And I just wanna tell you
แค่อยากบอกให้เธอรู้ไว้
It takes everything in me not to call you
ว่าฉันต้องพยายามข่มใจแค่ไหน ไม่ให้กดโทรหาเธอ
And I wish I could run to you
อยากจะวิ่งกลับไปหาใจจะขาด
And I hope you know that
และหวังว่าเธอคงเข้าใจ
Every time I don’t, I almost do
ทุกครั้งที่ฉันเงียบหายไป จริง ๆ แล้วฉันเกือบจะทำมันลงไปแล้วทั้งนั้น
I almost do
เกือบจะทักไปหาเธอแล้วจริง ๆ

I bet you think I either moved on or hate you
เธอคงคิดว่าฉันตัดใจได้แล้ว ไม่ก็เกลียดเธอไปแล้วมั้ง
‘Cause each time you reach out, there’s no reply
เพราะทุกทีที่เธอทักมา ฉันเอาแต่เงียบใส่ ไม่เคยตอบกลับเลย
I bet it never, ever occurred to you
เธอคงไม่เคยเฉลียวใจเลยสักนิด
That I can’t say hello to you and risk another goodbye
ว่าฉันทักเธอตอบไม่ได้ เพราะไม่อยากเสี่ยงโดนบอกลาอีกครั้ง

And I just wanna tell you
ใจจริงอยากจะบอกเหลือเกิน
It takes everything in me not to call you
ว่าต้องใช้ความกล้าทั้งหมดที่มี เพื่อหักห้ามใจไม่ให้ยกหูหา
And I wish I could run to you
อยากรีบวิ่งไปหาเธอตอนนี้เลย
And I hope you know that
หวังว่าเธอจะรับรู้ไว้
Every time I don’t, I almost do
ว่าในตอนที่ฉันทำเป็นเฉยชา ความจริงฉันเกือบจะก้าวกลับไปแล้ว
I almost do
เฉียดจะทำแบบนั้นอยู่ทุกวินาที

Oh, we made quite a mess, babe
เรื่องของเรามันจบลงแบบพังพินาศจริง ๆ
It’s probably better off this way
แต่มันคงดีที่สุดแล้วแหละที่เป็นแบบนี้
And I confess, babe
ทว่าฉันขอสารภาพตามตรง
In my dreams, you’re touchin’ my face
ในความฝัน เธอยังคงเอื้อมมือมากุมหน้าฉันไว้
And asking me if I’d wanna try again with you
แล้วเอ่ยปากถามว่า เรากลับมาเริ่มกันใหม่ได้ไหม
And I almost do
และฉันก็เกือบจะตอบตกลงไปแล้ว

And I just wanna tell you
อยากเปิดเผยความในใจให้เธอฟัง
It takes everything in me not to call you
ว่าต้องทรมานแค่ไหน ในการฝืนตัวเองไม่ให้ต่อสายหาเธอ
And I wish I could run to you
โหยหาอยากจะโผเข้าหาเธอเหลือเกิน
And I hope you know that
และขอให้เธอได้รับรู้
Every time I don’t, I almost do
ว่าทุกหนที่ฉันยับยั้งชั่งใจไว้ ฉันแทบจะต้านทานไม่ไหวอยู่แล้ว
I almost do
เกือบจะใจอ่อนย้อนกลับไปตั้งหลายรอบ

I bet, this time of night, you’re still up
ดึกดื่นขนาดนี้ เธอคงยังตื่นอยู่เหมือนกันใช่ไหม
I bet you’re tired from a long, hard week
คงจะเพลียจากการทำงานหนักมาทั้งสัปดาห์
I bet you’re sittin’ in your chair by the window lookin’ out at the city
คงนั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวเดิมริมหน้าต่าง มองเหม่อออกไปนอกเมือง
And I hope sometimes you wonder ’bout me
และฉันก็ได้แต่หวังว่า บางช่วงเวลา เธอจะแอบคิดถึงฉันบ้างนะ

