But staying mad when life is short’s a luxury we can’t afford
แต่ชีวิตมันสั้นเกินกว่าจะมานั่งเสียเวลาโกรธกันแบบนี้
I saw the band walk on the stage, oh yeah
พอเห็นสมาชิกวงก้าวเท้าขึ้นมาบนเวที
And I don’t know if it’s the beats or the music ringing in my ears
ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นเพราะจังหวะเบสหรือเสียงเพลงที่ดังอยู่ในหัว
All I know is something’s changed, yeah
รู้แค่ว่ามีความรู้สึกบางอย่างในใจมันเปลี่ยนไปแล้ว

And the crowd was singing “Wonderwall”
เสียงฝูงชนพากันตะโกนร้องเพลง “Wonderwall”
And all the world looked beautiful
โลกทั้งใบในตอนนั้นมันดูงดงามไปหมด
And suddenly I’m back in ’93
จู่ ๆ ความทรงจำก็วาร์ปพาฉันกลับไปปี 93
Before the fights, before the tears
ก่อนช่วงเวลาที่เราจะทะเลาะกัน ก่อนจะมีน้ำตา
Before the haven’t talked in years
ก่อนที่เราจะเงียบหาย ไม่คุยกันนานเป็นปี
If they can work it out, then why can’t we?
ขนาดพวกเขายังกลับมารวมตัวเคลียร์ใจกันได้ แล้วทำไมเราจะทำไม่ได้บ้าง

Oh, oh-ooh
โอ้
Oh, oh-ooh
โอ้

Getting high, we were thick as thieves
สมัยก่อนพวกเรากอดคอสนิทกันปานจะกลืนกิน
Always something hidden up our sleeves
พกความซ่ากับแผนพิเรนทร์ไว้ในกระเป๋าเสื้อเสมอ
At the weekend going raving
พอถึงเสาร์อาทิตย์ก็ออกไปย่องท่องราตรี
Hit the pub, spend all day blazing
ตะลอนเข้าร้านเหล้า นั่งดื่มนั่งชิลกันข้ามวันข้ามคืน
Paranoid ’bout a lack of respect
แต่วันนั้นดันระแวงเรื่องศักดิ์ศรี กลัวคนอื่นไม่เคารพ
Words said and we lost our heads
สาดคำพูดแย่ ๆ ใส่กันจนสติแตกทั้งคู่
I was taller, but you were older
ตัวฉันอาจจะสูงกว่า แต่นายก็นอนมาด้วยความแก่พรรษา
Dumb shit that we never got over
เรื่องงี่เง่าพวกนั้นแท้ ๆ ที่พวกเราไม่เคยปล่อยผ่านมันไปเสียที

But staying mad when life is short’s a luxury we can’t afford
ทว่าการจมปองความโกรธในชีวิตอันแสนสั้น มันเปลืองเวลาชีวิตเกินไป
You know the past ain’t worth the pain, no, no
อดีตที่ผ่านมามันไม่ได้คุ้มกับความเจ็บปวดเลยสักนิด
I don’t know if it’s the beer or the music ringing in our ears
ไม่แน่ใจว่าเพราะฤทธิ์เบียร์หรือเสียงเพลงที่ก้องในหูเราสองคนกันแน่
There’s something here I can’t explain
แต่มันมีอารมณ์บางอย่างที่อธิบายไม่ถูกเกิดขึ้นตรงนี้
As the chorus comes again
ยามที่ท่อนฮุกวนกลับมาร้องอีกครั้ง

And the crowd was singing “Wonderwall”
ผู้คนรอบข้างพากันประสานเสียงร้อง “Wonderwall” กระหึ่ม
And all the world looked beautiful
บรรยากาศรอบตัวมันช่างดูงดงามน่ามอง
And suddenly I’m back in ’93
ภาพในหัวมันย้อนกลับไปช่วงปี 93 ทันที
Before the fights, before the tears
ยุคก่อนที่เราจะผิดใจกัน ก่อนจะเสียน้ำตา
Before the haven’t talked in years
สมัยที่ยังไม่ได้เมินหน้าใส่กันเป็นสิบปี
If they can work it out, then why can’t we?
ในเมื่อพวกเขาหันหน้ามาคืนดีกันได้ แล้วทำไมพวกเราจะกลับมาดีกันไม่ได้

