Stop this train
หยุดรถไฟขบวนนี้ทีเถอะ
I want to get off and go home again
ฉันอยากลงจากตรงนี้แล้วกลับบ้านไปหาครอบครัว
I can’t take the speed it’s moving in
ทนรับความเร็วที่มันแล่นไปไม่ไหวแล้ว
I know I can’t
รู้ทั้งรู้ว่าทำไม่ได้หรอก
But honestly, won’t someone stop this train?
แต่ถามจริง จะไม่มีใครช่วยหยุดมันให้หน่อยหรือไง

Don’t know how else to say it
ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาอธิบาย
Don’t want to see my parents go
ไม่อยากทนเห็นพ่อกับแม่ต้องจากไป
One generation’s length away
เหลือเวลาอีกแค่ช่วงอายุคนรุ่นเดียวเท่านั้น
From fighting life out on my own
ฉันก็ต้องออกไปสู้ชีวิตลำพังตัวคนเดียวแล้ว

Stop this train
ช่วยหยุดขบวนเวลานี้ที
I want to get off and go home again
อยากกระโดดลงไป แล้วกลับไปสู่อ้อมกอดที่บ้าน
I can’t take the speed it’s moving in
มันวิ่งเร็วเกินกว่าใจฉันจะรับไหว
I know I can’t
ก็รู้นะว่ารั้งไว้ไม่ได้
But honestly, won’t someone stop this train?
แต่พูดตรง ๆ เถอะ ช่วยมีใครสักคนหยุดมันที

So scared of getting older
โคตรกลัวการแก่ตัวลงทุกวัน
I’m only good at being young
ฉันถนัดแค่การเป็นเด็กวัยรุ่นเท่านั้นเอง
So I play the numbers game
ก็เลยมัวแต่นั่งนับตัวเลขอายุหลอกตัวเอง
To find a way to say that life has just begun
เพื่อหาข้ออ้างปลอบใจว่าชีวิตเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น

Had a talk with my old man
เคยเปิดอกคุยกับพ่อตรง ๆ
Said, “Help me understand”
บอกท่านว่า ช่วยอธิบายให้ผมเข้าใจที
He said, “Turn 68, you’ll renegotiate”
พ่อบอกว่า พออายุแตะหกสิบแปด เดี๋ยวแกก็ต้องคิดทบทวนชีวิตใหม่อยู่ดี

“Don’t stop this train
อย่าไปพยายามหยุดรถไฟขบวนนี้เลยลูก
Don’t, for a minute, change the place you’re in
อย่ามัวเสียเวลาอยากเปลี่ยนจุดที่ตัวเองยืนอยู่แม้แต่นาทีเดียว
And don’t think I couldn’t ever understand
แล้วอย่าคิดนะว่าพ่อจะไม่เข้าใจความรู้สึกนี้
I tried my hand
พ่อเองก็เคยลองมาหมดแล้ว
John, honestly, we’ll never stop this train”
จอห์น เชื่อพ่อเถอะ ว่าเราไม่มีวันหยุดเวลานี้ได้หรอก

Once in a while, when it’s good
นาน ๆ ที ตอนที่ชีวิตราบรื่นดี
It’ll feel like it should
ทุกอย่างก็ดูลงตัวอย่างที่มันควรจะเป็น
And they’re all still around
ทุกคนยังคงอยู่เคียงข้างพร้อมหน้า
And they’re still safe and sound
ยังปลอดภัย สบายดี มีความสุข
And you don’t miss a thing
จนเราแทบไม่รู้สึกว่าขาดอะไรไป
‘Til you cry when you’re driving away in the dark
กระทั่งต้องมานั่งร้องไห้คนเดียวตอนขับรถท่ามกลางความมืด

Singing, “Stop this train
ได้แต่ร้องคร่ำครวญว่า พอที หยุดขบวนนี้สักทีเถอะ
I want to get off and go home again
ฉันแค่อยากลงตรงนี้แล้วกลับไปเป็นเด็กที่บ้านอีกครั้ง
I can’t take the speed it’s moving in
ไม่อาจทนกับวันเวลาที่แล่นผ่านไปเร็วขนาดนี้
I know I can’t
ฉันรู้ดีว่ามันเป็นไปไม่ได้
‘Cause, now, I see, I’ll never stop this train”
เพราะในที่สุดฉันก็เข้าใจแล้ว ว่าไม่มีทางหยุดเวลานี้ได้เลย

Stop this train
I want to get off and go home again
I can’t take the speed it’s moving in
I know I can’t
But honestly, won’t someone stop this train?