And I just wanna tell you
It takes everything in me not to call you
And I wish I could run to you
And I hope you know that
Every time I don’t, I almost do
I almost do

I bet you think I either moved on or hate you
‘Cause each time you reach out, there’s no reply
I bet it never, ever occurred to you
That I can’t say hello to you and risk another goodbye

And I just wanna tell you
It takes everything in me not to call you
And I wish I could run to you
And I hope you know that
Every time I don’t, I almost do
I almost do

Oh, we made quite a mess, babe
It’s probably better off this way
And I confess, babe
In my dreams, you’re touchin’ my face
And asking me if I’d wanna try again with you
And I almost do

And I just wanna tell you
It takes everything in me not to call you
And I wish I could run to you
And I hope you know that
Every time I don’t, I almost do
I almost do

I bet, this time of night, you’re still up
I bet you’re tired from a long, hard week
I bet you’re sittin’ in your chair by the window lookin’ out at the city
And I hope sometimes you wonder ’bout me

แค่อยากบอกให้เธอรู้ไว้
ว่าฉันต้องพยายามข่มใจแค่ไหน ไม่ให้กดโทรหาเธอ
อยากจะวิ่งกลับไปหาใจจะขาด
และหวังว่าเธอคงเข้าใจ
ทุกครั้งที่ฉันเงียบหายไป จริง ๆ แล้วฉันเกือบจะทำมันลงไปแล้วทั้งนั้น
เกือบจะทักไปหาเธอแล้วจริง ๆ

เธอคงคิดว่าฉันตัดใจได้แล้ว ไม่ก็เกลียดเธอไปแล้วมั้ง
เพราะทุกทีที่เธอทักมา ฉันเอาแต่เงียบใส่ ไม่เคยตอบกลับเลย
เธอคงไม่เคยเฉลียวใจเลยสักนิด
ว่าฉันทักเธอตอบไม่ได้ เพราะไม่อยากเสี่ยงโดนบอกลาอีกครั้ง

ใจจริงอยากจะบอกเหลือเกิน
ว่าต้องใช้ความกล้าทั้งหมดที่มี เพื่อหักห้ามใจไม่ให้ยกหูหา
อยากรีบวิ่งไปหาเธอตอนนี้เลย
หวังว่าเธอจะรับรู้ไว้
ว่าในตอนที่ฉันทำเป็นเฉยชา ความจริงฉันเกือบจะก้าวกลับไปแล้ว
เฉียดจะทำแบบนั้นอยู่ทุกวินาที

เรื่องของเรามันจบลงแบบพังพินาศจริง ๆ
แต่มันคงดีที่สุดแล้วแหละที่เป็นแบบนี้
ทว่าฉันขอสารภาพตามตรง
ในความฝัน เธอยังคงเอื้อมมือมากุมหน้าฉันไว้
แล้วเอ่ยปากถามว่า เรากลับมาเริ่มกันใหม่ได้ไหม
และฉันก็เกือบจะตอบตกลงไปแล้ว

อยากเปิดเผยความในใจให้เธอฟัง
ว่าต้องทรมานแค่ไหน ในการฝืนตัวเองไม่ให้ต่อสายหาเธอ
โหยหาอยากจะโผเข้าหาเธอเหลือเกิน
และขอให้เธอได้รับรู้
ว่าทุกหนที่ฉันยับยั้งชั่งใจไว้ ฉันแทบจะต้านทานไม่ไหวอยู่แล้ว
เกือบจะใจอ่อนย้อนกลับไปตั้งหลายรอบ

ดึกดื่นขนาดนี้ เธอคงยังตื่นอยู่เหมือนกันใช่ไหม
คงจะเพลียจากการทำงานหนักมาทั้งสัปดาห์
คงนั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวเดิมริมหน้าต่าง มองเหม่อออกไปนอกเมือง
และฉันก็ได้แต่หวังว่า บางช่วงเวลา เธอจะแอบคิดถึงฉันบ้างนะ