เรื่องราวความทรงจำอันมืดมนกับความรู้สึกสติแตก เมื่อต้องถูกตำรวจจับกุมและล่ามโซ่พาตัวไปลองบีช เพียงเพราะเรื่องใบสั่งจอดรถที่ค้างชำระ นาทีที่ถูกยัดเข้าห้องขัง ความวิตกจริตก็เริ่มกัดกินจิตใจว่าอาจไม่มีใครช่วยพาออกไปได้อีกแล้ว
Eng - Thai
Then go back
ย้อนกลับไปจุดเดิม
Head there, decide
มุ่งหน้าไปทางนั้น แล้วเลือกว่าจะเอายังไง
I could just lay right down
ฉันอาจจะยอมแพ้ ล้มตัวลงนอนตรงนี้ให้มันจบ ๆ ไป
I’ll tell your children not to lay right down
แต่ฉันจะบอกพวกเด็ก ๆ ว่าอย่าได้ยอมจำนนแบบนี้เด็ดขาด
I said, “Parking tickets? You’re crazy! I don’t—”
ฉันเลยบอกไปว่า แค่เรื่องใบสั่งจอดรถเนี่ยนะ บ้าไปแล้ว ฉันไม่ได้—
He said, “Well, they have some outstanding warrants left on you
แต่เขาตอบกลับมาว่า ก็คุณมีหมายจับค้างเก่าอยู่อีกตั้งหลายใบ
And they wanna just solve ’em, you know, whatever it’ll be”
แล้วพวกเขาก็แค่อยากจัดการเรื่องนี้ให้มันเสร็จสิ้น ไม่ว่าผลจะออกมายังไงก็ตาม
So they take me in on a chain to Long Beach
พวกนั้นเลยจับฉันใส่ตรวนพาตัวไปที่ลองบีช
And now they lock me up in the cell behind the courtroom in Long Beach
แล้วตอนนี้ฉันก็ถูกขังอยู่ในห้องขังหลังห้องพิจารณาคดีที่นั่น
While I’m awaiting to be heard on my traffic offenses, parking tickets
ระหว่างที่นั่งรอขึ้นศาลเพื่อฟังข้อหาละเมิดกฎจราจรกับเรื่องใบสั่งจอดรถ
And I’m panicked, I’m thinking, you know, my God, man
นาทีนั้นฉันสติแตกมาก นั่งคิดในใจว่า พระเจ้าช่วย ไม่นะ
While I’m here, don’t hold me, actually, what’s to stop them?
ระหว่างที่ติดอยู่ในนี้ มีอะไรจะมาหยุดยั้งพวกตำรวจพวกนั้นได้จริง ๆ
I mean, what’s really to stop them?
หมายถึง ใครหน้าไหนจะมาคัดค้านพวกนั้นได้กันแน่
Oh, I assumed that maybe someday
ฉันเคยคิดเอาเองว่าสักวันหนึ่ง
My mother would realize that I should have gotten out
แม่น่าจะรู้ตัวสักทีว่าฉันไม่ควรมาอยู่ในนี้ และควรได้รับอิสระตั้งนานแล้ว
Nah, she was nice, you know, she would have known
แต่ก็นะ แม่เป็นคนดี จริง ๆ ท่านก็คงจะพอรู้นั่นแหละ
But still, what’s to stop them?
ถึงอย่างนั้นก็เหอะ แล้วใครกันล่ะจะไปหยุดพวกนั้นได้
And I’m panicked
แล้วฉันก็ยิ่งจิตตก ลนลาน ไปหมด
And finally they call me, you know
ในที่สุดพวกนั้นก็เรียกชื่อฉัน
So I, I come out, and I go into the court
ฉันเลยเดินออกจากห้องขัง ก้าวเข้าไปในห้องพิจารณาคดี
And I am scared
และในใจตอนนั้นมันหวาดกลัวไปหมดแล้วจริง ๆ
Eng
Then go back
Head there, decide
I could just lay right down
I’ll tell your children not to lay right down
I said, “Parking tickets? You’re crazy! I don’t—”
He said, “Well, they have some outstanding warrants left on you
And they wanna just solve ’em, you know, whatever it’ll be”
So they take me in on a chain to Long Beach
And now they lock me up in the cell behind the courtroom in Long Beach
While I’m awaiting to be heard on my traffic offenses, parking tickets
And I’m panicked, I’m thinking, you know, my God, man
While I’m here, don’t hold me, actually, what’s to stop them?
I mean, what’s really to stop them?
Oh, I assumed that maybe someday
My mother would realize that I should have gotten out
Nah, she was nice, you know, she would have known
But still, what’s to stop them?
And I’m panicked
And finally they call me, you know
So I, I come out, and I go into the court
And I am scared
Thai
ย้อนกลับไปจุดเดิม
มุ่งหน้าไปทางนั้น แล้วเลือกว่าจะเอายังไง
ฉันอาจจะยอมแพ้ ล้มตัวลงนอนตรงนี้ให้มันจบ ๆ ไป
แต่ฉันจะบอกพวกเด็ก ๆ ว่าอย่าได้ยอมจำนนแบบนี้เด็ดขาด
ฉันเลยบอกไปว่า แค่เรื่องใบสั่งจอดรถเนี่ยนะ บ้าไปแล้ว ฉันไม่ได้—
แต่เขาตอบกลับมาว่า ก็คุณมีหมายจับค้างเก่าอยู่อีกตั้งหลายใบ
แล้วพวกเขาก็แค่อยากจัดการเรื่องนี้ให้มันเสร็จสิ้น ไม่ว่าผลจะออกมายังไงก็ตาม
พวกนั้นเลยจับฉันใส่ตรวนพาตัวไปที่ลองบีช
แล้วตอนนี้ฉันก็ถูกขังอยู่ในห้องขังหลังห้องพิจารณาคดีที่นั่น
ระหว่างที่นั่งรอขึ้นศาลเพื่อฟังข้อหาละเมิดกฎจราจรกับเรื่องใบสั่งจอดรถ
นาทีนั้นฉันสติแตกมาก นั่งคิดในใจว่า พระเจ้าช่วย ไม่นะ
ระหว่างที่ติดอยู่ในนี้ มีอะไรจะมาหยุดยั้งพวกตำรวจพวกนั้นได้จริง ๆ
หมายถึง ใครหน้าไหนจะมาคัดค้านพวกนั้นได้กันแน่
ฉันเคยคิดเอาเองว่าสักวันหนึ่ง
แม่น่าจะรู้ตัวสักทีว่าฉันไม่ควรมาอยู่ในนี้ และควรได้รับอิสระตั้งนานแล้ว
แต่ก็นะ แม่เป็นคนดี จริง ๆ ท่านก็คงจะพอรู้นั่นแหละ
ถึงอย่างนั้นก็เหอะ แล้วใครกันล่ะจะไปหยุดพวกนั้นได้
แล้วฉันก็ยิ่งจิตตก ลนลาน ไปหมด
ในที่สุดพวกนั้นก็เรียกชื่อฉัน
ฉันเลยเดินออกจากห้องขัง ก้าวเข้าไปในห้องพิจารณาคดี
และในใจตอนนั้นมันหวาดกลัวไปหมดแล้วจริง ๆ










Comments are off this post