โลกหมุนไปจนผู้คนแทบไม่เหลือความเห็นอกเห็นใจให้แก่กัน หันไปทางไหนก็เจอแต่ความรุนแรง การตั้งแง่รังเกียจ และการแบ่งแยกสีผิว ทั้งที่ทุกคนต่างมีเลือดเนื้อ มีหัวใจ และใช้ชีวิตอยู่ใต้ฟ้าเดียวกัน จึงเกิดเป็นคำถามสะกิดใจว่า สังคมเราเริ่มหลงทางและทำความรักหล่นหายไปตั้งแต่ตอนไหนกันแน่
Eng - Thai
It’s been a long time comin’, comin’
เรื่องแย่ ๆ แบบนี้มันสะสมมานานเกินไปแล้ว
Seeming like we all been runnin’, runnin’
เหมือนพวกเราเอาแต่วิ่งหนีความจริง
Feeling like the wild west, gunnin’, gunnin’
บ้านเมืองเถื่อนจนนึกว่ายุคคาวบอยชักปืนยิงกัน
Listen to our elders shunnin’, shunnin’
ผู้ใหญ่ก็เอาแต่สั่งสอนให้ตั้งแง่รังเกียจคนอื่น
Flipping on the news beat talkin’, talkin’
เปิดทีวีดูก็เจอแต่ข่าวนักข่าวเจื้อยแจ้ว
All about the problems, shockin’, shockin’
มีแต่ปัญหาชวนหดหู่ใจเต็มไปหมด
We put on our headphones walking, walking
สุดท้ายก็ได้แต่หยิบหูฟังมาใส่แล้วเดินก้มหน้าต่อไป
We put on our headphones
ตัดขาดตัวเองออกจากโลกภายนอก
Where did we all go wrong?
พวกเราพลาดกันไปตรงไหนนะ
Love, love, love
ความรักความเมตตาหายไปไหนหมด
Lo-lo-lo-love, love, love
รักที่เคยมีให้กัน
Lo-lo-lo-love, love, love
ความหวังดีต่อเพื่อนมนุษย์
Lo-lo-lo-love, love, love
มันเลือนหายไปไหน
Where did we all, where did we all go wrong?
มันเกิดอะไรขึ้นกับพวกเรากันแน่
All we see is faces, color, color
เรามองเห็นแค่หน้าตาและสีผิวที่ต่างกัน
All the other races, other, other
มองคนเชื้อชาติอื่นเป็นแค่คนนอก
Why can’t you just be my brother, brother?
ทำไมถึงมองกันเป็นพี่น้องร่วมโลกไม่ได้เลย
We don’t have to kill one another, kill one another
ไม่เห็นจำเป็นต้องเข่นฆ่าทำร้ายกันขนาดนั้น
All around the world, we are one, we are one
ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน พวกเราทุกคนคือหนึ่งเดียวกัน
All around the world, we are one
ทุกคนบนโลกใบนี้ล้วนเกี่ยวข้องกันทั้งสิ้น
So where did we all go wrong?
แล้วเราเริ่มหลงทางกันตั้งแต่เมื่อไหร่
Love, love, love
ความรักที่แท้จริงอยู่ที่ไหน
Lo-lo-lo-love, love, love
รักที่คอยโอบอุ้มกัน
Lo-lo-lo-love, love, love
ความเห็นอกเห็นใจ
Lo-lo-lo-love, love, love
มันจางหายไปไหนหมด
Where did we all, where did we all go wrong?
ทำไมเราถึงพากันเดินมาผิดทางได้ขนาดนี้
Love, love, love
ความรักที่เคยหล่อเลี้ยงใจ
(It’s darkest before the dawn)
ท้องฟ้ามักจะมืดมิดที่สุดก่อนแสงแรกของวันจะมาถึง
Lo-lo-lo-love, love, love
ความเมตตาที่ควรมีให้กัน
(Love is our only hope)
และความรักนี่แหละคือความหวังเดียวที่ยังเหลืออยู่
Lo-lo-lo-love, love, love
รักที่เคยอบอุ่น
Lo-lo-lo-love, love, love
ที่ถูกหลงลืมไป
Where did we all, where did we all go wrong?
เราทำพลาดตรงจุดไหนกันแน่
‘Cause we got the same blood, blood
ทั้งที่เลือดที่ไหลเวียนในกายก็สีแดงเหมือนกัน
We got the same blood, blood
พวกเรามีเลือดเนื้อไม่ต่างกันสักนิด
Will it be enough, ‘nough?
