I said “Hold it Doc, a World War passed through my brain”
ฉันเลยสวนไปว่า เดี๋ยวก่อนหมอ นี่มันสงครามโลกทั้งใบแล่นผ่านสมองฉันเลยนะ
He said “Nurse, get your pad, the boy’s insane”
หมอหันไปสั่งพยาบาลทันที เตรียมสมุดจดเลยนะ ไอ้หนุ่มนี่ท่าจะบ้าไปแล้ว
He grabbed my arm, I said “Ouch!”
พอหมอคว้าแขนปุ๊บ ฉันก็ร้องโอ๊ยปั๊บ
As I landed on the psychiatric couch
ตัวนี่ลอยไปนอนแหม่ะอยู่บนโซฟาคนไข้จิตเวชเลย
He said “Tell me about it”
แล้วหมอก็บอกว่า ไหน เล่ามาซิ

Well, the whole thing started at 3 o’clock fast
คือเรื่องมันเริ่มตอนบ่ายสามโมงตรงแบบปุบปับมาก
It was all over by a quarter past
พอผ่านไปแค่สิบห้านาที ทุกอย่างก็จบเห่ลงเรียบร้อย
I was down in the sewer with some little lover
ตอนนั้นฉันหลบอยู่ในท่อระบายน้ำใต้ดินกับแฟนสาว
When I peeked out from a manhole cover
พอโผล่หัวแอบมองลอดฝาท่อขึ้นมาดู
Wondering who turned the lights on us
ก็นึกสงสัยว่าใครมาเปิดไฟส่องพวกเราซะสว่างโร่ขนาดนี้

Well, I got up and I walked around
เอาละ ฉันก็ปีนขึ้นมาแล้วเดินสำรวจรอบ ๆ
Up and down the lonesome town
เดินวนไปเวียนมาในเมืองที่โคตรจะเงียบเหงาเปล่าเปลี่ยว
I stood a-wondering which way to go
ยืนเก้ ๆ กัง ๆ ไม่รู้จะไปทางไหนดี
I lit a cigarette on a parking meter
เลยจุดบุหรี่สูบกับมิเตอร์เก็บเงินที่จอดรถซะเลย
And walked on down the road
แล้วก็เดินหน้าต่อไปตามถนนเรื่อยเปื่อย
It was a normal day
ดูภายนอกมันก็เป็นแค่วันธรรมดา ๆ วันหนึ่ง

Well, I rung the fallout shelter bell
ทีนี้ฉันก็ไปกดกริ่งตรงบังเกอร์หลบภัยนิวเคลียร์
And I leaned my head and I give a yell
ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ ๆ แล้วตะโกนสุดเสียง
“Give me a string bean, I’m a hungry man”
ขอถั่วฝักยาวให้กินสักฝักเหอะ คนมันหิวนะโว้ย
A shotgun fired, and away I ran
ปัง เสียงปืนลูกซองสวนมานัดหนึ่ง ฉันนี่ใส่เกียร์หมาโกยแน่บเลย
I don’t blame him too much though, he didn’t know me
แต่ก็ไม่ได้โกรธเค้าเท่าไหร่นะ เพราะเค้าคงไม่รู้จักฉันแหละ

Down at the corner by the hot-dog stand
พอเดินมาถึงหัวมุมถนนตรงซุ้มขายฮอทดอก
I seen a man
ฉันก็เหลือบไปเห็นผู้ชายคนหนึ่งเข้า
I said “Howdy friend, I guess there’s just us two”
เลยทักไปว่า ไงเพื่อน ดูเหมือนจะเหลือแค่เราสองคนแล้วละนะ
He screamed a bit, and away he flew
หมอนั่นกรีดร้องลั่นบ้าน แล้วก็วิ่งหนีหายวับไปกับตา
Thought I was a Communist
สงสัยคงคิดว่าฉันเป็นพวกคอมมิวนิสต์แหง ๆ

