การต้องทนรักใครสักคนทั้งที่รู้ว่าไม่มีหวัง มันทรมานจนต้องร้องไห้กอดตัวเองนอนหลับไปทุกคืน ถึงจะพยายามข่มใจให้หยุดรู้สึกแค่ไหน แต่สุดท้ายชีวิตก็ยังหมดความหมายถ้าไม่มีเธออยู่ดี
Eng - Thai
I got lost, couldn’t find my way
ฉันเคยหลงทางและควานหาทางออกไม่เจอ
And I guess there’s nothing more to say
คิดว่าคงไม่มีอะไรต้องพูดอีกแล้ว
Love can make you blind, make you act so strange
ความรักมันทำให้คนเราตาบอด แถมยังทำตัวแปลกไปจากเดิม
But I’m here and here I’ll stay
แต่ฉันก็ยังยืนอยู่ตรงนี้ และจะไม่หนีไปไหน
So everyday I cry (Everyday)
ฉันเลยต้องนั่งร้องไห้อยู่ทุกวัน
Yes, everyday I fall (Everyday)
ดิ่งลงไปในความรู้สึกเดิม ๆ ไม่เคยเปลี่ยน
Do you ever wonder why (Everyday)
เธอเคยสงสัยบ้างไหม
Why I love everything about you
ว่าทำไมฉันถึงได้รักทุกอย่างที่เป็นเธอขนาดนี้
But everyday I say I’ll try
แต่ทุกวันฉันก็บอกตัวเองว่าจะพยายาม
To make my heart be still
บังคับหัวใจดวงนี้ให้สงบลงสักที
Till then every way there is to cry
ระหว่างนี้ทำได้แค่ปล่อยให้น้ำตาไหล
Ourselves to sleep we will
แล้วร้องไห้จนหลับไปเหมือนเคย
It picked me up, knocked me off my feet
ความรู้สึกนี้มันจู่โจมจนฉันล้มพับไปไม่เป็น
I’ve got no way to explain
ไม่มีคำไหนจะมาอธิบายได้เลย
Still I love you, love you, love you, but this fire inside
ทั้งที่รักเธอมากขนาดนี้ แต่ความรู้สึกข้างใน
Will never see the light of day
คงไม่มีวันได้เผยออกมาให้ใครเห็น
So everyday goes by (Everyday)
วันเวลาหมุนผ่านไปเรื่อย ๆ
And everyday I fall (Everyday)
แล้วฉันก็ยิ่งจมดิ่งลงไปทุกที
It makes me wonder why (Everyday)
จนเริ่มสงสัยกับตัวเอง
My life’s worth nothing without you
ว่าทำไมชีวิตถึงหมดความหมายเมื่อไม่มีเธอ
But everyday I say I’ll try
ถึงอย่างนั้นฉันก็ยังบอกตัวเองให้พยายามต่อ
To make my heart be still
หักห้ามใจไม่ให้หวั่นไหวไปมากกว่านี้
‘Cause every way there is to cry
เพราะไม่ว่าจะต้องเสียน้ำตาอีกกี่หน
Ourselves to sleep we will
สุดท้ายก็ต้องกอดตัวเองร้องไห้จนหลับไปอยู่ดี
You’ll never know, no, no, no, no, no
เธอไม่มีวันรู้หรอก ไม่มีทางรู้เลย
You’ll never know just how close we were
เธอไม่เคยรู้เลยว่าเราเคยใกล้ชิดกันขนาดไหน
You’ll never know, no, no, no, no, no
เธอไม่มีวันเข้าใจ ไม่มีทางเลย
You’ll never know, no, you’ll never see
เธอไม่มีวันรับรู้ และไม่มีวันได้เห็นมัน
The book closes and we try to forget
พอเรื่องราวจบลง เราต่างก็พยายามลืมมันไป
But I know that things won’t change
แต่ลึก ๆ ก็รู้ดีว่าไม่มีอะไรเปลี่ยนไปได้
Ooh, how we feel, how life goes on
ทั้งความรู้สึกของเรา หรือการที่ชีวิตต้องดำเนินต่อ
And that seems so strange
ทุกอย่างมันดูแปลกประหลาดไปหมด
And so the light fades away (Everyday)
แล้วแสงสว่างก็ค่อย ๆ ริบหรี่ลง
Try, try, try as I may (Everyday)
พยายามทุ่มเทแค่ไหนก็ไร้ประโยชน์
I can’t stop thinking about you (Everyday)
ฉันยังหยุดคิดถึงเธอไม่ได้สักที
It seems my life’s worth nothing without you
ดูเหมือนชีวิตจะไร้ค่าสิ้นดีหากปราศจากเธอ
But everyday I say I’ll try
ทว่าในทุก ๆ วันฉันก็ยังพยายาม
To make my heart be still
คุมหัวใจตัวเองให้นิ่งสงบเข้าไว้
Till then every way there is to cry
จนกว่าจะถึงตอนนั้น คงทำได้แค่นั่งร้องไห้
Ourselves to sleep we will
แล้วปล่อยให้ตัวเองหลับไปพร้อมคราบน้ำตา
Everyday, everyday, you know I try so hard
ทุกวันเลย เธอรู้ไหมว่าฉันพยายามมากแค่ไหน
Everyday, everyday, ooh, it gets a little harder
แต่นับวัน มันก็ยิ่งยากขึ้นเรื่อย ๆ
Everyday, everyday, you know I try so hard
ในทุกวัน ฉันพยายามทุ่มเทสุดกำลัง
Everyday, everyday, ooh, it gets a little harder
ทว่ายิ่งนานไป กลับยิ่งยากลำบากเหลือเกิน
