And, oh, we started
จำได้ไหม ตอนที่เราเพิ่งเริ่มสร้างทุกอย่างขึ้นมา
Two hearts in one home
มีแค่หัวใจสองดวงใต้ชายคาเดียวกัน
It’s hard when we argue
เวลาทะเลาะกันมันก็เหนื่อยเอาเรื่องเหมือนกันนะ
We’re both stubborn, I know
ต่างคนต่างดื้อรั้น ไม่ยอมกันเลยสักนิด
But, oh
แต่ก็นั่นแหละ

Sweet creature, sweet creature
คนดีของฉัน เธอคนเก่งของฉัน
Wherever I go, you bring me home
ไม่ว่าจะหลงไปไกลแค่ไหน เธอก็ทำให้ฉันรู้สึกอุ่นใจเหมือนได้กลับบ้าน
Sweet creature, sweet creature
คนน่ารักของฉัน คนดีของฉัน
When I run out of road, you bring me home
ในวันที่ฉันไปต่อไม่ไหว เธอก็คอยพาฉันกลับมายังที่ที่ปลอดภัยเสมอ

Sweet creature
คนดีของฉัน
Running through the garden
ยังจำตอนที่เราวิ่งเล่นกันในสวนได้ไหม
Oh, where nothing bothered us
ตอนนั้นไม่มีเรื่องอะไรให้ต้องคิดมากเลยสักนิด
But we’re still young
แต่ตอนนี้เราก็ยังอายุน้อยกันอยู่ดี
I always think about you and how we don’t speak enough
ฉันมักจะคิดถึงเธอ แล้วก็แอบเสียดายที่เราคุยกันน้อยเกินไป

And, oh, we started
ทั้งที่จุดเริ่มต้นของเรา
Two hearts in one home
มันมีแค่เราสองคนที่แชร์พื้นที่ร่วมกันแท้ ๆ
I know it’s hard when we argue
รู้ดีเลยว่าเวลาเถียงกันมันบั่นทอนขนาดไหน
We’re both stubborn, I know
เพราะต่างฝ่ายต่างก็หัวแข็งพอกัน
But, oh
แต่สุดท้ายแล้ว

Sweet creature, sweet creature
คนดีที่แสนน่ารัก คนพิเศษของฉัน
Wherever I go, you bring me home
ไม่ว่าฉันจะเตลิดไปที่ใด การมีเธออยู่ก็คือบ้านของฉันเสมอ
Sweet creature, sweet creature
คนดีของฉัน ที่พึ่งใจของฉัน
When I run out of road, you bring me home
พอถึงทางตันจนก้าวขาไม่ออก เธอก็พาฉันกลับคืนสู่อ้อมกอดที่คุ้นเคย

Oh
โอ้
Oh-oh
โอ
Oh
ฮืม

And, oh, when we started
ย้อนกลับไปตอนแรกเริ่ม
Just two hearts in one home
เรามีแค่ความรู้สึกของคนสองคนในบ้านหลังนี้
It gets hard when we argue
พอบาดหมางกันทีไร มันเลยยากที่จะผ่านไป
We’re both stubborn, I know
ฉันรู้ดีว่าเราสองคนดื้อดึงไม่แพ้กันเลย
But, oh
แต่ถึงอย่างนั้น

Sweet creature, sweet creature
คนดีคนเดิมของฉัน เธอคือความสบายใจหนึ่งเดียว
Wherever I go, you bring me home
ไม่ว่าโลกภายนอกจะพาฉันไปทางไหน เธอก็คอยดึงฉันกลับมาตรงนี้
Sweet creature, sweet creature
คนดีของฉัน คนที่แสนอบอุ่น
When I run out of road, you bring me home
ยามที่หมดหนทางไปต่อ เธอก็ยังคงเป็นที่พักพิงให้ฉันได้เสมอ
You’ll bring me home
เธอจะคอยโอบกอดและพาฉันกลับบ้านตลอดไป