Well, I spied me a girl and before she could leave
ต่อมาฉันก็เจอผู้หญิงคนหนึ่ง ก่อนที่เธอจะทันได้ชิ่งหนี
I said “Let’s go play Adam and Eve”
ฉันรีบชวนว่า มาเล่นเป็นอดัมกับอีฟกันเถอะเธอ
I took her by the hand, and my heart was thumping
พอเอื้อมมือไปจับมือเธอปั๊บ หัวใจฉันนี่เต้นตูมตามเลย
When she said “Hey man, you crazy or something?
แต่เธอดันสวนกลับมาว่า นี่นาย บ้าหรือเปล่าเนี่ย
You seen what happened last time they started”
ไม่เห็นรึไงว่าตอนจบครั้งล่าสุดที่ไอ้คู่นั้นเริ่มเล่นกันน่ะ มันพังพินาศขนาดไหน

Well, I seen me a Cadillac window uptown
เดินต่อไปแถวชานเมือง เจอรถคาดิลแลคจอดอยู่คันหนึ่ง กระจกเปิดอ้าไว้เลย
There was nobody around
แถมรอบ ๆ ไม่มีใครอยู่แถวนั้นซักคนเดียว
I got into the driver’s seat
ฉันเลยเนียน ๆ เข้าไปนั่งตรงเบาะคนขับ
And I drove down 42nd Street
แล้วก็ซิ่งยาวลงไปตามถนนสาย 42
In my Cadillac
ขับคาดิลแลคคันหรูของฉันอย่างเท่
Good car to drive after a war
จะว่าไป หลังสงครามโลกนี่ได้ขับรถพรรค์นี้มันก็ฟินดีเหมือนกันนะ

Well, I remember seeing some ad
อ้อ ฉันจำได้ว่าเคยเห็นโฆษณาอะไรสักอย่างผ่าน ๆ ตา
So I turned on my Conelrad
เลยลองเปิดวิทยุกระจายเสียงฉุกเฉินฟังดูหน่อย
But I didn’t pay the Con Ed bill
แต่ดันลืมจ่ายค่าไฟของบริษัทไฟฟ้านี่สิ
So the radio didn’t work so well
วิทยุมันเลยเปิดไม่ค่อยจะติด สัญญาณขาด ๆ หาย ๆ
Turned on my record player —
งั้นเปลี่ยนมาเปิดเครื่องเล่นแผ่นเสียงแทนแล้วกัน
It was Rock-a-Day Johnny, singing “Tell Your Ma, Tell Your Pa
เป็นเพลงของ ร็อกอะเดย์ จอห์นนี ที่ร้องว่า ไปบอกแม่นาย ไปบอกพ่อนายซะ
Our Love’s A-going to Grow, Ooh-wah, Ooh-wah”
ว่าความรักของเราสองคนมันกำลังเบ่งบานสุด ๆ ไปเลย

I was feeling kind of lonesome and blue
ตอนนั้นเริ่มรู้สึกเหงา ๆ และเศร้าซึมขึ้นมาจับใจ
I needed somebody to talk to
อยากหาใครสักคนคุยด้วยเหลือเกิน
So I called up the operator of time
เลยลองต่อสายหาพนักงานบอกเวลาอัตโนมัติซะเลย
Just to hear a voice of some kind
ขอแค่ได้ยินเสียงสิ่งมีชีวิตบ้างก็ยังดี
“When you hear the beep it will be 3 o’clock”
เสียงสัญญาณดังขึ้นขณะนี้เวลาบ่ายสามโมงตรงค่ะ
She said that for over an hour
ยัยนั่นพูดประโยคเดิมซ้ำ ๆ อยู่เป็นชั่วโมง
And I hung up
สุดท้ายทนไม่ไหวเลยวางสายใส่ซะเลย

