And I wake up, what a beautiful dream
แล้วฉันก็ตื่นขึ้นมา เป็นฝันที่โคตรจะงดงาม
When you get so close, you can taste it
อารมณ์เหมือนอยู่ใกล้จนแทบสัมผัสได้จริง ๆ
But it’s not real, just an hour of relief
ทว่ามันไม่ใช่เรื่องจริง เป็นแค่การพักใจชั่วครู่ชั่วคราว
‘Til my eyes adjust to the lighting
ก่อนที่สายตาจะค่อย ๆ ปรับรับแสงไฟยามตื่น

I’d re-gift my loneliness, my brain half-melted down
อยากจะยกความเหงาให้คนอื่นไปซะ สมองฉันเบลอจนแทบละลาย
All that weed from seventeen has caught up to me now
เนื้อที่เคยสูบตอนอายุสิบเจ็ดเริ่มส่งผลเสียตามหลังมาแล้ว
Every kid I grew up with has lost their childhood house
เพื่อนทุกคนที่โตมาด้วยกัน ไม่มีบ้านในวัยเด็กเหลืออยู่อีกต่อไป
No way to make sense of it, it’s why I’m making sound
ไม่มีทางเข้าใจความห่วยนี้ได้เลย นั่นแหละเหตุผลที่ฉันต้องตะโกนออกมา

Let me wake up from this horrible dream
ปลุกฉันให้พ้นจากฝันร้ายอันแสนห่วยแตกนี้ที
Where what feels true is nothing
ฝันที่สิ่งที่รู้สึกว่าจริงกลับไม่มีอยู่จริงสักอย่าง
And there’s no one at the top to believe
และไม่มีผู้ใหญ่ระดับบนคนไหนให้พึ่งพาได้เลย
What a way to feel in your twenties
ความรู้สึกช่วงวัยยี่สิบกว่า ๆ มันทรมานขนาดนี้เลย
Do we stay numb?
เราควรรู้สึกชาชินกับมันต่อไปดีไหม
But you can’t when you’re seeing
แต่คงทำไม่ได้หรอก พอต้องมาเห็นกับตา
How they all get off on our grieving
ว่าพวกมันมีความสุขบนความทุกข์ระทมของพวกเราขนาดไหน
I don’t know love, how to live in extremes
ฉันไม่เข้าใจความรัก ไม่รู้จะอยู่รอดในโลกที่สุดขั้วนี้ยังไง
But we’re made to try it through humming
แต่พวกเราก็ถูกสร้างมาให้ดิ้นรนทนอยู่ ด้วยการแต่งเพลงพึมพำไปเรื่อย ๆ

Mm-mm, mm-mm
ฮัมเพลงในลำคอ
Mm-mm, mm-mm
ส่งเสียงฮึมฮำเบา ๆ
Mm-mm, mm-mm (Mm-mm)
ฮึมฮำไปเรื่อย ๆ
Mm-mm, mm-mm
ปล่อยเสียงให้ลอยไป

I’m convinced our sinking ship
ฉันเชื่อมั่นอย่างที่สุดว่าเรือที่กำลังอับปางลำนี้
Will sing as it goes down
จะยังคงเปล่งเสียงร้องเพลงขณะจมลงสู่ก้นทะเล
Haunting hymns keep echoing
บทเพลงหลอกหลอนจะยังคงกังวานก้องไปทั่ว
After we’re in the ground
แม้ร่างของพวกเราจะถูกฝังลงไปใต้แผ่นดินแล้วก็ตาม

And they’ll wake up to this horrible scene
แล้วพวกมันจะต้องตื่นมาเจอภาพอันสยดสยองนี้
Where they left us out here for drowning
ภาพที่พวกมันทอดทิ้งพวกเราไว้ให้จมน้ำตายอยู่ตรงนี้
And it’s our blood on their hands, never clean
แถมเลือดของพวกเรายังติดเปื้อนมือพวกมัน ไม่มีวันล้างออก
Never clean, never clean, never clean
ไม่มีวันล้างออกได้ ไม่มีทางเลย

Never (Ooh)
ไม่มีวัน
Never clean (Ooh)
ไม่มีทางบริสุทธิ์สะอาด
Never clean (Ooh)
ไม่มีวันล้างบาปออก
Never clean
ไม่มีทางสะอาดเลย
Never
ไม่มีทาง

