All through the day
ตั้งแต่เช้าจนค่ำ
I me mine
ก็มีแต่คำว่าตัวฉันและของฉัน

I-I-me-me-mine
ตัวฉัน ของฉัน
I-I-me-me-mine
มีแต่เรื่องตัวเองทั้งนั้น
I-I-me-me-mine
อะไร ๆ ก็ต้องเป็นฉัน
I-I-me-me-mine
ยึดติดอยู่แค่นี้แหละ

All I can hear
หูแว่วได้ยินอยู่แค่อย่างเดียว
I me mine, I me mine, I me mine
นั่นก็ฉัน ตัวฉัน ของฉัน
Even those tears
กระทั่งคราบน้ำตาที่ไหล
I me mine, I me mine, I me mine
ก็ยังร้องไห้เพื่อเรียกร้องความสนใจ
No one’s frightened of playing it
ไม่มีใครกลัวที่จะสวมบทพวกนี้
Everyone’s saying it
ใคร ๆ ก็พ่นแต่เรื่องของตัวเองออกมา
Flowing more freely than wine
ไหลลื่นยิ่งกว่ารินไวน์ใส่แก้วซะอีก

All through the day
ตลอดทั้งวัน
I me mine
ไม่พ้นเรื่องของตัวเอง

I-I-me-me-mine
ฉัน ตัวฉัน
I-I-me-me-mine
ของฉันคนเดียว
I-I-me-me-mine
เอาตัวเองเป็นศูนย์กลาง
I-I-me-me-mine
ไม่เคยคิดถึงใครอื่น

All I can hear
ได้ยินวนเวียนอยู่แค่สิ่งเดิม
I me mine, I me mine, I me mine
เรื่องฉัน ตัวฉัน ของฉัน
Even those tears
แม้แต่น้ำตาที่รินไหล
I me mine, I me mine, I me mine
ก็แค่ทำเพื่อสนองความต้องการตัวเอง
No one’s frightened of playing it
ไม่มีใครกระดากอายที่จะเล่นละครบทนี้
Everyone’s saying it
ทุกคนต่างแย่งกันพูดถึงตัวเอง
Flowing more freely than wine
พรั่งพรูออกมาง่ายดายยิ่งกว่าเทไวน์

All through your life
จนชั่วชีวิตของเธอ
I me mine
ก็คงมีแต่คำว่าตัวฉันและของฉันเท่านั้น

All through the day
I me mine

I-I-me-me-mine
I-I-me-me-mine
I-I-me-me-mine
I-I-me-me-mine

All I can hear
I me mine, I me mine, I me mine
Even those tears
I me mine, I me mine, I me mine
No one’s frightened of playing it
Everyone’s saying it
Flowing more freely than wine

All through the day
I me mine

I-I-me-me-mine
I-I-me-me-mine
I-I-me-me-mine
I-I-me-me-mine

All I can hear
I me mine, I me mine, I me mine
Even those tears
I me mine, I me mine, I me mine
No one’s frightened of playing it
Everyone’s saying it
Flowing more freely than wine

All through your life
I me mine

ตั้งแต่เช้าจนค่ำ
ก็มีแต่คำว่าตัวฉันและของฉัน

ตัวฉัน ของฉัน
มีแต่เรื่องตัวเองทั้งนั้น
อะไร ๆ ก็ต้องเป็นฉัน
ยึดติดอยู่แค่นี้แหละ

หูแว่วได้ยินอยู่แค่อย่างเดียว
นั่นก็ฉัน ตัวฉัน ของฉัน
กระทั่งคราบน้ำตาที่ไหล
ก็ยังร้องไห้เพื่อเรียกร้องความสนใจ
ไม่มีใครกลัวที่จะสวมบทพวกนี้
ใคร ๆ ก็พ่นแต่เรื่องของตัวเองออกมา
ไหลลื่นยิ่งกว่ารินไวน์ใส่แก้วซะอีก

ตลอดทั้งวัน
ไม่พ้นเรื่องของตัวเอง

ฉัน ตัวฉัน
ของฉันคนเดียว
เอาตัวเองเป็นศูนย์กลาง
ไม่เคยคิดถึงใครอื่น

ได้ยินวนเวียนอยู่แค่สิ่งเดิม
เรื่องฉัน ตัวฉัน ของฉัน
แม้แต่น้ำตาที่รินไหล
ก็แค่ทำเพื่อสนองความต้องการตัวเอง
ไม่มีใครกระดากอายที่จะเล่นละครบทนี้
ทุกคนต่างแย่งกันพูดถึงตัวเอง
พรั่งพรูออกมาง่ายดายยิ่งกว่าเทไวน์

จนชั่วชีวิตของเธอ
ก็คงมีแต่คำว่าตัวฉันและของฉันเท่านั้น