I tell everyone
เที่ยวเดินบอกใครต่อใครไปทั่ว
I smile just because
ที่ยิ้มอยู่เนี่ยก็ไม่มีอะไรหรอก
I’ve got a city love
แค่กำลังอินเลิฟกับความรักกลางเมืองใหญ่
I found it in Lydia
แล้วก็ได้เจอรักที่ว่าในตัวลิเดีย
And I can’t remember life before her name
จำไม่ได้แล้วว่าชีวิตก่อนจะมีเธอเข้ามามันเป็นยังไง

She keeps a toothbrush at my place
เธอเอาแปรงสีฟันมาทิ้งไว้ที่ห้อง
As if I had the extra space
ทำเหมือนห้องแคบ ๆ ของฉันมันมีที่เหลือเฟืออย่างนั้นแหละ
She steals my clothes to wear to work
ชอบจิ๊กเสื้อฉันไปใส่ทำงาน
I know her hairs are on my shirts
แล้วก็ทิ้งเส้นผมไว้บนเสื้อผ้าฉันเต็มไปหมด

I tell everyone
เที่ยวเดินบอกใครต่อใครไปทั่ว
I smile just because
ที่ยิ้มอยู่เนี่ยก็ไม่มีอะไรหรอก
I’ve got a city love
แค่กำลังอินเลิฟกับความรักกลางเมืองใหญ่
I found it in Lydia
แล้วก็ได้เจอรักที่ว่าในตัวลิเดีย
And I can’t remember life before
จำไม่ได้แล้วว่าก่อนหน้านี้เคยอยู่ยังไง

The day
วันนั้นที่
She called up and came to me
เธอโทรมาแล้วก็บึ่งมาหา
Covered in rain
ในสภาพที่เปียกฝนจนโชก
And dinnertime shadowing
ช่วงค่ำที่แสงไฟสลัวเริ่มส่องเข้ามา
And as her clothes spun, we spooned
ตอนที่ปล่อยให้เครื่องปั่นผ้าทำงานไป เราก็นอนกอดกัน
And I knew I was through
รู้ตัวเลยว่าตกหลุมรักเธอจนถอนตัวไม่ขึ้น
When I said “I love you”
ในวินาทีที่หลุดปากบอกรักเธอออกไป

Friday evening, we’ve been drinking
คืนวันศุกร์ที่เราออกไปดื่มกัน
2 a.m., I swear I might propose
พอตีสองเข้าหน่อย สาบานเลยว่าตอนนั้นแทบอยากจะขอเธอแต่งงาน
But we close the tab
แต่สุดท้ายก็แค่เช็กบิลร้าน
Split a cab
แล้วแชร์ค่าแท็กซี่แยกย้ายกัน
And call each other up when we get home
พอถึงบ้านต่างคนก็รีบโทรหา
Falling asleep to the sound
แล้วก็นอนหลับไปพร้อม ๆ กับเสียง
Of sirens
หวอรถไซเรนข้างนอก

I tell everyone
เที่ยวเดินบอกใครต่อใครไปทั่ว
I smile just because
ที่ยิ้มอยู่เนี่ยก็ไม่มีอะไรหรอก
I’ve got a city love
แค่กำลังอินเลิฟกับความรักกลางเมืองใหญ่
I found it in Lydia
แล้วก็ได้เจอรักที่ว่าในตัวลิเดีย
And I can’t remember life before her name
จำไม่ได้แล้วว่าชีวิตก่อนจะมีเธอเข้ามามันเป็นยังไง

From the battery
ตั้งแต่สวนแบตเตอรีพาร์ก
To the gallery
ยาวไปจนถึงพวกหอศิลป์แถวนี้
It’s the kind of thing you only see
มันเป็นความรักแบบที่เรามักจะเห็น
In scented, glossy magazines
ในหน้านิตยสารแฟชั่นหรู ๆ เท่านั้นแหละ

And I can’t remember life before her name
และฉันก็นึกไม่ออกอีกเลยว่าชีวิตก่อนหน้านี้ที่ไม่มีเธอเป็นยังไง