Well, the doctor interrupted me just about then
เล่ามาถึงตรงนี้ หมอก็ดันพูดแทรกขึ้นมาดื้อ ๆ
Saying “Hey, I’ve been having the same old dreams
แล้วบอกว่า เฮ้ย ฉันก็ฝันแบบเดียวกันนี้เป๊ะเลยคุณ
But mine was a little different, you see
แต่ของฉันมันต่างออกไปนิดหน่อยนะ
I dreamt the only person left after the war was me
ในฝันฉันน่ะ หลังสงครามจบลง มีแค่ฉันคนเดียวที่รอดชีวิต
I didn’t see you around”
แต่กวาดสายตาไปรอบ ๆ แล้ว ไม่ยักกะเห็นเธออยู่ในฝันฉันเลยแฮะ

Well, now time passed and now it seems
พอเวลาผ่านไปจนถึงตอนนี้ ดูเหมือนว่า
Everybody’s having them dreams
ใคร ๆ ต่างก็ฝันเรื่องบ้า ๆ แบบนี้กันทั้งนั้น
Everybody sees their self
ทุกคนต่างเห็นภาพตัวเอง
Walking around with no one else
เดินทอดน่องอยู่คนเดียวโดยไม่มีคนอื่นเคียงข้างเลยสักคน

“Half of the people can be part right all of the time
คนครึ่งหนึ่งอาจจะโชคดีเป็นบางครั้งอยู่ตลอดเวลา
And some of the people can be all right part of the time
และคนบางคนก็อาจจะโชคดีไปซะทุกครั้งในบางช่วงชีวิต
But all of the people can’t be all right all of the time”
แต่ไม่มีทางที่ทุกคนจะโชคดีพร้อมกันได้ตลอดเวลาหรอกนะ
I think Abraham Lincoln said that
รู้สึกว่า อับราฮัม ลินคอล์น จะเคยพูดทำนองนี้ไว้แหละ
“I’ll let you be in my dream if I can be in yours”
เอาเป็นว่า ฉันจะยอมให้เธอเข้าไปอยู่ในฝันฉันนะ ถ้าเธอยอมให้ฉันเข้าไปอยู่ในฝันของเธอด้วยเหมือนกัน
I said that
ประโยคนี้ฉันพูดเองแหละ

I said “Hold it Doc, a World War passed through my brain”
He said “Nurse, get your pad, the boy’s insane”
He grabbed my arm, I said “Ouch!”
As I landed on the psychiatric couch
He said “Tell me about it”

Well, the whole thing started at 3 o’clock fast
It was all over by a quarter past
I was down in the sewer with some little lover
When I peeked out from a manhole cover
Wondering who turned the lights on us

Well, I got up and I walked around
Up and down the lonesome town
I stood a-wondering which way to go
I lit a cigarette on a parking meter
And walked on down the road
It was a normal day

Well, I rung the fallout shelter bell
And I leaned my head and I give a yell
“Give me a string bean, I’m a hungry man”
A shotgun fired, and away I ran
I don’t blame him too much though, he didn’t know me

Down at the corner by the hot-dog stand
I seen a man
I said “Howdy friend, I guess there’s just us two”
He screamed a bit, and away he flew
Thought I was a Communist

Well, I spied me a girl and before she could leave
I said “Let’s go play Adam and Eve”
I took her by the hand, and my heart was thumping
When she said “Hey man, you crazy or something?
You seen what happened last time they started”

Well, I seen me a Cadillac window uptown
There was nobody around
I got into the driver’s seat
And I drove down 42nd Street
In my Cadillac
Good car to drive after a war

Well, I remember seeing some ad
So I turned on my Conelrad
But I didn’t pay the Con Ed bill
So the radio didn’t work so well
Turned on my record player —
It was Rock-a-Day Johnny, singing “Tell Your Ma, Tell Your Pa
Our Love’s A-going to Grow, Ooh-wah, Ooh-wah”

I was feeling kind of lonesome and blue
I needed somebody to talk to
So I called up the operator of time
Just to hear a voice of some kind
“When you hear the beep it will be 3 o’clock”
She said that for over an hour
And I hung up

Well, the doctor interrupted me just about then
Saying “Hey, I’ve been having the same old dreams
But mine was a little different, you see
I dreamt the only person left after the war was me
I didn’t see you around”

