การเอาชีวิตตัวเองไปผูกติดกับกระแสแฟชั่นจนแทบไม่เหลือตัวตน หมกมุ่นกับการประโคมใส่ของแบรนด์เนม ยอมอดอาหารจนซูบผอม และรูดบัตรเครดิตจนหนี้ท่วมหัว เพียงเพื่อจะได้ยืนเด่นในละครปาหี่ของสังคมจอมปลอม สุดท้ายก็ไม่ต่างอะไรกับการประมูลขายวิญญาณตัวเองแลกกับค่านิยมราคาแพงที่ไร้สาระ
Eng - Thai
He’s a victim of his own type
หมอนั่นตกเป็นเหยื่อรสนิยมของตัวเอง
In his vintage suit and tie
ในชุดสูทวินเทจผูกเนกไทเนี้ยบกริบ
He’s a casualty dressed to the teeth
กลายเป็นผู้ประสบภัยที่แต่งตัวจัดเต็มหัวจรดเท้า
In the latest genocide
ท่ามกลางสงครามแฟชั่นที่คอยกวาดล้างคนตามกระแส
The new seasons come and go
เทรนด์ใหม่ประจำซีซันผลัดเปลี่ยนเวียนไปเรื่อย ๆ
At the dog and pony show
ในละครปาหี่โชว์ตัวของพวกชอบอวดรวย
Gonna sit and beg and fetch the names
ต้องคอยหมอบกราบ เลียแข้งเลียขา คอยจำชื่อแบรนด์ดัง
And he’ll follow your dress codes
แล้วก็ยอมแต่งตัวตามกฎเกณฑ์ที่คนอื่นกำหนด
What’s in a name? Hey!
ชื่อแบรนด์พวกนั้นมันสำคัญอะไรนักหนา
She’s a scented magazine
ส่วนยัยนั่นก็ตัวหอมฟุ้งเหมือนหลุดมาจากหน้านิตยสาร
Lookin’ sharp and livin’ clean
ดูสวยเป๊ะ ใช้ชีวิตคลีนสุดขีด
Livin’ well and dressed to kill
กินหรูอยู่สบาย แต่งตัวสวยสะกดทุกสายตา
But she looks like hell to me
แต่มองยังไงก็ดูซูบซีดโทรมเหมือนผีชัด ๆ
When you’re dancin’ through your wardrobe
มัวแต่วุ่นวายเปลี่ยนชุดหน้าตู้เสื้อผ้าไม่หยุด
Do the anorex-a-go-go
เต้นแร้งเต้นกาอดอาหารจนผอมแห้งติดกระดูก
Cloaked with style for pedophiles
ประโคมสไตล์แอ๊บเด็กเอาใจพวกคลั่งเด็ก
As your credit card explodes
จนบัตรเครดิตรูดปรื๊ดแทบระเบิดคามือ
Well, you auctioned off your life
นายเอาชีวิตตัวเองไปขึ้นลานประมูล
For the most expensive price
แลกกับป้ายราคาที่แพงที่สุด
Goin’ once, goin’ twice, it’s gone
นับหนึ่ง นับสอง แล้วก็ขายวิญญาณทิ้งไปเรียบร้อย
Alright, hey!
เอาเลย ลุย
Woah-oh-oh
โว้ว โอ โอ
Woah-oh-oh
โว้ว โอ โอ
Woah-oh-oh
โว้ว โอ โอ
Woah-oh-oh
โว้ว โอ โอ
Woah-oh-oh
โว้ว โอ โอ
Woah-oh-oh
โว้ว โอ โอ
Woah-oh-oh
โว้ว โอ โอ
Woah-oh-oh
โว้ว โอ โอ
Well, you auctioned off your life (Goin’ once)
สรุปว่าแกยอมขายตัวตนทอดตลาด
For the most expensive price (Twice, it’s gone)
เพียงเพื่อแลกกับของหรูหราราคาเหยียบฟ้า
Goin’ once, goin’ twice, it’s gone
เคาะครั้งที่หนึ่ง เคาะครั้งที่สอง จบสิ้น ไม่เหลืออะไรแล้ว
Alright (Right!)
ดีเลย เอาให้สุด
What’s in a name? Hey!
