(Bring it up!)

Where do we go from here?
เราจะเอาไงกันต่อดี
The words are coming out all weird
พูดอะไรออกไปก็ฟังดูแปลก ๆ ไปหมด
Where are you now when I need you?
เวลาที่ต้องการใครสักคน หายไปไหนกันหมด
Alone on an aeroplane
นั่งเหงาอยู่บนเครื่องบินคนเดียว
Falling asleep against the windowpane
เผลอหลับไปทั้งที่หน้าผากยังพิงกระจกหน้าต่าง
My blood’ll thicken
รู้สึกเหมือนเลือดในกายมันหนืดจนเดินไม่สะดวก

I need to wash myself again
คงต้องไปอาบน้ำล้างตัวอีกรอบ
To hide all the dirt and pain
เพื่อซ่อนคราบความซกมกและความเจ็บปวดเอาไว้
‘Cause I’d be scared that there’s nothing underneath
เพราะกลัวเหลือเกินว่าข้างในกลวงเปล่า ไม่เหลืออะไรเลย
And who are my real friends?
แล้วคนไหนคือเพื่อนแท้จริง ๆ บ้าง
Have they all got the bends?
พวกนั้นสติแตก หรือปรับตัวไม่ทันกันหมดแล้วหรือไง
Am I really sinking this low?
นี่ฉันตกต่ำลงมาได้ขนาดนี้เลยเหรอ

My baby’s got the bends, oh no
คนดีของฉันเริ่มปรับตัวกับความกดดันไม่ไหวแล้วดิ
We don’t have any real friends
พวกเราไม่เหลือเพื่อนจริงใจสักคนเลย
No, no, no
ไม่มีใครสักคนจริง ๆ

Just lying in a bar with my drip feed on
ได้แต่นอนหมดสภาพในบาร์ เหมือนคนต้องให้น้ำเกลือตลอดเวลา
Talking to my girlfriend, waiting for something to happen
นั่งคุยกับแฟนไปเรื่อย ๆ เฝ้ารอว่าเมื่อไหร่จะมีอะไรดี ๆ เกิดขึ้นบ้าง
I wish it was the ’60s, I wish we could be happy
ย้อนกลับไปยุค 60s ได้ก็ดี จะได้มีความสุขกันสักที
I wish, I wish, I wish that something would happen
โคตรหวัง อยากให้มีอะไรสักอย่างเปลี่ยนแปลงจริง ๆ

Where do we go from here?
แล้วหลังจากนี้ชีวิตจะเดินไปทางไหน
The planet is a gunboat in a sea of fear
โลกทั้งใบเหมือนเรือรบที่ลอยอยู่กลางทะเลแห่งความกลัว
And where are you?
แล้วเธอหายไปไหนเสียล่ะ
They brought in the CIA
พวกเขาส่งทั้งหน่วยสืบราชการลับมา
The tanks and the whole marines
ขนทั้งรถถังและกองทัพนาวิกโยธินมาเต็มอัตรา
To blow me away, to blow me sky high
เพื่อจะถล่มฉันให้แหลกคามือ ให้ระเบิดปลิวหายไปในอากาศ

My baby’s got the bends
แม้แต่คนข้างกายยังรับแรงกดดันไม่ไหว
We don’t have any real friends
มองไปทางไหนก็เจอแต่คนลวงโลก ไม่มีมิตรแท้สักคน

Just lying in a bar with my drip feed on
ทำได้แค่นอนหมดแรงอยู่ในร้านเหล้า ปล่อยให้ตัวเองรอดไปวัน ๆ เหมือนแขวนชีวิตไว้กับสายน้ำเกลือ
Talking to my girlfriend, waiting for something to happen
พึมพำกับแฟนสาว รอคอยปาฏิหาริย์หรืออะไรก็ได้ให้เกิดขึ้นสักอย่าง
I wish it was the ’60s, I wish we could be happy
อยากเกิดในยุค 60s จัง เราคงได้เสพความสุขและผ่อนคลายมากกว่านี้
I wish, I wish, I wish that something would… (Happen)
ได้แต่ภาวนา หวังว่าจะมีบางสิ่ง… เกิดขึ้นจริง ๆ เสียที

I wanna live, breathe
อยากมีชีวิต อยากหายใจได้แบบปกติ
I wanna be a part of the human race
อยากรู้สึกว่าตัวเองยังเป็นมนุษย์กับเขาบ้าง
I wanna live, breathe
อยากใช้ชีวิต อยากสูดอากาศเข้าปอด
I wanna be a part of the human race, race, race, race
อยากเป็นส่วนหนึ่งของสังคมมนุษย์ ไม่ใช่ตัวประหลาดแบบนี้

Where do we go from here?
มาถึงจุดนี้แล้วจะเอายังไงต่อดี
The words are coming out all weird
เรียบเรียงคำพูดอะไรก็ฟังดูเพี้ยนไปหมด
Where are you now when I need you?
ในวันที่ต้องการเธอที่สุด เธอไปมุดหัวอยู่ที่ไหน

(Bring it up!)