Well, now time passed and now it seems
Everybody’s having them dreams
Everybody sees their self
Walking around with no one else

“Half of the people can be part right all of the time
And some of the people can be all right part of the time
But all of the people can’t be all right all of the time”
I think Abraham Lincoln said that
“I’ll let you be in my dream if I can be in yours”
I said that

ฉันเลยสวนไปว่า เดี๋ยวก่อนหมอ นี่มันสงครามโลกทั้งใบแล่นผ่านสมองฉันเลยนะ
หมอหันไปสั่งพยาบาลทันที เตรียมสมุดจดเลยนะ ไอ้หนุ่มนี่ท่าจะบ้าไปแล้ว
พอหมอคว้าแขนปุ๊บ ฉันก็ร้องโอ๊ยปั๊บ
ตัวนี่ลอยไปนอนแหม่ะอยู่บนโซฟาคนไข้จิตเวชเลย
แล้วหมอก็บอกว่า ไหน เล่ามาซิ

คือเรื่องมันเริ่มตอนบ่ายสามโมงตรงแบบปุบปับมาก
พอผ่านไปแค่สิบห้านาที ทุกอย่างก็จบเห่ลงเรียบร้อย
ตอนนั้นฉันหลบอยู่ในท่อระบายน้ำใต้ดินกับแฟนสาว
พอโผล่หัวแอบมองลอดฝาท่อขึ้นมาดู
ก็นึกสงสัยว่าใครมาเปิดไฟส่องพวกเราซะสว่างโร่ขนาดนี้

เอาละ ฉันก็ปีนขึ้นมาแล้วเดินสำรวจรอบ ๆ
เดินวนไปเวียนมาในเมืองที่โคตรจะเงียบเหงาเปล่าเปลี่ยว
ยืนเก้ ๆ กัง ๆ ไม่รู้จะไปทางไหนดี
เลยจุดบุหรี่สูบกับมิเตอร์เก็บเงินที่จอดรถซะเลย
แล้วก็เดินหน้าต่อไปตามถนนเรื่อยเปื่อย
ดูภายนอกมันก็เป็นแค่วันธรรมดา ๆ วันหนึ่ง

ทีนี้ฉันก็ไปกดกริ่งตรงบังเกอร์หลบภัยนิวเคลียร์
ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ ๆ แล้วตะโกนสุดเสียง
ขอถั่วฝักยาวให้กินสักฝักเหอะ คนมันหิวนะโว้ย
ปัง เสียงปืนลูกซองสวนมานัดหนึ่ง ฉันนี่ใส่เกียร์หมาโกยแน่บเลย
แต่ก็ไม่ได้โกรธเค้าเท่าไหร่นะ เพราะเค้าคงไม่รู้จักฉันแหละ

พอเดินมาถึงหัวมุมถนนตรงซุ้มขายฮอทดอก
ฉันก็เหลือบไปเห็นผู้ชายคนหนึ่งเข้า
เลยทักไปว่า ไงเพื่อน ดูเหมือนจะเหลือแค่เราสองคนแล้วละนะ
หมอนั่นกรีดร้องลั่นบ้าน แล้วก็วิ่งหนีหายวับไปกับตา
สงสัยคงคิดว่าฉันเป็นพวกคอมมิวนิสต์แหง ๆ

ต่อมาฉันก็เจอผู้หญิงคนหนึ่ง ก่อนที่เธอจะทันได้ชิ่งหนี
ฉันรีบชวนว่า มาเล่นเป็นอดัมกับอีฟกันเถอะเธอ
พอเอื้อมมือไปจับมือเธอปั๊บ หัวใจฉันนี่เต้นตูมตามเลย
แต่เธอดันสวนกลับมาว่า นี่นาย บ้าหรือเปล่าเนี่ย
ไม่เห็นรึไงว่าตอนจบครั้งล่าสุดที่ไอ้คู่นั้นเริ่มเล่นกันน่ะ มันพังพินาศขนาดไหน

