ความรู้สึกเคว้งคว้างหลังงานเลี้ยงของชีวิตจบลง เมื่อวันคืนแสนสนุกในวัยเด็กเลือนหายไปตามกาลเวลา เหลือเพียงความจริงที่ว่าไม่มีใครอยู่เคียงข้างอีกต่อไป สุดท้ายจึงทำได้แค่ยอมรับความโดดเดี่ยว แล้วพาตัวเองที่บอบช้ำเดินกลับสู่ที่ที่คุ้นเคย
Eng - Thai
I was so insatiable
เมื่อก่อนฉันเคยโหยหาและไม่เคยพอใจกับอะไรสักอย่าง
‘Til the lights came on and the stories got old
จนกระทั่งไฟสว่างขึ้น แล้วเรื่องราวเดิม ๆ ก็เริ่มหมดความหมาย
Now there’s no one here, I know
ตอนนี้รอบตัวไม่มีใครเหลืออยู่แล้ว
And the city outside’s not the same anymore
แม้แต่เมืองข้างนอกนั่นก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
And now, I remember when we were young
พอนึกย้อนไป ฉันยังจำตอนที่เรายังเป็นเด็กได้ดี
We’d write our names in the sand
วันที่เราเคยเขียนชื่อตัวเองลงบนผืนทราย
So carelessly
แบบไม่คิดอะไรเลย
Then the rain came and yours was gone
แต่พอฝนตกลงมา ชื่อของเธอก็ถูกลบเลือนไป
And now mine, it stands alone
เหลือแค่ชื่อของฉันที่ยังค้างอยู่เพียงลำพัง
Nobody sees me, now I’m a one man show
ไม่มีใครมองมาแล้ว ตอนนี้ฉันต้องเล่นละครชีวิตคนเดียว
I’ll do this on my own
คงต้องลุยต่อด้วยตัวเอง
We knew it all then, now this is all I know
เมื่อก่อนคิดว่ารู้ทุกอย่าง แต่ตอนนี้กลับเข้าใจอยู่แค่เรื่องเดียว
Guess I’m heading home now
สงสัยคงถึงเวลากลับบ้านแล้วล่ะ
Guess I’m heading home now
คงต้องกลับบ้านจริง ๆ เสียที
Guess I’m heading home now
คงต้องยอมถอยกลับไปแล้ว
When the music always played
ช่วงเวลาที่เคยมีเสียงดนตรีเปิดคลออยู่ตลอด
With the sound of our lives and the sweetest escape
เป็นทั้งจังหวะชีวิตและการหลบหนีความจริงที่แสนหวาน
And the neighbors would complain
ต่อให้เพื่อนบ้านจะก่นด่า
We would turn it up louder, who cares anyway?
เราก็ยิ่งเร่งเสียงให้ดังขึ้น ใครจะไปแคร์กัน
‘Cause we, we remembered that we were young
เพราะตอนนั้นเราจำได้แค่ว่าตัวเองยังเด็ก
Our lives were grains in the sand
ชีวิตพวกเราเป็นเหมือนเม็ดทราย
That we made our castles and kingdoms of
ที่เอามาก่อเป็นปราสาทและอาณาจักรในฝัน
Now the waves have torn them down
แต่ตอนนี้คลื่นซัดมันพังทลายไปหมดแล้ว
Nobody sees me, now I’m a one man show
ไม่มีใครสนใจฉันอีกแล้ว ตอนนี้ต้องยืนหยัดอยู่เพียงลำพัง
Guess I’m heading home now
ได้เวลามุ่งหน้ากลับบ้านสักที
Guess I’m heading home now
คงต้องพาตัวเองกลับไปที่เดิมแล้ว
You’ll find me
เธอจะตามหาฉันเจอ
I’ll be here
ฉันจะอยู่ตรงนี้แหละ
I can’t see
ตามองอะไรแทบไม่เห็นแล้ว
I can’t breathe anymore
หายใจแทบไม่ออกอีกต่อไป
But how could we have stayed?
