This is not the end, this is not the beginnin’
มันยังไม่ใช่จุดจบ แล้วก็ไม่ใช่จุดเริ่มต้นหรอก
Just a voice like a riot rockin’ every revision
เป็นแค่เสียงตะโกนคลั่ง ๆ ที่คอยปั่นป่วนทุกความคิด
But you listen to the tone and the violent rhythm
แต่ถ้าลองฟังน้ำเสียงกับจังหวะที่กระแทกกระทั้นดู
And though the words sound steady, somethin’ empty’s within ’em
ถึงคำพูดจะฟังดูนิ่งแค่ไหน ข้างในกลับกลวงเปล่าสิ้นดี
We say, “Yeah,” with fists flyin’ up in the air
พวกเราชูกำปั้นขึ้นฟ้าแล้วตะโกนขานรับ
Like we’re holdin’ onto somethin’ that’s invisible there
ราวกับกำลังไขว่คว้าสิ่งที่มองไม่เห็น
‘Cause we’re livin’ at the mercy of the pain and the fear
เพราะชีวิตต้องทนอยู่ใต้เงาของความเจ็บปวดและความกลัว
Until we dead it, forget it, let it all disappear (Yeah)
จนกว่าจะฆ่ามันทิ้ง ลืม ๆ ไปซะ แล้วปล่อยให้ทุกสิ่งเลือนหาย

Waiting for the end to come
ได้แต่นั่งรอให้จุดจบมาถึง
Wishing I had strength to stand
ภาวนาให้ตัวเองยังมีแรงยืนไหว
This is not what I had planned
เรื่องมันไม่ได้เป็นไปตามที่คิดไว้เลย
It’s out of my control
เกินกว่าจะควบคุมอะไรได้แล้ว
Flying at the speed of light
ทุกอย่างหมุนผ่านไปเร็วเหลือเกิน
Thoughts were spinning in my head
ความคิดตีกันวุ่นวายอยู่ในหัว
So many things were left unsaid
มีคำพูดตั้งมากมายที่ยังค้างคาใจ
It’s hard to let you go
แต่การปล่อยเธอไปมันยากจริง ๆ

(Oh-oh-oh) I know what it takes to move on
ฉันรู้ดีว่าต้องแลกด้วยอะไรถึงจะตัดใจได้
(Oh-oh-oh) I know how it feels to lie
รู้ซึ้งเลยว่าการโกหกตัวเองมันรู้สึกยังไง
(Oh) All I wanna do is trade this life for something new
ที่อยากได้ตอนนี้ แค่อยากแลกชีวิตพัง ๆ นี้กับอะไรใหม่ ๆ
(Oh) Holding on to what I haven’t got
ทั้งที่ยังคงยึดติดกับสิ่งที่ไม่มีวันได้มา

Sitting in an empty room
นั่งอยู่ตามลำพังในห้องที่ว่างเปล่า
Tryin’ to forget the past
พยายามจะลืมเรื่องราวที่ผ่านมา
This was never meant to last
ทั้งที่รู้แต่แรกว่ามันคงไปไม่รอด
I wish it wasn’t so
แต่ก็ยังหวังลึก ๆ ให้มันไม่จบลงแบบนี้

(Oh-oh-oh) I know what it takes to move on
เข้าใจดีว่าต้องทำยังไงถึงจะก้าวข้ามไปได้
(Oh-oh-oh) I know how it feels to lie
เข้าใจความรู้สึกของการหลอกตัวเองเป็นอย่างดี
(Oh) All I wanna do is trade this life for something new
แค่อยากทิ้งชีวิตเดิม ๆ นี้ไปเพื่อเริ่มต้นใหม่สักที
(Oh) Holding on to what I haven’t got
แต่ดันยังยึดติดกับสิ่งที่ไม่เคยมีอยู่จริง

Yo, yo
เอาละ
What was left when that fire was gone?
พอกองไฟมอดดับลง มันเหลืออะไรไว้บ้างล่ะ
I thought it felt right, but that right was wrong
เคยคิดว่าใช่ แต่สิ่งที่คิดว่าถูกมันกลับผิดไปหมด
All caught up in the eye of the storm
เหมือนติดอยู่ท่ามกลางมรสุมลูกใหญ่
And tryin’ to figure out what it’s like movin’ on
และพยายามหาทางออกว่าจะใช้ชีวิตต่อไปยังไง
And I don’t even know what kind of things I said
จำแทบไม่ได้ด้วยซ้ำว่าพูดอะไรออกไปบ้าง
My mouth kept movin’ and my mind went dead
ปากก็พล่ามไปเรื่อย แต่ในสมองกลับว่างเปล่า
So I’m pickin’ up the pieces now, where to begin
ตอนนี้คงต้องตามเก็บเศษซากที่เหลือ แต่จะเริ่มจากตรงไหนดี
The hardest part of endin’ is startin’ again (Oh-oh)
เพราะสิ่งที่ยากที่สุดของการจากลา คือการต้องเริ่มใหม่อีกครั้งนี่แหละ