I tell everyone
I smile just because
I’ve got a city love
I found it in Lydia
And I can’t remember life before her name

She keeps a toothbrush at my place
As if I had the extra space
She steals my clothes to wear to work
I know her hairs are on my shirts

I tell everyone
I smile just because
I’ve got a city love
I found it in Lydia
And I can’t remember life before

The day
She called up and came to me
Covered in rain
And dinnertime shadowing
And as her clothes spun, we spooned
And I knew I was through
When I said “I love you”

Friday evening, we’ve been drinking
2 a.m., I swear I might propose
But we close the tab
Split a cab
And call each other up when we get home
Falling asleep to the sound
Of sirens

I tell everyone
I smile just because
I’ve got a city love
I found it in Lydia
And I can’t remember life before her name

From the battery
To the gallery
It’s the kind of thing you only see
In scented, glossy magazines

And I can’t remember life before her name

เที่ยวเดินบอกใครต่อใครไปทั่ว
ที่ยิ้มอยู่เนี่ยก็ไม่มีอะไรหรอก
แค่กำลังอินเลิฟกับความรักกลางเมืองใหญ่
แล้วก็ได้เจอรักที่ว่าในตัวลิเดีย
จำไม่ได้แล้วว่าชีวิตก่อนจะมีเธอเข้ามามันเป็นยังไง

เธอเอาแปรงสีฟันมาทิ้งไว้ที่ห้อง
ทำเหมือนห้องแคบ ๆ ของฉันมันมีที่เหลือเฟืออย่างนั้นแหละ
ชอบจิ๊กเสื้อฉันไปใส่ทำงาน
แล้วก็ทิ้งเส้นผมไว้บนเสื้อผ้าฉันเต็มไปหมด

เที่ยวเดินบอกใครต่อใครไปทั่ว
ที่ยิ้มอยู่เนี่ยก็ไม่มีอะไรหรอก
แค่กำลังอินเลิฟกับความรักกลางเมืองใหญ่
แล้วก็ได้เจอรักที่ว่าในตัวลิเดีย
จำไม่ได้แล้วว่าก่อนหน้านี้เคยอยู่ยังไง

วันนั้นที่
เธอโทรมาแล้วก็บึ่งมาหา
ในสภาพที่เปียกฝนจนโชก
ช่วงค่ำที่แสงไฟสลัวเริ่มส่องเข้ามา
ตอนที่ปล่อยให้เครื่องปั่นผ้าทำงานไป เราก็นอนกอดกัน
รู้ตัวเลยว่าตกหลุมรักเธอจนถอนตัวไม่ขึ้น
ในวินาทีที่หลุดปากบอกรักเธอออกไป

คืนวันศุกร์ที่เราออกไปดื่มกัน
พอตีสองเข้าหน่อย สาบานเลยว่าตอนนั้นแทบอยากจะขอเธอแต่งงาน
แต่สุดท้ายก็แค่เช็กบิลร้าน
แล้วแชร์ค่าแท็กซี่แยกย้ายกัน
พอถึงบ้านต่างคนก็รีบโทรหา
แล้วก็นอนหลับไปพร้อม ๆ กับเสียง
หวอรถไซเรนข้างนอก

เที่ยวเดินบอกใครต่อใครไปทั่ว
ที่ยิ้มอยู่เนี่ยก็ไม่มีอะไรหรอก
แค่กำลังอินเลิฟกับความรักกลางเมืองใหญ่
แล้วก็ได้เจอรักที่ว่าในตัวลิเดีย
จำไม่ได้แล้วว่าชีวิตก่อนจะมีเธอเข้ามามันเป็นยังไง

ตั้งแต่สวนแบตเตอรีพาร์ก
ยาวไปจนถึงพวกหอศิลป์แถวนี้
มันเป็นความรักแบบที่เรามักจะเห็น
ในหน้านิตยสารแฟชั่นหรู ๆ เท่านั้นแหละ

และฉันก็นึกไม่ออกอีกเลยว่าชีวิตก่อนหน้านี้ที่ไม่มีเธอเป็นยังไง