Unrealistically distressed
วิตกจริตเกินจริงไปมาก
I play it out in my head
นั่งฉายภาพความพังพินาศวนซ้ำในหัว
Catastrophically obsessed
หมกมุ่นอยู่แต่กับหายนะที่ยังมาไม่ถึง
It makes me wanna rip my heart out of my chest ’cause
ทรมานจนแทบอยากจะกระชากหัวใจตัวเองทิ้งให้รู้แล้วรู้รอด เพราะว่า

I just see death in what is beautiful
ฉันมองเห็นแต่ความตายซ่อนอยู่ในทุกสิ่งที่สวยงาม
Plan all the funerals (Ah, ah)
นั่งแพลนไปถึงงานศพไว้ล่วงหน้า
Everyone’s blissfully delusional
คนอื่นเขาหลอกตัวเองแล้วยังมีความสุขกันได้
But I deprive myself like it’s a ritual
แต่ฉันกลับทรมานตัวเองซ้ำ ๆ เหมือนเป็นพิธีกรรม

Ignoring my prescription
ไม่ยอมกินยาตามที่หมอสั่ง
I’ve found my new addiction
ดันไปเสพติดความฟุ้งซ่านอย่างอื่นแทน
Now I’m not eating, and I’m not sleeping
ข้าวปลาไม่ยอมแตะ ตาค้างนอนไม่หลับ
My mind is playing fiction
สมองเริ่มแต่งเรื่องหลอนขึ้นมาเอง
A curse of my existence
เหมือนเป็นคำสาปติดตัวมาตลอด
Hyperfixation, no medication
จมดิ่งหลุดโฟกัสไม่ได้ ยาตัวไหนก็เอาไม่อยู่

Stops me from calling the dead
ห้ามไม่ให้ฉันเรียกหาวิญญาณคนตาย
Light the candles on my bed
จุดเทียนเรียงรายไว้รอบเตียง
Bracing for the world to end
เตรียมน้อมรับจุดจบของโลกใบนี้
It makes me wanna rip my hair out of my head ’cause
เครียดจนแทบจะทึ้งหัวตัวเองให้แหลกคามือ เพราะ

I just see death in what is beautiful
ฉันมองเห็นแต่จุดจบแฝงอยู่ในเรื่องงดงามทั้งนั้น
Plan all the funerals (Ah, ah)
คอยแต่วางแผนงานศพไว้รอท่า
Everyone’s blissfully delusional
ใคร ๆ ก็หลอกตัวเองจนยิ้มออก
But I deprive myself like it’s a ritual
แต่ฉันกลับตัดทอนความสุขตัวเองซ้ำ ๆ เหมือนทำพิธีกรรม

(I run and run and run and run and run from nothing)
ฉันเอาแต่วิ่งหนีสิ่งที่ไม่มีอยู่จริง
(I run and run and run and run and run from nothing)
เตลิดเปิดเปิงไปเรื่อยอย่างไร้จุดหมาย
(I run and run and run and run and run from nothing)
ทั้งที่ข้างหน้าไม่มีอะไรไล่ตามมาเลย
(I run and run and run and run and run from nothing)
แต่ก็ยังวิ่งหนีความว่างเปล่าไม่ยอมหยุด

I just see death in what is beautiful
เห็นแต่ความตายซ่อนอยู่ในทุกเรื่องที่สวยงาม
Plan all the funerals (Ah, ah)
เผลอเตรียมงานศพไว้ในหัวตลอด
Everyone’s blissfully delusional
คนอื่นเขายังหลอกตัวเองเพื่อเอาชีวิตรอด
But I deprive myself like it’s a ritual
ส่วนฉันกลับลงทัณฑ์ตัวเองวนไปราวกับพิธีกรรม

(I run and run and run and run and run from nothing)
วิ่งหนีสิ่งที่ไม่มีตัวตนต่อไป
But I deprive myself like it’s a ritual
พร้อมกับทรมานตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า
(I run and run and run and run and run from nothing)
วิ่งหนีภาพหลอนในหัวอยู่อย่างนั้น
(I run and run and run and run and run from nothing)
ทั้งที่จริง ๆ มันไม่มีอะไรเลย
But I deprive myself like it’s a ritual
แต่ก็ยังทำร้ายตัวเองจนชินชาเหมือนเป็นพิธีกรรม