All, all, a-a-a-a-all (Oh)
สิ่งเดียวที่ต้องการ
All I wanna do is trade this life for something new
แค่อยากแลกชีวิตนี้เพื่อเริ่มใหม่สักที
Holding on to what I haven’t got (Oh)
ทั้งที่ยังยึดติดกับสิ่งที่ไม่เคยได้ครอบครอง

This is not the end, this is not the beginning
มันไม่ใช่จุดจบ และไม่ใช่การเริ่มต้นใหม่
Just a voice like a riot rockin’ every revision
เป็นแค่เสียงกรีดร้องที่คอยสั่นคลอนทุกสิ่ง
(I’m holding on to what I haven’t got)
ฉันยังคงเหนี่ยวรั้งสิ่งที่ไม่มีวันเอื้อมถึง
But you listen to the tone and the violent rhythm
แต่ลองฟังสุ้มเสียงกับจังหวะอันรุนแรงนี้ดู
And though the words sound steady, somethin’ empty’s within ’em
ถึงถ้อยคำจะดูนิ่งสงบ แต่มันกลับเคว้งคว้างเหลือเกิน
We say, “Yeah,” with fists flyin’ up in the air
พวกเราชูกำปั้นขึ้นไปในอากาศแล้วส่งเสียงเฮ
Like we’re holdin’ onto somethin’ that’s invisible there
ราวกับกำลังคว้าจับสิ่งที่ไม่มีอยู่จริง
(Holding on to what I haven’t got)
ยังคงไขว่คว้าสิ่งที่ไม่มีทางได้มา
‘Cause we’re living at the mercy of the pain and the fear
เพราะเราต้องจำนนอยู่ใต้ความเจ็บปวดและความกลัว
Until we dead it, forget it, let it all disappear
จนกว่าจะกำจัดมันทิ้งไป ลืมมันซะ แล้วปล่อยให้เลือนหายไปให้หมด

This is not the end, this is not the beginnin’
Just a voice like a riot rockin’ every revision
But you listen to the tone and the violent rhythm
And though the words sound steady, somethin’ empty’s within ’em
We say, “Yeah,” with fists flyin’ up in the air
Like we’re holdin’ onto somethin’ that’s invisible there
‘Cause we’re livin’ at the mercy of the pain and the fear
Until we dead it, forget it, let it all disappear (Yeah)

Waiting for the end to come
Wishing I had strength to stand
This is not what I had planned
It’s out of my control
Flying at the speed of light
Thoughts were spinning in my head
So many things were left unsaid
It’s hard to let you go

(Oh-oh-oh) I know what it takes to move on
(Oh-oh-oh) I know how it feels to lie
(Oh) All I wanna do is trade this life for something new
(Oh) Holding on to what I haven’t got

Sitting in an empty room
Tryin’ to forget the past
This was never meant to last
I wish it wasn’t so

(Oh-oh-oh) I know what it takes to move on
(Oh-oh-oh) I know how it feels to lie
(Oh) All I wanna do is trade this life for something new
(Oh) Holding on to what I haven’t got

Yo, yo
What was left when that fire was gone?
I thought it felt right, but that right was wrong
All caught up in the eye of the storm
And tryin’ to figure out what it’s like movin’ on
And I don’t even know what kind of things I said
My mouth kept movin’ and my mind went dead
So I’m pickin’ up the pieces now, where to begin
The hardest part of endin’ is startin’ again (Oh-oh)

All, all, a-a-a-a-all (Oh)
All I wanna do is trade this life for something new
Holding on to what I haven’t got (Oh)

This is not the end, this is not the beginning
Just a voice like a riot rockin’ every revision
(I’m holding on to what I haven’t got)
But you listen to the tone and the violent rhythm
And though the words sound steady, somethin’ empty’s within ’em
We say, “Yeah,” with fists flyin’ up in the air
Like we’re holdin’ onto somethin’ that’s invisible there
(Holding on to what I haven’t got)
‘Cause we’re living at the mercy of the pain and the fear
Until we dead it, forget it, let it all disappear