And, oh, we started
Two hearts in one home
It’s hard when we argue
We’re both stubborn, I know
But, oh

Sweet creature, sweet creature
Wherever I go, you bring me home
Sweet creature, sweet creature
When I run out of road, you bring me home

Sweet creature
Running through the garden
Oh, where nothing bothered us
But we’re still young
I always think about you and how we don’t speak enough

And, oh, we started
Two hearts in one home
I know it’s hard when we argue
We’re both stubborn, I know
But, oh

Sweet creature, sweet creature
Wherever I go, you bring me home
Sweet creature, sweet creature
When I run out of road, you bring me home

Oh
Oh-oh
Oh

And, oh, when we started
Just two hearts in one home
It gets hard when we argue
We’re both stubborn, I know
But, oh

Sweet creature, sweet creature
Wherever I go, you bring me home
Sweet creature, sweet creature
When I run out of road, you bring me home
You’ll bring me home

จำได้ไหม ตอนที่เราเพิ่งเริ่มสร้างทุกอย่างขึ้นมา
มีแค่หัวใจสองดวงใต้ชายคาเดียวกัน
เวลาทะเลาะกันมันก็เหนื่อยเอาเรื่องเหมือนกันนะ
ต่างคนต่างดื้อรั้น ไม่ยอมกันเลยสักนิด
แต่ก็นั่นแหละ

คนดีของฉัน เธอคนเก่งของฉัน
ไม่ว่าจะหลงไปไกลแค่ไหน เธอก็ทำให้ฉันรู้สึกอุ่นใจเหมือนได้กลับบ้าน
คนน่ารักของฉัน คนดีของฉัน
ในวันที่ฉันไปต่อไม่ไหว เธอก็คอยพาฉันกลับมายังที่ที่ปลอดภัยเสมอ

คนดีของฉัน
ยังจำตอนที่เราวิ่งเล่นกันในสวนได้ไหม
ตอนนั้นไม่มีเรื่องอะไรให้ต้องคิดมากเลยสักนิด
แต่ตอนนี้เราก็ยังอายุน้อยกันอยู่ดี
ฉันมักจะคิดถึงเธอ แล้วก็แอบเสียดายที่เราคุยกันน้อยเกินไป

ทั้งที่จุดเริ่มต้นของเรา
มันมีแค่เราสองคนที่แชร์พื้นที่ร่วมกันแท้ ๆ
รู้ดีเลยว่าเวลาเถียงกันมันบั่นทอนขนาดไหน
เพราะต่างฝ่ายต่างก็หัวแข็งพอกัน
แต่สุดท้ายแล้ว

คนดีที่แสนน่ารัก คนพิเศษของฉัน
ไม่ว่าฉันจะเตลิดไปที่ใด การมีเธออยู่ก็คือบ้านของฉันเสมอ
คนดีของฉัน ที่พึ่งใจของฉัน
พอถึงทางตันจนก้าวขาไม่ออก เธอก็พาฉันกลับคืนสู่อ้อมกอดที่คุ้นเคย

โอ้
โอ
ฮืม

ย้อนกลับไปตอนแรกเริ่ม
เรามีแค่ความรู้สึกของคนสองคนในบ้านหลังนี้
พอบาดหมางกันทีไร มันเลยยากที่จะผ่านไป
ฉันรู้ดีว่าเราสองคนดื้อดึงไม่แพ้กันเลย
แต่ถึงอย่างนั้น

คนดีคนเดิมของฉัน เธอคือความสบายใจหนึ่งเดียว
ไม่ว่าโลกภายนอกจะพาฉันไปทางไหน เธอก็คอยดึงฉันกลับมาตรงนี้
คนดีของฉัน คนที่แสนอบอุ่น
ยามที่หมดหนทางไปต่อ เธอก็ยังคงเป็นที่พักพิงให้ฉันได้เสมอ
เธอจะคอยโอบกอดและพาฉันกลับบ้านตลอดไป