Well, you might as well throw gasoline on a fire
ยิ่งพูดยิ่งเหมือนเอาน้ำมันมาราดกองไฟ
The way you lie
กับสันดานโกหกตอแหลของเธอนี่

You lie like a priceless Persian rug on a rich man’s floor
เธอปั้นน้ำเป็นตัวเก่งพอ ๆ กับพรมเปอร์เซียราคาแพงที่ปูราบอยู่บนพื้นบ้านคนรวย
Well, you lie like a coon dog basking in the sunshine on my porch
นอนแถหน้าตายเหมือนหมาล่านกที่นอนเอกเขนกรับแดดตรงชานเรือน
The way you lie like a penny in the parking lot at the grocery store
โกหกหน้าด้าน ๆ ได้เหมือนเศษเหรียญไร้ค่าที่ตกเกลื่อนลานจอดรถห้าง
It just comes way too natural to you
เรื่องโกหกนี่มันคงอยู่ในสายเลือดเธอจริง ๆ
The way you lie
ตอแหลจนเป็นสันดาน

That ain’t my perfume, I bet she had a curfew
กลิ่นน้ำหอมนี่ไม่ใช่ของฉันแน่ และเด็กนั่นคงต้องรีบกลับก่อนติดเคอร์ฟิวสินะ
You told me you were out with the boys, and baby, I believed you
ไหนบอกว่าไปสังสรรค์กับแก๊งเพื่อนไง แล้วฉันก็ดันโง่เชื่อซะสนิท
So why you lookin’ so nervous? You know you’re gonna deserve this
แล้วจะมาทำท่าลนลานทำไม ก็รู้อยู่แก่ใจว่าสมควรโดนอะไร
I oughta kill you right now and do the whole wide world a service
ฉันน่าจะเชือดเธอทิ้งตรงนี้ซะเลย จะได้ช่วยสงเคราะห์โลกใบนี้ให้สงบสุข

Well, my daddy’s gonna straighten you out like a piece of wire
เดี๋ยวให้พ่อมาช่วยดัดสันดานเธอให้ตรงเหมือนลวดเหล็กหน่อยเป็นไง
Like a piece of wire
ดัดให้เข็ดเหมือนเส้นลวดเลย
The way you lie
กับสันดานชอบกะล่อนปลิ้นปล้อนแบบนี้

You lie like the man with the slick back hair who sold me that Ford
ปลิ้นปล้อนเก่งเหมือนเซลส์ขายฟอร์ดผมเรียบแปล้ที่เคยหลอกขายรถให้ฉัน
Well, you lie like the pine tree in the back yard after last month’s storm
ล้มพับราบคาบเหมือนต้นสนหลังบ้านที่หักโค่นตอนพายุเข้าเดือนก่อน
Well, you lie like a penny in the parking lot at the grocery store
ไร้ยางอายเหมือนเหรียญตกเกลื่อนกลาดตรงลานจอดรถหน้าซูเปอร์
It just comes way too natural to you
เรื่องหลอกลวงนี่มันช่างเข้าทางเธอจริง ๆ
The way you lie
หลอกได้หน้าตาเฉย

Well, I’ll tell you what I’m gonna do
งั้นฟังนะ ว่าฉันจะทำอะไรต่อไป
I’m gonna drive to the big ol’ muddy river
ฉันจะขับรถไปที่แม่น้ำสายใหญ่สายนั้น
I’m gonna park my car in the middle of the mile-long bridge
แล้วจอดทิ้งไว้ตรงกลางสะพานยาวข้ามแม่น้ำ
And then I’m gonna cry-y, well, maybe just a little
จากนั้นคงจะร้องไห้สักหน่อย ก็แค่แป๊บเดียวพอเป็นพิธี
Then I’m gonna slip off the ring that you put on my finger
แล้วจะถอดแหวนที่เธอเคยสวมให้ที่นิ้วออก
And give it a big ol’ fling, and watch it sink
แล้วเหวี่ยงมันทิ้งไปให้สุดแรง ยืนดูมันค่อย ๆ จมหาย
Down, down, down, and there it’s gonna lie
ดิ่งลึกลงไปเรื่อย ๆ ให้มันนอนนิ่งอยู่ก้นน้ำตรงนั้น
Until the Lord comes back around
จนกว่าโลกนี้จะแตกดับไปเลย

Because you lie like a priceless Persian rug on a rich man’s floor
ก็เธอมันจอมตลบแตลง เนียนกริบเหมือนพรมหรูที่ปูทอดตัวในคฤหาสน์
You lie like a coon dog basking in the sunshine on my porch
นอนนิ่งหน้าทนเหมือนหมานอนผึ่งแดดสบายใจเฉิบอยู่หน้าระเบียง
Well, you lie like a penny in the parking lot at the grocery store
ปั้นเรื่องเก่งเหมือนเหรียญสลึงตกพื้นแถวหน้าร้านของชำ
It just comes so dang natural to you
การเสแสร้งนี่มันธรรมชาติของเธอแท้ ๆ เลย
The way you lie
เนียนจนน่ารังเกียจ
The way you lie
คนอะไรจะปลิ้นปล้อนได้ขนาดนี้

Well, it’s what you do, it’s who you are
ก็นะ มันคืองานถนัด และมันคือตัวตนจริง ๆ ของเธอ