Unrealistically distressed
I play it out in my head
Catastrophically obsessed
It makes me wanna rip my heart out of my chest ’cause

I just see death in what is beautiful
Plan all the funerals (Ah, ah)
Everyone’s blissfully delusional
But I deprive myself like it’s a ritual

Ignoring my prescription
I’ve found my new addiction
Now I’m not eating, and I’m not sleeping
My mind is playing fiction
A curse of my existence
Hyperfixation, no medication

Stops me from calling the dead
Light the candles on my bed
Bracing for the world to end
It makes me wanna rip my hair out of my head ’cause

I just see death in what is beautiful
Plan all the funerals (Ah, ah)
Everyone’s blissfully delusional
But I deprive myself like it’s a ritual

(I run and run and run and run and run from nothing)
(I run and run and run and run and run from nothing)
(I run and run and run and run and run from nothing)
(I run and run and run and run and run from nothing)

I just see death in what is beautiful
Plan all the funerals (Ah, ah)
Everyone’s blissfully delusional
But I deprive myself like it’s a ritual

(I run and run and run and run and run from nothing)
But I deprive myself like it’s a ritual
(I run and run and run and run and run from nothing)
(I run and run and run and run and run from nothing)
But I deprive myself like it’s a ritual

วิตกจริตเกินจริงไปมาก
นั่งฉายภาพความพังพินาศวนซ้ำในหัว
หมกมุ่นอยู่แต่กับหายนะที่ยังมาไม่ถึง
ทรมานจนแทบอยากจะกระชากหัวใจตัวเองทิ้งให้รู้แล้วรู้รอด เพราะว่า

ฉันมองเห็นแต่ความตายซ่อนอยู่ในทุกสิ่งที่สวยงาม
นั่งแพลนไปถึงงานศพไว้ล่วงหน้า
คนอื่นเขาหลอกตัวเองแล้วยังมีความสุขกันได้
แต่ฉันกลับทรมานตัวเองซ้ำ ๆ เหมือนเป็นพิธีกรรม

ไม่ยอมกินยาตามที่หมอสั่ง
ดันไปเสพติดความฟุ้งซ่านอย่างอื่นแทน
ข้าวปลาไม่ยอมแตะ ตาค้างนอนไม่หลับ
สมองเริ่มแต่งเรื่องหลอนขึ้นมาเอง
เหมือนเป็นคำสาปติดตัวมาตลอด
จมดิ่งหลุดโฟกัสไม่ได้ ยาตัวไหนก็เอาไม่อยู่

ห้ามไม่ให้ฉันเรียกหาวิญญาณคนตาย
จุดเทียนเรียงรายไว้รอบเตียง
เตรียมน้อมรับจุดจบของโลกใบนี้
เครียดจนแทบจะทึ้งหัวตัวเองให้แหลกคามือ เพราะ

ฉันมองเห็นแต่จุดจบแฝงอยู่ในเรื่องงดงามทั้งนั้น
คอยแต่วางแผนงานศพไว้รอท่า
ใคร ๆ ก็หลอกตัวเองจนยิ้มออก
แต่ฉันกลับตัดทอนความสุขตัวเองซ้ำ ๆ เหมือนทำพิธีกรรม

ฉันเอาแต่วิ่งหนีสิ่งที่ไม่มีอยู่จริง
เตลิดเปิดเปิงไปเรื่อยอย่างไร้จุดหมาย
ทั้งที่ข้างหน้าไม่มีอะไรไล่ตามมาเลย
แต่ก็ยังวิ่งหนีความว่างเปล่าไม่ยอมหยุด

เห็นแต่ความตายซ่อนอยู่ในทุกเรื่องที่สวยงาม
เผลอเตรียมงานศพไว้ในหัวตลอด
คนอื่นเขายังหลอกตัวเองเพื่อเอาชีวิตรอด
ส่วนฉันกลับลงทัณฑ์ตัวเองวนไปราวกับพิธีกรรม

วิ่งหนีสิ่งที่ไม่มีตัวตนต่อไป
พร้อมกับทรมานตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า
วิ่งหนีภาพหลอนในหัวอยู่อย่างนั้น
ทั้งที่จริง ๆ มันไม่มีอะไรเลย
แต่ก็ยังทำร้ายตัวเองจนชินชาเหมือนเป็นพิธีกรรม