I’m wide awake after the riot
ตาสว่างจ้าเลยหลังจากผ่านเหตุการณ์จลาจลมา
This demonstration of our anguish
มันคือการระเบิดความเจ็บปวดปนแค้นของพวกเราออกมา
This empty laughter has no reason
เสียงหัวเราะอันว่างเปล่านี้ไม่ได้มีความหมายอะไรสักนิด
Like a bottle of your favorite poison
ก็เหมือนเหล้าขวดโปรดที่เอามาร่างกายตัวเองไปวัน ๆ
We are the last call and we’re so pathetic
พวกเรากลายเป็นพวกตกค้างรอบสุดท้ายที่สภาพแม่งโคตรน่าสมเพช

Desperate, but not hopeless
ถึงจะสิ้นหวังแต่ก็ยังกอดความหวังไว้แน่น
I feel so useless in the murder city
รู้สึกไร้ประโยชน์สิ้นดีในเมืองเน่า ๆ แห่งนี้
Desperate, but not helpless
ตกอับแค่ไหนก็ยังพอมีทางให้ไปต่อ
The clock strikes midnight in the murder city
เสียงนาฬิกาเตือนเวลาเที่ยงคืนดังกังวานไปทั่วเมือง

Christian’s cryin’ in the bathroom
คริสเตียนแอบไปนั่งร้องไห้อยู่ในห้องน้ำ
And I just wanna bum a cigarette
ส่วนฉันก็แค่อยากจะขอต่อบุหรี่สักตัว
We’ve come so far, we’ve been so wasted
พวกเราดึงดันกันมาไกลมาก จนเละเทะไม่เหลือชิ้นดี
It’s written all over our faces
ความบอบช้ำมันฟ้องชัดเจนอยู่บนหน้าพวกเราทุกคน
We are the last call and we’re so pathetic
กลายเป็นแค่กลุ่มคนที่เหลืออยู่เป็นพวกสุดท้ายที่โคตรน่าอนาถ

Desperate, but not hopeless
แม้จะมืดแปดด้านแต่ก็ยังไม่ยอมหมดหวัง
I feel so useless in the murder city
รู้สึกไร้ค่าเหลือเกินในเมืองที่เต็มไปด้วยพิษร้าย
Desperate, but not helpless
แม้จะดิ้นรนเจียนตายแต่ก็ยังพอสู้ไหว
The clock strikes midnight in the murder city
นาฬิกาบอกเวลาเที่ยงคืนในเมืองแห่งความโหดร้าย
Desperate, but not hopeless
หมดแรงใจแค่ไหนก็ยังพอมีความหวังเหลืออยู่
I feel so useless in the murder city
รู้สึกตัวเองแม่งไร้ประโยชน์เหลือเกินในเมืองนี้
Desperate, but not helpless
เข้าตาจนเต็มทีแต่ยังไม่ถอยง่าย ๆ หรอก
The clock strikes midnight in the—
นาฬิกาบอกเวลาเที่ยงคืนตรงใน—

I’m wide awake after the riot
This demonstration of our anguish
This empty laughter has no reason
Like a bottle of your favorite poison
We are the last call and we’re so pathetic

Desperate, but not hopeless
I feel so useless in the murder city
Desperate, but not helpless
The clock strikes midnight in the murder city

Christian’s cryin’ in the bathroom
And I just wanna bum a cigarette
We’ve come so far, we’ve been so wasted
It’s written all over our faces
We are the last call and we’re so pathetic

Desperate, but not hopeless
I feel so useless in the murder city
Desperate, but not helpless
The clock strikes midnight in the murder city
Desperate, but not hopeless
I feel so useless in the murder city
Desperate, but not helpless
The clock strikes midnight in the—

ตาสว่างจ้าเลยหลังจากผ่านเหตุการณ์จลาจลมา
มันคือการระเบิดความเจ็บปวดปนแค้นของพวกเราออกมา
เสียงหัวเราะอันว่างเปล่านี้ไม่ได้มีความหมายอะไรสักนิด
ก็เหมือนเหล้าขวดโปรดที่เอามาร่างกายตัวเองไปวัน ๆ
พวกเรากลายเป็นพวกตกค้างรอบสุดท้ายที่สภาพแม่งโคตรน่าสมเพช

ถึงจะสิ้นหวังแต่ก็ยังกอดความหวังไว้แน่น
รู้สึกไร้ประโยชน์สิ้นดีในเมืองเน่า ๆ แห่งนี้
ตกอับแค่ไหนก็ยังพอมีทางให้ไปต่อ
เสียงนาฬิกาเตือนเวลาเที่ยงคืนดังกังวานไปทั่วเมือง

คริสเตียนแอบไปนั่งร้องไห้อยู่ในห้องน้ำ
ส่วนฉันก็แค่อยากจะขอต่อบุหรี่สักตัว
พวกเราดึงดันกันมาไกลมาก จนเละเทะไม่เหลือชิ้นดี
ความบอบช้ำมันฟ้องชัดเจนอยู่บนหน้าพวกเราทุกคน
กลายเป็นแค่กลุ่มคนที่เหลืออยู่เป็นพวกสุดท้ายที่โคตรน่าอนาถ

แม้จะมืดแปดด้านแต่ก็ยังไม่ยอมหมดหวัง
รู้สึกไร้ค่าเหลือเกินในเมืองที่เต็มไปด้วยพิษร้าย
แม้จะดิ้นรนเจียนตายแต่ก็ยังพอสู้ไหว
นาฬิกาบอกเวลาเที่ยงคืนในเมืองแห่งความโหดร้าย
หมดแรงใจแค่ไหนก็ยังพอมีความหวังเหลืออยู่
รู้สึกตัวเองแม่งไร้ประโยชน์เหลือเกินในเมืองนี้
เข้าตาจนเต็มทีแต่ยังไม่ถอยง่าย ๆ หรอก
นาฬิกาบอกเวลาเที่ยงคืนตรงใน—