And I wake up, what a beautiful dream
When you get so close, you can taste it
But it’s not real, just an hour of relief
‘Til my eyes adjust to the lighting

I’d re-gift my loneliness, my brain half-melted down
All that weed from seventeen has caught up to me now
Every kid I grew up with has lost their childhood house
No way to make sense of it, it’s why I’m making sound

Let me wake up from this horrible dream
Where what feels true is nothing
And there’s no one at the top to believe
What a way to feel in your twenties
Do we stay numb?
But you can’t when you’re seeing
How they all get off on our grieving
I don’t know love, how to live in extremes
But we’re made to try it through humming

Mm-mm, mm-mm
Mm-mm, mm-mm
Mm-mm, mm-mm (Mm-mm)
Mm-mm, mm-mm

I’m convinced our sinking ship
Will sing as it goes down
Haunting hymns keep echoing
After we’re in the ground

And they’ll wake up to this horrible scene
Where they left us out here for drowning
And it’s our blood on their hands, never clean
Never clean, never clean, never clean

Never (Ooh)
Never clean (Ooh)
Never clean (Ooh)
Never clean
Never

แล้วฉันก็ตื่นขึ้นมา เป็นฝันที่โคตรจะงดงาม
อารมณ์เหมือนอยู่ใกล้จนแทบสัมผัสได้จริง ๆ
ทว่ามันไม่ใช่เรื่องจริง เป็นแค่การพักใจชั่วครู่ชั่วคราว
ก่อนที่สายตาจะค่อย ๆ ปรับรับแสงไฟยามตื่น

อยากจะยกความเหงาให้คนอื่นไปซะ สมองฉันเบลอจนแทบละลาย
เนื้อที่เคยสูบตอนอายุสิบเจ็ดเริ่มส่งผลเสียตามหลังมาแล้ว
เพื่อนทุกคนที่โตมาด้วยกัน ไม่มีบ้านในวัยเด็กเหลืออยู่อีกต่อไป
ไม่มีทางเข้าใจความห่วยนี้ได้เลย นั่นแหละเหตุผลที่ฉันต้องตะโกนออกมา

ปลุกฉันให้พ้นจากฝันร้ายอันแสนห่วยแตกนี้ที
ฝันที่สิ่งที่รู้สึกว่าจริงกลับไม่มีอยู่จริงสักอย่าง
และไม่มีผู้ใหญ่ระดับบนคนไหนให้พึ่งพาได้เลย
ความรู้สึกช่วงวัยยี่สิบกว่า ๆ มันทรมานขนาดนี้เลย
เราควรรู้สึกชาชินกับมันต่อไปดีไหม
แต่คงทำไม่ได้หรอก พอต้องมาเห็นกับตา
ว่าพวกมันมีความสุขบนความทุกข์ระทมของพวกเราขนาดไหน
ฉันไม่เข้าใจความรัก ไม่รู้จะอยู่รอดในโลกที่สุดขั้วนี้ยังไง
แต่พวกเราก็ถูกสร้างมาให้ดิ้นรนทนอยู่ ด้วยการแต่งเพลงพึมพำไปเรื่อย ๆ

ฮัมเพลงในลำคอ
ส่งเสียงฮึมฮำเบา ๆ
ฮึมฮำไปเรื่อย ๆ
ปล่อยเสียงให้ลอยไป

ฉันเชื่อมั่นอย่างที่สุดว่าเรือที่กำลังอับปางลำนี้
จะยังคงเปล่งเสียงร้องเพลงขณะจมลงสู่ก้นทะเล
บทเพลงหลอกหลอนจะยังคงกังวานก้องไปทั่ว
แม้ร่างของพวกเราจะถูกฝังลงไปใต้แผ่นดินแล้วก็ตาม

แล้วพวกมันจะต้องตื่นมาเจอภาพอันสยดสยองนี้
ภาพที่พวกมันทอดทิ้งพวกเราไว้ให้จมน้ำตายอยู่ตรงนี้
แถมเลือดของพวกเรายังติดเปื้อนมือพวกมัน ไม่มีวันล้างออก
ไม่มีวันล้างออกได้ ไม่มีทางเลย

ไม่มีวัน
ไม่มีทางบริสุทธิ์สะอาด
ไม่มีวันล้างบาปออก
ไม่มีทางสะอาดเลย
ไม่มีทาง