Don’t know how else to say it
Don’t want to see my parents go
One generation’s length away
From fighting life out on my own

Stop this train
I want to get off and go home again
I can’t take the speed it’s moving in
I know I can’t
But honestly, won’t someone stop this train?

So scared of getting older
I’m only good at being young
So I play the numbers game
To find a way to say that life has just begun

Had a talk with my old man
Said, “Help me understand”
He said, “Turn 68, you’ll renegotiate”

“Don’t stop this train
Don’t, for a minute, change the place you’re in
And don’t think I couldn’t ever understand
I tried my hand
John, honestly, we’ll never stop this train”

Once in a while, when it’s good
It’ll feel like it should
And they’re all still around
And they’re still safe and sound
And you don’t miss a thing
‘Til you cry when you’re driving away in the dark

Singing, “Stop this train
I want to get off and go home again
I can’t take the speed it’s moving in
I know I can’t
‘Cause, now, I see, I’ll never stop this train”

หยุดรถไฟขบวนนี้ทีเถอะ
ฉันอยากลงจากตรงนี้แล้วกลับบ้านไปหาครอบครัว
ทนรับความเร็วที่มันแล่นไปไม่ไหวแล้ว
รู้ทั้งรู้ว่าทำไม่ได้หรอก
แต่ถามจริง จะไม่มีใครช่วยหยุดมันให้หน่อยหรือไง

ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาอธิบาย
ไม่อยากทนเห็นพ่อกับแม่ต้องจากไป
เหลือเวลาอีกแค่ช่วงอายุคนรุ่นเดียวเท่านั้น
ฉันก็ต้องออกไปสู้ชีวิตลำพังตัวคนเดียวแล้ว

ช่วยหยุดขบวนเวลานี้ที
อยากกระโดดลงไป แล้วกลับไปสู่อ้อมกอดที่บ้าน
มันวิ่งเร็วเกินกว่าใจฉันจะรับไหว
ก็รู้นะว่ารั้งไว้ไม่ได้
แต่พูดตรง ๆ เถอะ ช่วยมีใครสักคนหยุดมันที

โคตรกลัวการแก่ตัวลงทุกวัน
ฉันถนัดแค่การเป็นเด็กวัยรุ่นเท่านั้นเอง
ก็เลยมัวแต่นั่งนับตัวเลขอายุหลอกตัวเอง
เพื่อหาข้ออ้างปลอบใจว่าชีวิตเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น

เคยเปิดอกคุยกับพ่อตรง ๆ
บอกท่านว่า ช่วยอธิบายให้ผมเข้าใจที
พ่อบอกว่า พออายุแตะหกสิบแปด เดี๋ยวแกก็ต้องคิดทบทวนชีวิตใหม่อยู่ดี

อย่าไปพยายามหยุดรถไฟขบวนนี้เลยลูก
อย่ามัวเสียเวลาอยากเปลี่ยนจุดที่ตัวเองยืนอยู่แม้แต่นาทีเดียว
แล้วอย่าคิดนะว่าพ่อจะไม่เข้าใจความรู้สึกนี้
พ่อเองก็เคยลองมาหมดแล้ว
จอห์น เชื่อพ่อเถอะ ว่าเราไม่มีวันหยุดเวลานี้ได้หรอก

นาน ๆ ที ตอนที่ชีวิตราบรื่นดี
ทุกอย่างก็ดูลงตัวอย่างที่มันควรจะเป็น
ทุกคนยังคงอยู่เคียงข้างพร้อมหน้า
ยังปลอดภัย สบายดี มีความสุข
จนเราแทบไม่รู้สึกว่าขาดอะไรไป
กระทั่งต้องมานั่งร้องไห้คนเดียวตอนขับรถท่ามกลางความมืด

ได้แต่ร้องคร่ำครวญว่า พอที หยุดขบวนนี้สักทีเถอะ
ฉันแค่อยากลงตรงนี้แล้วกลับไปเป็นเด็กที่บ้านอีกครั้ง
ไม่อาจทนกับวันเวลาที่แล่นผ่านไปเร็วขนาดนี้
ฉันรู้ดีว่ามันเป็นไปไม่ได้
เพราะในที่สุดฉันก็เข้าใจแล้ว ว่าไม่มีทางหยุดเวลานี้ได้เลย