Lola
โลล่า
Was the smartest in the school, she was a supernova
เธอเคยเป็นคนที่ฉลาดที่สุดในโรงเรียน เปล่งประกายโดดเด่นกว่าใคร
She had a mind beyond her time, it was a thrill to know her
ความคิดเธอไปไกลเกินวัย จนใคร ๆ ที่รู้จักก็ทึ่งกันหมด
She had dreams she’d fall in love, some place like Barcelona
เธอเคยฝันอยากไปมีความรักในเมืองสวย ๆ อย่างบาร์เซโลนา
Lola, Lola, Lola
โลล่า โลล่า

She coulda walked on the moon, yeah
ความจริงคนแบบเธอไปเหยียบดวงจันทร์ยังได้เลย
She coulda found us a cure
หรืออาจจะคิดค้นยารักษาโรคร้ายให้โลกเราด้วยซ้ำ
But family didn’t have no food and
แต่ที่บ้านกลับไม่มีแม้แต่ข้าวจะกิน
She had to leave school to work
เธอเลยต้องดรอปเรียนออกไปหางานทำ
Nobody breaks the ceiling
ไร้ช่องทางให้เติบโต
Nobody where she’s from
ไม่มีใครแถวบ้านเธอทะลุเพดานนั้นไปได้สักคน
Nobody breaks the ceiling, yeah
หลุดพ้นจากวงจรอุบาทว์ไม่ได้เลยจริง ๆ

Nobody’s listеning, so she won’t speak, won’t speak
พูดไปก็ไม่มีใครฟัง เธอเลยเลือกที่จะเงียบไว้
All of thosе dreams are fading slowly, slowly
ความฝันทั้งหลายค่อย ๆ เลือนหายไปทีละน้อย
She knows the stories ’bout the police, police
เธอรู้ดีว่าถ้ามีปัญหากับตำรวจ เรื่องจะจบยังไง
It’s just the way it is, so don’t speak, don’t speak
มันเป็นธรรมดาของที่นี่ เพราะงั้นอย่าพูดอะไรเลยจะดีกว่า

Lola
โลล่า
She believed the world they promised her, but now she’s older
เธอเคยเชื่อในโลกสวยหรูที่พวกผู้ใหญ่ขายฝันไว้ แต่พอโตขึ้นมา
She’s seen the people disagree and disappear
เธอกลับเห็นแต่คนที่คิดต่างถูกอุ้มหายไปต่อหน้าต่อตา
The power’s out for days, no food is on its way
ไฟก็ดับเป็นวัน ๆ เสบียงอาหารก็ไม่มีส่งมาถึง
Nothing changes, this ain’t the dream they sold us
ไม่มีอะไรดีขึ้นเลย นี่ไม่ใช่ชีวิตที่เคยสัญญาไว้สักนิด
Lola, Lola, Lola
โลล่า โลล่า

She coulda walked on the moon, yeah
ศักยภาพอย่างเธอนี่บินไปถึงดวงจันทร์ได้สบาย
Coulda found us a cure
จะช่วยคิดค้นยารักษาโรคก็ยังไหว
But she worried about her children
แต่เธอต้องมานั่งกังวลเรื่องปากท้องของลูก ๆ
Ninety miles ’til the shore
ห่างจากฝั่งอิสรภาพตั้งเก้าสิบไมล์
Nobody breaks the ceiling
ไม่มีใครก้าวข้ามขีดจำกัดไปได้
Nobody where she’s from
บ้านเกิดของเธอไม่มีใครรอดออกไปได้เลย
Nobody breaks the ceiling, yeah, nobody
ไม่มีใครพังทะลุเพดานนั้นได้เลยสักคนเดียว

Nobody’s listening, so she won’t speak, won’t speak
ตะโกนไปก็ไร้คนเหลียวแล เธอจึงปิดปากเงียบสนิท
All of those dreams are fading slowly, slowly
ภาพฝันที่เคยมีค่อย ๆ จางหายไปอย่างช้า ๆ
She knows the stories ’bout the police, police
เธอได้ยินเรื่องชะตากรรมของคนที่แข็งข้อต่อตำรวจมาเยอะ
It’s just the way it is, so don’t speak, don’t speak
ความจริงมันเป็นแบบนี้แหละ อยู่นิ่ง ๆ ไว้ปลอดภัยที่สุด