แล้วแค่นี้มันพอจะเตือนสติได้บ้างไหม
Will it be enough?
พอจะหยุดเรื่องบ้า ๆ พวกนี้ลงได้หรือยัง
We got the same heartbeat
หัวใจก็เต้นด้วยจังหวะเดียวกัน
We’re living for the same dream
ต่างมีความหวังและความฝันร่วมกันทั้งนั้น
We got the same bloodstream
มีสายเลือดของมนุษย์เหมือน ๆ กันแท้ ๆ
Where did we all go wrong?
ทำไมเรื่องราวถึงกลายมาเป็นแบบนี้ไปได้
Woo
โธ่เอ๊ย
Where did we all, where did we all go wrong?
พวกเราทำพลาดตรงไหนไปนะ
Love, love, love, love
ความรักที่ขาดหาย
(It’s darkest before the dawn)
ฟ้ามืดสนิทที่สุดเสมอช่วงก่อนรุ่งสาง
Lo-lo-lo-love, love, love
ความอ่อนโยนต่อกัน
(Love is our only hope)
ความรักยังคงเป็นทางออกเดียวของพวกเรา
Lo-lo-lo-love, love, love, oh
รักแท้ที่บริสุทธิ์
Lo-lo-lo-love, love, love
ที่ควรมีให้แก่กัน
Where did we all, where did we all go wrong?
เราหลงลืมสิ่งสำคัญไปตั้งแต่ตอนไหน
Where did we all, where did we all?
พวกเราทุกคน
Where did we all, where did we all? (Oh)
เราทุกคนร่วมมือกันทำลายมันลงไปใช่ไหม
Where did we all, where did we all?
พวกเราปล่อยให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ยังไง
Where did we all, where did we all go wrong?
จุดเริ่มต้นของความผิดพลาดมันอยู่ตรงไหนกันแน่
Love, love, love
ความรักความเอื้ออาทร
Where did we all, where did we all?
คนเราทุกคน
Lo-lo-lo-love, love, love
ความอบอุ่นที่หดหาย
Where did we all, where did we all?
ทำไมถึงปล่อยให้กลายเป็นแบบนี้
Lo-lo-lo-love, love, love
รักที่พร้อมจะให้อภัย
Where did we all, where did we all go wrong?
ท้ายที่สุดแล้วเราทำพลาดตรงไหนกันแน่
Eng
It’s been a long time comin’, comin’
Seeming like we all been runnin’, runnin’
Feeling like the wild west, gunnin’, gunnin’
Listen to our elders shunnin’, shunnin’
Flipping on the news beat talkin’, talkin’
All about the problems, shockin’, shockin’
We put on our headphones walking, walking
We put on our headphones
Where did we all go wrong?
Love, love, love
Lo-lo-lo-love, love, love
Lo-lo-lo-love, love, love
Lo-lo-lo-love, love, love
Where did we all, where did we all go wrong?
All we see is faces, color, color
All the other races, other, other
Why can’t you just be my brother, brother?
We don’t have to kill one another, kill one another
All around the world, we are one, we are one
All around the world, we are one
So where did we all go wrong?
Love, love, love
Lo-lo-lo-love, love, love
Lo-lo-lo-love, love, love
Lo-lo-lo-love, love, love
Where did we all, where did we all go wrong?
Love, love, love
(It’s darkest before the dawn)
Lo-lo-lo-love, love, love
(Love is our only hope)
Lo-lo-lo-love, love, love
Lo-lo-lo-love, love, love
Where did we all, where did we all go wrong?
‘Cause we got the same blood, blood
We got the same blood, blood
Will it be enough, ‘nough?
Will it be enough?
We got the same heartbeat
We’re living for the same dream
We got the same bloodstream
Where did we all go wrong?
Woo
Where did we all, where did we all go wrong?
Love, love, love, love
(It’s darkest before the dawn)
Lo-lo-lo-love, love, love
(Love is our only hope)
Lo-lo-lo-love, love, love, oh
Lo-lo-lo-love, love, love
Where did we all, where did we all go wrong?
Where did we all, where did we all?
Where did we all, where did we all? (Oh)
Where did we all, where did we all?
Where did we all, where did we all go wrong?
Love, love, love
Where did we all, where did we all?