แต่เราสองคนจะฝืนทนอยู่ต่อได้ยังไงกัน
You were high on love, I was drunk
ในเมื่อเธอเมาความรัก ส่วนฉันก็เมา
Drunk on the pain
เมามายอยู่กับความเจ็บปวด
Guess I’m heading, I’m heading, I’m heading
คงต้องไปแล้ว กำลังมุ่งหน้าไป
I’m heading home
กำลังจะกลับบ้าน
Guess I’m heading home now
คงถึงเวลากลับบ้านจริง ๆ เสียที
Eng
I was so insatiable
‘Til the lights came on and the stories got old
Now there’s no one here, I know
And the city outside’s not the same anymore
And now, I remember when we were young
We’d write our names in the sand
So carelessly
Then the rain came and yours was gone
And now mine, it stands alone
Nobody sees me, now I’m a one man show
I’ll do this on my own
We knew it all then, now this is all I know
Guess I’m heading home now
Guess I’m heading home now
Guess I’m heading home now
When the music always played
With the sound of our lives and the sweetest escape
And the neighbors would complain
We would turn it up louder, who cares anyway?
‘Cause we, we remembered that we were young
Our lives were grains in the sand
That we made our castles and kingdoms of
Now the waves have torn them down
Nobody sees me, now I’m a one man show
Guess I’m heading home now
Guess I’m heading home now
You’ll find me
I’ll be here
I can’t see
I can’t breathe anymore
But how could we have stayed?
You were high on love, I was drunk
Drunk on the pain
Guess I’m heading, I’m heading, I’m heading
I’m heading home
Guess I’m heading home now
Thai
เมื่อก่อนฉันเคยโหยหาและไม่เคยพอใจกับอะไรสักอย่าง
จนกระทั่งไฟสว่างขึ้น แล้วเรื่องราวเดิม ๆ ก็เริ่มหมดความหมาย
ตอนนี้รอบตัวไม่มีใครเหลืออยู่แล้ว
แม้แต่เมืองข้างนอกนั่นก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
พอนึกย้อนไป ฉันยังจำตอนที่เรายังเป็นเด็กได้ดี
วันที่เราเคยเขียนชื่อตัวเองลงบนผืนทราย
แบบไม่คิดอะไรเลย
แต่พอฝนตกลงมา ชื่อของเธอก็ถูกลบเลือนไป
เหลือแค่ชื่อของฉันที่ยังค้างอยู่เพียงลำพัง
ไม่มีใครมองมาแล้ว ตอนนี้ฉันต้องเล่นละครชีวิตคนเดียว
คงต้องลุยต่อด้วยตัวเอง
เมื่อก่อนคิดว่ารู้ทุกอย่าง แต่ตอนนี้กลับเข้าใจอยู่แค่เรื่องเดียว
สงสัยคงถึงเวลากลับบ้านแล้วล่ะ
คงต้องกลับบ้านจริง ๆ เสียที
คงต้องยอมถอยกลับไปแล้ว
ช่วงเวลาที่เคยมีเสียงดนตรีเปิดคลออยู่ตลอด
เป็นทั้งจังหวะชีวิตและการหลบหนีความจริงที่แสนหวาน
ต่อให้เพื่อนบ้านจะก่นด่า
เราก็ยิ่งเร่งเสียงให้ดังขึ้น ใครจะไปแคร์กัน
เพราะตอนนั้นเราจำได้แค่ว่าตัวเองยังเด็ก
ชีวิตพวกเราเป็นเหมือนเม็ดทราย
ที่เอามาก่อเป็นปราสาทและอาณาจักรในฝัน
แต่ตอนนี้คลื่นซัดมันพังทลายไปหมดแล้ว
ไม่มีใครสนใจฉันอีกแล้ว ตอนนี้ต้องยืนหยัดอยู่เพียงลำพัง
ได้เวลามุ่งหน้ากลับบ้านสักที
คงต้องพาตัวเองกลับไปที่เดิมแล้ว
เธอจะตามหาฉันเจอ
ฉันจะอยู่ตรงนี้แหละ
ตามองอะไรแทบไม่เห็นแล้ว
หายใจแทบไม่ออกอีกต่อไป
แต่เราสองคนจะฝืนทนอยู่ต่อได้ยังไงกัน
ในเมื่อเธอเมาความรัก ส่วนฉันก็เมา
เมามายอยู่กับความเจ็บปวด
คงต้องไปแล้ว กำลังมุ่งหน้าไป
กำลังจะกลับบ้าน
คงถึงเวลากลับบ้านจริง ๆ เสียที










Comments are off this post