ชื่อแบรนด์พวกนั้นมันสำคัญอะไรนักหนา
What’s in a name? Hey!
ชื่อเสียงพวกนั้นมันสำคัญตรงไหน
What’s in a name?
ติดหรูไปเพื่ออะไรกัน
Eng
He’s a victim of his own type
In his vintage suit and tie
He’s a casualty dressed to the teeth
In the latest genocide
The new seasons come and go
At the dog and pony show
Gonna sit and beg and fetch the names
And he’ll follow your dress codes
What’s in a name? Hey!
She’s a scented magazine
Lookin’ sharp and livin’ clean
Livin’ well and dressed to kill
But she looks like hell to me
When you’re dancin’ through your wardrobe
Do the anorex-a-go-go
Cloaked with style for pedophiles
As your credit card explodes
Well, you auctioned off your life
For the most expensive price
Goin’ once, goin’ twice, it’s gone
Alright, hey!
Woah-oh-oh
Woah-oh-oh
Woah-oh-oh
Woah-oh-oh
Woah-oh-oh
Woah-oh-oh
Woah-oh-oh
Woah-oh-oh
Well, you auctioned off your life (Goin’ once)
For the most expensive price (Twice, it’s gone)
Goin’ once, goin’ twice, it’s gone
Alright (Right!)
What’s in a name? Hey!
What’s in a name? Hey!
What’s in a name?
Thai
หมอนั่นตกเป็นเหยื่อรสนิยมของตัวเอง
ในชุดสูทวินเทจผูกเนกไทเนี้ยบกริบ
กลายเป็นผู้ประสบภัยที่แต่งตัวจัดเต็มหัวจรดเท้า
ท่ามกลางสงครามแฟชั่นที่คอยกวาดล้างคนตามกระแส
เทรนด์ใหม่ประจำซีซันผลัดเปลี่ยนเวียนไปเรื่อย ๆ
ในละครปาหี่โชว์ตัวของพวกชอบอวดรวย
ต้องคอยหมอบกราบ เลียแข้งเลียขา คอยจำชื่อแบรนด์ดัง
แล้วก็ยอมแต่งตัวตามกฎเกณฑ์ที่คนอื่นกำหนด
ชื่อแบรนด์พวกนั้นมันสำคัญอะไรนักหนา
ส่วนยัยนั่นก็ตัวหอมฟุ้งเหมือนหลุดมาจากหน้านิตยสาร
ดูสวยเป๊ะ ใช้ชีวิตคลีนสุดขีด
กินหรูอยู่สบาย แต่งตัวสวยสะกดทุกสายตา
แต่มองยังไงก็ดูซูบซีดโทรมเหมือนผีชัด ๆ
มัวแต่วุ่นวายเปลี่ยนชุดหน้าตู้เสื้อผ้าไม่หยุด
เต้นแร้งเต้นกาอดอาหารจนผอมแห้งติดกระดูก
ประโคมสไตล์แอ๊บเด็กเอาใจพวกคลั่งเด็ก
จนบัตรเครดิตรูดปรื๊ดแทบระเบิดคามือ
นายเอาชีวิตตัวเองไปขึ้นลานประมูล
แลกกับป้ายราคาที่แพงที่สุด
นับหนึ่ง นับสอง แล้วก็ขายวิญญาณทิ้งไปเรียบร้อย
เอาเลย ลุย
โว้ว โอ โอ
โว้ว โอ โอ
โว้ว โอ โอ
โว้ว โอ โอ
โว้ว โอ โอ
โว้ว โอ โอ
โว้ว โอ โอ
โว้ว โอ โอ
สรุปว่าแกยอมขายตัวตนทอดตลาด
เพียงเพื่อแลกกับของหรูหราราคาเหยียบฟ้า
เคาะครั้งที่หนึ่ง เคาะครั้งที่สอง จบสิ้น ไม่เหลืออะไรแล้ว
ดีเลย เอาให้สุด
ชื่อแบรนด์พวกนั้นมันสำคัญอะไรนักหนา
ชื่อเสียงพวกนั้นมันสำคัญตรงไหน
ติดหรูไปเพื่ออะไรกัน










Comments are off this post