Lo-lo-lo-love, love, love
Where did we all, where did we all?
Lo-lo-lo-love, love, love
Where did we all, where did we all go wrong?
Thai
เรื่องแย่ ๆ แบบนี้มันสะสมมานานเกินไปแล้ว
เหมือนพวกเราเอาแต่วิ่งหนีความจริง
บ้านเมืองเถื่อนจนนึกว่ายุคคาวบอยชักปืนยิงกัน
ผู้ใหญ่ก็เอาแต่สั่งสอนให้ตั้งแง่รังเกียจคนอื่น
เปิดทีวีดูก็เจอแต่ข่าวนักข่าวเจื้อยแจ้ว
มีแต่ปัญหาชวนหดหู่ใจเต็มไปหมด
สุดท้ายก็ได้แต่หยิบหูฟังมาใส่แล้วเดินก้มหน้าต่อไป
ตัดขาดตัวเองออกจากโลกภายนอก
พวกเราพลาดกันไปตรงไหนนะ
ความรักความเมตตาหายไปไหนหมด
รักที่เคยมีให้กัน
ความหวังดีต่อเพื่อนมนุษย์
มันเลือนหายไปไหน
มันเกิดอะไรขึ้นกับพวกเรากันแน่
เรามองเห็นแค่หน้าตาและสีผิวที่ต่างกัน
มองคนเชื้อชาติอื่นเป็นแค่คนนอก
ทำไมถึงมองกันเป็นพี่น้องร่วมโลกไม่ได้เลย
ไม่เห็นจำเป็นต้องเข่นฆ่าทำร้ายกันขนาดนั้น
ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน พวกเราทุกคนคือหนึ่งเดียวกัน
ทุกคนบนโลกใบนี้ล้วนเกี่ยวข้องกันทั้งสิ้น
แล้วเราเริ่มหลงทางกันตั้งแต่เมื่อไหร่
ความรักที่แท้จริงอยู่ที่ไหน
รักที่คอยโอบอุ้มกัน
ความเห็นอกเห็นใจ
มันจางหายไปไหนหมด
ทำไมเราถึงพากันเดินมาผิดทางได้ขนาดนี้
ความรักที่เคยหล่อเลี้ยงใจ
ท้องฟ้ามักจะมืดมิดที่สุดก่อนแสงแรกของวันจะมาถึง
ความเมตตาที่ควรมีให้กัน
และความรักนี่แหละคือความหวังเดียวที่ยังเหลืออยู่
รักที่เคยอบอุ่น
ที่ถูกหลงลืมไป
เราทำพลาดตรงจุดไหนกันแน่
ทั้งที่เลือดที่ไหลเวียนในกายก็สีแดงเหมือนกัน
พวกเรามีเลือดเนื้อไม่ต่างกันสักนิด
แล้วแค่นี้มันพอจะเตือนสติได้บ้างไหม
พอจะหยุดเรื่องบ้า ๆ พวกนี้ลงได้หรือยัง
หัวใจก็เต้นด้วยจังหวะเดียวกัน
ต่างมีความหวังและความฝันร่วมกันทั้งนั้น
มีสายเลือดของมนุษย์เหมือน ๆ กันแท้ ๆ
ทำไมเรื่องราวถึงกลายมาเป็นแบบนี้ไปได้
โธ่เอ๊ย
พวกเราทำพลาดตรงไหนไปนะ
ความรักที่ขาดหาย
ฟ้ามืดสนิทที่สุดเสมอช่วงก่อนรุ่งสาง
ความอ่อนโยนต่อกัน
ความรักยังคงเป็นทางออกเดียวของพวกเรา
รักแท้ที่บริสุทธิ์
ที่ควรมีให้แก่กัน
เราหลงลืมสิ่งสำคัญไปตั้งแต่ตอนไหน
พวกเราทุกคน
เราทุกคนร่วมมือกันทำลายมันลงไปใช่ไหม
พวกเราปล่อยให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ยังไง
จุดเริ่มต้นของความผิดพลาดมันอยู่ตรงไหนกันแน่
ความรักความเอื้ออาทร
คนเราทุกคน
ความอบอุ่นที่หดหาย
ทำไมถึงปล่อยให้กลายเป็นแบบนี้
รักที่พร้อมจะให้อภัย
ท้ายที่สุดแล้วเราทำพลาดตรงไหนกันแน่
Comments are off this post