เดินต่อไปแถวชานเมือง เจอรถคาดิลแลคจอดอยู่คันหนึ่ง กระจกเปิดอ้าไว้เลย
แถมรอบ ๆ ไม่มีใครอยู่แถวนั้นซักคนเดียว
ฉันเลยเนียน ๆ เข้าไปนั่งตรงเบาะคนขับ
แล้วก็ซิ่งยาวลงไปตามถนนสาย 42
ขับคาดิลแลคคันหรูของฉันอย่างเท่
จะว่าไป หลังสงครามโลกนี่ได้ขับรถพรรค์นี้มันก็ฟินดีเหมือนกันนะ

อ้อ ฉันจำได้ว่าเคยเห็นโฆษณาอะไรสักอย่างผ่าน ๆ ตา
เลยลองเปิดวิทยุกระจายเสียงฉุกเฉินฟังดูหน่อย
แต่ดันลืมจ่ายค่าไฟของบริษัทไฟฟ้านี่สิ
วิทยุมันเลยเปิดไม่ค่อยจะติด สัญญาณขาด ๆ หาย ๆ
งั้นเปลี่ยนมาเปิดเครื่องเล่นแผ่นเสียงแทนแล้วกัน
เป็นเพลงของ ร็อกอะเดย์ จอห์นนี ที่ร้องว่า ไปบอกแม่นาย ไปบอกพ่อนายซะ
ว่าความรักของเราสองคนมันกำลังเบ่งบานสุด ๆ ไปเลย

ตอนนั้นเริ่มรู้สึกเหงา ๆ และเศร้าซึมขึ้นมาจับใจ
อยากหาใครสักคนคุยด้วยเหลือเกิน
เลยลองต่อสายหาพนักงานบอกเวลาอัตโนมัติซะเลย
ขอแค่ได้ยินเสียงสิ่งมีชีวิตบ้างก็ยังดี
เสียงสัญญาณดังขึ้นขณะนี้เวลาบ่ายสามโมงตรงค่ะ
ยัยนั่นพูดประโยคเดิมซ้ำ ๆ อยู่เป็นชั่วโมง
สุดท้ายทนไม่ไหวเลยวางสายใส่ซะเลย

เล่ามาถึงตรงนี้ หมอก็ดันพูดแทรกขึ้นมาดื้อ ๆ
แล้วบอกว่า เฮ้ย ฉันก็ฝันแบบเดียวกันนี้เป๊ะเลยคุณ
แต่ของฉันมันต่างออกไปนิดหน่อยนะ
ในฝันฉันน่ะ หลังสงครามจบลง มีแค่ฉันคนเดียวที่รอดชีวิต
แต่กวาดสายตาไปรอบ ๆ แล้ว ไม่ยักกะเห็นเธออยู่ในฝันฉันเลยแฮะ

พอเวลาผ่านไปจนถึงตอนนี้ ดูเหมือนว่า
ใคร ๆ ต่างก็ฝันเรื่องบ้า ๆ แบบนี้กันทั้งนั้น
ทุกคนต่างเห็นภาพตัวเอง
เดินทอดน่องอยู่คนเดียวโดยไม่มีคนอื่นเคียงข้างเลยสักคน

คนครึ่งหนึ่งอาจจะโชคดีเป็นบางครั้งอยู่ตลอดเวลา
และคนบางคนก็อาจจะโชคดีไปซะทุกครั้งในบางช่วงชีวิต
แต่ไม่มีทางที่ทุกคนจะโชคดีพร้อมกันได้ตลอดเวลาหรอกนะ
รู้สึกว่า อับราฮัม ลินคอล์น จะเคยพูดทำนองนี้ไว้แหละ
เอาเป็นว่า ฉันจะยอมให้เธอเข้าไปอยู่ในฝันฉันนะ ถ้าเธอยอมให้ฉันเข้าไปอยู่ในฝันของเธอด้วยเหมือนกัน
ประโยคนี้ฉันพูดเองแหละ