มันยังไม่ใช่จุดจบ แล้วก็ไม่ใช่จุดเริ่มต้นหรอก
เป็นแค่เสียงตะโกนคลั่ง ๆ ที่คอยปั่นป่วนทุกความคิด
แต่ถ้าลองฟังน้ำเสียงกับจังหวะที่กระแทกกระทั้นดู
ถึงคำพูดจะฟังดูนิ่งแค่ไหน ข้างในกลับกลวงเปล่าสิ้นดี
พวกเราชูกำปั้นขึ้นฟ้าแล้วตะโกนขานรับ
ราวกับกำลังไขว่คว้าสิ่งที่มองไม่เห็น
เพราะชีวิตต้องทนอยู่ใต้เงาของความเจ็บปวดและความกลัว
จนกว่าจะฆ่ามันทิ้ง ลืม ๆ ไปซะ แล้วปล่อยให้ทุกสิ่งเลือนหาย

ได้แต่นั่งรอให้จุดจบมาถึง
ภาวนาให้ตัวเองยังมีแรงยืนไหว
เรื่องมันไม่ได้เป็นไปตามที่คิดไว้เลย
เกินกว่าจะควบคุมอะไรได้แล้ว
ทุกอย่างหมุนผ่านไปเร็วเหลือเกิน
ความคิดตีกันวุ่นวายอยู่ในหัว
มีคำพูดตั้งมากมายที่ยังค้างคาใจ
แต่การปล่อยเธอไปมันยากจริง ๆ

ฉันรู้ดีว่าต้องแลกด้วยอะไรถึงจะตัดใจได้
รู้ซึ้งเลยว่าการโกหกตัวเองมันรู้สึกยังไง
ที่อยากได้ตอนนี้ แค่อยากแลกชีวิตพัง ๆ นี้กับอะไรใหม่ ๆ
ทั้งที่ยังคงยึดติดกับสิ่งที่ไม่มีวันได้มา

นั่งอยู่ตามลำพังในห้องที่ว่างเปล่า
พยายามจะลืมเรื่องราวที่ผ่านมา
ทั้งที่รู้แต่แรกว่ามันคงไปไม่รอด
แต่ก็ยังหวังลึก ๆ ให้มันไม่จบลงแบบนี้

เข้าใจดีว่าต้องทำยังไงถึงจะก้าวข้ามไปได้
เข้าใจความรู้สึกของการหลอกตัวเองเป็นอย่างดี
แค่อยากทิ้งชีวิตเดิม ๆ นี้ไปเพื่อเริ่มต้นใหม่สักที
แต่ดันยังยึดติดกับสิ่งที่ไม่เคยมีอยู่จริง

เอาละ
พอกองไฟมอดดับลง มันเหลืออะไรไว้บ้างล่ะ
เคยคิดว่าใช่ แต่สิ่งที่คิดว่าถูกมันกลับผิดไปหมด
เหมือนติดอยู่ท่ามกลางมรสุมลูกใหญ่
และพยายามหาทางออกว่าจะใช้ชีวิตต่อไปยังไง
จำแทบไม่ได้ด้วยซ้ำว่าพูดอะไรออกไปบ้าง
ปากก็พล่ามไปเรื่อย แต่ในสมองกลับว่างเปล่า
ตอนนี้คงต้องตามเก็บเศษซากที่เหลือ แต่จะเริ่มจากตรงไหนดี
เพราะสิ่งที่ยากที่สุดของการจากลา คือการต้องเริ่มใหม่อีกครั้งนี่แหละ

สิ่งเดียวที่ต้องการ
แค่อยากแลกชีวิตนี้เพื่อเริ่มใหม่สักที
ทั้งที่ยังยึดติดกับสิ่งที่ไม่เคยได้ครอบครอง

มันไม่ใช่จุดจบ และไม่ใช่การเริ่มต้นใหม่
เป็นแค่เสียงกรีดร้องที่คอยสั่นคลอนทุกสิ่ง
ฉันยังคงเหนี่ยวรั้งสิ่งที่ไม่มีวันเอื้อมถึง
แต่ลองฟังสุ้มเสียงกับจังหวะอันรุนแรงนี้ดู
ถึงถ้อยคำจะดูนิ่งสงบ แต่มันกลับเคว้งคว้างเหลือเกิน
พวกเราชูกำปั้นขึ้นไปในอากาศแล้วส่งเสียงเฮ
ราวกับกำลังคว้าจับสิ่งที่ไม่มีอยู่จริง
ยังคงไขว่คว้าสิ่งที่ไม่มีทางได้มา
เพราะเราต้องจำนนอยู่ใต้ความเจ็บปวดและความกลัว
จนกว่าจะกำจัดมันทิ้งไป ลืมมันซะ แล้วปล่อยให้เลือนหายไปให้หมด