Everyday, everyday, you know I try so hard
วันแล้ววันเล่า รู้ไหมว่าฉันพยายามมากจริง ๆ
Eng
I got lost, couldn’t find my way
And I guess there’s nothing more to say
Love can make you blind, make you act so strange
But I’m here and here I’ll stay
So everyday I cry (Everyday)
Yes, everyday I fall (Everyday)
Do you ever wonder why (Everyday)
Why I love everything about you
But everyday I say I’ll try
To make my heart be still
Till then every way there is to cry
Ourselves to sleep we will
It picked me up, knocked me off my feet
I’ve got no way to explain
Still I love you, love you, love you, but this fire inside
Will never see the light of day
So everyday goes by (Everyday)
And everyday I fall (Everyday)
It makes me wonder why (Everyday)
My life’s worth nothing without you
But everyday I say I’ll try
To make my heart be still
‘Cause every way there is to cry
Ourselves to sleep we will
You’ll never know, no, no, no, no, no
You’ll never know just how close we were
You’ll never know, no, no, no, no, no
You’ll never know, no, you’ll never see
The book closes and we try to forget
But I know that things won’t change
Ooh, how we feel, how life goes on
And that seems so strange
And so the light fades away (Everyday)
Try, try, try as I may (Everyday)
I can’t stop thinking about you (Everyday)
It seems my life’s worth nothing without you
But everyday I say I’ll try
To make my heart be still
Till then every way there is to cry
Ourselves to sleep we will
Everyday, everyday, you know I try so hard
Everyday, everyday, ooh, it gets a little harder
Everyday, everyday, you know I try so hard
Everyday, everyday, ooh, it gets a little harder
Everyday, everyday, you know I try so hard
Thai
ฉันเคยหลงทางและควานหาทางออกไม่เจอ
คิดว่าคงไม่มีอะไรต้องพูดอีกแล้ว
ความรักมันทำให้คนเราตาบอด แถมยังทำตัวแปลกไปจากเดิม
แต่ฉันก็ยังยืนอยู่ตรงนี้ และจะไม่หนีไปไหน
ฉันเลยต้องนั่งร้องไห้อยู่ทุกวัน
ดิ่งลงไปในความรู้สึกเดิม ๆ ไม่เคยเปลี่ยน
เธอเคยสงสัยบ้างไหม
ว่าทำไมฉันถึงได้รักทุกอย่างที่เป็นเธอขนาดนี้
แต่ทุกวันฉันก็บอกตัวเองว่าจะพยายาม
บังคับหัวใจดวงนี้ให้สงบลงสักที
ระหว่างนี้ทำได้แค่ปล่อยให้น้ำตาไหล
แล้วร้องไห้จนหลับไปเหมือนเคย
ความรู้สึกนี้มันจู่โจมจนฉันล้มพับไปไม่เป็น
ไม่มีคำไหนจะมาอธิบายได้เลย
ทั้งที่รักเธอมากขนาดนี้ แต่ความรู้สึกข้างใน
คงไม่มีวันได้เผยออกมาให้ใครเห็น
วันเวลาหมุนผ่านไปเรื่อย ๆ
แล้วฉันก็ยิ่งจมดิ่งลงไปทุกที
จนเริ่มสงสัยกับตัวเอง
ว่าทำไมชีวิตถึงหมดความหมายเมื่อไม่มีเธอ
ถึงอย่างนั้นฉันก็ยังบอกตัวเองให้พยายามต่อ
หักห้ามใจไม่ให้หวั่นไหวไปมากกว่านี้
เพราะไม่ว่าจะต้องเสียน้ำตาอีกกี่หน
สุดท้ายก็ต้องกอดตัวเองร้องไห้จนหลับไปอยู่ดี
เธอไม่มีวันรู้หรอก ไม่มีทางรู้เลย
เธอไม่เคยรู้เลยว่าเราเคยใกล้ชิดกันขนาดไหน
เธอไม่มีวันเข้าใจ ไม่มีทางเลย
เธอไม่มีวันรับรู้ และไม่มีวันได้เห็นมัน
พอเรื่องราวจบลง เราต่างก็พยายามลืมมันไป
แต่ลึก ๆ ก็รู้ดีว่าไม่มีอะไรเปลี่ยนไปได้
ทั้งความรู้สึกของเรา หรือการที่ชีวิตต้องดำเนินต่อ
ทุกอย่างมันดูแปลกประหลาดไปหมด
แล้วแสงสว่างก็ค่อย ๆ ริบหรี่ลง
พยายามทุ่มเทแค่ไหนก็ไร้ประโยชน์
ฉันยังหยุดคิดถึงเธอไม่ได้สักที
ดูเหมือนชีวิตจะไร้ค่าสิ้นดีหากปราศจากเธอ
ทว่าในทุก ๆ วันฉันก็ยังพยายาม
คุมหัวใจตัวเองให้นิ่งสงบเข้าไว้
จนกว่าจะถึงตอนนั้น คงทำได้แค่นั่งร้องไห้
แล้วปล่อยให้ตัวเองหลับไปพร้อมคราบน้ำตา
ทุกวันเลย เธอรู้ไหมว่าฉันพยายามมากแค่ไหน
แต่นับวัน มันก็ยิ่งยากขึ้นเรื่อย ๆ
ในทุกวัน ฉันพยายามทุ่มเทสุดกำลัง
ทว่ายิ่งนานไป กลับยิ่งยากลำบากเหลือเกิน
วันแล้ววันเล่า รู้ไหมว่าฉันพยายามมากจริง ๆ










Comments are off this post