โลกที่แสนวุ่นวายใบนี้บีบให้ทุกคนต้องดิ้นรน จนบางทีเราลืมไปว่าสิ่งที่เด็ก ๆ หรือแม้แต่ตัวเราเองโหยหาที่สุด อาจเป็นเพียงแค่ความรักความใส่ใจเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่สุดท้ายมนุษย์เราก็มักสร้างกำแพงขังตัวเองไว้ในความโดดเดี่ยว ทั้งที่สวรรค์และความสุขแท้จริงเคยอยู่ในกำมือแท้ ๆ นี่แหละคือความจริงอันแสนเจ็บปวดของชีวิตที่เราต้องยอมรับ
Eng - Thai
All the little boys and girls
เด็กผู้ชายและเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ทุกคน
Livin’ in this crazy world
ที่ต้องเติบโตท่ามกลางโลกบ้า ๆ ใบนี้
All they really needed from you
สิ่งที่พวกเขาต้องการจากเธอจริง ๆ
Is maybe some love
อาจมีแค่เศษเสี้ยวความรักบ้างก็แค่นั้น
All the little girls and boys
เหล่าเด็กน้อยทั้งหญิงและชาย
Playing with their little toys
ที่กำลังนั่งเล่นของเล่นชิ้นเล็กของตัวเอง
All they really needed from you
สิ่งที่เด็กพวกนั้นอยากได้จากเธอที่สุด
Is maybe some love
ก็แค่ความอบอุ่นและความรักสักนิดเดียว
Why must we be alone?
ทำไมพวกเราถึงต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวด้วยนะ
Why must we be alone?
ทำไมคนเราต้องแปลกแยกและอ้างว้างขนาดนี้
Yes, it’s real
ใช่แล้ว นี่คือเรื่องจริง
Well, it’s real life
ก็นี่แหละคือชีวิตจริง
I don’t expect you to understand
ฉันไม่ได้หวังให้เธอมาเข้าใจอะไรหรอก
The kingdom of Heaven is in your hand
ทั้งที่ดินแดนสวรรค์ก็เคยอยู่ในกำมือเธอแท้ ๆ
I don’t expect you to wake from your dreams
และคงไม่คิดจะปลุกเธอให้ตื่นจากภาพฝันเหล่านั้นด้วย
Too late for cryin’ now, it seems
ดูเหมือนตอนนี้จะสายเกินกว่าจะมานั่งเสียน้ำตาแล้ว
All your little plans and schemes
แผนการและเล่ห์เหลี่ยมสารพัดที่เธอคิดไว้
Nothin’ but a bunch of dreams
สุดท้ายก็เป็นแค่ความฝันลม ๆ แล้ง ๆ
All they really needed to do
สิ่งเดียวที่ควรต้องทำตั้งนานแล้ว
Was maybe some love
คือการมอบความรักให้แก่กันบ้าง
Why must we be alone?
ทำไมเราต้องทนเหงาอยู่อย่างนี้
Why must we be alone?
ทำไมพวกเราถึงไม่ยอมเปิดใจเข้าหากัน
It’s real life
นี่แหละโลกของความเป็นจริง
Yes, it’s real life
ใช่เลย ชีวิตจริงมันก็เป็นแบบนี้
All the little boys and girls
เด็ก ๆ ทุกคนบนโลกใบนี้
Livin’ in the crazy world
ที่ต้องใช้ชีวิตอยู่กลางความวุ่นวาย
All they really needed from you
สิ่งที่พวกเขาอยากได้จากเธอ
Is maybe some love
อาจเป็นแค่ความใส่ใจและความรักสักหน่อย
All the little girls and boys
บรรดาเด็กน้อยไร้เดียงสา
Playing with their little toys
ที่เล่นสนุกอยู่กับของเล่นของพวกเขา
All they really needed from you
สิ่งที่เด็กพวกนั้นโหยหาจากเธอ
Is maybe some love
ก็แค่อ้อมกอดและความรักจริงใจสักนิด
Why must we be alone?