Oh, oh-ooh
โอ้
Oh, oh-ooh
โอ้
Oh, oh-ooh
โอ้
Oh, oh-ooh
โอ้

And the crowd was singing “Wonderwall”
ทุกลมหายใจของผู้คนกำลังก้องกังวานด้วยเพลง “Wonderwall”
And all the world looked beautiful
มองไปทางไหนก็เห็นแต่ความสวยงามของชีวิต
And suddenly I’m back in ’93
รู้ตัวอีกทีความคิดก็ดึงฉันกลับไปปี 93
The cigarettes and alcohol
ยุคที่มีแค่บุหรี่กับเหล้าตามประสาวัยรุ่น
The hangups when we should have called
วันเวลาที่ควรกดโทรหากันแต่กลับวางสายทิ้งไว้
If they can work it out, then why can’t we?
ถ้าวงระดับเขายังกลับมาปรับความเข้าใจกันได้ แล้วเรื่องของเราจะแก้ไม่ได้เชียวหรือ

And the crowd was singing “Wonderwall”
ยามที่ทุกคนแหกปากร้องเพลง “Wonderwall” พร้อมกัน
And all the world looked beautiful
โลกทั้งใบพลันสดใสขึ้นมาทันตา
And suddenly I’m back in ’93
ภาพความทรงจำยุคปี 93 ผุดขึ้นมาเต็มหัว
Before the fights, before the tears
สมัยที่ยังไม่เคยมีเรื่องชกตบหรือเสียน้ำตาให้กัน
Before the haven’t talked in years
ช่วงเวลาก่อนที่เราจะตัดขาดกันไปหลายปี
If they can work it out, then why can’t we?
ขนาดคู่พี่น้องยังกลับมาร่วมเวทีกันได้ แล้วเราสองคนจะกอดคอกลับมาเหมือนเดิมไม่ได้เหรอ

But staying mad when life is short’s a luxury we can’t afford
I saw the band walk on the stage, oh yeah
And I don’t know if it’s the beats or the music ringing in my ears
All I know is something’s changed, yeah

And the crowd was singing “Wonderwall”
And all the world looked beautiful
And suddenly I’m back in ’93
Before the fights, before the tears
Before the haven’t talked in years
If they can work it out, then why can’t we?

Oh, oh-ooh
Oh, oh-ooh

Getting high, we were thick as thieves
Always something hidden up our sleeves
At the weekend going raving
Hit the pub, spend all day blazing
Paranoid ’bout a lack of respect
Words said and we lost our heads
I was taller, but you were older
Dumb shit that we never got over

But staying mad when life is short’s a luxury we can’t afford
You know the past ain’t worth the pain, no, no
I don’t know if it’s the beer or the music ringing in our ears
There’s something here I can’t explain
As the chorus comes again

And the crowd was singing “Wonderwall”
And all the world looked beautiful
And suddenly I’m back in ’93
Before the fights, before the tears
Before the haven’t talked in years
If they can work it out, then why can’t we?

Oh, oh-ooh
Oh, oh-ooh
Oh, oh-ooh
Oh, oh-ooh

And the crowd was singing “Wonderwall”
And all the world looked beautiful
And suddenly I’m back in ’93
The cigarettes and alcohol
The hangups when we should have called
If they can work it out, then why can’t we?

And the crowd was singing “Wonderwall”
And all the world looked beautiful
And suddenly I’m back in ’93
Before the fights, before the tears
Before the haven’t talked in years
If they can work it out, then why can’t we?