Where do we go from here?
The words are coming out all weird
Where are you now when I need you?
Alone on an aeroplane
Falling asleep against the windowpane
My blood’ll thicken

I need to wash myself again
To hide all the dirt and pain
‘Cause I’d be scared that there’s nothing underneath
And who are my real friends?
Have they all got the bends?
Am I really sinking this low?

My baby’s got the bends, oh no
We don’t have any real friends
No, no, no

Just lying in a bar with my drip feed on
Talking to my girlfriend, waiting for something to happen
I wish it was the ’60s, I wish we could be happy
I wish, I wish, I wish that something would happen

Where do we go from here?
The planet is a gunboat in a sea of fear
And where are you?
They brought in the CIA
The tanks and the whole marines
To blow me away, to blow me sky high

My baby’s got the bends
We don’t have any real friends

Just lying in a bar with my drip feed on
Talking to my girlfriend, waiting for something to happen
I wish it was the ’60s, I wish we could be happy
I wish, I wish, I wish that something would… (Happen)

I wanna live, breathe
I wanna be a part of the human race
I wanna live, breathe
I wanna be a part of the human race, race, race, race

Where do we go from here?
The words are coming out all weird
Where are you now when I need you?

เราจะเอาไงกันต่อดี
พูดอะไรออกไปก็ฟังดูแปลก ๆ ไปหมด
เวลาที่ต้องการใครสักคน หายไปไหนกันหมด
นั่งเหงาอยู่บนเครื่องบินคนเดียว
เผลอหลับไปทั้งที่หน้าผากยังพิงกระจกหน้าต่าง
รู้สึกเหมือนเลือดในกายมันหนืดจนเดินไม่สะดวก

คงต้องไปอาบน้ำล้างตัวอีกรอบ
เพื่อซ่อนคราบความซกมกและความเจ็บปวดเอาไว้
เพราะกลัวเหลือเกินว่าข้างในกลวงเปล่า ไม่เหลืออะไรเลย
แล้วคนไหนคือเพื่อนแท้จริง ๆ บ้าง
พวกนั้นสติแตก หรือปรับตัวไม่ทันกันหมดแล้วหรือไง
นี่ฉันตกต่ำลงมาได้ขนาดนี้เลยเหรอ

คนดีของฉันเริ่มปรับตัวกับความกดดันไม่ไหวแล้วดิ
พวกเราไม่เหลือเพื่อนจริงใจสักคนเลย
ไม่มีใครสักคนจริง ๆ

ได้แต่นอนหมดสภาพในบาร์ เหมือนคนต้องให้น้ำเกลือตลอดเวลา
นั่งคุยกับแฟนไปเรื่อย ๆ เฝ้ารอว่าเมื่อไหร่จะมีอะไรดี ๆ เกิดขึ้นบ้าง
ย้อนกลับไปยุค 60s ได้ก็ดี จะได้มีความสุขกันสักที
โคตรหวัง อยากให้มีอะไรสักอย่างเปลี่ยนแปลงจริง ๆ

แล้วหลังจากนี้ชีวิตจะเดินไปทางไหน
โลกทั้งใบเหมือนเรือรบที่ลอยอยู่กลางทะเลแห่งความกลัว
แล้วเธอหายไปไหนเสียล่ะ
พวกเขาส่งทั้งหน่วยสืบราชการลับมา
ขนทั้งรถถังและกองทัพนาวิกโยธินมาเต็มอัตรา
เพื่อจะถล่มฉันให้แหลกคามือ ให้ระเบิดปลิวหายไปในอากาศ

แม้แต่คนข้างกายยังรับแรงกดดันไม่ไหว
มองไปทางไหนก็เจอแต่คนลวงโลก ไม่มีมิตรแท้สักคน

ทำได้แค่นอนหมดแรงอยู่ในร้านเหล้า ปล่อยให้ตัวเองรอดไปวัน ๆ เหมือนแขวนชีวิตไว้กับสายน้ำเกลือ
พึมพำกับแฟนสาว รอคอยปาฏิหาริย์หรืออะไรก็ได้ให้เกิดขึ้นสักอย่าง
อยากเกิดในยุค 60s จัง เราคงได้เสพความสุขและผ่อนคลายมากกว่านี้
ได้แต่ภาวนา หวังว่าจะมีบางสิ่ง… เกิดขึ้นจริง ๆ เสียที

อยากมีชีวิต อยากหายใจได้แบบปกติ
อยากรู้สึกว่าตัวเองยังเป็นมนุษย์กับเขาบ้าง
อยากใช้ชีวิต อยากสูดอากาศเข้าปอด
อยากเป็นส่วนหนึ่งของสังคมมนุษย์ ไม่ใช่ตัวประหลาดแบบนี้

มาถึงจุดนี้แล้วจะเอายังไงต่อดี
เรียบเรียงคำพูดอะไรก็ฟังดูเพี้ยนไปหมด
ในวันที่ต้องการเธอที่สุด เธอไปมุดหัวอยู่ที่ไหน