Se pone bien bonita como lista pa’ un desfile
เธอแต่งตัวสวยเช้งเหมือนพร้อมจะไปเดินแบบ
Le prometieron ser la reina del Caribe
เคยโดนเอาความหวังมาล่อว่าจะได้เป็นดาวแห่งแคริบเบียน
Pero alguien le cambió el guión de cine
แต่ดันมีใครบางคนมาเขียนบทชีวิตเธอใหม่หมด
Y comenzar de nuevo solo pide
ตอนนี้เธอแค่อยากได้โอกาสเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง
Del bajo mundo ella proviene
เธอมาจากสลัมจุดที่ต่ำที่สุด
Cuanto vales, cuanto tienes
มีเงินเท่าไร ค่าของเธอก็มีแค่นั้น
Ese is el precio de mi Lola cuando no hay salida
นั่นคือราคาที่โลล่าต้องจ่ายยามหมดทางสู้
Quiere libertad, quiere patria y vida
เธอต้องการอิสรภาพ ต้องการชีวิตและแผ่นดินที่เป็นของเธอจริง ๆ

Nobody’s listening, so she won’t speak, won’t speak
ต่อให้พูดอะไรไปก็ไม่มีใครสนใจ เธอเลยเลือกไม่เอ่ยปากเลยดีกว่า
All of those dreams are fading slowly, slowly
สิ่งที่เคยตั้งใจไว้ค่อย ๆ ลิบหลี่ลงทุกที
She knows the stories ’bout the police, police
เธอรู้ซึ้งดีว่าพวกอำนาจมืดอย่างตำรวจทำอะไรได้บ้าง
It’s just the way it is, so don’t speak, don’t speak
ทำใจยอมรับสภาพซะ แล้วอย่าปริปากพูดอะไรอีกเลย

Quiso sacarse el dolor matando a su corazón
เธอพยายามฆ่าความรู้สึกในใจทิ้งเพื่อดับความเจ็บปวด
Ella soñaba volar pero el avión nunca despegó
เธอฝันอยากจะโบยบิน แต่เครื่องบินกลับไม่เคยได้ทะยานขึ้นฟ้าสักที
Cuanto sufre el paso del tiempo y siempre sola
ต้องทนทุกข์ทรมานตามกาลเวลาที่ผ่านไปอย่างโดดเดี่ยว
¿En mi Habana cuántas Lolas?
ในฮาวานาบ้านเกิดฉัน ยังมีคนแบบโลล่าอยู่อีกกี่หมื่นกี่แสนคนกันนะ

Lola
Was the smartest in the school, she was a supernova
She had a mind beyond her time, it was a thrill to know her
She had dreams she’d fall in love, some place like Barcelona
Lola, Lola, Lola

She coulda walked on the moon, yeah
She coulda found us a cure
But family didn’t have no food and
She had to leave school to work
Nobody breaks the ceiling
Nobody where she’s from
Nobody breaks the ceiling, yeah

Nobody’s listеning, so she won’t speak, won’t speak
All of thosе dreams are fading slowly, slowly
She knows the stories ’bout the police, police
It’s just the way it is, so don’t speak, don’t speak

Lola
She believed the world they promised her, but now she’s older
She’s seen the people disagree and disappear
The power’s out for days, no food is on its way
Nothing changes, this ain’t the dream they sold us
Lola, Lola, Lola

She coulda walked on the moon, yeah
Coulda found us a cure
But she worried about her children
Ninety miles ’til the shore
Nobody breaks the ceiling
Nobody where she’s from
Nobody breaks the ceiling, yeah, nobody

Nobody’s listening, so she won’t speak, won’t speak
All of those dreams are fading slowly, slowly
She knows the stories ’bout the police, police
It’s just the way it is, so don’t speak, don’t speak

Se pone bien bonita como lista pa’ un desfile
Le prometieron ser la reina del Caribe
Pero alguien le cambió el guión de cine
Y comenzar de nuevo solo pide
Del bajo mundo ella proviene
Cuanto vales, cuanto tienes
Ese is el precio de mi Lola cuando no hay salida
Quiere libertad, quiere patria y vida

Nobody’s listening, so she won’t speak, won’t speak
All of those dreams are fading slowly, slowly
She knows the stories ’bout the police, police
It’s just the way it is, so don’t speak, don’t speak

Quiso sacarse el dolor matando a su corazón
Ella soñaba volar pero el avión nunca despegó
Cuanto sufre el paso del tiempo y siempre sola
¿En mi Habana cuántas Lolas?

