ความทรมานจากการแบกรับความเจ็บปวดที่มองไม่เห็น กัดกินจิตใจอย่างช้า ๆ เหมือนโดนมีดทื่อค่อย ๆ กรีดแทงจากข้างใน
ภายนอกต้องแสร้งปั้นหน้ายิ้มว่ายังไหว แต่ข้างในพังยับเยินจนแทบจะทนไม่ไหว
เป็นเสียงกรีดร้องขอความช่วยเหลือจากก้นบึ้งของหัวใจ ก่อนที่สติสัมปชัญญะทั้งหมดจะพังทลายลงไปจริง ๆ
Eng - Thai
I’m holding my breath, holding so tight
ฉันกลั้นหายใจไว้ เกร็งแน่นไปทั้งตัว
Nothing is wrong, nothing is right
ไม่มีอะไรแย่ลง แต่ก็ไม่มีอะไรดีขึ้นเลยสักนิด
I’m in the dark, looking for light
ติดอยู่ในความมืดมิด ได้แต่ควานหาแสงสว่าง
Won’t someone please save my life?
ใครก็ได้ช่วยดึงฉันออกไปทีเถอะ
Inside, I’m a mess, but I don’t let it show
ข้างในพังยับเยิน แต่ไม่ยอมแสดงให้ใครเห็น
I’m just hanging on, but you’d never know
ได้แต่ฝืนประคองตัวเองไว้ โดยที่เธอไม่มีวันรู้หรอก
I smile all day, and cry through the night
กลางวันฝืนยิ้มทั้งวัน พอกลางคืนก็นอนร้องไห้
Won’t someone please save my
ใครก็ได้ช่วยชีวิตฉันที
Life is fleeting
เวลามันกำลังจะหมดลงไปทุกทีแล้ว
Dull knives taking my life
เหมือนมีดทื่อ ๆ กำลังค่อย ๆ ปลิดชีพฉัน
A slow burn fire from the inside
มีไฟที่คุกรุ่นคอยเผาผลาญอยู่ข้างใน
Dull knives twisting my spine
คมมีดทื่อบิดคว้านกระดูกสันหลัง
They’re taking their time, time
มันค่อย ๆ ทรมานฉันไปเรื่อย ๆ
‘Til I lose my mind
จนฉันแทบจะเป็นบ้า
A smoldering flame, deep in my heart
กองไฟที่ยังคุกรุ่นอยู่ลึก ๆ ในใจ
Barely a sign, it’s barely a spark
แทบมองไม่เห็นร่องรอย จุดประกายแทบไม่ติด
Holding on through every night
ต้องทนกัดฟันผ่านพ้นไปให้ได้ในแต่ละคืน
Won’t someonе please save my lifе?
ขอร้องเถอะ ใครก็ได้มาช่วยชีวิตฉันที
I’m crying for help, it’s such a cliché
ร้องขอความช่วยเหลือจนดูน่าสมเพชสิ้นดี
Invisible pain, it’s filling each day
ความเจ็บปวดที่มองไม่เห็น มันกัดกินไปทุกวัน
I open my mouth and feed you a lie
พออ้าปากพูดก็มีแต่คำโกหกหลอกเธอไปเรื่อย
Won’t someone please save
ใครก็ได้ช่วยฉันสักที
My life is fleeting, no repeating
ชีวิตกำลังหลุดลอยไป ไม่มีโอกาสให้แก้ตัวอีกแล้ว
Dull knives taking my life
คมมีดทื่อพวกนี้กำลังพรากชีวิตฉันไป
A slow burn fire from the inside
เหมือนโดนไฟนรกเผาผลาญจากภายในอย่างช้า ๆ
Dull knives twisting my spine
มีดขึ้นสนิมบิดกระชากแผ่นหลังจนเจ็บเจียนตาย
They’re taking their time, time
พวกมันค่อย ๆ เชือดเฉือนอย่างใจเย็น
‘Til I lose my mind
จนสมองฉันจะระเบิดอยู่แล้ว
Dull knives ripping from the inside
มีดทื่อ ๆ กำลังฉีกกระชากฉันจากข้างใน
Spare me the ride
ปล่อยฉันไปที ไม่อยากทนทรมานกับมันอีกแล้ว
From the inside
มันแหลกสลายจากข้างใน
Dull knives twisting my spine
มีดทื่อ ๆ ที่บิดคว้านแผ่นหลัง
They’re taking their time, time
มันค่อย ๆ รุมทรมานฉันช้า ๆ
‘Til I lose my mind
จนสติฉันจะหลุดลอยไปหมดแล้ว
Dull knives
ไอ้มีดทื่อพวกนี้
Eng
I’m holding my breath, holding so tight
Nothing is wrong, nothing is right
I’m in the dark, looking for light
Won’t someone please save my life?