แต่ชีวิตมันสั้นเกินกว่าจะมานั่งเสียเวลาโกรธกันแบบนี้
พอเห็นสมาชิกวงก้าวเท้าขึ้นมาบนเวที
ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นเพราะจังหวะเบสหรือเสียงเพลงที่ดังอยู่ในหัว
รู้แค่ว่ามีความรู้สึกบางอย่างในใจมันเปลี่ยนไปแล้ว

เสียงฝูงชนพากันตะโกนร้องเพลง “Wonderwall”
โลกทั้งใบในตอนนั้นมันดูงดงามไปหมด
จู่ ๆ ความทรงจำก็วาร์ปพาฉันกลับไปปี 93
ก่อนช่วงเวลาที่เราจะทะเลาะกัน ก่อนจะมีน้ำตา
ก่อนที่เราจะเงียบหาย ไม่คุยกันนานเป็นปี
ขนาดพวกเขายังกลับมารวมตัวเคลียร์ใจกันได้ แล้วทำไมเราจะทำไม่ได้บ้าง

โอ้
โอ้

สมัยก่อนพวกเรากอดคอสนิทกันปานจะกลืนกิน
พกความซ่ากับแผนพิเรนทร์ไว้ในกระเป๋าเสื้อเสมอ
พอถึงเสาร์อาทิตย์ก็ออกไปย่องท่องราตรี
ตะลอนเข้าร้านเหล้า นั่งดื่มนั่งชิลกันข้ามวันข้ามคืน
แต่วันนั้นดันระแวงเรื่องศักดิ์ศรี กลัวคนอื่นไม่เคารพ
สาดคำพูดแย่ ๆ ใส่กันจนสติแตกทั้งคู่
ตัวฉันอาจจะสูงกว่า แต่นายก็นอนมาด้วยความแก่พรรษา
เรื่องงี่เง่าพวกนั้นแท้ ๆ ที่พวกเราไม่เคยปล่อยผ่านมันไปเสียที

ทว่าการจมปองความโกรธในชีวิตอันแสนสั้น มันเปลืองเวลาชีวิตเกินไป
อดีตที่ผ่านมามันไม่ได้คุ้มกับความเจ็บปวดเลยสักนิด
ไม่แน่ใจว่าเพราะฤทธิ์เบียร์หรือเสียงเพลงที่ก้องในหูเราสองคนกันแน่
แต่มันมีอารมณ์บางอย่างที่อธิบายไม่ถูกเกิดขึ้นตรงนี้
ยามที่ท่อนฮุกวนกลับมาร้องอีกครั้ง

ผู้คนรอบข้างพากันประสานเสียงร้อง “Wonderwall” กระหึ่ม
บรรยากาศรอบตัวมันช่างดูงดงามน่ามอง
ภาพในหัวมันย้อนกลับไปช่วงปี 93 ทันที
ยุคก่อนที่เราจะผิดใจกัน ก่อนจะเสียน้ำตา
สมัยที่ยังไม่ได้เมินหน้าใส่กันเป็นสิบปี
ในเมื่อพวกเขาหันหน้ามาคืนดีกันได้ แล้วทำไมพวกเราจะกลับมาดีกันไม่ได้

โอ้
โอ้
โอ้
โอ้

ทุกลมหายใจของผู้คนกำลังก้องกังวานด้วยเพลง “Wonderwall”
มองไปทางไหนก็เห็นแต่ความสวยงามของชีวิต
รู้ตัวอีกทีความคิดก็ดึงฉันกลับไปปี 93
ยุคที่มีแค่บุหรี่กับเหล้าตามประสาวัยรุ่น
วันเวลาที่ควรกดโทรหากันแต่กลับวางสายทิ้งไว้
ถ้าวงระดับเขายังกลับมาปรับความเข้าใจกันได้ แล้วเรื่องของเราจะแก้ไม่ได้เชียวหรือ

ยามที่ทุกคนแหกปากร้องเพลง “Wonderwall” พร้อมกัน
โลกทั้งใบพลันสดใสขึ้นมาทันตา
ภาพความทรงจำยุคปี 93 ผุดขึ้นมาเต็มหัว
สมัยที่ยังไม่เคยมีเรื่องชกตบหรือเสียน้ำตาให้กัน
ช่วงเวลาก่อนที่เราจะตัดขาดกันไปหลายปี
ขนาดคู่พี่น้องยังกลับมาร่วมเวทีกันได้ แล้วเราสองคนจะกอดคอกลับมาเหมือนเดิมไม่ได้เหรอ