โลล่า
เธอเคยเป็นคนที่ฉลาดที่สุดในโรงเรียน เปล่งประกายโดดเด่นกว่าใคร
ความคิดเธอไปไกลเกินวัย จนใคร ๆ ที่รู้จักก็ทึ่งกันหมด
เธอเคยฝันอยากไปมีความรักในเมืองสวย ๆ อย่างบาร์เซโลนา
โลล่า โลล่า

ความจริงคนแบบเธอไปเหยียบดวงจันทร์ยังได้เลย
หรืออาจจะคิดค้นยารักษาโรคร้ายให้โลกเราด้วยซ้ำ
แต่ที่บ้านกลับไม่มีแม้แต่ข้าวจะกิน
เธอเลยต้องดรอปเรียนออกไปหางานทำ
ไร้ช่องทางให้เติบโต
ไม่มีใครแถวบ้านเธอทะลุเพดานนั้นไปได้สักคน
หลุดพ้นจากวงจรอุบาทว์ไม่ได้เลยจริง ๆ

พูดไปก็ไม่มีใครฟัง เธอเลยเลือกที่จะเงียบไว้
ความฝันทั้งหลายค่อย ๆ เลือนหายไปทีละน้อย
เธอรู้ดีว่าถ้ามีปัญหากับตำรวจ เรื่องจะจบยังไง
มันเป็นธรรมดาของที่นี่ เพราะงั้นอย่าพูดอะไรเลยจะดีกว่า

โลล่า
เธอเคยเชื่อในโลกสวยหรูที่พวกผู้ใหญ่ขายฝันไว้ แต่พอโตขึ้นมา
เธอกลับเห็นแต่คนที่คิดต่างถูกอุ้มหายไปต่อหน้าต่อตา
ไฟก็ดับเป็นวัน ๆ เสบียงอาหารก็ไม่มีส่งมาถึง
ไม่มีอะไรดีขึ้นเลย นี่ไม่ใช่ชีวิตที่เคยสัญญาไว้สักนิด
โลล่า โลล่า

ศักยภาพอย่างเธอนี่บินไปถึงดวงจันทร์ได้สบาย
จะช่วยคิดค้นยารักษาโรคก็ยังไหว
แต่เธอต้องมานั่งกังวลเรื่องปากท้องของลูก ๆ
ห่างจากฝั่งอิสรภาพตั้งเก้าสิบไมล์
ไม่มีใครก้าวข้ามขีดจำกัดไปได้
บ้านเกิดของเธอไม่มีใครรอดออกไปได้เลย
ไม่มีใครพังทะลุเพดานนั้นได้เลยสักคนเดียว

ตะโกนไปก็ไร้คนเหลียวแล เธอจึงปิดปากเงียบสนิท
ภาพฝันที่เคยมีค่อย ๆ จางหายไปอย่างช้า ๆ
เธอได้ยินเรื่องชะตากรรมของคนที่แข็งข้อต่อตำรวจมาเยอะ
ความจริงมันเป็นแบบนี้แหละ อยู่นิ่ง ๆ ไว้ปลอดภัยที่สุด

เธอแต่งตัวสวยเช้งเหมือนพร้อมจะไปเดินแบบ
เคยโดนเอาความหวังมาล่อว่าจะได้เป็นดาวแห่งแคริบเบียน
แต่ดันมีใครบางคนมาเขียนบทชีวิตเธอใหม่หมด
ตอนนี้เธอแค่อยากได้โอกาสเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง
เธอมาจากสลัมจุดที่ต่ำที่สุด
มีเงินเท่าไร ค่าของเธอก็มีแค่นั้น
นั่นคือราคาที่โลล่าต้องจ่ายยามหมดทางสู้
เธอต้องการอิสรภาพ ต้องการชีวิตและแผ่นดินที่เป็นของเธอจริง ๆ

ต่อให้พูดอะไรไปก็ไม่มีใครสนใจ เธอเลยเลือกไม่เอ่ยปากเลยดีกว่า
สิ่งที่เคยตั้งใจไว้ค่อย ๆ ลิบหลี่ลงทุกที
เธอรู้ซึ้งดีว่าพวกอำนาจมืดอย่างตำรวจทำอะไรได้บ้าง
ทำใจยอมรับสภาพซะ แล้วอย่าปริปากพูดอะไรอีกเลย

เธอพยายามฆ่าความรู้สึกในใจทิ้งเพื่อดับความเจ็บปวด
เธอฝันอยากจะโบยบิน แต่เครื่องบินกลับไม่เคยได้ทะยานขึ้นฟ้าสักที
ต้องทนทุกข์ทรมานตามกาลเวลาที่ผ่านไปอย่างโดดเดี่ยว
ในฮาวานาบ้านเกิดฉัน ยังมีคนแบบโลล่าอยู่อีกกี่หมื่นกี่แสนคนกันนะ