Inside, I’m a mess, but I don’t let it show
I’m just hanging on, but you’d never know
I smile all day, and cry through the night
Won’t someone please save my
Life is fleeting
Dull knives taking my life
A slow burn fire from the inside
Dull knives twisting my spine
They’re taking their time, time
‘Til I lose my mind
A smoldering flame, deep in my heart
Barely a sign, it’s barely a spark
Holding on through every night
Won’t someonе please save my lifе?
I’m crying for help, it’s such a cliché
Invisible pain, it’s filling each day
I open my mouth and feed you a lie
Won’t someone please save
My life is fleeting, no repeating
Dull knives taking my life
A slow burn fire from the inside
Dull knives twisting my spine
They’re taking their time, time
‘Til I lose my mind
Dull knives ripping from the inside
Spare me the ride
From the inside
Dull knives twisting my spine
They’re taking their time, time
‘Til I lose my mind
Dull knives
Thai
ฉันกลั้นหายใจไว้ เกร็งแน่นไปทั้งตัว
ไม่มีอะไรแย่ลง แต่ก็ไม่มีอะไรดีขึ้นเลยสักนิด
ติดอยู่ในความมืดมิด ได้แต่ควานหาแสงสว่าง
ใครก็ได้ช่วยดึงฉันออกไปทีเถอะ
ข้างในพังยับเยิน แต่ไม่ยอมแสดงให้ใครเห็น
ได้แต่ฝืนประคองตัวเองไว้ โดยที่เธอไม่มีวันรู้หรอก
กลางวันฝืนยิ้มทั้งวัน พอกลางคืนก็นอนร้องไห้
ใครก็ได้ช่วยชีวิตฉันที
เวลามันกำลังจะหมดลงไปทุกทีแล้ว
เหมือนมีดทื่อ ๆ กำลังค่อย ๆ ปลิดชีพฉัน
มีไฟที่คุกรุ่นคอยเผาผลาญอยู่ข้างใน
คมมีดทื่อบิดคว้านกระดูกสันหลัง
มันค่อย ๆ ทรมานฉันไปเรื่อย ๆ
จนฉันแทบจะเป็นบ้า
กองไฟที่ยังคุกรุ่นอยู่ลึก ๆ ในใจ
แทบมองไม่เห็นร่องรอย จุดประกายแทบไม่ติด
ต้องทนกัดฟันผ่านพ้นไปให้ได้ในแต่ละคืน
ขอร้องเถอะ ใครก็ได้มาช่วยชีวิตฉันที
ร้องขอความช่วยเหลือจนดูน่าสมเพชสิ้นดี
ความเจ็บปวดที่มองไม่เห็น มันกัดกินไปทุกวัน
พออ้าปากพูดก็มีแต่คำโกหกหลอกเธอไปเรื่อย
ใครก็ได้ช่วยฉันสักที
ชีวิตกำลังหลุดลอยไป ไม่มีโอกาสให้แก้ตัวอีกแล้ว
คมมีดทื่อพวกนี้กำลังพรากชีวิตฉันไป
เหมือนโดนไฟนรกเผาผลาญจากภายในอย่างช้า ๆ
มีดขึ้นสนิมบิดกระชากแผ่นหลังจนเจ็บเจียนตาย
พวกมันค่อย ๆ เชือดเฉือนอย่างใจเย็น
จนสมองฉันจะระเบิดอยู่แล้ว
มีดทื่อ ๆ กำลังฉีกกระชากฉันจากข้างใน
ปล่อยฉันไปที ไม่อยากทนทรมานกับมันอีกแล้ว
มันแหลกสลายจากข้างใน
มีดทื่อ ๆ ที่บิดคว้านแผ่นหลัง
มันค่อย ๆ รุมทรมานฉันช้า ๆ
จนสติฉันจะหลุดลอยไปหมดแล้ว
ไอ้มีดทื่อพวกนี้
Comments are off this post