ทำไมเราถึงต้องทิ้งให้ใครต่อใครต้องอ้างว้าง
Why must we be alone?
ทำไมเราต้องปล่อยให้ตัวเองโดดเดี่ยวขนาดนั้น
It’s real life
เพราะนี่คือชีวิตจริงยังไงล่ะ
Eng
All the little boys and girls
Livin’ in this crazy world
All they really needed from you
Is maybe some love
All the little girls and boys
Playing with their little toys
All they really needed from you
Is maybe some love
Why must we be alone?
Why must we be alone?
Yes, it’s real
Well, it’s real life
I don’t expect you to understand
The kingdom of Heaven is in your hand
I don’t expect you to wake from your dreams
Too late for cryin’ now, it seems
All your little plans and schemes
Nothin’ but a bunch of dreams
All they really needed to do
Was maybe some love
Why must we be alone?
Why must we be alone?
It’s real life
Yes, it’s real life
All the little boys and girls
Livin’ in the crazy world
All they really needed from you
Is maybe some love
All the little girls and boys
Playing with their little toys
All they really needed from you
Is maybe some love
Why must we be alone?
Why must we be alone?
It’s real life
Thai
เด็กผู้ชายและเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ทุกคน
ที่ต้องเติบโตท่ามกลางโลกบ้า ๆ ใบนี้
สิ่งที่พวกเขาต้องการจากเธอจริง ๆ
อาจมีแค่เศษเสี้ยวความรักบ้างก็แค่นั้น
เหล่าเด็กน้อยทั้งหญิงและชาย
ที่กำลังนั่งเล่นของเล่นชิ้นเล็กของตัวเอง
สิ่งที่เด็กพวกนั้นอยากได้จากเธอที่สุด
ก็แค่ความอบอุ่นและความรักสักนิดเดียว
ทำไมพวกเราถึงต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวด้วยนะ
ทำไมคนเราต้องแปลกแยกและอ้างว้างขนาดนี้
ใช่แล้ว นี่คือเรื่องจริง
ก็นี่แหละคือชีวิตจริง
ฉันไม่ได้หวังให้เธอมาเข้าใจอะไรหรอก
ทั้งที่ดินแดนสวรรค์ก็เคยอยู่ในกำมือเธอแท้ ๆ
และคงไม่คิดจะปลุกเธอให้ตื่นจากภาพฝันเหล่านั้นด้วย
ดูเหมือนตอนนี้จะสายเกินกว่าจะมานั่งเสียน้ำตาแล้ว
แผนการและเล่ห์เหลี่ยมสารพัดที่เธอคิดไว้
สุดท้ายก็เป็นแค่ความฝันลม ๆ แล้ง ๆ
สิ่งเดียวที่ควรต้องทำตั้งนานแล้ว
คือการมอบความรักให้แก่กันบ้าง
ทำไมเราต้องทนเหงาอยู่อย่างนี้
ทำไมพวกเราถึงไม่ยอมเปิดใจเข้าหากัน
นี่แหละโลกของความเป็นจริง
ใช่เลย ชีวิตจริงมันก็เป็นแบบนี้
เด็ก ๆ ทุกคนบนโลกใบนี้
ที่ต้องใช้ชีวิตอยู่กลางความวุ่นวาย
สิ่งที่พวกเขาอยากได้จากเธอ
อาจเป็นแค่ความใส่ใจและความรักสักหน่อย
บรรดาเด็กน้อยไร้เดียงสา
ที่เล่นสนุกอยู่กับของเล่นของพวกเขา
สิ่งที่เด็กพวกนั้นโหยหาจากเธอ
ก็แค่อ้อมกอดและความรักจริงใจสักนิด
ทำไมเราถึงต้องทิ้งให้ใครต่อใครต้องอ้างว้าง
ทำไมเราต้องปล่อยให้ตัวเองโดดเดี่ยวขนาดนั้น
เพราะนี่คือชีวิตจริงยังไงล่ะ










Comments are off this post