอง
Thai
ฉันก็นั่งนิ่งเฉยไม่แสดงความรู้สึก
สัมผัสแผ่วเบาราวกับมีพลังบางอย่างแตะที่ลำคอ
ค่อย ๆ เอนตัวฉันลงอย่างเบามือ
ปล่อยกายนี้ลงไป แล้วปลดปล่อยจิตวิญญาณฉันให้ล่องลอยขึ้นไป
ช่วยฟังฉันที และช่วยฉันไว้ด้วย
ฉุดฉันไว้ก่อนที่ฉันจะหลุดถลำลึกเกินไป
สูดเอาเส้นทางสู่ความทุกข์ทรมานเข้าเต็มปอด
แล้วค่อย ๆ ระบายร่องรอยบาดแผลออกมา
เธอทำเหมือนเดินบนผิวน้ำได้
แต่สุดท้ายสายน้ำกลับกลืนกินเธอเข้าไป
ฉันนอนนิ่งเงียบ
ล่องลอยอยู่ในความเงียบสงัดของที่แห่งนี้
หน้าป้ายวิญญาณอันว่างเปล่า
สำลักความสวยงามของดอกไม้ที่กำลังเบ่งบาน
ไม่มีใครรับรู้ และไม่มีที่ให้ซ่อนตัว
ไม่เหลือสิ่งใดเกี่ยวกับตัวฉันไว้อีกแล้ว
ความโดดเดี่ยวอันเงียบเชียบ ที่ไร้ซึ่งความหมาย
และปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปอย่างที่มันควรจะเป็น
เธอทำเป็นเก่งเหมือนยืนอยู่เหนือผิวน้ำ
ทว่าสุดท้ายก็โดนกระแสน้ำดึงจมลงไป
เธอไม่เหมือนใครเลยจริง ๆ
แต่เธอก็เป็นแค่ใครอีกคนที่ผ่านเข้ามาในสายตา
Don’t let it be
Don’t let it…
มันเป็นเช้าที่แสนสดใส
ช่างเป็นวันที่งดงาม
ทุกคนต่างยิ้มแย้ม
ดูดีกันไปหมด
ฉันออกไปเดินเล่น และเริ่มแต่งแต้มสีสันให้ต้นไม้ใบหญ้า
แสงแดดส่องลงมา ราวกับกำลังมองฉันด้วยความอบอุ่น
ฉันวาดภาพขึ้นมา แล้ววางมันไว้กลางแสงแดดข้างนอก
แสงนั้นละลายสีจนหมดสิ้น แล้วนำพาฉันกลับบ้าน ในที่สุดก็มาถึงสักที
ที่นี่ไม่มีใครเลย นอกจากพวกเธอสองคน
สวมเกราะป้องกันตัวเองไว้เต็มที่
แต่สุดท้ายก็เป็นแค่เปลือกนอกที่ว่างเปล่าเหมือนเคย
ช่วยดึงสายตาฉันให้กลับมามองตัวเองที
ข้างในมันอ้างว้าง ไม่ต่างจากที่เคยเป็นมา
พ่นลมหายใจออกมาเพื่อยอมแพ้ให้ความมืดมิด
พร้อมกับค่อย ๆ อ้าแขนโอบกอดรอยแผลเป็นนั้นไว้
เธอแสร้งทำเป็นเหยียบอยู่เหนือสายน้ำ
แต่กลับถูกความจริงดึงลงไปสู่เบื้องลึก
เธอช่างแตกต่างจากทุกคน
แต่สุดท้ายก็เป็นแค่ใครอีกคนที่มองเห็น
You walk on water
(Don’t let it be, don’t let it be)
แต่สัจธรรมก็ดูดเธอจมหายไปอยู่ดี
(Don’t let it, don’t let it)
เธอโดดเด่นไม่เหมือนใคร
You’re the other one in view
(Don’t let it be!)










Comments are off this post