Well, you might as well throw gasoline on a fire
The way you lie

You lie like a priceless Persian rug on a rich man’s floor
Well, you lie like a coon dog basking in the sunshine on my porch
The way you lie like a penny in the parking lot at the grocery store
It just comes way too natural to you
The way you lie

That ain’t my perfume, I bet she had a curfew
You told me you were out with the boys, and baby, I believed you
So why you lookin’ so nervous? You know you’re gonna deserve this
I oughta kill you right now and do the whole wide world a service

Well, my daddy’s gonna straighten you out like a piece of wire
Like a piece of wire
The way you lie

You lie like the man with the slick back hair who sold me that Ford
Well, you lie like the pine tree in the back yard after last month’s storm
Well, you lie like a penny in the parking lot at the grocery store
It just comes way too natural to you
The way you lie

Well, I’ll tell you what I’m gonna do
I’m gonna drive to the big ol’ muddy river
I’m gonna park my car in the middle of the mile-long bridge
And then I’m gonna cry-y, well, maybe just a little
Then I’m gonna slip off the ring that you put on my finger
And give it a big ol’ fling, and watch it sink
Down, down, down, and there it’s gonna lie
Until the Lord comes back around

Because you lie like a priceless Persian rug on a rich man’s floor
You lie like a coon dog basking in the sunshine on my porch
Well, you lie like a penny in the parking lot at the grocery store
It just comes so dang natural to you
The way you lie
The way you lie

Well, it’s what you do, it’s who you are

ยิ่งพูดยิ่งเหมือนเอาน้ำมันมาราดกองไฟ
กับสันดานโกหกตอแหลของเธอนี่

เธอปั้นน้ำเป็นตัวเก่งพอ ๆ กับพรมเปอร์เซียราคาแพงที่ปูราบอยู่บนพื้นบ้านคนรวย
นอนแถหน้าตายเหมือนหมาล่านกที่นอนเอกเขนกรับแดดตรงชานเรือน
โกหกหน้าด้าน ๆ ได้เหมือนเศษเหรียญไร้ค่าที่ตกเกลื่อนลานจอดรถห้าง
เรื่องโกหกนี่มันคงอยู่ในสายเลือดเธอจริง ๆ
ตอแหลจนเป็นสันดาน

กลิ่นน้ำหอมนี่ไม่ใช่ของฉันแน่ และเด็กนั่นคงต้องรีบกลับก่อนติดเคอร์ฟิวสินะ
ไหนบอกว่าไปสังสรรค์กับแก๊งเพื่อนไง แล้วฉันก็ดันโง่เชื่อซะสนิท
แล้วจะมาทำท่าลนลานทำไม ก็รู้อยู่แก่ใจว่าสมควรโดนอะไร
ฉันน่าจะเชือดเธอทิ้งตรงนี้ซะเลย จะได้ช่วยสงเคราะห์โลกใบนี้ให้สงบสุข

เดี๋ยวให้พ่อมาช่วยดัดสันดานเธอให้ตรงเหมือนลวดเหล็กหน่อยเป็นไง
ดัดให้เข็ดเหมือนเส้นลวดเลย
กับสันดานชอบกะล่อนปลิ้นปล้อนแบบนี้

ปลิ้นปล้อนเก่งเหมือนเซลส์ขายฟอร์ดผมเรียบแปล้ที่เคยหลอกขายรถให้ฉัน
ล้มพับราบคาบเหมือนต้นสนหลังบ้านที่หักโค่นตอนพายุเข้าเดือนก่อน
ไร้ยางอายเหมือนเหรียญตกเกลื่อนกลาดตรงลานจอดรถหน้าซูเปอร์
เรื่องหลอกลวงนี่มันช่างเข้าทางเธอจริง ๆ
หลอกได้หน้าตาเฉย

งั้นฟังนะ ว่าฉันจะทำอะไรต่อไป
ฉันจะขับรถไปที่แม่น้ำสายใหญ่สายนั้น
แล้วจอดทิ้งไว้ตรงกลางสะพานยาวข้ามแม่น้ำ
จากนั้นคงจะร้องไห้สักหน่อย ก็แค่แป๊บเดียวพอเป็นพิธี
แล้วจะถอดแหวนที่เธอเคยสวมให้ที่นิ้วออก
แล้วเหวี่ยงมันทิ้งไปให้สุดแรง ยืนดูมันค่อย ๆ จมหาย
ดิ่งลึกลงไปเรื่อย ๆ ให้มันนอนนิ่งอยู่ก้นน้ำตรงนั้น
จนกว่าโลกนี้จะแตกดับไปเลย

ก็เธอมันจอมตลบแตลง เนียนกริบเหมือนพรมหรูที่ปูทอดตัวในคฤหาสน์
นอนนิ่งหน้าทนเหมือนหมานอนผึ่งแดดสบายใจเฉิบอยู่หน้าระเบียง
ปั้นเรื่องเก่งเหมือนเหรียญสลึงตกพื้นแถวหน้าร้านของชำ
การเสแสร้งนี่มันธรรมชาติของเธอแท้ ๆ เลย
เนียนจนน่ารังเกียจ
คนอะไรจะปลิ้นปล้อนได้ขนาดนี้

ก็นะ มันคืองานถนัด และมันคือตัวตนจริง ๆ ของเธอ